Deze pagina is ook alweer vol.
Vanaf 5 Juli zal ik op een nieuwe pagina verder schrijven in het Dagboek.
De link hieronder brengt je naar Follyfoot Farm 3.
Follyfoot Farm 3
" >

Welkom op onze 2e Pagina van Follyfoot Farm.
De 1e pagina is vol , dus gaan we hier weer vrolijk verder.

Veel lees en kijkplezier!

Home	Treasures of the Mind	Poems/Gedichten	Poems/Gedichten 2	Polly the Cat	Polly the Cat 2
Favorite Links	News & Photo's	Flicka's Dagboek	Reis Verslagen	Ons Boerderijtje	Follyfoot Farm

" > DAGBOEK

Donderdag 3 Juli
Vandaag is onze tractor naar de boerderij gebracht.
Natuurlijk even uitproberen!(zie filmpje hieronder)
Al het gras is nu gemaaid , op wat dikkere stukken na langs de oprit en voor het huis. Dat doen we morgen.
En hier ga ik dan....met m'n Pinacolada natuurlijk!M'n glaasje zit in de cupholder.
Leuk he?
We zullen heel veel plezier van de tractor hebben. Het gras is makkelijker te maaien, in de winter sneeuwruimen,en we hebben nog een bakje erachter (moeten we nog in elkaar zetten) en daarmee kan ik mest ruimen , of zware dingen in meenemen.Het heeft 24 HP , dus aardig wat kracht.
En de kleur is lekker sportief. Past goed bij de Van. Hahaha.
Een geweldig ding en we zijn er dan ook heeeeel blij mee. :-)
" >Onze nieuwe tractor.

Dinsdag 2 Juli

Gisteren was het Canada Day , en ook de trouwdag van Ron en mij.
Alweer 6 jaar getrouwd! De tijd is zo snel voorbij gegaan, het is niet te geloven.
Maar dat is altijd zo als je plezier hebt. Dan vliegt de tijd he?
Ron en ik geven elkaar elk jaar voor onze trouwdag iets groots. Iets wat we graag samen willen hebben. De eerste jaren waren het kampeer spullen. Daarna onze twee rubber boten, en toen dingen voor in ons huisje in Canora.
En dit jaar…de Ride On Lawn Mower.
Vandaag is deze aangekomen. We moesten ‘m ophalen bij de catalogus winkel van Sears. Ze bezorgen niet aan huis , heeeel lastig met grote dingen zoals een tractor.
Maar goed. Ron en ik er vanmorgen heen , met gereedschapskist. Want we moesten ‘m zelf uit het krat halen, en aub de rommel meenemen.
Dus wij aan de slag in dat pakhuis van Sears. Hahaha. Met hamer en crowbar hamerden we er op los totdat de planken er aan de voorkant af waren.
Daarna , met hulp van 2 mensen van Sears , de tractor uit de krat getild.
Toen de krat in stukken gemaakt zodat we alle rommel mee konden nemen achter in de Van. We duwden de tractor naar buiten en zetten het naast de Van in de schaduw.
Ron las de gebruiksaanwijzing ,hoe ie de tractor moest starten en rijden. Hahaha…tja ,dat krijg je als je er nooit eentje gehad hebt.
Maar we kwamen er uit hoor! Ron reed de tractor naar huis , wat maar 2 straten verderop was , en ik nam de auto.
We kwamen bijna tegelijkertijd aan! Hahaha. Dat ding gaat best nog wel snel!
En nu staat ie dus in de achtertuin. Naar de boerderij rijden is te ver. Dus hebben we de tuinman opgebeld om te kijken of hij de tractor voor ons naar de boerderij kan brengen. Hij heeft een trailer waarmee hij z’n eigen tractor altijd overal mee naar toe neemt.
We wachten nog op antwoord.
Maar we zijn dus heeeeeel blij dat ie er is! Eindelijk. En precies op tijd want het gras op de boerderij is weer toe aan een knipbeurt.

Later in de middag zijn we naar de boerderij gegaan om weer te wieden en te wippersnippen. Gisteren hadden we ook flink wat uurtjes gewerkt en we beginnen naar het eind toe te werken. Het meeste dikke gras langs de oprit heeft Ron kunnen weghalen.
En ik heb weer wat rijen groenten erbij. Hahaha.
De eerste rij met mais is zichtbaar en zo ook de erwtenplantjes, sla en de turnips.Nou ja , de turnips zie ik niet echt , de plantjes zijn zoooooo klein! Ik heb daar dan ook alleen het grote onkruid weggehaald en langs het paadje.Als de plantjes wat groter zijn , herken ik ze beter en kan ik het onkruid makkelijker weghalen.
De wortelplantjes groeien ook harder nu ze weer zonlicht zien. Ik heb zoveel mogelijk rijen water gegeven, en ook mijn Red Scarlet runners.
In de bloementuin heb ik een aantal plantjes ontdekt van de zaadjes die ik geplant had.
De zonnebloemen doen het goed.
Zelfs de zonnebloemen die Askin gezaaidhad , zijn opgekomen langs de oprit! Jaja! Nu moet ik ze alleen nog regelmatig water geven zodat ze meer de hoogte in gaan. Als Ron het gras erom heen weg heeft gehaald , zal het groeien ook sneller gaan.

De paarden staan veel in de stal om de horzels en muggen te ontwijken. Nu moet ik dus wel de stal elke dag even schoonmaken , want ze poepen en plassen er nu ook in.
Dat trekt weer insecten aan dus vandaar dat ik het elke dag even opruim. Als ik in de stal bezig ben , loopt Flicka me nieuwsgierig achterna , pakt de bezem steeds op en gooit het dan ergens anders neer , en vraagt steeds om aangehaald te worden. Ze legt danhaar hoofd op mijn schouder en dan wil ze dat ik haar onder haar nek krab. Vindt ze heeeeerlijk!
Fenna komt ook wel kijken maar houdt nog afstand.
Gisteren had ik een stokbrood meegenomen ,die oud was geworden. Goed voor de paarden!
Ik deed het door de helft en Flicka begon er gelijk in te happen toen ik het voorhield. Ze trok heel hard aan het ene eind ,en ik hield het heel goed vast. Touwtje trekken leek het wel. Hahaha. Ze beet er een stuk af en at het op.
Fenna wist niet goed wat ze er mee aan moest. Ze beet er voorzichtig aan , maar niet zo fanatiek als Flicka. Volgens mij probeerde ze als een dame te eten. Hahaha. Beetje moeilijk met keihard stokbrood. Toen ze eindleijk een stukje er af had gehapt ,spuugde ze het gelijk weer uit.
Daarna bleef ze er stukjes van af bijten en spuugde ze steeds uit. Flicka speelde ondertussen met haar helft van het stokbrood . Ik had ze naar buiten gelokt, waar meer ruimte om te spelen is.
Na een tijdje werden ze het zat en begonnen te grazen.
We willen binnenkort zo’n grote skippiebal kopen voor Flicka. Ik weet zeker dat ze er enorme lol mee zal hebben. Ze is zo speels! En wie weet , wordt Fenna wel aangestoken en gaat dan ook spelen.

Toen Ron en ik even een pauze hadden , klom Rebel gelijk op Rons schoot ,zoals gewoonlijk. Ze begint dan luid te spinnen en maakthet zich heel gemakkelijk. Vaak staart ze Ron aan. Dat doet ze echt , je aanstaren als ze bij je op schoot is. Ze houdt van oog contact. Ze houdt van elk contact.Als je stopt met aaien ,duwt ze haar hele snoet in je gezicht en onder je kin en dan werpt ze je weer zo’n blik toe.
Vaak valt ze na een tijdje in slaap op Ron’s schoot. Als je dan haarnaam roept , blijft ze doodstil liggen , spinnen wel maar geen beweging. Toen ik haar naam een paar keer riep , kneep ze haar oogjes nog meer dicht. Hihihihi…alsof ze wil zeggen…neeehee…ik wil niet opstaan!!!
Later , toen ze weer wakker was en met Ron aan het spelen was , zat ze ineens heeeel stil , en keek naar de richting van de trailer. Ze werd zenuwachtig ,en sprong zelfs van Ron’s schoot af. En maar staren naar de trailer.
We keken ook in die richting ,en zagen nog net een stinkdier onder de trailer vandaan komen!
Rustig waggelde hij (of zij) achter langs en verdween in het bos. Ik kon nog NET een foto maken.Helaas stond de schommelbank in de weg maar toch is ie een beetje te zien op de foto. Rebel heeft goede oren! Ze weet precies wanneer ze alert moet zijn of zich moet bergen. Na een minuutje kalmeerde ze en sprong weer bij Ron op schoot , luid spnnend.
We roken al een paar dagen de stank van een stinkdier op het erf.
Tja , als ze eenmaal gespoten hebben, blijft die lucht zoooo lang hangen.
Nu weten we dat het stinkdier dus ook bij ons in het bos woont.
Gezellig. Hahaha. We moeten oppassen dat we ‘m niet onverwachts tegenkomen.Als ie schrikt ,dan kan ie zo die lucht op je spuiten.Bbbrrrrr.
Liever niet. Geen zin in een tomatensap bad. Hahaha.
Maar wel grappig om te zien , zo’n beestje.

Gisteren zagen we ook een hert aan de overkant van onze boerderij. Waarschijnlijk deed ze zich te goed aan de nieuwe oogst die flink aan het groeien is overal.
Op sommige velden begint de Canola te bloeien. Bij ons nog niet. Maar nog een week of 2 en dan zal alles geel zijn rondom de boerderij. Zooo mooi!
Oja . In het noorden van Saskatchewan zijn vreselijke bosbranden gaande. Meer dan 1000 mensen moesten evacueren.Zo vreselijk! Tja, het is hier altijd aanwezig , het gevaar van bosbranden. Bbbrrrrrr.
Gisteren hing er hier in de omgeving een dikke waas van rook, dat met de noorderwind was meegekomen van die bosbranden. En dat is toch honderden kilometers verderop maar toch. Met zulke grote bosbranden en de juiste wind ,krijg je toch die rook.
Op weg naar de boerderij konden we de rook goed over de velden zien hangen en je kon het ook goed ruiken.
Vandaag was het weer opgetrokken doordat de wind was gedraaid.

We zijn rond kwart over 6 weer naar huis gegaan. Paul was ook weer terug van een middagje zwemmen met z’n vrienden en we hebben gezellig met z’n drieen gegeten.
Paul ging later weer naar z’n vrienden, en later was er Midnight Swim in het zwembad van Canora. Hij verveelt zich niet met dit prachtige weer.
Na het eten ben ik bij ons in de tuin weer aan de slag gegaan. Achter de tuin gewied , en verder alles water gegeven. Morgen zou het weer 25c worden maar de planten kunnen er nu weer tegen.Na het tuinieren heb ik weer een mix gemaakt met anti insecten spul voor de paarden. Morgen moet ik ze weer sponzen.Kunnen ze weer rustig grazen zonder lastig te worden gevallen door die rot horzels.Wat zitter er een hoop zeg. Niet normaal! Wat dat betreft , verlang ik wel weer naar de vorst hoor! 2 nachtjes lichte vorst en je ziet bijna geen insecten meer. Voor de paarden is de zomer best wel afzien wat dat betreft. Maar…gelukkig kan ik het wat aangenamer voor ze maken dmv de Barn waar het best wel donker is en waar de horzels niet graag komen , en met het anti insecten spul.
Vandaag was het niet zo heel heet, en er stond lekker wat wind.
Perfect weer om te werken buiten of gewoon lekker te zitten in de schaduw.
Ron en ik hebben dan ook weer heerlijk genoten op de boerderij.

Zondag 29 Juni

Vanmorgen waren we rond een uur of 8 allemaal op. Na een snel ontbijtje zijn we naar het Good Spirit Lake gereden.
Het was aardig druk op ons plekje aan het strand. Mensen visten vanaf de kant en om de haverklap werden er kleine motorbootjes te water gelaten.
Wijnanda was niet gewend om met een werphengel te vissen maar na een half uurtje kreeg ze het al aardig door.
Het was erg gezellig, en het weer was geweldig. Wel erg warm na een tijdje, maar gelukkig stond er een beetje wind. Na ongeveer een half uurtje kreeg ik beet!
Jaja , een mooie snoek had ik te pakken.
En best wel een goeie maat ook! Even snel een foto gemaakt van mij en de vis , en toen wilde Ron ‘m van de haak halen om los te laten , toen de vis zo begon te spartelen , dat ie vanzelf van de haak kwam. Ron duwde de vis in wat dieper water en daar ging ie weer. De vrijheid tegemoet.
We hebben nog een half uurtje gevist , maar niks meer gevangen. Ron en Wijnanda hadden ook niks gevangen.
Het werd nu best wel heel erg warm. Het was tegen half 12 , dus spulletjes weer in de auto geladen en terug naar Canora.
Thuis hebben we een uitgebreide lunch gegeten en lekker veel gekletst.
Rond half 2 heeft Wijnanda haar spulletjes bij elkaar gezocht en in de auto gedaan en ik heb de caviaatjes in een ruime doos gezet , met wat eten en vers gewassen sla. Op die manier zouden ze niet dorstig worden onderweg , omdat de blaadjes goed nat waren.
Het was een rit van 2.5 uur terug voor Wijnanda , maar met dit mooie weer is het makkelijk rijden.
We namen afscheid , en zwaaiden haar uit , toen ze met de auto weer op weg ging naar Manitoba. We hadden afgesproken dat Ron en ik , in de weken dat Paul op kamp was met de Cadets , voor een nachtje zouden overkomen. Kunnen we daar samen vissen bij een meer en dan kunnen we misschien haar dochter Tory bezoeken , die heel wat paarden heeft. We kijken er in ieder geval heel erg naar uit. En met een overnachting erbij is het niet zo’n lange rit ook.
Wijnanda belde me later en vertelde dat de caviaatjes al helemaal gesetteld waren in hun nieuwe omgeving.
Toch heel fijn hoor , dat ik Yin en Yang nog altijd kan zien. Ben erg blij dat ze een goed tehuis hebben gevonden.

Nadat Wijnanda vertrokken was , heb ik een dutje op de bank gedaan. Om 4 uur zijn Ron en ik met de hond naar de boerderij gegaan. Paul was zwemmen en zou niet eerder thuis zijn dan 6 uur.
Ik ben gaan wieden , en Ron ging wippersnippen. Het deel langs de oprit bij de groentetuin had erg dik en hoog gras. Alles wat Ron had gesnipt , heb ik bij elkaar geharkt later en aan de paarden gevoerd. Nou , dat vonden ze heeeeeel erg lekker! En op die manier is het gelijk opgeruimd. Toch wel makkelijk , paarden.
De grasmaaier werkt nog niet. Er is iets mis mee en Ron gaat ‘m van de week nakijken thuis. Gelukkig was alles net door Paul gemaaid , op de oprit na.
Deze weekkomt de Ride On , en kunnen we daarmee aan de slag.

Ik heb m’n boerenkool plantjes gevonden tussen het onkruid. Het zijn nog hele kleine mini plantjes van net 1 cm hoog. Daarom was het zo moeilijk om ze te vinden.
Maar nu is die rij helemaal vrij van groot onkruid.
Nog een rij of 4 te gaan. Stapje voor stapje kom ik er wel.
Verder heb ik ook de tuintjes bij het huis gewied. We zien de lelies weer staan.
M’n Scarlet Runners groeien ook erg goed nu , maar ze klimmen niet. De toppen waren wat beschadigd. Ze worden nu wel erg dik bebladerd , als een struik. Ook mooi. Zal erg leuk staan als er straks rode bloemetjes aan komen!
Ik heb alle bloemen en planten overal water gegeven. M’n Cherry boompje stond er wat zielig bij , erg droog. Heel raar want het had toch gisterenochtend nog flink geregend. Maar als er wind staat , dan droogt alles erg snel weer op.
Ik heb nog wat foto’s gemaakt en toen werd het tijd om naar huis te gaan.
Het was een heerlijke zondag geweest , en van het vissen en van het tuinieren ben ik weer flink bij gekleurd!

Zaterdag 28 Juni

Rond half 12 kwam Wijnanda. Gezellig!
Ze had voor mij gevlochten Sweet Grass meegenomen .Sweet Grass is een grassoort dat heel zoet ruikt als het gedroogd is. Als het net geplukt is , kun je het vlechten of weven , en daarna laat je het drogen.
Ik heb er weer een nieuwe hobby bij dus!Lijkt me enig om te doen.
Nu moet ik alleen nog sweet grass zien te vinden ergens.
Ook had ze two bits brownies meegenomen. Mmmm! Erg lekker.
We hebben eerst lekker zitten kletsen onder het genot van een bakkie koffie , en daarna had Ron voor ons een heerlijke lunch gemaakt.
Na de lunch zijn we naar de boerderij gegaan. Het was na een regenachtige ochtend prachtig weer geworden. Erg warm , dus zijn we met z’n drieen in de schaduw gaan zitten.
Tussendoor heb ik Flicka en Fenna verzorgd. Ze hadden flink last van de horzels, dus heb ik ze lekker afgesponst met anti insecten spul.
Ze stonden allebei in de barn , waar het heerlijk koel is en veel minder insecten.
Nadat ik ze afgesponst had , gingen ze gelijk voor de stal staan grazen! Wat een opluchting voor ze om even te kunnen eten zonder lastig te worden gevallen door bijtende muggen en horzels.
Ik heb hun manen ook even geborsteld. Vooral die van Flicka hadden dat nodig , want het begon alweer te klitten. Lange manen zijn prachtig , maar als je het niet bijhoudt wordt het een grote knoop.
Nadat ik klaar was met de paarden , heb ik hun waterbak verschoond en gevuld met vers water. De bak heb ik daarna omringd met oud hooi, om het koel te houden. Nu kan de zon niet recht op de bak schijnen.

Wijnanda vond het zo leuk om Rebel en Lapje weer te zien. Rebel lag al snel op schoot bij haar , en spinde dat het een lieve lust was. Lapje kwam tussen onze stoelen liggen en wilde ook af en toe aangehaald worden.
Lapje is een jaar of 3. Ik dacht steeds dat ze net een maand of 8 was , maar dat had ik dus helemaal verkeerd gedacht. Hahaha.
Lapje heeft al heel wat keren nestjes gehad. Een van haar dochters , een zusje van Rebel , heeft nu ook een nestje met 4 kittens. Allemaal grijs! Lapje wierp altijd nestjes waar de kittens vol kleur waren.
We zijn nu dan ook heel erg benieuwd hoe de kittens er uit zullen zien dit keer. Nog een week of 2 geduld hebben dus!
Ron , Wijnanda en ik hebben heerlijk zitten kletsen, en voor we het wisten was het alweer tegen 6 uur . Tijd om naar huis te gaan.

Ron maakte het eten klaar. We hadden een koude maaltijd van kip en salades. Mmmmm! Perfect met dit warme weer.
S’ Avonds onder het genot van een glaasje Pinacolada en bonbons weer gezellig verder gebabbeld , en toen allemaal bijtijds naar bed.
Behalve Paul. Die had een vriend te logeren , en gingen een film kijken op z’n kamer , met een grote bak popcorn erbij. Hij heeft nu grote vacantie , en geniet er volop van door elke dag te zwemmen en natuurlijk later naar bed savonds!

Zondagochtend willen we gaan vissen bij het Good Spirit Lake voor een paar uurtjes.We wilden eerst naar de Dam gaan , maar door de regen van vanmorgen ,is de weg bij de Dam ontoegankelijk. Dat is een groot modderfestijn nu. Dus wordt het het meer , wat ook heel erg mooi is.
Na de lunch gaat Wijnanda weer huiswaarts , maar dan 2 cavia’s rijker.
Jaja , ze neemt zowel Yin als Yang mee. Op die manier worden ze niet eenzaam.
De zusjes mogen knus bij elkaar blijven, en ik ben heel blij dat de baby caviaatjes een goed tehuis hebben gevonden. En …ik kan ze nu altijd blijven zien , wat ook heeeel erg leuk is!

Boven:
De groentetuin begint weer een beetje op een groentetuin te lijken. Nog maar een paar rijen te wieden.
En dan weer opnieuw beginnen , want bij de aardappels komt het gras alweer opzetten! Hahaha.
Onder: M'n rots tuintje. Alle bloemen staan nu in bloei.En m'n nieuwe boompje doet het prima!

Even wat mooie plaatjes van bloemetjes op de boerderij.

Boven:
Ron aan het wippersnippen. Het gras langs de oprit staat erg hoog na een maand!
Onder:
Thermometer met paard.Cadeautje van mijn lieve schat.:-)

Boven:
De zusjes Yin (rechts) en Yang.
Nog een laatste foto voor ze mee gaan met mijn vriendin Wijnanda naar Manitoba.
Wat zijn ze toch lief he?
Onder:
Wijnanda en Ron aan het vissen aan het Good Spirit Lake.
Daaronder:
Ik met m'n vangst van die dag,een mooie snoek. :-)

Boven: De Plack van Paul, ter ere van z'n benoeming als MVP van het Football team.(most valuable player)
Onder:
M'n Leersumse roos staat in bloei!
Deze klimroos heb ik van zaadjes gegroeid in 2003.Dit jaar zijn er voor het eerst heel veel knopjes. Het begint nu echt op de roos te lijken die ik in Leersum had. Dit betekent dat ik dit jaar heel veel zaadjes kan verzamelen en in het voorjaar meer klimrozen kan groeien.

Boven:
Wijnanda bij ons aan tafel afgelopen zaterdag. Gezellig samen eten! Proost!
Onder:
Een mooie wolk ten oosten van de boerderij.
Daaronder:
Wijnanda geniet van de rust op de boerderij.

Vrijdag 27 Juni

Vanmorgen was Ron naar Yorkton gereden om wat boodschappen te halen. Hij kwam terug met allerlei verrassingen!
Voor onze trouwdag , wat op 1 Juli is, had hij voor mij een grote thermometer met een paarden afbeelding in het midden. Zoooo leuk! Ik ben er ontzettend blij mee. Wat een lieverd is ie toch. :-)
Het is voor zowel binnen als buiten , maar ik ga het buiten ophangen Ik moet er op de boerderij nog een leuk plekje voor vinden maar dat zal wel lukken.
Ook had Ron het aanhang wagentje gehaald , dat achter de Ride On grasmaaier komt.
Op die manier is het uitmesten van het weiland een stuk makkelijker. Als wagentje vol is , dan kan ik het schuin zetten zodat de inhoud er uit loopt. Ideaaaaaaal!
De Ride On komt a.s woensdag. Jippieeee!
Ook had Ron een applicatie gevonden van een paardenhoofd.Die moet ik nog op m’n jack vastnaaien.Het staat in ieder geval hartstikke leuk want de kleuren van de applicatie matchen goed met het jack.

S’Middags ben ik met Paul naar de boerderij gegaan , terwijl Ron in huis nog wat klusjes deed.
Het was zonnig en warm , en er stond een lichte bries. Ik ging gelijk de katten voeren , en gaf ze weer een wormentabletje. Dat was zo weggewerkt! Ik had Scruffy vandaag ook weer gegeven.
Nu zijn de enige die nog een wormenkuur moeten hebben de paarden. Dat gaat van de week gebeuren.
Paul begon met grasmaaien , maar helaas , na 15 minuten hield de maaier er mee op!Kregen ‘m niet meer aan de praat en het snijmes draaide ook heeeeel erg zwaar. Zit waarschijnlijk flink wat vuil in de schroef of zo.
Jammer. We weten niet wat er mee is , dus lieten de maaier nu maar voor wat het was.

Paul ging me toen helpen in de groentetuin met wieden.
Hij heeft langs de kant van de tuin alle grote stekelplanten en ander hoog onkruid uitgetrokken. Nu zien we de kleine afrikaan plantjes , die opgekomen zijn! Zonder al dat onkruid krijgen ze meer licht en zullen nu een stuk sneller groeien.
Ik heb de rij met bietenplantjes verder gewied , en daarna de rij van de sla en de spinazie. De spinazie plantjes zijn best wel groot zeg!
Nadat Paul klaar was met de rand heeft hij geholpen met een pad tussen de rijen wieden.
Al het onkruid deed ik op een hoop en voerde dat aan de paarden als het een flinke berg was.
Flicka stond vooraan! Fenna vond het niet zo interessant geloof ik , die bleef op een afstand. Maar Flicka knabbelde er op los hoor. De distels gingen er in als koek. Bbrrrr….moet er toch niet aan denken. Maar ze vindt het lekker. Zal wel zoiets zijn als cola voor kinderen. Prikkelend op de tong. Hahaha!
Als Flicka niet bij ons stond , was ze inde stal te vinden. Ze vindt het er zalig!
Toen Paul op een gegeven moment op een grassprietje ging ‘fluiten’ , stak ze direct haar hoofd uit de stal om te kijken wat er aan de hand was. Ze kwam er zelfs de stal voor uit! Jaja! Nieuwsgierig! Hahaha.
Paul en ik kletsen over van alles en nog wat.
Hij had gisteren een plack gekregen omdat hij de MVP is van het football team.
En gisteren heeft hij ook z’n eindrapport gekregen van school. Hij heeft 75.9 % als gemiddelde ,wat helemaal niet slecht is. (kun je vergelijken met het cijfer 7.6)
Ron en ik waren erg blij met het resultaat.
En op 18 juli gaat Paul op kamp van de Cadets voor 2 weken.
Dat zal voor het eerst zijn dat Paul 2 weken van huis zal zijn.
Ze gaan naar Penhold , in Alberta. Dat ligt net onder Red Deer.
Ze vertrekken s nachts om kwart voor 12 met de bus naar Regina. Vandaar gaan ze met het vliegtuig! Jaja , een hele reis hoor!
Paul verheugt zich er heel erg op.Vooral omdat ie met dit kamp geld verdiend. Nou , dat is altijd mooi meegnomen natuurlijk.
We zullen hem wel missen hoor , die 2 weken. Voor ons is het ook voor het eerst om hem zo lang niet te zien.
Maar we hopen van harte dat hij een hele fijne tijd heeft.
Hij moet WEL z’n haar laten knippen voor hij daar heen gaat. Op aanraden van de Captain van de Cadets , die mee gaat met de kinderen naar Penhold.
Als men met lang haar komt , worden ze gelijk doorgestuurd naar de kapper van de Cadets en de kosten gaan van het loon af.
Dus Paul moet er nu toch aan gaan geloven. Het haar gaat er af.

De lucht begon erg donker te worden later in de middag. Het was rond half 6 toen Paul en ik naar huis gingen. We hadden een hoop werk verricht met z’n tweetjes.
En het allerbelangrijkste……het was heeeeeeeeel gezellig zo met z’n tweetjes!

Donderdag 26 Juni

Ik heb eens zitten rekenen en volgens mij worden de kittens van Lapje tussen 14 en 20 juli geboren. Als ik het fout heb , dan merken we het wel. Hahaha.
Vanmorgen ben ik weer vroeg naar de boerderij gegaan om te wieden. Ik heb geen coyoties gezien dit keer. Het zonnetje scheen heerlijk warm , ondanks dat het nog maar net kwart over 6 was.Scruffy rende gezellig in het rond , blafte wat in het bos, en genoot volop.Rebel en Lapje had ik gelijk gevoerd , en nu kwam Rebel al naar de groentetuin om me gezelschap te houden. Ze loopt me altijd overal achterna! Net een hondje. Hahaha.

Ik heb de rij worteltjes helemaal af kunnen krijgen met wieden. Zowaar..ik ontdekte wortelplantjes tussen het onkruid , dat er ver boven uitstak.
Maar nu krijgen ze weer zonlicht en zullen beter gaan groeien.
Ook de rij met bonenplantjes heb ik gewied voor een deel. En ik ontdekte dat de afrikaantjes ,die ik gezaaid had rondom de groentetuin ,ook waren opgekomen. Maar ja ,zoveel stekelplanten….ik moet echt ook daar gaan wieden anders zullen er niet veel bloemtjes opkomen denk ik.
Ik hield een pauze , met een bakkie thee , toen ik me afvroeg waar de paarden toch waren. Ze komen anders altijd bij me kijken. Dus ik het weiland in.
Stonden ze samen naast de grote barn , in de schaduw.
Ik knuffelde ze even en ben toen weer verder gegaan met wieden.
De solar stond trouwens helemaal in het rood , wat betekent dat er geen stroom op het draad staat. Het komt dus door het vocht op het lange natte gras dat de onderste draad raakt. Toen ik later naar huis ging ,stond de solar alweer voor de helft in het groen.
We moeten dus echt onder het draad gaan wippersnippen.
Ineens hoor ik een gebons en een herrie van de barn komen….ik dacht , wat is dat nou weer?
Ik be ngaan kijken wat de paarden aan het uitspoken waren. Ze stonden heel lief en heeeeeel onschuldig naast elkaar , nog steeds naast de barn. Met een verschil , dat de hoek van de barn kapot getrapt was. Nou ja! Waarom ze dat nou hebben gedaan , geen idee. Het hout dat de hoek vormt was er voor een groot deel af en lag in stukken op de grond.
Ik sprak ze bestraffend toe , zo van: Niet meer doen zeg!Zijn jullie helemaaaaaaal gek geworden?!
Flicka en Fenna keken me verbaasd aan alsof ze wilden zeggen….wij weten van niks!
Jaja. Maar ondertussen! De ondeugden!
Hahahaha~!
Ik ben rond kwart over 8 naar huis gegaan.

S’Middags , na de lunch , ben ik met Ron even naar Home Hardware geweest, eendoe het zelf zaak hier in het dorp.
Ik wilde de staldeur maken. We hadden haken en ogen nodig.Ron zocht ene lampje , voor de ventilator in de logeerkamer. Het wordt zo snel warm in dat kamertje en er hing toch alleen maar een peertje ,dus nu hangen we er een waaier aanhet plafond met lamp erin.
Staat het gelijk een stuk leuker, plus is het koeler voor logees.
Wijnanda , mijn vriendin die in Manitoba woont , komt dit weekend over om Yang op te halen, een van de baby caviaatjes. Ze blijft gezellig slapen! Leuk!
We verheugen ons er enorm op ,Wijnanda! Gaan we gezellig even vissen bij de Dam!

We waren goed geslaagd en zijn daarna met Paul samen naar de boerderij gereden.
Paul ging direct aan de slag met het maaien. Wat ziet alles er weer netjes uit!
Ron en ik gingen met de staldeur aan de slag.
Natuurlijk kwamen Flicka en Fenna direct kijken wat we toch aan het doen waren.
Nu de staldeur open stond , omdat we ermee aan het werk waren , stapte Flicka direct naar binnen.
Helemaaaaaaal niet nieuwsgierig hoor! Hahahaha!
Ze bekeek elk hoekje ,snuffelde overal aan , en stapte vrolijk in het rond.
Toen Fenna ook naar binnen wilde , ging Flicka pontificaal voor de ingang staan met haar oren naar achteren. Fenna droop af en begon maar wat te grazen in de buurt.
Die Flicka toch! Altijd is Fenna de baas , maar nu had Flicka zoiets van , dit keer is het mijn beurt om de baas te spelen! Hihiihihi…mal beest is het toch.
Maar ze delen wel later hoor. Het is de nieuwigheid.
Ik heb op de beide halve deuren haken gedaan en in de muur de ogen. Nu kan ik de staldeur open zetten , zonder dat de wind het weer dichtslaat.
Ziet er prima uit!
Daarna nog wat voor de andere hele deur verzonnen , zodat die dicht bleef. Het zijn namelijk 2 grote deuren, waarvan de linker in 2 helften en de rechter een geheel.
We hebben een blokje hout boven de deur geschroefd , wat je kan draaien zodat het de deur tegenhoudt en niet meer open kan.
Nog een steen aan de onderkant gelegd voor de zekerheid , en klaar is kees!
Eindelijk een goed werkende staldeur.
We lieten de stal openstaan. Nu kunnen de paarden daar in als het stormt , of als het gewoon te heet is buiten.Voor de avond en de nacht werd er onweer verwacht , dus konden ze , mocht het gaan hagelen , daar schuilen.
Ook kunnen ze even aan de vervelende horzels ontsnappen als het ze te veel wordt. Ik smeer ze wel steeds in met anti insecten spul , maar dat werkt ook maar even.

Nadat we klaar waren met de staldeur, wilde ik proberen om te gaan wippersnippen.
Ron legde me uit hoe dat ding werkte en daar ging ik dan.
Na nog geen 10 minuten moest ik stoppen. M’n hele hand tintelde van het trillen van dat ding. Wat is dat moeilijk zeg!
Ik was van plan om langs de omheining te gaan om onder het draad het gras weg te halen , maar helaas. Kon het niet opbrengen. Ron doet het meestal en hij heeft er handigheid in. Ik dus duidelijk nog niet. Hahaha!
Ik zal langzaam aan ermee om moeten leren gaan voordat ik langere tijd ermee bezig kan zijn. Kleine stukjes doen dus.Dus gaan Ron en ik samen gewoon de omheining doen van de week.

Ik ben daarna maar gaan onkruid wieden.
De bonen rij heb ik klaar en nu ben ik bezig met de bietenplantjes.
Wat zijn die nog klein!
Ik moet ook heel voorzichtig zijn als ik het onkruid weghaal ,want de plantjes zijn ontzettend teer. Maar ik ben al blij dat ik ze tussen die grote distels gevonden heb.
Ik heb de helft van de rij afgekregen en toen werd ik echt gek van de muggen.
Paul had een pauze gehad en wilde weer verder grasmaaien , toen de maaier niet meer startte. Waarschijnlijk over verhit geraakt.Tja , het was dan ook best wel benauwd en warm. Dus moet de rest later maar gemaaid worden.

Er kwam een aardige donkere lucht op zetten en we besloten dat het tijd was om te gaan.
Toen we naar huis reden ,zagen we een grote donkere onweers wolk in het noord oosten. Onder de wolk zagen we vlagen van regen naar beneden komen.
Ik heb er gelijk wat foto’s van gemaakt en die waren zo mooi geworden , dat ik ze naar The Weather Network van Canada heb gemaild.
Anderhalf uur later na het mailen verschenen ze zowaar op TV! Hahaha , dat was erg grappig. Dit is de tweede keer dat er foto’s van mij op tv worden vertoond.
Toch wel leuk!

Deze twee foto's verschenen vandaag op TV van The Weather Network. Dat is de zender die de hele dag nieuws geeft over het weer.
24 uur per dag dus. Iedereen kan foto's sturen wat met het weer te maken heeft. En ik dacht , ik stuur deze op.
Anderhalf uur later werden ze vertoont.
My five seconds of Fame.Hahahaha!

Op de foto zie je een grote donkere wolk die richting Canora gaat.
Het heeft het gelukkig net gemist.
Je kan goed zien op de foto's hoe het regent.
Op de bovenste foto zie je onderaan in het midden van de wolk wat lichtgrijs.Dat zag er nogal eng uit.
Een zogenaamde tornado wolk was het.
Gelukkig verdween dat later en werd het meer een donkergrijze massa.Maar voor een moment was dit gedeelte aan het draaien toen ik de foto nam.

Woensdag 25 Juni

Vamorgen was ik om 6 uur wakker en om 7 uur met Scruffy op de boerderij.
Toen ik aan kwam rijden , zag ik nog net een coyotie het bos inrennen , en later zag ik er nog eentje op het veld tegenover de boerderij.
Zogauw Scruffy uit de auto was , rende ze het bos in en begon te blaffen zoals elke keer. Ze wil de coyoties laten weten , pas op! Ik ben er nu!
Niet dat ze iets zou doen denk ik ,maar ze laat zich in ieder geval horen en dat houdt de coyoties weg van het erf.

Het was heerlijk zonnig en nog niks te warm. Ben gelijk verder gegaan met m’n aardappelveldje. Heb het helemaal af kunnen krijgen.Wat een verschil zeg!
Nu de rest nog. Hahaha!
Daarna keek ik de solar na van de omheining en die stond totaal in het rood. Geen stroom dus op het draad.Gelukkig dat de paarden rustig zijn en niet zomaar uitbreken maar we zouden het s middags wel moeten oplossen.
Ik ging nogmaals langs de omheining achter het bos lopen , om alles na te kijken.
Alles leek in orde behalve het lange gras overal.
Toen hoorde ik het geroep van een grote valk. Ik keek op en hij zat in de top van een van de bomen in het bos. Wat een prachtige vogel is dat! Hij riep en riep , met zo’n hoge krijs, en toen vloog hij over het veld heen. Nu z’n vleugels waren uitgespreid , vond ik ‘m nog mooier.
Er is een grote verscheidenheid van vogels hier en ik geniet er elke keer weer zoveel van.

Ron ging later op de morgen naar de boerderij om de solar te checken. Het stond halverwege in het groen, maar dat is nog niet wat we willen.
Waarschijnlijk heeft het te maken met het vocht van de dauw in de ochtend. Dat haalt de stroom weg. We zullen dus alles moeten wippersnippen onder het stroomdraad zodat het vochtige gras en bladeren het niet meer raken.

S’Middags zijn Ron , Paul en ik samen weer naar de boerderij gegaan. Het was nu een stuk warmer. Rond de 25c zou het worden en we zaten er al aardig tegenaan.
Paul ging grasmaaien , ik ging de omheining langs om de insulator er weer op te schroeven en alles verder nakijken , en Ron begon met takken weghalen bij het schrikdraad langs de wegkant.
Nadat Ron klaar was en ik ook , keken we de solar na en nu stond het weer volop in het groen. Morgenochtend moet ik kijken of het weer in het rood staat want als dat zo is , is het gewoon de dauw op het gras dat het draad raakt aan de onderkant.

Na een pauze ben ik gaan onkruid wieden.
M’n wortelplantjes zijn opgekomen. Ik ontdekte ze tussen de enorme distels en ander onkruid. Wat een werk zeg. En het was al aardig heet geworden. Ik heb een halve rij gedaan en kapte er toen mee. Morgen is er weer een dag. De wortelplantjes zijn nog zo klein en teer , dat ik met de h and het onkruid er tussen vandaan moet halen. Het probleem is , is dat ik ze bijna niet zie dus het gaat erg langzaam.
Als ik eenmaal een stel plantjes heb ontdekt , kan ik er langs met de schoffel , en alleen rondom het plantje met de hand doen.
Maar ja .Ik heb zoveel zaadjes gezaaid….dus erg veel plantjes. Hahaha.
Maar goed. Van werken is niemand doodgegaan.En het is lekker buiten , en als het dan opknapt heb ik veel eer van m’n werk.

Paul heeft in totaal bijna 3 uur gemaaid en alles rondom het huis en bij de trailer is klaar , plus een groot deel van het voor erf en het laantje naast de buitenbak. Wat ziet het er weer netjes uit overal. Heerlijk!
Als Paul eenmaal aan de slag gaat , laat ie er geen GRAS over groeien. Hahaha !
Die jongen kan hard werken en daar zijn we heel blij mee. Een sterke knul is precies wat we nodig hebben op de boerderij. Paul doet het met plezier , en zo kan hij ook nog een zakcentje bij verdienen.
De teken zijn bijna allemaal verdwenen gelukkig. Nu krijgen we last van muggen. Bbbrrr…ik wacht met ongeduld op de libelles nu. Binnenkort zullen die ook in grote getalen komen.

Toen we bij de trailer even wat dronken , kwam Rebel het huisje uit met een muis in haar bek. Ze had er weer eentje gevangen! Goed zo!
Mamapoes had ook wat gevangen. Een kleine grond eekhoorn. Die ging ze later mooi oppeuzelen.

Tegen 4 uur kreeg ik honger en we zijn naar huis gegaan. Morgenmiddag maakt Paul het maaien af en ik ga weer verder met wieden.
Thuisgekomen voelden we alle drie dat we lekker buiten hadden gewerkt in de zon.
We zijn weer wat bruiner! Hahaha!

Paul heeft het erf en het laantje gemaaid.
Het ziet er weer picobello uit!
Volgende keer kunnen we het met de Ride On doen.
Onderste foto:
M'n aardappelveldje is eindelijk helemaal vrij van onkruid. Jippieeee!
Nu de rest nog. Hahaha.

Dinsdag 24 Juni

Vanmorgen werd ik om 5 uur wakker. Ik zag dat de zon scheen en kreeg de kriebels. Ben er dus uit gegaan en een uurtje later was ik met de hond op de boerderij.
Vlak voordat ik de boerderij naderde, zag ik de 2 coyoties weer achter het bos. Ja , ze wonen duidelijk in ons bos!

Ik ben weer verder gegaan met het aardappelveld wieden. Het schiet nu op! Nog een keertje en dan is dat allemaal gedaan. Dat is maar een kwart van m’n hele groentetuin , dus nog heel wat te gaan maar het begin is er! We zien weer aardappel plantjes!
Terwijl ik aan het wieden was ,begonnen de coyoties in het bos te huilen. Wat een geluid zeg! Beetje griezelig klonk het wel maar ook zo puur natuur.
Scruffy was al een paar keer die richting opgerend en blafte dan volop om mij te laten weten dat er toch iets was daar!
Maar toen de coyoties zo huilden, bleef Scruffy stil. Rebel was gelijk onder de auto gedoken om zich te verstoppen. Ze weet precies dat dat gevaar betekende.
Het was heerlijk weer, en niks te heet nog. Het zou vandaag 25 c worden.
Ik heb zo’n 2 uur gewied , en toen was het tijd om naar huis te gaan. Ik moest nog werken vanmorgen.Op de terugweg zag ik weer een coyotie aan de rand van het bos staan. Ik reed weer terug , maar hij verdween tussen de bomen en struiken en ik zag ‘m niet meer.
Hopelijk kan ik een keer een foto maken.
De rest van de dag was het miezerig en benauwd. We zijn dan ook niet meer naar de boerderij gegaan. De rest van de week wordt het warm , rond de 25c , en dan is er tijd zat om te werken en te rijden met de paarden.
Toch mooi vanmorgen nog even genoten van het zonnetje!
Het aardappel veldje.
Links is er nog een strook die ik moet doen en op de voorgrond een stuk. Dan is het klaar. Maar zoals je kan zien....het is heeeeeel veel werk!
Maar wel eer van m'n werk wanneer het klaar is. Ben nu al trots op wat ik gedaan heb.
Tja , het is belangrijk dat de groentetuin het goed doet. We moeten er het komende jaar weer van eten he?

Maandag 22 Juni

Mizyal en Menno zijn weer veilig terug gekomen in Nederland. Ze hadden wel een uur vertraging gehad van het vliegtuig vanaf Regina , en hadden daardoor in Toronto een andere vlucht moeten nemen naar Frankfurt en de koffers waren ook nog even zoek geweest.
Gelukkig is het allemaal weer goed gekomen.
Maar we missen Mizyal wel hoor! Ik had een dutje gedaan op de bank na het eten , en toen ik wakker werd ,dacht ik echt dat ze in de kamer zat.
Het duurde even voordat ik weer wist dat ze alweer terug in Nederland was.
Dat was ff een dumper !

Vanmorgen zijn Ron en ik naar Yorkton gegaan om een aantal dingen te halen. Ik had hard nieuwe leggings nodig , en ondergoed. Ook nog wat haltershirtjes gekocht en een zonnebril, want die van mij was gebroken en ik kan moeilijk zonder.
Verder hebben we gekeken bij een groot tuincentrum voor een leuke boom voor bij de rotstuin en ik ben erg goed geslaagd.
We hebben een Cistena Cherry gekocht. Het heeft rode bladeren en is meer een struik dan boom. Het wordt wel 2 meter hoog en in de breedte kan het ook tot 2 meter uitgroeien.In mei geeft het zachtroze bloemetjes.
We hebben de cherry gelijk geplant en ik vind het geweldig staan. Het geeft weer wat kleur.
Ik zag ook nog mooie colorado spruce en die komt er volgende maand. Het is een naaldboom in een prachtige grijsblauwe kleur. De maand er op wil ik een eikebooom kopen , die ze daar ook hebben . En een wheeping birch. Een treur berk. Met van die hangende takken en langvormige bladeren. Zo mooi vind ik die.
We willen ook nog twee dwerg appelboompjes kopen maar die hadden ze daar helaas niet. Als we elke maand wat kopen , hebben we tegen de winter een aardige verzameling van verschillende bomen. Het is zo leuk om dat langzaam op te bouwen!
Verder zag ik bij Wallmart ineens zoiets handigs! We waren aan het rondkijken bij de vis spullen , en toen hing er daar een beige vis jack zonder mouwen. Het heeft in totaal 19 zakken! Ideaaaaaal voor paardrijden. Vooral voor lange tochten. Alles kan ik er in kwijt. M’n camera ,flesje water , een snack of boterhammen , een zakmes , sigaretten en aansteker,geld, een regenpak in zo’n zakformaat verpakking en wat al niet meer.
Hoef ik geen tasje meer mee te slepen. Handig!
Dus meegenomen. Ben er helemaal blij mee!

Bij de Giant Tiger vonden we een leuke stro cowboy hoed. Echt zo geinig! Het is lekker luchtig en goed tegen de zon. Ook canadese vlaggetjes gekocht voor op de boerderij. Ideaal spul om de paarden aan te laten wennen. Een wapperende vlag kan heel erg eng zijn. Nu heb ik er twee die lekker wapperen op de palen van de omheining, en kunnen ze daar aan wennen.
Bij Wallmart hebben we leren koord gekocht, bij elkaar van 2.5 meter. Thuis heb ik daar een vlecht van gemaakt dat ik om de cowboyhoed deed , en een deel om onder m’n kin vast te maken zodat ik de hoed niet verlies in de wind.
Nou , het staat wel zo leuk! We hadden nog gezocht naar applicaties van een paard of zo, maar helaas niet gevonden. Als ik zoiets vind, dan naai ik dat op het vis jack. Maak ik het meer een paarden jack.

‘s Morgens had het geregend maar in de middag kwam de zon alweer door en werd het zalig weer.
Ik wilde gaan rijden met Flicka.
Na het planten van de Cherry, heb ik Flicka gehaald. Eerst sponsde ik het anti insectenspul op haar. Daarna opgezadeld en naar de buitenbak gebracht.
Daar deed ik het hoofdstel om en na nog een keer te hebben aangesingeld, deed Ron het grote hek voor me open en sloot dat weer achter mij dicht. We waren benieuwd hoe Fenna zou reageren.
Ik reed met Flicka de oprit af en ging richting andere farmyard.Scruffy rende met ons mee en ik liet haar maar voor deze keer. De laatste keer dat ik bij die farmyard was geweest , was met Askin samen en ik reed toen op Fenna. Toen wilden beide paarden niet langs de dugout die daar is. Later zagen we een coyotie lopen en we dachten dat dat het was geweest waar ze bang van waren.
Flicka was best wel gespannen en brieste van opwinding. Maar toch ging het goed. Tot we bij die dugout kwamen. Weer stopte ze en vertikte het om verder te gaan. Ik probeerde van alles maar nee hoor , ze wilde niet verder. Ikhoorde in de verte Fenna hinniken en Flicka hinnikte terug. Ik probeerde nog om Scruffy voor ons uit te laten lopen maar Flicka bleef koppig stilstaan en wilde geen stap meer verzetten.
Ik ben dus maar weer omgekeerd en toen verloor ik door een windvlaag m’n cowboyhoed! Ik wilde eerst afstappen maar Flicka was zo hyper , en ik wist dat ik er niet makkelijk meer op zou komen als ze zo was , dus liet ik de hoed maar liggen. Die zouden we later wel ophalen.
Ik liet Flicka weer teruglopen naar de boerderij.Af en toe draafde ik en ook nog een beetje gegalopeerd. Dat ging allemaal prima.
Ron had een oogje in het zeil gehouden bij Fenna. Ze was prima totdat we uit het zicht waren. Toen begon ze te hinniken en probeerde om door de kleine opening van de buitenbak te gaan.Gelukkig stopte ze op tijd ,omdat ze zag dat het nu geen dun draad was maar 2 palen waar ze met geen mogelijkheid doorheen zou kunnen .Dus dat was mooi. De rest van het draad is heel sterk en daar komt ze niet doorheen. En natuurlijk stond de electriciteit aan en daar heeft ze heel veel respect voor. Ron vertelde me wel dat er minder stroom op stond dan normaal. Ik zou later langs de omheining een ronde lopen om te kijken wat er mis was. We hebben sterke wind gehad , en wie weet , lagen er takken op het draad.
Na een paar minuten wilde ik weer met Flicka gaan rijden.Ik stuurde haar de oprit weer op en dit keer wilde ze niet zo makkelijk. Maar ik spoorde haar aan en toen liep ze wel door.
Ik ging dit keer linksaf ipv rechtsaf. Hier had ze nog nooit gelopen. Ze maakte al snel problemen en wilde niet verder. Maar dit keer bleef ik volhouden. Hier waren geen coyoties , we waren vlak naast de wei ,dus dit was gewoon koppigheid. Ze wilde niet weg van de boerderij.
Het duurde even maar op het eind kreeg ik haar toch eindelijk zover dat ze doorliep. Ik reed met haar tot de oude farmyard aan de oostkant, en liet haar daarna keren. Ik stapte rustig met haar terug (het liefst had ze lekker gerend geloof ik) en ging toen aan de buitenkant van de omheining van de wei stappen. Ik wilde met haar rondom ons bos lopen. Nadat we de hoek omkwamen van het bos, begn Fenna weer te hinniken en Flicka weer terug hinniken.
Ineens zag ik 2 coyoties aan het einde van het bos! En niet van die kleintjes! Ze waren een stuk groter dan Scruffy.
Ik weet dat er coyoties in ons bos leven, maar dit was de eerste keer dat ik ze beiden zag. Ze liepen van ons weg ,maar stopten toen en draaiden zich naar ons toe.
Ik zwaaide met mijn hand en riep : Get! Get!
Ze draaiden zich om en draafden het bos in.
Flicka scheen niet echt onder de indruk te zijn. Ze probeerde niet weg te lopen maar stapte netjes door. Dus de coyoties maakten haar niet zo bang als dat ik eerst dacht.
Dus dat gedrag bij de andere dugout , kan wel gewoon koppigheid zijn , omdat dat voor haar gevoel misschien net iets te ver is van de boerderij.
Goed dat ik dat weet! Volgende keer gaan we daar dus WEL langs.

Ik wilde Flicka door het laantje laten lopen en ze ging er zonder aarzelen in.
Maar nog niet halverwege , begon ze raar te doen en wilde terug. Ik dacht ik stap wel even af , dan leid ik haar door het hoge gras door het laantje ,om te laten zien dat er niks engs is daar.
Ik deed dus m’n beugels uit , begint Flicka harstikke vervelend te toen. Draaien en achteruit lopen en zo. Op zich niet erg , maar met al die laaghangende takken was het nogal onhandig. Daarbij had ik nu geen houvast meer , omdat ik m’n beugels niet aan had en ik kreeg ze niet zo snel weer aan. Heb ik dat weer dacht ik. Hahaha.
Ik liet haar toen maar teruglopen naar het veld , en daar ben ik afgestapt.
Ik leidde Flicka toen weer terug door het laantje.
Ze was zo schrikkerig dat ze zowat door me heen liep en ik moest haar met de teugels een tik verkopen zodat ze afstand van me nam. Wat een ondeugd is ze ook!
Ze luisterde daarna wel direct en liep met me mee door het laantje.
Omdat er in het midden nog een flinke laag water staat , werd Flicka weer ‘bang’ , en wilde perse NIET door het water. Ze duwde me zowat het bos in , omdat mevrouw zover mogelijk langs de droge kant wilde stappen. Ongelooflijk, want in de wei loopt ze constant door water!
Maar goed. We kwamen weer uit op het erf en ik liet haar daar grazen terwijl ik Ron vertelde over de coyoties.
Ineens kwam er een motor de oprit oprijden.
Flicka keek wel op maar was niet echt bang of zo van het geluid. Ze was (natuurlijk) meer nieuwsgierig wat dat nu weer was.
De man op de motor, een Harley Davidson, had mijn hoed gevonden en kwam die terug brengen.
Ik was zoo blij! Zo aardig! De man , een indiaan, vertelde dat hij iets verderop woonde maar dat hij zelden deze richting op kwam.
Ron sprak een tijdje met hem en ik kwam dichterbij met Flicka. Ze bleef heel kalm en keek nieuwsgierig toe , onderwijl grazend van het best wel weer lange gras van het erf.
Ron zei later : Dat is zo grappig! Een witte vrouw ter paard en een indiaan op een Harley Davidson!
Hahaha , als je er over nadenkt is dat echt wel grappig ja!
De vooruitgang in de tijd he?

Ik had Flicka weer afgezadeld en ruimde alle spulletjes weer op.
Ik had toch bij elkaar een uur gereden met Flicka. Ze was dan ook best wel bezweet , ondanks dat we meestentijds hadden gestapt.
Het was een heerlijke rit geweest ,ook al was Flicka best wel wat koppig geweest. Maar ja ,dat komt ook omdat ik te weinig met haar heb gereden de laatste tijd. Maar daar komt nu verandering in. Ik wil proberen om elk paard minstens 3 keer per week te berijden. Al is het maar een half uurtje per keer. Met Flicka vooral buiten rijden en met Fenna voorlopig nog in de buitenbak.Ik wil meer met haar oefenen met het rijden met halster. Zolang Fenna nog koppigheden vertoont , wil ik haar niet mee naar buiten nemen. Dat vind ik te gevaarlijk. Met het bit ging dat toen wel goed , maar zonder bit merk ik dat ze toch sneller mijn hulpen negeert en haar eigen zin doordrijft. Dus dat wordt nog even oefenen. Hooguit dat ik haar op het erf berijdt om te proberen. Kijken hoe ze dat doet.

Na een pauze en wat gedronken te hebben , ben ik de omheining gaan nakijken.
Ik liep langs het draad via de barn het bos in.
Dikke bladerplanten groeien daar echt wild zeg. En al snel zag ik wat het probleem was. Twee dikke takken lagen over het draad.
Een insulator was losgeschoten.
Ik verwijderde de dikke takken en zorgde dat het draad vrij was van die wikke grote bladerplanten. We moeten duidelijk hier met de wippersnipper aan de gang!
Toen ik terug kwam op het erf deed Ron het schrikdraad aan , en nu was het weer in orde.
Ikmoet alleen nog de insulator er op gaan zetten maar dat komt morgen wel. Voor nu is het veilig.
Fenna en Flicka liepen beide te grazen in de buitenbak. Flicka kwam heel dichtbij het onderste draad want ze probeerde dus dat lekkere lange gras aan de andere kant te eten.
Ineens raakt ze per ongeluk het draad aan en ze nam me toch een grote sprong opzij!
Ze schudde haar hoofd en keek confuus naar ons. Nu hield ze weer afstand van het draad. Zo af en toe moeten ze het even voelen en dan is het van oja! Daar mag ik niet te dichtbij komen!

Ron en ik gingen nog even lekker bij de trailer zitten om wat te drinken. Lapje , de moederpoes , lag heerlijk te soezen in de zon. Ze begint nu aardig uit te dijen zeg. Het is goed te zien dat ze kleintjes krijgt binnenkort.
Rebel was op een van de vouwstoelen gaan liggen en speelde met haar staart, en spinde dat het een lieve lust was.
Overal zien we op het erf jonge vogeltjes die beginnen uit te vliegen. Zo leuk!
Ron had een kolibri gezien bij de nieuwe Cherry boom. Tja , die rode kleur he , dat trekt de kolibries aan.
Daarna werd het tijd om naar huis te gaan.Het was een heerlijke middag geweest!

Boven:
De nieuwe Cistena Cherry Tree naast de rotstuin.
Weer wat extra kleur op het erf.
Onder:
M'n nieuwe aanwinst:Een vissers Jack en een cowboyhoed van stro.
Daaronder:
Dekzijl en eenstuk plastik op de grond om de paarden aan te laten wennen aan gewapper van plastik.
Ook de vlaggetjes wapperen lekker.
Goed voor de bombproof training van de paarden.

Zondag 22 Juni

Ik werd rond een uur of 3 wakker vannacht en kon niet meer slapen. Dus , ik er uit , wat gegeten en wat tv gekeken en op het internet gezeten.
Daarna , rond een uur of 5, weer naar bed gegaan en geslapen totdat Ron me wakker maakte rond een uur of half 7. We zouden naar de Dam gaan met de hond en een uurtje vissen.
We waren er om 7 uur. Scruffy was zo blij en ging gelijk lekker rondrennen en zwemmen. Het was heerlijk rustig , geen andere vissers.
Ron ging bij de kant van de Dam vissen en ik ging naar het gedeelte waar de rivier begint.
Na ongeveer 15 minuten visen , nog steeds niks gevangen , kreeg ik het voor elkaar om m’n haakje in een boom te werpen aan de overkant. Schiet niet echt op. Gelukkig was het waterpeil zo laag dat ik makkelijk over een gedeelte van de rivier naar de overkant kon lopen. De struiken waren erg hoog maar het lukte me toch. Eenmaal bij de boom zag ik gelij kal een ander blinkertje hangen en heb die er eerst afgehaald. Toch mooi meegenomen. Hahaha.
Daarna een tijdje bezig geweest om de tak , waar m’n haakje aan vast zat , omlaag te krijgen, en eindelijk had ik dan toch m’n blinkertje met haakje weer terug.

We zijn nog even gaan vissen bij de kant van de Dam en het viel me op dat er zoveel troep lag overal. Plastik zakjes , drinkpakjes ,vislijn….ik kon het niet meer aanzien en heb een zakje gepakt uit de auto en ben aan het opruimen geslagen. Zo irritant , dat mensen niet hun rotzooi opruimen! Dieren raken verward in oude vislijnen, en het is gewoon een rotgezicht , al die rommel.
Na 10 minuten was het gedeelte weer helemaal netjes.
Thuisgekomen , heb ik het gelijk in de vuilnisbak gedaan. Zo’n kleine moeite is het. Begrijp het niet hoor ,dat mensen niet zelf hun rommel opruimen.

Ron had een rivier kreeftje gevangen , en dat was dan ook alles. We hadden geen geluk vandaag , maar het was wel even heerlijk om zo rustig aan de kant te vissen voor een uurtje. Scruffy had zich helemaal uitgeleefd en was er ook klaar voor om naar huis te gan.

Daarna zijn we , zonder de hond maar met een lading water, naar de boerderij gegaan. Ik wilde eigenlijk gaan rijden met Flicka. Ik had daar zo’n zin in! Maar het was al heel erg warm, (het werd 26c vandaag zonder wind), dus besloot ik wat anders te doen.
Ik had een tas vol met oude spulletjes , die ik wilde gebruiken om Flicka en Fenna bombproof te maken. Oude sjalen , oud wit shirt en nog wat blikjes en lege flesjes aan een stuk touw die ik in een boom hing naast de buitenbak.
Later heb ik het blauwe dekzijl vlak bij de bak op de grond vastgebonden. Als het nu flink gaat waaien , dan wappert het lekker en kunnen ze wennen aan opwapperende dingen.
Ook heb ik ze weer ingesmeerd met het anti insecten spul , want die waren weer vreselijk. Flicka kwam al aanrennen toen ik haar riep. Ze wist dat ik haar met de spons zou insmeren en zowel Fenna als zij genieten daar volop van. Het is koel en na het insmeren geen last meer van horzels.

Terwijl ik met de paarden bezig was , was Ron gaan wippersnippen. Hij heeft al het hoge gras achter de trailer en voor het huis weggehaald. Ook het gedeelte dat ik nog niet gemaaid had is nu weg. Ik heb alles bij elkaar geharkt en in de wei gelegd voor de paarden.
Na een pauze ben ik m’n groentetuin is gaan bekijken. Het ziet er niet uit. Ik heb het totaal verwaarloost de laatste maand en het onkruid heeft het helemaal overgenomen.
Dat kost me zeker een week of 2 om dat weer bij te werken. Vervelend maar ja.
Ik ben gelijk maar begonnen met een rij . Ik kon maar een half uurtje onkruid wieden , toen werd het te warm.
Ik liep even naar het gedeelte waar ik bloemzaadjes had geplant , en ineens zag ik iets in het gras. Ik keek nog eens en zag een heeeeeel klein baby ground squirel! Wat een schatje! Ik riep Ron en hij zei dat ik ‘m wel kon oppakken.
Dus ik , tussen de distels , het babietje opgepakt. Aaaaah….wat een schatje! Hij bleef heel lief in m’n hand zitten en deed na een poosje z’n oogjes dicht. Zoooo lief!
Ik weet het , ze zijn een pest voor m’n groentetuin. Maar zo’n babietje…daar word ik dan toch wel helemaal week van hoor.
Dus even een foto gemaakt van de kleine en toen weer op hetzelfde plekje losgelaten.

Ron was ondertussen ook klaar met wippersnippen en na een pauze zijn we rond een uur of half 3 weer naar huis gegaan waar ik heerlijk op de bank een dutje heb gedaan.
Paul was bij een vriend en ze zouden smiddags gaan vissen. De ouders van die vriend hebben een cabin bij het meer. Ook zou hij de nacht bij die vriend doorbrengen.
Hij heeft nu vacantie en kan volop genieten van het mooie weer en de vrije tijd.

Na het eten ging Ron even slapen en ik ging met de hond weer terug naar de boerderij.
Eerst wat bombproof oefeningen gedaan met de paarden. Ik had blikjes in m’n handen en zwaaide daar mee en maakte een hoop herrie. Ik wapperde met het dekzijl, en deed de blikjes ook in de kruiwagen en maakte daarmee ook een hoop kabaal.
Fenna bleef redelijk kalm maar Flicka begon rond te draven in de buitenbak en Fenna begon dan ook te draven.
Nieuwsgierig naar wat ik toch aan het doen was , niet zeker of ze moest wegrennen of niet, kwam Flicka toch steeds weer naar me terug.
Toch, na een tijdje, werd ze rustiger en trok zich er niet zoveel meer van aan. Mooi! Elke keer komen we een stapje verder met de oefeningen met “vreemde dingen” zien en horen.

Daarna ben ik onkruid gaan wieden in het aardappelveld.
Met het losgeschoffelde onkruid ‘hilde’ ik de aardappels in kleine bergjes. Ik heb een kwart gedeelte gedaan en toen werd het te erg met de muggen.
De zon ging onder en ik ben weer naar huis gegaan.

Boven: Ron met Rebel op schoot en Lapje naast z'n voeten.
Onder:
Lapje met haar dikke buik.
Daaronder:
Close-up van Rebel.

Boven:
De baby Ground Squirel.Is het geen dotje?
Onder:
Ron met een rivierkreeftje. Je kan goed zien dat ie met z'n schaartjes de trui van Ron vastpakt.
Daaronder: Scruffy neemt een lekkere duik in de Whitesand River bij de Dam.

Zaterdag 21 Juni

Vandaag zijn Mizyal en Menno weer vertrokken. Na een heerlijke maaltijd (boerenkool met worst , want daar is Mizyal zo gek op) koffers in de auto geladen en naar het busstation in Canora.
Het afscheid was erg moeilijk.Tranen met tuiten, niet meer te stuiten. We hebben gewacht tot de bus wegreed om ze uit te zwaaien. Wat zullen we ons meisje missen!
Het was zo fijn om haar weer bij ons te hebben.

Vrijdagmiddag had Paul vrij van school. Zijn grote zomervacantie is begonnen. Heeeerlijk!
Het was heerlijk weer en ik nam Paul , Mizyal en Menno mee naar Christal Lake, wat ongeveer 20 minuten ten noorden van Canora ligt. Het is een heel klein meer met een afgezet gedeelte voor zwemmers. Er liggen 2 ‘docks’ in het water , waar je vanaf kan springen of duiken of op kan zonnebaden.
Aangekomen eerst wat gegeten. Ik had perogies , gevuld met aardbeiensaus en als dip een mix van kaneel met suiker. Mmmmm….dat was ontzettend lekker zeg! Nog nooit eerder gegeten maar voor herhaling vatbaar.
Daarna zwemmen. Het water was best nog wel koud , maar omdat iklast heb van m’n opvliegers , was het een heerlijke afkoeling. Mizyal en Menno hadden moeite met doorkomen. Arme Mizyal….ze had het zoooo koud! En Paul maar roepen vanaf het dock , waar hij naar toe was gezwommen: je moet in een keer doorgaan! Kom op!
Hahahaha! Maar na een paar minuten zijn we toch allemaal gaan zwemmen voor een tijdje en dat was erg leuk.
Na het zwemmen in de zon weer opgewarmd, en met een grote opblaasbal gespeeld. Ook nog even de atributen uitgeprobeerd van de speeltuin die er bij was.
Na een tijdje met de bal spelen , ging die ineens lek. Jammerrrrr!
Maar Mizyal ging een andere met Paul halen in het kleine restaurant/winkeltje, dat er was.
Komen ze terug met een ENORME opblaasbal. Hahahaha.Die is echt ongelooflijk groot !
Menno ging ‘m opblazen. Koste hem wel wat moeite, maar toch lukte het hem , zonder flauw te vallen. Hahaha.
Daarna hebben ze met de grote bal gespeeld en toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.
Ron had weer lekker gekookt.Perogies, ukrainische worst en salade. Mmmmmm!
Toen was het ineens toch wel haasten want om 7 uur hadden we een bowlingbaan gereserveerd in Yorkton. We zouden met z’n allen gaan Glow Bowlen.Leuk!

We kwamen daar rond kwart over 7 aan. Alles werd verlicht met Blacklight , en als je iets wits aan had , dan lichte dat helemaal op. Heeeel grappig!
Er was verder niemand daar.Het is maar een kleine bowlingbaan , maar toch. Ongelooflijk ,zo stil voor de vrijdag avond.
Het bowlen was ontzettend leuk. We gebruikten van die kleine ballen , zonder gaatjes er in voor je vingers. Speelde erg prettig.
We hadden wat te drinken erbij ,en Paul haalde nog wat Reese, chocolade schijfjes met pindakaas er in. Erg lekker!
Menno wilde een drankje bestellen maar helaas….hij mag geen alcohol drinken hier ivm de leeftijds grens.(die is hier 19)Dus moest hij het doen met een colaatje.
Menno had er moeite mee dat hij geen alcohol mocht drinken in het openbaar.
We moesten hem op de vingers tikken toen hij TOCH stiekem van Mizyals flesje bacardi breezer zat te drinken. Hij had ons makkelijk in de de problemen kunnen brengen hierdoor want ze zijn gewoon erg streng wat dit betreft. Daarbij….niet echt een goed voorbeeld voor Paul!

We hebben 2 games kunnen spelen en toen was het uur voorbij.Ron had beide keren gewonnen! Het was erg lang geleden dat ie gebowld had , maar hij was het nog niet verleerd. Ik had niet meer gebowld sinds vroege jaren “90 , maar het ging niet slecht.Menno , Mizyal en Paul hadden het ook niet slecht gedaan ,maar Mizyal ging nogal eens in de goot. Ze noemde zichzelf dus al snel The Gutter Queen. Hahaha!

Op de terugweg gingen we nog even langs Canadian Tire , om te kijken voor een Ride On grasmaaier. We hebben er eentje gekocht , maar helaas…vanmorgen belden ze op om te vertellen dat degene die we wilden hebben , niet voorradig was. Die man dacht van wel maar het bleek toch een andere te zijn. Om degene te bestellen die we wilden, zouden we 3 weken moeten wachten op bezorgen. Dat vond Ron te lang en hij ging dus vanmorgen op zoek naar een andere.
Hij is geslaagd. We krijgen nu een leuke rode Craftsman Ride On, 24 HP. Nou , die zal een hoop werk een stuk makkelijker maken op de boerderij. We kopen er nog een bak achter, zodat het uitmesten van de wei wat makkelijker en sneller zal gaan dan met een kruiwagen. Hij wordt 2 juli bezorgd. Jippieeeeeee! Eindelijk. Niet meer duwen met grasmaaien.
En….het heeft een CUPHOLDER!
Heeeel belangrijk! Want de eerste keer dat ik met dat ding ga maaien ,heb ik er wel een Pinacolada bij! Hahaha!

Toen we thuiskwamen van Bowlen , hebben we een heerlijke banansplit gegeten. Ron had s middags al de slagroom geklopt, en ik ben de ijsjes gaan maken.
Dat zag er lekker uit zeg! Schijfjes banaan , chocolade ijs , slagroom , en dan eenheerlijke chocoladesaus erover heen. Mmmmmmmm!

Vanmiddag zijn Mizyal en ik , voordat ze vertrok, nog even met z’n tweetjes naar de boerderij gegaan. Even de paarden gedag zeggen.
Het was ontzettend warm , te warm om te rijden helaas , en de paarden hadden ook enorme last van horzels , muggen en vliegen. Zooo zielig!
We waren van plan om ze te borstelen , maar we besloten ze alleen te deppen met het anti insectenspul.
We merkten direct wat een opluchting dat was voor ze. De staart zwiepte niet meer zo hard , ze stampten niet meer met hun hoeven op de grond , en al met al werden ze een stuk kalmer.
Tja ,dat is het nadeel van de zomer hier. Al die insecten. Maar op deze manier kunnen we ze toch wat verlichting geven gelukkig.
Ik had ook hun hoeven schoongemaakt. Bij Flicka alle vier ,en bij Fenna 3 van de 4. Jaja , er is vooruitgang!
Ik kon zowaar haar linker achterbeen optillen en Mizyal deed later haar rechter achterbeen. Die konden we niet schoonmaken maar ze kreeg het wel voor elkaar dat Fenna haar hoef optilde zonder protest. Geweldig!
Nadat we klaar waren met de paarden hebben we nog lekker in de schaduw gezeten en wat zitten kletsen. Rebel was natuurlijk direct van de partij en wilde gekroeld worden. Lapje hebben we niet gezien vandaag.
En toen weer naar huis , waar Ron ons opwachtte , om nog een keer deze vacantie met z’n allen aan tafel te zitten.

Menno , het was leuk om je ontmoet te hebben. We hopen dat je een fijne vacantie hebt gehad, waar je met plezier op zal terug kijken.
Mizyal , het was heerlijk om je weer bij ons te hebben. We genieten er altijd weer van om je te zien en het is veel te snel voorbij gegaan.

Dankjewel voor de lieve cadeautjes , de schattige bedank kaart, al je hulp en al de lol die we samen hebben gehad. We zullen je ontzettend missen en ik kan nu al niet wachten om je weer te zien lieverd.
En hopelijk zal dat heel binnenkort zijn!
Een hele dikke knuffel van ons!

Vrijdagmiddag een paar uurtjes zwemmen
aan het Christal Lake.

Boven:
Ron aan het Bowlen.
De Winnaar! :-)\
Onder:
Op de terugweg zagen we deze prachtig verlichte wolk.

Vrijdagavond , na het bowlen , een heerlijke banana split!
Dat is smullen geblazen!

Woensdag 18 Juni

Vanmorgen ben ik om kwart over 4 opgestaan. Ik wilde op de boerderij gaan grasmaaien voor ik naar m’n werk zou gaan. Ik nam een snel ontbijt, maakte een bakkie thee voor onderweg , nam de hond ook gelijk maar mee, en was om half 6 op de boerderij.
Het zag er dreigend uit, en in het oosten flitste en donderde het aardig. Maar het was droog en totaal niet koud.Ik gaf eerst de katten wat te eten , en ben toen aan de slag gegaan. Ik heb anderhalf uur gemaaid , en was doodop maar wel heel blij dat het er steeds beter ging uitzien op het erf.

S ‘Middags gingen Mizyal en Menno ook mee naar de boerderij.Het was ontzettend warm geworden , en voor het gevoel was het 29c.Gelukkig stond er op de boerderij wat wind. Ik ben weer gaan grasmaaien. Toen ik moe werd heeft Menno een stukje gedaan en daarna ben ik weer begonnen met het dikkere gras .Dat was moeilijk om doorheen te komen want door de dikte houdt het meer vocht vast en dan loopt de grasmaaier vast als je niet oplet.
Menno nam het daarna weer even over. Hij ging er nogal snel overheen , dus ben ik er later weer overheen gegaan want doordat het vochtig is , gaat het met snel maaien plat liggen en raakt het de bladen niet.
Daarna nog een heel stuk gedaan en toen heeft Mizyal een stuk gedaan. Het was een zwaar gedeelte met ook weer heel dik gras en hobbelig. Het lukte haar wel en daarna heb ik het weer overgenomen. Nu moet er nog een klein gedeelte gedaan worden maar het belangrijkste van het erf is allemaal gedaan.Waar er geen doorkomen is , gaat Ron met de wippersnipper het doen.
Donderdagavond gaan Ron en ik kijken voor een ride on grasmaaier. We vonden een advertentie in de krant voor een 22 HP grasmaaier. Hopelijk is het wat. Met een rid eon is het een stuk makkelijker om alles netjes kort te houden op het erf.

We gingen naar rond half 5 naar huis. Op de terug weg zijn we nog even langs John geweest.Mizyal wilde even kijken naar Beauty en Red. John was zelf niet thuis , maar de paarden stonden in de wei en ook de 2 paarden van Brent stonden er weer.Die stonden er vorige zomer ook.
Na ongeveer een kwartiertje zijn we naar huis gegaan om te eten.
Ron had lekkere hamburgers en hotdogs gemaakt. Mmmm , dat was weer smullen.

Na het eten ging Paul z’n huiswerk maken , en toen hij klaar was zijn Mizyal , Menno Paul en ik naar het zwembad gegaan hier in het dorp. Het water was best wel koud zeg. Toch was het gezellig om te zwemmen . Paul was wel meer met z’n vrienden dan met ons maar ja. Hahaha. Dat is meestal zo als je met Paul gaat zwemmen.

Het was een lange maar fijne dag.

Dinsdag 17 Juni

Vanmorgen moest ik werken en vanmiddag ook. Mizyal ging met me mee om me te helpen, want het was bij Kerri. Kerri en Jim hebben 3 kittens , en Mizyal wilde die graag zien. En ook het veulentje wilde ze wel graag zien.
We gingen er rond half 2 heen.
We gingen eerst even kijken naar de kittens die in de basement werdengehouden met mama poes. Nou , mamapoes was er wel , maar geen kittens te zien. Die waren goed verstopt.
Mampoes wilde veel aandacht van ons maar ja , wij wilde de jonge katjes zien.
Maar nee hoor. We zagen niks. De basement van Kerri is erg groot en er stonden best wel veel dozen en meubels. Nou , we keken en keken maar die kleintjes hadden zich heel goed verstopt! Jammerrrrrr!
We zijn toen maar aan de slag gegaan. Mizyal was helemaal weg van de inrichting van het huis. Kerri heeft namelijk alles met het thema paard en western. Zooo leuk!
Ze keek haar ogen uit. Het huis is ook heel groot en ruim maar straalt ondanks de ruimte heel veel warmte uit.
We hebben samen snel schoongemaakt en binnen 2 uurtjes waren we klaar. Was wel gezellig zeg , zo samen schoonmaken.
Ondertussen was het ineens gaan onweren en het kwam met bakken uit de lucht vallen.
Was niet echt voorspeld. Maar ja , dat is het weer he? Onvoorspelbaar. Hahaha.
Na de bui kwam de zon weer door.
Na het werk nog even wezen kijken bij het veulentje. Nou , dat is zooo gegroeid zeg. Het is al een klein paardje ! Zooo schattig.
We zijn daarna weer naar huis gegaan.

Na een pauze even met Mizyal naar Sharon en Graham geweest , om wat papieren te faxen voor Mizyal en Menno’s huis.
Daarna maakte Ron een heerlijke maaltijd voor ons klaar. We hadden toch een honger! Het smaakte verrukkelijk!
Gelijk na het eten naar de boerderij , om te kijken of alles in orde met de dieren was.
Alles was prima. Door die bui was alles weer lekker fris en hoef ik geen groentetuin te bewateren.
We hebben de katjes eten gegeven en daarna de paarden gedag gezegd. Even lekker met ze geknuffeld.
Toen zijn we nog even in het huis gaan kijken dat op het erf staat.
Mizyal was er heel nieuwsgierig naar dus hup…wij naar binnen.
Het is een grote bende in dat huis, door de wasberen die er geleefd hebben en door het gat in het dak. Er is een ruime keuken, kleine huiskamer , 2 kleine slaapkamertjes en een zolder kamer.
Er zit geen badkamer in het huis. Vroeger gingen de mensen in een tobbe. Tja ,oud huisje. Maar wel zoooo knus!
Ik zou graag dit huis helemaal willen opknappen. De hele binnenkant moet dan wel gestript worden , tot het geraamte van het huis zeg maar en vandaar alles opnieuw bouwen. En dan een badkamer aanbouwen en aan de voorkant een serre.
Een flink karwei maar misschien wel de moeite waard.
Dat moeten we nog onderzoeken en kijken in welke staat het is. Zo op het eerste gezicht lijkt het nog redelijk goed , maar ja…een goed onderzoek is nodig om te zien of het wel waard is om er geld in te steken voor opknappen . Als het erg veel geld is , kunnen we net zo goed het huis laten platgooien en er een ander huis neerzetten.
Nadat we het huisje hadden bekeken , zijn we weer naar huis gegaan.

Maandag 16 Juni

Vanmorgen rond half 11 zijn Mizyal , Menno en ik naar de boerderij gegaan.
We gingen Fenna uit de wei halen en het eerste wat ik deed was haar insmeren met anti insecten spul. Het was erg benauwd en ze zat onder de vliegen. Na het insmeren bleven ze zo goed als weg gelukkig en hebben we haar opgezadeld.
Eerst heb ik Fenna wat los gereden. Ze was een beetje koppig. Geen zin om te werken denk ik. Hahaha.
Na ongeveer 10 minuten rijden kon Menno op haar zitten terwijl ik haar aan het halstertouw leide.
Ik legde aan Menno wat dingetjes uit zoals opstijgen , zitten met wenden en halthouden en dat ging allemaal prima. Fenna was erg rustig. Ze verveelde zich wel wat na een tijdje omdat het alleen maar rondjes rijden in de bak is. Maar ze bleef kalm en gedroeg zich netjes.
Na ongeveer 10 minuten kwamen er donkere wolken en we hoorden onweer in de verte. We hebben nog een kwartiertje rondgelopen , maar daarna vond ik het veiliger als Menno van Fenna afging , voor het geval het onweer ineens zou losbarsten. Fenna zou kunnen schrikken en we willen geen ongelukken.
Mizyal heeft daarna nog even flink met Fenna gereden , maar ze was weer koppig. Ze wilde niet bij het hek vandaan , en begn zelfs tegen het schrikdraad aan te leunen. Dat stond niet aan omdat we dus in de bak aan het rijden waren. Maar goed is het niet. Het sterke draad houdt het wel , maar het verliest wel spanning als ze er steeds tegen aan leunt.
Mizyal heeft een half uurtje met haar gereden en is toen gestopt.
Daarna hebben we weer bombproof training gedaan met de paarden.
Dit keer hebben we wat blikjes aan de staart van Flicka gebonden , een tip van een paardetrainer. Hij traint al z’n hele leven paarden, en om een paard te laten wennen aan de gekste dingen kun je onder andere dit doen.
Mizyal had de blikjes nog maar net vastgebonden , en Flicka begon al te rennen.
We zijn de bak uitgegaan en heben het schrikdraad aangezet , voor het geval.
Flicka rende en bokte de eerste paar minuten flink , en Fenna , die ook in de bak bij haar stond , rende natuurlijk ook mee. Er was wat paniek in die eerste minuten , en het lukte Flicka om 2 blikjes ervan af te schoppen maar de andere 2 zaten er nog om.
Ze rende door de bak ,maar steeds kalmer.
Toen gaf ze nog 1 keer een trap en toen gleden helaas de blikjes van de staart. Binnen 2 minuten was ze weer rustig en stonden de paarden lekker te grazen , alsof er niks aan de hand was.
We hebben ze een dikke knuffel gegeven en weer in de wei gelaten.
Elke keer een beetje meer met bombproof trainen , en dan komen we er wel.

Na een pauze ben ik wat gaan grasmaaien , en toen kwam Mizyal het van me overnemen. Ze heeft een flink stuk gemaaid. Menno heeft daarna ook nog het stukje voor het huis gedaan, en daarna heb ik de rest rondom het huis gemaaid. Nu ziet dat stuk er weer netjes uit. Het gras is zooo snel gegroeid door de regen van afgelopen tijd.

Rond een uur of 2 zijn we naar huis gegaan voor lunch.
Paul had z’n laatste toernooi , en met z’n allen zijn we s middags naar Yorkton gegaan om te kijken.
Het team van Paul moest 3 wedstrijden spelen en ze begonnen rond half 5.
Het was schitterend weer. Beetje te warm eigenlijk. Maar beter dan regen , want er was geen plek om je auto te parkeren en ook het spel te zien. De auto’s moesten op een parkeer terrein geparkeerd worden en dan moest je bij het veld gaan zitten. Op het gras of op een zelf gebrachte vouwstoel. Er was een veld met een tribune maar in totaal waren er 3 velden waar gespeeld werd.

Direct al met het eerste spel maakte Paul touchdowns.Paul is de Running Back van het team. Hij is supersnel!
In het tweede spel tegen een ander team, dat ze direct er achteraan moesten spelen, ging Paul er weer helemaal voor , en maakte weer touchdowns, en nu was er nog maar 1 spel te spelen. Nu was er wel een pauze en wij gingen wat te eten halen bij het tentje dat op het terrein was.
Ik had thuis heel veel broodjes gemaakt , heel lekker met vlees en sla en komkommer. Ook limonade in flessen gedaan en alles klaar gezet om mee te nemen. Onderweg naar Yorkton , kwam ik erachter dat we die tas vergeten waren. DOM DOM DOM! Totaal niet meer aan gedacht.
Maar gelukkig verkochten ze broodjes met hotdogs , hamburgers of smokies en limonade en water op het terrein.
We moesten een uur wachten totdat het team weer ging spelen.
Ook in dit spel maakte Paul touchdowns. Ook werden er een paar touchdowns gemaakt door anderen van Pauls team , maar door Paul heeft het team het tournooi gewonnen. JIPPIEEEEEEEEEEEEE!
Wat erg grappig was om te zien is dat het team de grote ijs emmer , die elk team heeft om drinken koel in te houden , over hun coach leeg gooiden. Hahaha! Dat schijnt een traditie te zijn na een winnend spel. Lachuuuuuuu!

De Cougars zijn nu kampioen van het district van Canora.
WOW!
We zijn allemaal zooooo trots!
We herinneren Paul nog als een klein manneke met bruine krulletjes en dikke bolle wangetjes die over de grond kruipt . En nu , als bijna 13 jarige , een echte football speler. Hahaha! Maar eigenlijk was het wel te verwachten want vanaf dat ie nog geen jaar oud was , schopte hij de bal al steeds over de schutting van de buren. Hahaha!
Om dat te voorkomen ben ik op een gegeven moment maar met hem in de gang van ons huis gaan ‘voetballen’,maar zelfs daar werd het soms te gortig omdat ie altijd zo hard schopte!
Hij is altijd een sportief kind geweest en doet het liefst aan alle sporten mee. Maar Football is z’n favoriet.
Omdat Paul dit seizoen zoveel touchdowns heeft gemaakt , en ook goede tackels heeft gemaakt en over het algemeen heel goed heeft gespeeld , is hij uitgeroepen tot MVP. Dit betekent Most Valuable Player , oftewel de meest belangrijke speler.
JOEHOEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! Zooo gaaf!
Ron en ik vinden het zooo leuk! Tijdens het toernooi kwamen er zelfs 2 moeders praten met ons en vertelden dat ze Paul zo’n goede speler vonden. Echt leuk is dat zeg!

Na het toernooi kwam Paul nog even met ons kletsen en daarna ging hun team met de trainer uit eten in Yorkton. Wij zijn weer naar huis gereden.
Ik was ontzettend blij dat we alle wedstrijden van Paul hebben mee kunnen maken. En ik was heeeeel blij , vooral voor Paul , dat Ron zich goed genoeg voelde om dit toernooi ook te zien. Voor Paul is dat zo belangrijk.
Het was een heerlijke dag geweest , en ik voel me een echte ‘Football Mom’ nu. Hahaha!

Paul's team: The Cougars.
Paul is nummer 32 , in de 2e rij van achteren.(dankjewel Mizyal. Had ff verkeerd gekeken. Hahaha!)

Mizyal en Menno helpen even mee met grasmaaien.
Mizyal heeft er wel lol in ! :-)

Boven:
Een Gardner Snake op onze boerderij.
Onder:
Mizyal op Fenna in galop.

Menno voor het eerst op Fenna.
Mizyal leidt Fenna natuurlijk nog wel aan het halstertouw, omdat Menno nog moet leren rijden.

Zondag 15 Juni

Vanmorgen hebben Mizyal en Paul samen een ontbijtje voor Ron gemaakt ter ere van Vaderdag. Omdat Ron normaal gesproken niet vroeg in de ochtend eet, hadden ze rond 10 uur een sandwich gemaakt met vleeswaar , mayonaise en sla en komkommer.
Het was erg grappig om te zien hoe Paul en Mizyal dit samen aan het maken waren. Een sandwich maken is natuurlijk zo gedaan , maar ze wilden het toch samen doen. Dus samen een blaadje sla op het brood leggen , en samen het dienblaadje met de sandwich de kamer in dragen. Hahaha , het was echt grappig en Ron moest erg lachen. Hij vond het erg lief en heeft er van genoten.
Ik had een kleinigheidje voor hem gekocht, een solar lampje voor op de boerderij , plus een lief kaartje, waar hij erg blij mee was.

Voordat Ron en ik waren opgestaan , had Kerri gebeld. We konden vandaag gaan rijden als we dat wilden. Tuuuurlijk wilden Mizyal en ik dat! Jippieeee! Kerri en Jim zouden wat eerder erheengaan om wat hooi te brengen en te helpen met een tweede round pen te bouwen, dus hadden we afgesproken dat Mizyal en ik er rond 1 uur s middags zouden zijn.

Ron en ik gingen voor die tijd nog even naar de boerderij om de dieren te checken. We namen de grasmaaier ook mee, want deze week moet alles weer gemaaid worden.
Toen we er waren ben ik gelijk bij de trailer gaan maaien , dan is dat alvast gedaan. Als we daar dan zitten , hebben we niet zoveel last van de teken. Die houden van hoog gras ,dus hup….weg ermee!
Na het maaien heb ik nog even met Flicka en Fenna geknuffeld en met de zak met blikjes gewerkt , wat prima ging. Ze zijn er totaal niet meer bang van en ik kan het over hun hele lichaam strijken zonder dat ze in paniek raken. Flicka en Fenna willen er alleen maar mee geaaid worden onder hun nek! Hahaha! Zo grappig! Ze lopen me zelfs na om er mee gekroeld te worden. Dus dat is een goed teken.
Ron had de katten weer gevoerd , en toen weer naar huis om te lunchen.
Rond half 1 zijn Mizyal en ik vertrokken.Ron wenste ons heel veel plezier, want hij weet hoe graag Mizyal en ik dit wilde doen. Ook al was het vaderdag , hij had er totaal geen moeite mee dat Mizyal en ik gingen paardrijden en was erg blij voor ons. Echt een lieverd is ie!

Onderweg kwamen we erachter dat we de camera waren vergeten! Gggrrrr…zo jammer!
Maar ja , ik had om 1 uur afgesproken en het was al wat laat dus toch maar doorgereden.
Nou , ik had makkelijk terug kunnen gaan , want toen we er aan kwamen waren ze nog druk bezig met de roundpen maken.
Kerri nam ons even mee naar de Coop winkel in het dorp want ze wilde iets te eten halen en te drinken.
Daarna weer terug. Er stonden al wat paarden klaar voor de buitenrit, maar het is Saskatchewan en alles duurt lang. Gordy had een paard voor Mizyal gekozen en zou deze nog even in de round pen berijden en kijken hoe ze het deed.
Totaal niet goed dus , en het kwam er op neer dat ie een uur met haar aan het werk moest voordat ze zich beter gedroeg. Maar toch niet goed genoeg om naar buiten te gaan , dus ander paardje zoeken.Ook dat nam aardig wat tijd in beslag. De mensen hier hebben geen haast. Gelukkig hadden Mizyal en ik daar totaal geen moeite mee en genoten van al het western gebeuren om ons heen.
Als we wilden roken , dan gingen we in een of andere oude auto zitten , en dan draaide ze keiharde western nummers. Zooo gaaf!
Een mini kantine. Hahaha!

Al met al duurde alles bij elkaar tot een uur of 4 , en eindelijk hadden we allemaal een paard. We waren met z’n zevenen. 3 mannen en 4 vrouwen.
Na vieren gingen we eindelijk met z’n allen op weg.
Mizyal reed op een zwarte ruin , genaamd No Name. Een paard zonder naam. Maar onderweg is er besloten om het paard Dusty te noemen , dus dat was ook weer opgelost. Hahaha!
Ik reed op een bruine hengst , Ghost genaamd. Hij had hier en daar wat wit, en was erg kalm. Ze hadden hem in de roundpen uitgeprobeerd en toen ging het even niet zo goed.Ze hadden hem een verkeerd bit ingedaan , een stang , en dat vond ie niet prettig. Ook deden ze hem te kort met het riempje van de singel naar het halster, dus dat oo kiets losser gedaan op mijn verzoek. Toen ik later op hem reed , was ie een stuk rustiger en keerde netjes als ik het vroeg. Hij was best wel een lui paard , was me verteld , dus ik was benieuwd hoe dat zou gaan.
Het paard van Mizyal was een lekker pittig beestje, maar luisterde heel goed. Ze had er totaal geen probleem mee gelukkig.
De rit begon met de snelweg oversteken naar een veld.
Deze snelweg is niet zo druk hoor dus dat ging heel makkelijk.
We gingen een groot veld door , en daarna liepen we over een soort grindweg .
Deze grindweg leidde weer naar een grote akker , en daarna reden we door stukken bos , staken een rivier over (enkeldiep ) en we genoten van schitterende uitzichten. Na elke bocht of heuvel was er weer een nieuw uitzicht. We konden het dorp Kamsack helemaal zien liggen, zoooo mooi!
Onderweg zag Mizyal nog 2 herten in het bos waar we langs reden. En op de terug weg kwamen we zelfs een stinkdier tegen!
Maar zover zijn we nog niet.
Voor we de rivier overstaken , ging Scruf , het paard waar Kerri op reed , ineens liggen! Hij wilde lekker gaan rollen in het zand. Hahaha! Kerri stapte er dus rustig af en liet hem weer opstaan , want tja , rollen met het zadel op , dat gaat niet.
Ze had zich niet bezeerd , want hij ging heel rustig liggen en Kerri had tijd genoeg om er af te gaan.
Ze steeg weer op en we reden weer verder , lachend om dat malle paard van Kerri.
Toen we de rivier overgestoken waren , waren er ineens heel veel muggen . Wolen en wolken muggen!
Gordy liet ons gelijk maar doorrijden voordat de arme paarden opgevreten zouden worden door die krengen. Hahaha!

We hielden na zo’n 2 uur een pauze en lieten de paarden grazen en wij strekten onze benen.
Oef! Wat waren Mizyal en ik al stijf zeg .Voor ons beiden lang geleden dat we zo’n lange tijd achter elkaar hadden gereden. En we waren pas op de helft! Hahaha!
Maar het gaf niet. We genoten zoveel! Mizyal vertelde me dat ze altijd zo’n soort buitenrit had willen maken. In een omgeving waar je kilometers ver kan kijken met prachtige uitzichten, over water , heuvels en velden rijden. Nou , voor mij was het net zo! Ik heb met Flicka heel wat gereden maar het was altijd op akkers. Ook erg leuk , daar niet van maar ja.
Dit was het gewoon. Dit was gewoon perfect!We stapten merendeels , maar af en toe een drafje of een galopje tussendoor maakte het heel afwisselend. We hoorden soms ineens duizenden kikkers kwaken in een of andere dugout , hoorden allerlei vogels fluiten , en een keertje was Mizyal haar sheck verloren en toen ze afstapte en ik op haar wachtte , bleek dat er 2 herten achter ons langs de weg overstaken. Hadden we niet eens gezien zeg! Hahaha!

Na de pauze begon de terug rit.
We gingen dezelfde weg terug maar voor mijn gevoel was het weer een totaal nieuwe route omdat het de eerste keer was dat ik het reed.
Ghost , het paard waar ik op reed , wilde soms ineens gaan draven, maar ik kon hem gelukkig wel in de hand houden. Vooral als we heuvel af gingen , wilde hij er de vaart in zetten. Het gaf gelukkig niet veel problemen , dan dat ik alleen m’n spieren goed voelde.
Toen we bijna terug waren bij het land van Gordy , kwamen we nog een stinkdier tegen. Met het staartje omhoog rende het langs de paarden. Gelukkig niet gespoten! Want die stank is niet anders weg te krijgen dan met tomatensap. Bbbbrrr….en die stank is echt heel erg!
Na vier en half uur waren we weer terug. We zadelden de paarden af , en na nog even gekletst te hebben en Gordy hebben bedankt voor de fijne rit , zijn Mizyal en ik weer naar huis gegaan.
Eerst even naar de Coop winkel in Kamsack, iets te eten halen want we hadden toch een honger nu! Mizyal had hamburgers en ik had een stuk pizza . Nou , het smaakte heeeeerlijk!
Daarna op weg en we waren om half 10 s avonds weer thuis.
Nu maar zien of we morgen nog normaal kunen lopen of dat we hartstikke stijf zijn. Hahaha!
Maar ook al hebben we flinke zadelpijn….we vonden het allebei helemaal de moeite waard. Heel jammer dat we geen foto’s hebben kunnen maken. Maar ja , dit zal altijd in ons geheugen blijven en daar gaat het om.
Het was een geweldige dag , en ik heb volop genoten van een dagje met m’n jongste dochter samen.
Ik voel me Jippieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!

Zaterdag 14 Juni

Paul was niet erg lekker de laatste dagen, last van z’n keel, en vrijdag ochtend kreeg hij ineens last van z’n maag. Ik had hem wat Tumbs gegeven , tabletjes die tegen misselijkheid zijn en andere maagklachten.We hielden hem thuis van school en hij heeft het grootste gedeelte van de ochtend geslapen.Daarna voelde hij zich al een stuk beter gelukkig , maar toch moet ie het maar rustig aan doen een paar dagen.

Mizyal heeft een 4 op een rij spelletje gekocht.
Wat een lol hebben we daarmee gehad! Lachen , gieren , brullen!
Mizyal speelt erg goed dus keer op keer verloor ik als een baksteen. Maar zoveel lol dat we samen hadden! Echt gezellig.
Ook nog wat films gekeken s’ avonds wat erg gezellig was.
We hebben trouwens een ‘zwerf’ kat bij ons huis.Is waarschijnlijk gedumpt door mensen , zo zielig. Hij is erg lief en aanhalig maar ja….de hond en onze katten accepteren deze kat absoluut niet. Hij is erg mooi, ondanks dat z’n vacht er wat dof uitziet. Het is een kruising siamees met blauwe ogen. Hij heeft een vreselijk schor miauwtje, en is ook flink verkouden. We geven hem wel te eten en ik ben op zoek naar een goed tehuis voor hem. Hopelijk vind ik iemand voor hem voordat de winter komt.
Nu zaten Mizyal en ik s’avonds even op het stoepje voor het huis, toen Polly en deze kat een botsing hadden. Polly ging ontzettend te keer tegen de siamees , en die durfde dus niet dichterbij te komen. Gelukkig maar , want anders hangt ie steeds in de hordeur. Hahaha.

Vanmorgen , Mizyal en Menno sliepen nog , zijn Ron en ik weer naar de boerderij gegaan en Scruffy kon weer heerlijk rennen. Ik had bij ons huis weer wat lelies weggehaald en ook nog wat ‘kindjes op moeders schoot’ en 2 andere planten, en die ben ik bij de rotstuin gaan planten. Vrijdag had ik het laatste gras daar weggehaald, dus er was plek voor nieuwe planten.
Het is erg leuk geworden, de Rotstuin.
En dit is nog mar het begin , want ik wil het langzaam groter maken , als ik meer stenen heb.Maar het begin is er. Nu nog een leuk fruitboompje ernaast, om het compleet te maken. Dat doen we volgende maand.
Als we dan ook nog wat leuke bankjes vinden op een garage sale , dat zou echt te gek zijn. Kan ik er een gezellig hoekje van maken.

Ik heb nog wat geknuffeld met de paarden. Flicka was zo aanhalig, en wilde graag gekroeld worden onder haar hals. Ze bleef heel lang bij me staan, zo lief!
Fenna gaf ik wat paardebloemen , wat ze lekker oppeuzelde en daarna volgde ze me de wei door voor meer. Hahaha. Ze houdt ook wel van knuffelen maar is nog wat op afstand. Dat is normaal, want Flicka heb ik al ruim een jaar, en Fenna nog maar net een paar maanden. Dat komt ook nog wel. Ik kan haar in ieder geval zonder problemen pakken , ook al heeft ze geen halster om.

Ik heb een afspraak staan met de hoefsmid voor half juli , en dan kunnen beide paarden gekapt worden en kan hij de tanden nakijken van Fenna. Dit ivm het moeilijk nemen van het bit. Toch een grote kans dat er ergens een kies doorkomt of te lang is en dat het bit zeer doet bij het in en uit doen. Een beetje bijvijlen doet dan wonderen. Scot doet dat met een speciale handvijl en niet electrisch , wat ik een fijner idee vind.Met zo’n electrische is de kans op het paard verwonden veel groter.
We zullen wel zien of het nodig is of niet. Gelukkig kan ik haar tenminste wel met halster rijden, al is dat nog steeds aleen in de binnenbak.
Ik wacht nu tot de binnenbak wat droger is want na alle regen die we gehad hebben , is de bak drijfnat. Ik moet hier en daar de grond verhogen van de zomer , zodat dit probleem niet steeds voorkomt.

Nog geen bevestiging gekregen voor het paardrijden met Gordy. Kerri kon hem niet bereiken, toen ik haar vrijdag ochtend sprak. We hebben het al verzet naar zondag , ivm het weer. Hopelijk kan ze hem nog op tijd bereiken. Mizyal en ik willen echt heel graag zo’n lange buitenrit maken.
We houden onze vingers gekruist!

S’Avonds eerst films gekeken en daarna hebben Paul , Mizyal , Menno en ik scrabble gespeeld. Omdat Menno geen engels kent, en Paul geen nederlands, hebben we het gewoon in beide talen gespeeld. Mizyal en Menno nederlands en Paul en ik engels.
Dat was best wel grappig. Op het bord was het aan het einde van het spel(Paul had gewonnen) een wirwar van engelse en nederlandse woorden. Echt leuk!
Paul was na het eerste spelletje erg moe en is naar bed gegaan en Mizyal , Menno en ik hebben nog een spelletje gespeeld.
Scrabbe is errug verslavend! Hahaha!

Mizyal verslaat me met 4 op een rij keer op keer.Ze is heeeeel erg goed !

Boven: Rots tuintje. Het begin is er!
Onder: De groentetuin met op de achtergrond Fenna en Flicka.

Boven: De aardappel planten komen op!
Onder: Zonnebloem plantjes. Nu nog klein maar wat zal het vrolijk staan over een week of 6.

Boven: Flicka
Onder: Fenna
Daaronder:
Flicka en Fenna kijken ons na als we weer naar huis gaan.

Boven: Paul de Winnaar van Scrabble.
Mizyal doet een beetje mal. Hahaha!
Onder: Het scrabble bord op het eind.
Zo grappig!

Donderdag 12 Juni

Woensdagochtend had Ron bij ons huis al het gras gemaaid. Er zou regen komen , en omdat het gras al zolang was ,was het beste om het voor de regen te maaien.Het ziet er allemaal weer netjes uit. Ik heb wat tomaten en komkommerplantjes in de groentetuin achter ons huis geplant en voor ons huis, want die stonden al een tijdje in een doos. Later heb ik ook nog wat aardappels gepoot.

Woensdagmiddag zijn Ron en ik naar de boerderij gegaan. Het was best wel frisjes en somber buiten maar Scruffy kon lekker uitrennen , en ondertussen heb ik weer wat geschoffeld in de groentetuin.
Het onkruid begint flink op te komen en als ik niet regelmatig schoffel , heb ik straks een tuin vol met distels en gras en kan ik de groenten niet meer vinden. Hahaha!

Ik zag dat m’n aardappels begonnen op te komen. Zooo leuk! Wat zal dat fleurig staan als er straks 70 aardappels planten in bloei staan! De mais , spercibonen en doperwten groeien ook flink.
Heel veel bloemzaadjes zijn ook opgekomen en de zonnebloemen die opgekomen zijn, zien er stevig en gezond uit.
Verder heb ik nieuwe Red Scarlet Runners geplant. Ron had een paar zakjes voor me gekocht en die zaadjes heb ik een nacht laten weken. Dan groeien ze een stuk sneller.
Bij elk begin van een rij groenten heb ik wat zaden in de grond gedaan , plus op de plekken waar ik m’n andere scarlet runner plantjes al heb staan. Maar ja ,die zien er zo slecht uit…..dus gewoon bij gezaaid. Ze groeien snel als ze eenmaal opkomen.

Nadat we terug kwamen van de boerderij zijn Mizyal , Menno en ik naar Preeceville gegaan. Paul had een toernooi van Football en dat wilden we graag zien.Ron voelde zich niet zo lekker , dus hij bleef thuis om wat te rusten.
Het weer bleef zowaar droog, ondanks dat er voor de middag al heel veel regen was verwacht.
De eerste wedstrijd speelden de teams gelijk, en Pauls team moest nog een wedstrijd spelen tegen een ander team. Als ze van dit team wonnen , zouden ze het toernooi winnen, dus dat was spannend. We moesten een uurtje wachten voordat Pauls team zou spelen, en we gingen met z’n 3en even de school in dat bij het veld stond.Even naar de wc en wat te drinken halen uit een automaat.
Om de tijd te doden , hebben we de speeltuin ‘verkend’. Geschommeld , gewipt en gegleden. Mizyal en ik werden daar best wel melig van , dus was het flink giegelen met z’n tweeen.

Daarna weer naar de wedstrijd.
En ja hoor , het team van Paul heeft weer gewonnen , dankzij touchdowns en tackels van Paul.
Met z’n drieen hebben we hem flink toegejuigd en aangemoedigd. Volgens mij waren we ver boven iedereen uit te horen. Hahaha!
Pauls naam werd een aantal keren vermeld via de luidspreker , als hij weer een goede zet had gedaan. Dat was echt leuk om te horen. Een coach van een ander team had Paul zelfs een compliment gegeven , dat hij “a hell of a football player” was. Paul glom natuurlijk van trots! En Mizyal en ik niet minder. Dat was wel ONZE Paul! Hahaha!
Er is een grote kans dat Paul dit seizoen uitgeroepen wordt tot MVP, Most Valuable Player.Dat zou echt geweldig zijn.
Na de wedstrijd nog even met Paul gekletst en daarna zijn we weer naar huis gereden.
We hielden het droog tot we vlakbij Canora waren. Toen begon het te regenen.Echt een geluk! Niks zo erg als met regen auto rijden.
Thuisgekomen gingen Mizyal en Menno even met Scruffy wandelen. Daarna gezellig tv gekeken tot Paul thuiskwam. Zijn team gaat altijd na een wedstrijd ergens wat eten dus vandaag dat hij wat later thuis was.
Ron had het lekker rustig gehad en had ook niet hoeven koken , omdat we bij het speelveld hamburgers hadden gegeten van het eettentje.

Vandaag heb ik ons huis gestofzuigd, en de was gedaan.
In de middag zijn Ron en ik weer naar de boerderij gegaan.
Omdat het zo lekt in de grote stal, wilden we toch maar de paardenspullen in het schuurtje ernaast doen. Zonde van de zadels als ze zo vochtig worden steeds.
Ron maakte een zadel houder, door een houten paal in een hoek aan de muren te schroeven. Dat geeft voldoende ruimte om 2 zadels op te leggen.
Maar het schuurtje was zooo smerig! Dus schoonmaken.
Ook ontdekten we een gat in het dak, dus dat eerst met plastik bedekt zodat de zadels beschermd bleven. Van de zomer zullen we dat dak repareren.Tja , het is eenerg oud gebouwtje , en de bomen hangen er helemaal overheen. Dat is met al de schuren zo , dus dat wordt nog heel wat bomen kappen in de zomer. Maar voor nu werkt het prima.
Ron en ik zijn alle stofwebben weg gaan vegen en de grond ook geveegd en daarna zag het er gelijk een stuk beter uit.
We willen in de toekomst wat hout tegen de muren doen, want nu ziet het er heel bar uit.
Toen het schuurtje schoon was , heb ik alle paardespullen over gebracht. Nog wat spijkers in de muur voor de hoofdstellen en halsters , en klaar.

Voordat we naar huis gingen , ontdekte Ron een slang bij de firepit. We zien overal deze Gardner Snakes rondkruipen bij de boerderij. Zijn we heel blij mee! Ze eten muizen en andere ongedierte , en doen verder niemand kwaad. Heel goed om die op de boerderij te hebben.
Rebel En Scruffy hadden ook al snel de slang ontdekt , maar de slang kroop al snel in een kuiltje weg , zodat ze niet bij hem konden komen.

Thuisgekomen , zijn Mizyal , Menno en ik even naar de drankwinkel gegaan.Mizyal tracteerde ons op wat lekkere drankjes , en op donuts , die Menno nog even bij de Coop ging halen.
Ron had weer een zalig maal voor ons gemaakt, en we hebben lekker gegeten.
S Avonds hebben we een film gekeken , die nogal raar was maar ook ontzettend grappig.Ben even vergeten hoe de film heet maar we hebben erg moeten lachen.
Toen nog de sitcom ‘Friends’ gekeken.Dat doen we elke avond.
Mizyal en ik zijn gek op Friend. Net als Askin(weet je nog Askin… MANIACAL LAUGHTER,hihihihi) en Paul , die krijgen er ook geen genoeg van.
We kunnen UUUUUUREN Friends kijken zonder dat het ons verveelt. Het BLIJFT leuk!Ook al kennen we alle afleveringen al en hebben we de meesten al een stuk of 10 keer gezien , we blijven in een deuk liggen om de grappen en uitspraken.
Friends is iets dat voor ons waarschijnlijk altijd leuk blijft, en de humor is exact onze humor. En het leuke is dat het hier altijd wel ergens op een kanaal te vinden is. Zowel in de middag als in de avond.

Paul (2e van rechts zonder helm) en z'n team 'Cougars'.
Onder:
Mizyal en ik leven ons even uit.
Lekker giegelen met z'n tweetjes.

Onder:
3 foto's van m'n Tacky Room. :-)

Hieronder even een paar foto's van onze baby caviaatjes, Yin en Yang, nu bijna 2 maanden oud.
Onder is Yin , daaronder is Yang.
2 meisjes dus.
En Yang heeft zowaar half lang haar! Ze is net haar vader, want het is vooral op haar koppie waar het haar erg lang is. En zoooooo zacht!
Yin is ook een stuk kleiner dan haar zusje.
Yang heeft duidelijk de bouw van haar vader.

Scruffy in de auto , net terug van de boerderij.
Ze herkent het precies wanneer we Canora inrijden. We rijden altijd over een stuk in de weg wat nogal veel geluid maakt , en dan zit ze direct rechtop en kijkt uit het raam.

Dinsdag 10 Juni

Vandaag gingen Mizyal en Menno weer een dagje shoppen in Yorkton.Ron moest ook naar Yorkton om wat dingen te halen die we niet hier kunnen krijgen , dus kon hij hun gelijk afzetten bij het overdekte winkelcentrum.
Ik werkte tot 12 uur , en toen ik thuis kwam was Ron ook net thuisgekomen.Na de lunch heb ik eerst Scruffy in bad gedaan. Ze had er hard eentje nodig. Ik gebruikte speciale shampoo tegen vlooien en teken.Ze heeft wel druppels tegen de teken maar toch krijgt ze ze nog . Op de boerderij zitten er best wel veel in het hoge gras, waar ze juist zo graag in rent.Scruffy vond het niet leuk maar ja…ik heb het zo snel mogelijk gedaan en binnen 10 minuten was ze schoon en fris en kon ik haar afdrogen.
Daarna namen Ron en ik haar gelijk mee naar de boerderij. Ron had spruitenplantjes en rode kool plantjes gehaald en 3 couchette plantjes , en die heb ik gelijk in de groentetuin gedaan. Ook had hij een bak vol met uienplantjes gekocht. Het waren er wel een stuk of 40, en dat duurde minstens een uur voor ik die allemaal geplant had in twee rijen! Volgende keer toch maar gewoon uitjes die je in de grond doet. Hahaha. Is iets makkelijker.
Ik ben de hele middag dus bezig geweest met planten.
Toen ik klaar was , ben ik met Fenna en Flicka bezig geweest. We hadden wat lege drinkblikjes gespaard en die zaten in een plastik zakje. Ik nam deze de wei in , en schudde er even flink mee.
Direct keken ze allebei op en draafden wat verschrikt weg. Toch keerden ze zich om en keken weer nieuwsgierig naar mij en de zak in m’nhanden.
Flicka was de eerste die naar me toe kwam om van dichtbij uit te vinden wat dat toch was , al die herrie.
Ik liet haar en Fenna het zakje besnuffelen. Fenna was niet echt onder de indruk maar Flicka vond het bere interessant!Ik hield het zakje omhoog en schudde weer , en Flicka rende weer verschrikt van me af , en Fenna volgde haar wat rustiger.
Toch kwam ze weer naar me toe. Elke keer als Flicka schrok , sprak ik haar kalmerend toe en dan kwam ze weer dichterbij.
Na een poosje kon ik het zakje met blikjes al tegen haar hals aan houden en wrijven , zonder dat ze er bang van was. Ook bij Fenna kon ik dat na een poosje doen.
Ik wreef met het zakje onder de nek van Flicka en ze vond het heerlijk.Ze bleef er echt voor staan en genoot.
Fenna vond het ook fijn als ik dat bij haar deed. Ik rammelde daarna nog wat met het zakje , en Flicka kwam er gelijk op af en duwde haar hoofd erover heen , alsof ze wilde zeggen , aai me er mee nou! Dat is zo lekker!
Dus dan deed ik dat en bleef ze heel lief staan.
Na een tijdje reageerden ze geen van tweeen meer bang op het geluid van de blikjes in het zakje , en Flicka probeerde steeds weer haar hoofd er over heen te doen zodat ik haar ermee zou kroelen onder de nek.
Nou , als we ooit tijdens een buitenrit een zakje met blikjes tegenkomen , wil ze er dus gelijk mee gekroeld worden. Hahaha!
Ik denk dat ik zo’n 20 minuten met ze bezig ben geweest, en toen was het alweer tijd om naar huis te gaan.
Thuisgekomen kwamen Mizyal en Menno ook net thuis.
Ze hadden leuke inkopen gedaan en verrasten mij met zakjes met zaadjes en een riempje dat tussen de twee singels gaat van Fenna’s zadel. Echt lief!
Voor Paul hadden ze een hele hoop knuffelbeestjes meegenomen.
Mizyal en Menno hadden veel plezier gehad in Yorkton, en gelukkig had het weer ook meegewerkt. Het regende daar een beetje toen ze aankwamen maar al snel kwam de zon door en die heeft de rest van de dag geschenen.
Al met al…..een fijne dag geweest voor ons allemaal.

Ron gaat de katten voer geven. Rebel rent gelijk met hem mee!
Onder:
Lapje begint al wat wat meer vlees op haar botten te krijgen.
Onderste foto:
Ik bezig met de 12 spruitenplantjes in de grond te doen.

Maandag 9 Juni

Gisterenavond hebben we heeeeerlijk gegeten. Ron had een speciaal maal bereid. Gevulde kalkoen met cranberry jelly , aardappelschijven uit de oven , parsnips , turnip, worteltjes en bietjes. Wat smaakte dat zeg. Mmmmmmm! Heerlijk dat Ron zo goed kan koken. En ook zo fijn dat hij het graag doet. Jaja , hij verwend ons elke dag met lekker eten, de schat.
Na het eten kreeg ik ineens zin om choclat cip koekjes te bakken. Dus….aan de slag en na een uurtje zaten we warme koekjes te eten , net uit de oven. Mmmmmm!Dat ging er in als KOEK! Hahaha!
Mizyal , Menno en ik hebben daarna het orakel boek de I Tjing geraadpleegd.
De I Tjing (in het kort even ) is een chinees orakel waar je vragen aan kan stellen. Met 3 koperen munten moet je dan 6 keer gooien. De kop en-of munt geven dan een bepaalde hexagram aan (een figuurtje bestaande uit open en dichte lijnen) . Elk hexagram heeft een nummer , die verwijst naar een hoofdstuk in het boek waarin de vraag beantwoord wordt via een ‘verhaaltje’.
Het was een boeiende avond.
Mijn vraag was ,hoelang ik nog ‘mag genieten’ van de overgang , met al die opvliegingen.
Volgens het orakel ben ik al diep gezonken , en zal ik niet dieper kunnen zinken.
Nou , hopelijk heeft het orakel het bij het rechte eind , en zal het vanaf nu alleen nog maar bergopwaarts gaan. De opvliegingen komen de laatste maanden zo vaak , dat het niet meer leuk is.

Vanmorgen hebben Ron en ik wat kleine plantjes gekocht voor in de rotstuin.
Een paar viooltjes, wat leuk siergras en nog wat andere plantjes die straks kleurige bloemen zullen geven.
Daarna gelijk door naar de boerderij zodat ik ze kon planten.
De regen dagen zijn voorbij en het zonnetje scheen heerlijk.
Nadat ik alles had geplant ben ik nog meer stenen gaan zoeken. In het boslaantje ligt ook een hele berg en daar heb ik zo’n 5 kruiwagens vol vandaan gehaald.
Nu kon ik alle ‘gaten’ opvullen, om het onkruid tegen te houden. Want natuurlij kzal er flink wat gras tussen de stenen opkomen later. Hoe meer stenen , hoe minder onkruid.
Daarna nog wat gras weggeschept en ik heb het stukje nu bijna helemaal vrij van gras.
Ron en ik hebben toen ook nog een noodoplossing bedacht voor ingang van de buitenbak waar Fenna doorheen gebroken was.
Met het sterke schrikdraad wat we nog over hadden hebben we lussen gemaakt en die aan de palen gedaan.Op die lussen rusten dan 2 houten palen. Daar komt ze niet doorheen als ik weer met Flicka in de bak bezig ben.
Later maken we wel een echt hek , maar voor nu is dit goed genoeg.

Tegen de tijd dat we klaar waren was het alweer bijna 2 uur dus wij naar huis. D ehond had in ieder geval lekker kunnen uitrennen. Ze hd ook nog lekker gezwommen in de dugout , maar toen ze uit de bak wilde stond net het schrikdraad aan en kreeg ze een flinke schok! Zo zielig! Ze wilde gelijk niet meer rondrennen en bleef bij de trailer. Toen we de trailer gingen afsluiten , rende ze gelijk naar de auto. Ze vond het even niet meer leuk op de boerderij.
Nu hoop ik dat ze voortaan uit de bak en weiland blijft maar ik ben bang dat dat vergeefse hoop is. Ze zal de volgende keer waarschijnlijk weer net zo blij beginnen rond te rennen en Flicka plagen.

Nadat ik wat had gegeten zijn Mizyal , Menno en ik weer naar de boerderij gegaan. Ik wilde graag weer met Fenna rijden. Het was alweer een tijd geleden, door andere bezigheden en daarna het slechte weer.
Ik was haar aan het borstelen en ontdekte ineens bij haar uiers allemaal teken! Er zaten er wel 20! Ik ben begonnen met ze er af te halen, en daarna heb ik het anti insectenspul met een spons daar opgedept.
Fenna genoot! Het moet heerlijk koel hebben aangevoeld , die spons.Ze liet het allemaal rustig toe. Mizyal keek Flicka na maar bijhaar zaten er helemaal geen teken bij de uiers. Nu is het wel zo dat Fenna graag lekker in het zonnetje ligt te slapen. Flicka rolt wel wat en ligt soms even maar nooit erg lang. Dat zal dan wel de oorzaak zijn denk ik .Nu maar in de gaten houden en regelmatig dat spul opdoen om de teken weg te houden.
Nadat ik haar had opgezadeld deed Mizyal bij Flicka een halster om om haar uit de bak weg te houden. Toen ik in de bak was met Fenna , liet ze Flicka weer los. Ik verwachtte dat ze weer heen en weer zou gaan lopen maar nee hoor , ze bleef rustig grazen en maakte zich nergens druk om.
Nadat ik bij Fenna het halster met teugels om had gedaan en had aangesingeld ben ik opgestegen.
Ik heb heel rustig met haar gereden want de bak was aardig nat nog van de regen en alles was best wel glad.Dus ik heb haar alleen laten stappen , halthouden , achteruit laten lopen en wendingen laten maken om het neckreinen te oefenen. Ze wilde graag draven maar ik kon haar makkelijk inhouden met m’n stem en zit. Na een kwartiertje rijden was ik ineens erg moe. Tja , de hele ochtend werken aan de rotstuin …..ik begon het nu wel te voelen. Mizyal ging daarna even met haar rijden en weer probeerde Fenna te gaan draven. Maar ook Mizyal kon haar wer kalm krijgen en stapte door de bak en oefende de wendingen.
Het ging prima. Ze is af en toe wat koppig en blijft dan staan bij de hekken , maar met wat aansporing loopt ze nu toch wel door.
Terwijl Mizyal aan het rijden was , kwamen Jim en Kerri onverwachts even langs. Zo leuk! Ze maakten kennis met Menno en vonden het leuk om Mizyal weer te zien.

Ze hadden de boerderij een tijdje niet gezien en ze vonden dat alles er zo geweldig leuk uitzag en de rotstuin vonden ze ontzettend leuk , evenals alle planten overal. De lelies die al bij het huisje groeiden , beginnen nu te bloeien. Wat zal het er straks fleurig uitzien overal. Het enige wat dit jaar niet is gelukt zijn m’n Scarlet Runners. Helaas. Ze zijn erg zwak en vannacht wordt er windchil min 1c verwacht , dus ik denk niet dat ze dat zullen overleven.
Nieuwe zaaien dus. Het kan nog , het is nog vroeg in het seizoen.

Kerri ging ook even op Fenna rijden. Ze singelde Fenna nog wat meer aan. Ik singel altijd tot op het 7e gaatje , maar Kerri deed het op het 10e.Ze vond het veel te los zitten. Dat ben ik weer he? Denk ik dat het te strak zit voor Fenna. Maar Kerri zei dat het zadel makkelijk kan gaan schuiven als ik het op het 7e gaatje doe .
Ook gaf ze me de tip om de teugels onder de kin te kruisen. Dat is om beter neckreinen te leren.Fenna raakte daardoor in de war dus moet ik dat met haar gaan oefenen.Maar ze is snel van begrip en zal de nieuwe methode makkelijk oppikken.
Kerri vond dat ze het prima deed , maar vond haar nog steeds een te dikke buik hebben. Ze moet meer werken dus. Hahaha! Tja , ze is een luie dame. Na het grazen gaat ze heel vaak in het gras liggen slapen. Flicka is veel actiever en draaft vaak door het weiland. Fenna niet. Behalve wanneer ze denkt dat Flicka weg is dus. Dan ramt ze in galop door het schrikdraad van het hek heen.
Kerri vertelde me dat Mo , haar paard , bijna klaar is met inrijden en over een week of twee weer terug komt. Dan komt ze gezellig met Mo naar mij en dan kunnen we samen buiten rijden. Zo leuk!

Toen Jim en Kerri weer naar huis gingen , heb ik nog even met Kerri staan praten. Ik vroeg haar of Mizyal en ik nog een keertje konden rijden met Gordy en haar , in Kamsack. Ze zou Gordy bellen en het vragen of hij zaterdag nog wilde gaan rijden en dan kunnen Mizyal en ik heerlijk een dagtochtje ter paard maken. Zooo leuk!
Ik verheug me er ontzettend op om een dagje met Mizyal door te brengen en al helemaal ter paard.
Askin en ik hadden ook zo’n rit willen maken toen ze hier op vacantie was , maar helaas , toen we er waren brak er bij Gordy ineens een grond brand uit. In plaats van paardrijden hebben we toen de hele middag lopen blussen en zadels en tuig uit schuurtjes lopen slepen om ze van de vlammen te redden.
Ik hoop dat het gaat lukken deze zaterdag of zondag.Kerri zou me er over bellen als zeGordy had gesproken.Het wordt mooi weer dit weekend ennu maar hopen dat er niet al te veel wind zal staan. Paarden worden daar nogal onrustig door.
Mizyal en ik hebben er in ieder geval ontzettend veel zin in!Jippieeeeee!

Mmmm...gevulde kalkoen! Ron heeft weer z'n best gedaan. Dat was smullen!

En na dat heerlijke maal.....zelf gebakken choclat chip cookies! Mmmm!
Daarna de I Tjing raadplegen met vragen die ons bezig houden.

M'n rotstuintje , nu gevuld met allerlei plantjes.
Onder:
Mizyal op Fenna.

Zondag 8 Juni

Sinds woensdag niet meer geschreven. Erg druk geweest met werk en andere dingen dus nu even een up-date.

Donderdagmiddag waren Mizyal , Menno en ik rond een uur of half 4 op de boerderij.
Eerst hebben we met z’n drieen de groentetuin bewaterd. Nadat het water van de ton op was , hebben Mizyal en Menno water gehaald uit de dugout zodat we de laatste rijen ook nog konden doen. Ik ben gaan schoffelen. Het onkruid groeit lekker nu! Maar ook de zaadjes ontkiemen nu overal. Sperciboontjes zijn ook opgekomen , de doperwten groeien goed en de mais ook.
De zonnebloemen die ik gezaaid had zijn ook opgekomen , en de zonnebloempitten die Askin had gezaaid langs de oprit komen ook op! Leuk! Zonnebloemen zijn zo vrolijk!
Nadat we klaar waren met de tuin zijn Mizyal en ik de paarden gaan verzorgen. Eerst geborsteld en daarna anti-insectenspul bij ze opgedaan .
Het helpt goed tegen de kleine vliegjes die in hun vacht gaan zitten.
Daarna is Mizyal op Flicka gaan rijden zonder zadel. We hadden de bak dichtgedaan zodat Fenna in de wei bleef en niet in de weg zou lopen.
Mizyal was lekker aan het rijden en Fenna liep rustig te grazen niet ver van de bak vandaan. Af en toe hinnikte ze wel even , maar niet naar Flicka. Ze keek steeds naar het oosten , de velden in , als ze hinnikte.
Na ongeveer zo’n 20 minuten rijden , werd Fenna ineens heel wild! Ze begon te rennen richting bos en toen kwam ze ineens terug galoperen. Ze hield even in toen ze de bak naderde , maar ineens zette ze er weer de vaart in en kwam recht op de bak af. Ik riep nog hoooo, maar ze ramde zo door het schrikdraad heen de bak in!
De stroom stond natuurlijk niet aan omdat we er met Flicka bezig waren. Ze wist het gewoon! Dit is dus de 2e keer dat ze door het draad heen gaat. Wat een mal beest zeg.
Ze had zich totaal niet bezeerd maar m’n hekje van schrikdraden was totaal vernield.
Pfffff…..weer nieuwe handvaten! Ik snap nog steeds niet waarom ze zo deed , want we waren niet uit de bak of zo.
Maar goed. Nadat ze dus in de bak was heeft Mizyal nog een paar rondjes gelopen met Flicka en is daarna gestopt met rijden.
Mizyal en ik zijn daarna met een groot dekzijl de bak in gegaan. Ik wil de paarden leren om niet bang te zijn van flapperende dingen , en een dekzijl werkt perfect daarvoor.
Er stond erg veel wind , ideaal om dit te doen.
We legden eerst het dekzijl op het gras en lieten de paarden eraan snuffelen. Flicka was echt nieuwsgierig , Fenna minder.
Daarna lieten we het zijl opbollen in de wind , en Flicka sprong gelijk er vandaan , maar kwam weer terug. Haar nieuwsgierigheid won! Hahaha.
We lieten het weer rustig op de grond liggen terwijl ze het onderzocht met haar neus en lippen. Daarna weer langzaam op laten bollen en flapperen in de wind. Iedere keer sprong Flicka opzij, en ook Fenna vond het opbollen wat eng , maar ze renden niet in paniek weg of zo. Dus dat was goed.
We lieten het zijl steeds hoger opbollen in de wind , en soms bokte Flicka en sprong opzij of draafde een eindej weg om weer terug te komen.
Hoe hoger we het zijl deden , hoe meer Fenna en Flicka er van schrokken en dan lieten we ze weer kalmeren door het zijl rustig neer te leggen.
Na een tijdje bleven de paarden er redelijk kalm onder. Ze hielden het zijl in de gaten maar liepen wel op een gegeven moment de bak uit het weiland in.
We volgden de paarden met het zijl en ze stapten van ons vandaan , maar er was geen paniek. Dus dat was een mooie start. Als er tijdens het buiten rijden iets ineens opwaait , weten we nu hoe ze kunnen reageren.
Volgende keer weer ermee werken en na een aantal keren zouden ze er niks om moeten geven. En dan komt het punt dat we het dekzijl gewoon op hun rug kunnen leggen zonder dat het hun bang of nerveus maakt.

Vrijdag had Paul een Football wedstrijd in Preeceville. Preeceville is een klein dorpje en het ligt zo’n 50 km ten noord oosten van Canora.
Het was bewolkt maar droog , perfect weer voor zo’n wedstrijd.
Toen we de school hadden gevonden waar de wedstrijd werd gehouden , zijn we nog even snel een ijsje en een broodje gaan halen in het dorp.Daarna de auto zo geparkeerd dat we goed zicht hadden op het speelveld.
Het was niet echt warm weer en als we het koud kregen konden we altijd in de auto zitten.We hadden wel vouwstoeltjes meegenomen om langs de kantlijn te zitten.
Het spel begon met opwarmen van de teamspelers. Daarna begon het spel.
Nu hebben we dus geen verstand van Football, maar tijdens het spel leerden we toch wel het een en ander. Paul is de speler die achterin speelt. Ben even vergeten hoe je dat noemt. Hij is erg snel , en heeft in totaal 3 touchdowns gemaakt! Ik was beretrots natuurlijk! Buiten Paul was er nog een van z’n team die een touchdown had gemaakt en ze hebben het spel dan ook ruim gewonnen.
Na het spel zijn we Paul even gaan feliciteren, en natuurlijk even met Mizyal op de foto.
Het team ging uit eten en wij zijn weer naar huis gereden. Zogauw we het speelveld verlieten , begon het te regenen! Wat een geluk dat het tijdens de wedstrijd droog was gebleven. Het was echt leuk om zo’n Football wedstrijd mee te maken en ondanks dat het frisjes was , hebben we toch het grootste gedeelte van de wedstrijd aan de kant gezeten.

Zaterdag regende het maar na m’n werk zijn Ron en ik toch even naar de boerderij gegaan. Ik had wat planten bij ons huis weggehaald en die wilde ik op de boerderij planten. Aangekomen miauwden de katten al vanaf het schuurtje en we hebben ze gelijk eten gegeven.
Daarna ben ik gaan graven en Ron checkte het schrikdraad. Het bleek dat het pijltje helemaal in het rood was , wat betekende dat er iets mis was en er geen stroom door het draad ging.
Nadat ik m’n plantjes had geplant , ben ik een ronde langs het draad gaan lopen. IN het bos achter de stal waren dikke bladerplanten opgekomen , en die raakten het draad aan de onderkant. Ik heb ze voor nu maar even plat getrapt. Als het weer droog is dan moeten we er even langs met de wippersnipper.
Verderop was het gele touw om de bovenste draad gewikkeld door de hevige wind die we hadden gehad afgelopen nacht. Ook bij de kant van de weg was het om het draad gewikkeld dus ik heb het overal losgemaakt.
Nadat het schrikdraad overal weer vrij was werkte het schrikdraad weer. Gelukkig! Niks zo vervelend als je het probleem niet kan vinden en de paarden onbeschermd staan.

Ik had het idee gekregen om een mooie rotstuin te maken aan de voorkant van de bak. Daar is voldoende ruimte om zoiets te maken. Bij de oostaknt van het bos liggen een hele berg stenen die ik daarvoor kan gebruiken , dus ik met kruiwagen er naar toe. Ik laadde de kruiwagen lekker vol maar toen ik met de kruiwagen wilde gaan lopen kreeg ik er totaal geen beweging in. Veeeeel te zwaar dus! Hahaha! Had ik me even goed verkeken zeg. Dusik laadde er een heel stel weer uit en begon met nog een stuk of 5 stenen te lopen. Maar het was zooo zwaar , dat ik ze halverwege heb laten vallen.
Ik was best wel moe en dacht , doe het de volgende keer wel.
Ron en ik zijn daarna weer naar huis gegaan.
Thuisgekomen heb ik wat boodschappen gehaald terwijl Ron het avond eten voorbereidde.
Na het eten hebben Mizyal , Menno en ik weer scrabbel gespeeld. Erg gezellig was het en we hebben gespeeld tot half 12! Verslavend spelletje.Hahaha!

Vanmorgen zijn we rond een uur of 10 weer naar de boerderij gegaan. Ron bleef thuis , want hij had de kalkoen in de oven.
Menno en Mizyal wilden mij wel helpen met die stenen halen.
We hadden Scruffy ook meegenomen, en die begon gelijk lekker te rennen.
Toen we net wilden beginnen werd Flicka helemaal hyper en begon te rennen en te bokken als een gek.
Scruffy rende steeds vlak voor of achter haar langs en Flicka rende steeds achter haar aan.
Zelfs Fenna begon heen en weer te draven. Scruffy was door het dolle heen. Voor haar is het een groot spel!
Toen de paarden weer wat rustiger waren zijn we met de kruiwagen naar de hoop met stenen gelopen , en moesten dus door het weiland heen.
We waren er bijna , toen de paarden in volle galop op ons af kwamen rennen , Scruffy voorop!
Nu waren beide paarden hartstikke hyper en galopeerden vlak langs ons heen. Ik vertelde Menno en Mizyal om zo dicht mogelijk bij de bomen te staan , want als de paarden in zo’n vaart op je afkomen , kunnen ze niet altijd op tijd van je afdraaien en dan wordt je onder de voet gelopen.
We lieten ze uitrennen, en eindelijk verdwenen ze weer naar de bak en begonnen daar te grazen.
We konden nu in alle rust eindelijk de stenen in laden.
Terwijl Menno en Mizyal de stenen brachten ,deed ik de hond in de honderen voor de zekerheid, en begon ik de rotstuin alvast vorm te geven. Ik haalde gras weg bij het voorstel gedeelte , waar ik al plantjes had geplant gisteren , en al dat gras hoopte ik op aan de achterkant.
Na drie kruiwagens had ik voldoende stenen om een mooi begin te maken.
Dit zal er zo mooi uit gaan zien straks! Echt leuk!De hond lieten we nog even rennen toen we klaar waren. Wat was ze blij! Ze vind het maar niks in de honderen.Maar ja , als ze de paarden zo gek maakt is het wel beter. Voor oa die reden hadden we de ren ook gemaakt.

Daarna zijn we naar huis gegaan. We hadden op de radio een waarschuwing gehoord voor tornado’s in de omgeving. Het was eerst wat miezerig toen we op de boerderij waren , maar later kwam toch het zonnetje door. Maar in het zuidwesten was de lucht zwart. Ik was blij dat dat van ons weg ging. Bbbrrrr…..niks zo eng als een tornado.
Toen we in Canora aankwamen , bleek dat het daar flink had gegoten. De straten waren door en doornat. We hadden geboft op de boerderij want daar had het maar een paar minuten even gemotregent en daarna was er zelfs wat zon en werd het warm. Gek is dat , want het is nog geen 10 minuten van Canora vandaan.
Maar ik ben wel heel blij dat het zo goed heeft geregend dit weekend. Alles in de tuin kan lekker groeien komende week , en de planten hebben de tijd gehad om van het herplanten bij te komen.

Mizyal rijdt op Flicka zonder zadel in de bak. Menno zit lekker in het zonnetje.

Boven:
Mizyal en Menno genieten van de Football wedstrijd.
Onder:
Pauls team heeft overleg.Paul is nummer 32 , degene die met een knie op de grond zit.
Onderste foto:
Mizyal en haar BREDE broertje. :-)

Het begin van m'n rotstuin!
De stenen liggen nu nog op 1 hoop , maar er zullen steeds meer stenen bijkomen met leuke plantjes er tussen.De rotstuin zal tot aan de planten gaan die je achteraan ziet staan.En vooraan deze stenen wil ik het nog meer omhoog gaan werken met grotere stenen.En dan een vogelbadje op het hoogste punt! Zo leuk!
Maar het begin is er in ieder geval nu!
Onderste foto:
De zwarte lucht in de verte.
De omstandigheden zijn goed voor tornado's. Ik was dus heel blij dat het van ons vandaan ging! Op de radio hoorden we waarschuwingen voor tornado's in de omgeving van Yorkton en Melville. Bbbrrrrr. Best wel griezelig.

Woensdag 4 Juni

Mizyal en Menno gingen vandaag naar Yorkton om een beetje te winkelen en wat rond te kijken.
Ik heb na de lunch een buitenren gemaakt voor de cavia’s. Het is eigenlijk de honderen , maar Scruffy gebruikt het zelden omdat ze mee naar de boerderij gaat.
Een gedeelte is voor Loesje , Fluffy , Yin en Yang , en een ander gedeelte is voor Stekeltje. Er staat heel hoog gras , en dat mogen ze lekker allemaal oppeuzelen.
Ik heb een nachthokje gemaakt voor de 4 en Stekeltje doen we voor de nacht in het grote buitenhok voor de nacht.
Wat waren ze verrast toen ik ze daar in liet loslopen! Heerlijk vinden ze het. Ze kunnen zich helemaal verstoppen in het hoge gras of onder de oude takken die ik voor ze heb neergelegd.
En zoveel loopruimte….daar kunnen ze de hele zomer van genieten.

Ron en ik gingen s’middags naar de boerderij. Ik was eerst van plan om met Fenna te rijden maar ik veranderde m’n plan.
Het gras is zo gegroeid na de laatste regen , dat ik besloot om het te maaien.Als het te lang wordt , is het een stuk lastiger maaien dus beter maar nu. Het was lekker zonnig weer, en ik ben al snel aan de slag gegaan.
Ik ben om 2 uur begonnen, en om half 6 was ik klaar. Ben vast een kilo of zo afgevallen! Hahaha!Zweten! Niet normaal. Er stond zowat geen wind en het was erg warm. Vooral als je in beweging bent voel je dat goed natuurlijk.
Maar…het ziet er allemaal weer heel netjes en verzorgd uit nu en ik had echt eer van m’n werk.
Ron moest het van mij kalm aan doen. Hij was de hele ochtend druk bezig geweest in huis met klusjes , avond eten voorbereiden en boodschappen doen.Hij heeft Rebel bezig gehouden. Die klimt bij Ron op schoot zogauw ie in een stoel zit! Zo schattig! Ze is stapel op Ron.
Scruffy was ook mee , en op een gegeven moment had Rebel weer een muis gevangen. Scruffy vond dat heeeeel interessant, en al gauw jaagden Rebel EN Scruffy achter de muis aan. Scruffy had de muis ineens te pakken en ze gooide die zo’n 2 meter de lucht in. De muis viel in het hoge gras bij de bomen , en ging er vandoor.
Zeker een 15 minuten lang zochten Rebel en Scruffy samen naar de muis. Zooo schattig om te zien is dat , hoe die twee samen ‘jagen’.
Rebel is echt een goede muizenvanger. Ze is zo’n klein ding maar heel actief en erg speels nog.
Mamapoes moet niks meer weten van Rebel. Als ze te dicht bij haar komt , grauwt ze of geeft Rebel een tik met haar poot. Omdat Rebel dus niet met haar kan spelen , probeert ze het met Scruffy , die het wel leuk vindt maar toch heel voorzichtig is. Ze is niet gewend dat katten met haar willen spelen. Benny en Polly ,onze katten thuis , willen niet spelen. Ze tolereren Scruffy , maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Het is zo leuk om gewoon zo buiten te zitten en de dieren te observeren. We ontdekken steeds nieuwe dingen in hun gedrag.
Ook het gedrag van de vogeltjes rondom het erf is leuk om te zien. Er is een stel kleine vogeltjes met zwarte kopjes en bijna een kuifje bovenop , die een nestje hebben in de ‘buiten keuken’, een schuurtje waar men vroeger tijdens de hete zomermaanden kookten, zodat het huis koel bleef. Het is totaal vervallen maar een geschikte plek voor vogels om te nestelen. De vogeltjes duiken soms ineens over het gras om een of ander insect op te pikken en dan hup…brengen ze het naar het nestje. De katten kunnen daar niet bij want het zit hoog in het schuurtje.
Ze zijn niet bang van ons , meer nieuwsgierig. Regelmatig zitten ze op een oude electriciteits draad naar ons te kijken, om daarna weer druk verder te gaan met eten zoeken.

Nadat ik klaar was met maaien ben ik m’n bonenplanten water gaan geven. Alle pas geplante bloembakken had ik al gedaan. M’n bonen zien er slecht uit. Hopelijk redden ze het nog. Wat water doet wonderen , dus afwachten. En duimen!
Ik ben m’n groentetuin eens goed gaan bekijken of er al iets op kwam en ja hoor! De doperwten zijn opgekomen en de mais ook! Jippieeeeeeeeeee! Ben zooo blij!

Nadat ik klaar was met water geven heb ik Fenna en Flicka gedag gezegd. Ze stonden in de buitenbak te grazen. Die laat ik openstaan , zodat ze daar het gras lekker kort kunnen houden.
Ik aaide Fenna en ontdekte allemaal bultjes op haar nek en borst. Kleine vliegjes vlogen er vandaan als ik er overheen aaide.
Ik heb gelijk het anti insecten middel uit de stal gehaald en haar helemaal mee ingewreven. Daarna Flicka ook gedaan. Die had ook van die bultjes , een tijdje terug , maar die waren nu allemaal verdwenen. Maar voor het geval, beter toch maar weer insmeren.

Het was ondertussen alweer half 7 dus snel naar huis. Gelukkig dat Ron al het eten al had voorbereid, het was een kwestie van alleen opwarmen.
Mizyal en Menno waren ondertussen ook thuis gekomen en Paul ook.
Ron had een heerlijke Varkensrollade gemaakt , en als groenten hadden we broccolie en worteltjes , en een salade. Mmmm..heerlijk smaakte dat zeg!
Menno en Mizyal hadden het leuk gehad in Yorkton maar waren al met de middag bus terug gekomen. Mizyal wist niet dat er nog een winkelcentrum was en een aantal andere winkels die ik opnoemde , dus waren ze al vrij snel klaar met winkelen. Kunnen ze nog ene keer een ochtend gaan om die te bekijken.
Na het eten tracteerden Mizyal en Menno ons op een ijsje-milkshake , wat ontzettend lekker was! Daarna gezellig tv gekeken en Mizyal en ik hebben leuke herinneringen opgehaald van vroeger.
Echt gezellig was het weer, zo samen giegelen.

Boven:
De cavia's hebben nu een ren naast ons huis.
Heeeeeel veel gras om op te eten en lekker veel ruimte om te rennen.
Onder:
Even een plaatje van onze vijver achter ons huis.De goudvissen zitten er weer in, tot de vorst weer komt in oktober.
De lelies groeien erg snel en binnenkort kunnen we genieten van de mooie oranje bloemen.

Boven: Ik aan het grasmaaien op de boerderij.
Onder:
Het resultaat van vele uren grasmaaien.
Prachtig kort gras. En lekker dat het ruikt!

Boven:
De erwtenplantjes zijn de grond uit!
Onder:
En ook de mais is opgekomen.
Jippieeeeee!!

Dinsdag 3 Juni

Vanmiddag hebben Mizyal en ik allebei op Fenna gereden.
Eerste geborsteld en wat anti insecten spul bij haar opgedaan , daarna opgezadeld en toen de buitenbak in.
Flicka zag al dat we daar heen gingen en direct nam ze een sprint en gauw door het hek ook de bak in! Wat een ondeugd is ze toch!
Mizyal haalde haar er weer uit ,wat Flicka NIET leuk vond, en sloot de bak weer af.
Flicka begon dan ook gelijk met draven langs de omheining, maar gelukkig maakt het Fenna niks uit wanneer Flicka zich zo opwindt.Die blijft net zo kalm staan.
Ik deed het halster met teugels weer om bij Fenna, wat totaal geen probleem gaf en ging in het zadel.
Ze was pittig vanmiddag.De stevige wind die er stond zal daarbij ook wel een rol hebben gespeeld. Dat maakt paarden vaak wat onrustig.
Ze stapte lekker door en wilde het liefst gelijk gaan draven maar ik hield haar in stap en begon weer wendingen te oefenen met neckreining. Dat gaat erg goed. Alleen linksom wil ze niet graag en kan ze wat koppig zijn , maar dat trekt wel bij met meer oefenen.
Na ongeveer 20 minuten was ze een stuk rustiger en liet ik haar af en toe draven. Ze deed het erg netjes en daarna ging Mizyal rijden.
Ik had het neckreinen uitgelegd aan haar en daar ging Mizyal .
Ze stapten een aantal keren de bak door , en al gauw liet Mizyal haar draven en toen vloog Fenna in galop. Toen ze over de cavalettie ging , nam ze een grote sprong , alsof het een meter hoog was! Hahaha! Mal beest.
Mizyal heeft Fenna even flink laten werken met veel draven en galoperen en het ging prima. Fenna luisterde netjes en Mizyal kon haar goed de baas.
Ik vond het prachtig om Mizyal op Fenna te zien rijden.Als je zelf op een paard rijdt , dan zie je niet echt goed hoe het paard beweegt , maar nu had ik er alle kans toe. En Fenna ziet er geweldig uit tijdens het rijden.
Bij elkaar hebben we Fenna een uur bereden.
We hebben haar daarna afgezadeld en weer in de wei gelaten , waar ze direct begon te grazen.

We gaan Fenna nog een aantal keren in de bak berijden, maar in het weekend zou ze zover moeten zijn dat we een buitenrit kunnen gaan maken. Dat lijkt me zoooo geweldig leuk om te doen met Mizyal!
Kan niet wachten tot het zover is.

Hieronder een link naar mijn Youtube met een filmpje van Mizyal op Fenna.
Het was erg winderig dus het geluid is niet geweldig maar toch wel leuk om te bekijken.
Mizyal rijdt op Fenna

Boven:
Mizyal en Fenna , even stilstaan voor een foto.
Onder:
Mizyal laat Fenna over de cavaletties draven.
Onderste foto:
Fenna en ik.

Maandag 2 juni

Erg druk geweest dus geen tijd gehad om elke dag te schrijven. Daarom even de laatste paar dagen samenvatten.
Zondag en vandaag zijn Menno en Mizyal niet meegegaan naar de boerderij.Ze wilden wat door het dorp wandelen en winkeltjes kijken. Het was er prachtig weer voor! De zon schijnt en elke dag is het rond de 20c. Heerlijk!

Ron en ik zijn zondag geweest want er was nog veel gras te maaien en Ron ging verder met wipper snippen waar ik met de grasmaaier niet bij kon.
s’Middags ging Ron naar huis om de hond te halen en hij kwam terug met de hond maar ook met tomaten en komkommer plantjes , en wat kleine viooltjes!
Ik ben deze gelijk gaan planten. Wat staat dat gezellig zeg , overal die viooltjes rondom het erf.
Ook leuk om groen te zien in de groentetuin, want tja , de zaadjes zijn nog niet opgekomen.
Ook had ik lelies bij ons huis weggehaald ,want er groeien er zoveel, dat het tijd wordt om ze wat uit te dunnen.nu staan er op de boerderij overal lelies, die straks mooie oranje bloemen gaan geven.
Verder nog wat blauwe vlinderplanten van thuis meegenomen en daar geplant , dus straks zal er heel wat kleur zijn. De Scarlet Runners heb ik ook geplant. Hopelijk overleven ze het. Met die zon is dat best wel stressig voor deze planten.
Ron heeft ook de kolibri voeder van thuis meegenomen en bij de trailer opgehangen.
Ze komen steeds rondom de trailer en nu kunnen ze van het suikerwater drinken , wat ze heerlijk vinden.
Ik had met de paarden niks gedaan want er was teveel werk te doen.

Vanmorgen was ik bij Kerri , en ik had haar verteld over Fenna.
Ik kreeg van haar een normaal halster en wat tips hoe ik Fenna zou kunnen aanpakken en s middags zijn Ron en ik naar de boerderij gegaan en heb ik Fenna gehaald.
Ik heb haar geborsteld , en de hoeven gedaan. Er is een klein stukje van haar linker achterhoef afgebroken , en ik kon zowaar haar hoef optillen! Dat is voor het eerst sinds de eerste week dat ik haar had. Goede vooruitgang!Ook deed ik nog wat anti vliegen en muggen spul op bij haar, zodat we tijdens het rijden geen last van insecten zouden hebben. Ze laat dat allemaal net zo makkelijk toe en blijft tijdens het opzadelen ook netjes stilstaan.
Ik heb haar opgezadeld en naar de bak gebracht. Flicka probeerde mee naar binnen te gaan maar ik was haar net voor en sloot het hek. Te druk met Flicka om me heen als ik met Fenna probeer te werken.
Flicka begon direct langs de omheining te draven en kreeg op deze manier heel wat beweging! Hahaha!
Het halster ging heel makkelijk om bij Fenna. Ik had de teugels aan de zijkanten vastgemaakt, en ik had een touw van de singel naar het halster vastgemaakt , zodat Fenna haar hoofd niet omhoog kon gooien en stijgeren. Gewoon voor het geval dat , omdat ze dat 2 keer had gedaan , en we willen voorkomen dat ze dat als een gewoonte gaat aanleren. Zolang ze haar hoofd niet omhoog gooide , had ze meer dan voldoende ruimte.
Ik ben opgestegen , en natuurlijk wilde ze geen stap verzetten.
Ik heb haar toen met de uiteinden van de teugel een lichte tik gegeven op haar achterwerk, en dat schudde haar even wakker.
Na een paar stappen bleef ze weer stilstaan , en ik gaf haar nog een tik, toen ze weer niet reageerde op mijn beenhulpen en stem.
Vanaf dat moment ging het ineens een stuk beter!
Ze luisterde netjes naar me , al had ze wat moeite met linksom wenden.Maar na een poosje deed ze dat ook keurig , en ik heb ruim een uur met haar gereden in de buitenbak.
Veel wendingen gemaakt , stoppen , achteruit lopen , stappen , draven en alles ging netjes.
Dus vanaf nu wordt het rijden met een gewoon halster met teugels eraan. Geen hackamore. Die breng ik dan wel weer terug naar de winkel.
Ik had zelfs geen last van m’n benen , het zadel wordt nu wat soepeler gelukkig.
Wat was ik blij zeg!
Eindelijk kon ik normaal rijden met Fenna. Ze moest gewoon even voelen wie de baas was. En dat koste niet eens zoveel moeite.
Soms verzette ze zich wel , en probeerde ze om haar eigen zin door te drijven. Maar ik bleef ferm en liet haar niet met mij sollen dit keer , en dat werkte.
Ik was al die tijd veel te zacht voor haar geweest.Het is net als met Flicka. Die probeert me ook wel eens uit. Maar ik ken haar nu en ze probeert het nog maar zelden.
Maar Fenna moet ik nog leren kennen en nu ik haar gewoon kan berijden , zal dat ook een stuk sneller gaan.
Na het rijden had ik haar afgezadeld , en ze duwde haar hoofd zachtjes tegen me aan en ik heb haar lekker een dikke knuffel gegeven. Zooo lief was ze!

Na het opruimen van m’n spullen even uitgerust en wat gedronken.
Ron en ik ontdekten toen dat het Red Robins nestje helemaal leeg was. Zooo jammer!
Of Lapje heeft de jonkies opgegeten , of ze zijn door een kraai te pakken genomen. Want die vliegen de laatste tijd ook steeds in de buurt van het nest.Maar Lapje lag wel de hele middag onder de trailer diep te slapen! Dus wij hebben het gevoel dat zij het is geweest, want normaal komt ze altijd bij ons.Als je echter zo’n volle buik hebt is slapen de beste oplossing.
Tja ,de natuur hou je niet tegen he? Maar wel heel jammer.
Gelukkig is er nog voldoende tijd voor de Robins om een 2e nestje te maken. Hopelijk kiezen ze dit keer een beter plekje ,waar de katten niet zo snel bij kunnen.

Rebel had weer een muis gevangen. Ze wordt er erg goed in zeg!
Ze speelt er wel heel lang mee, wat ik erg zielig vind voor het muisje. Maar ja….een jonge kat leert op deze manier jagen. En dat hebben we nodig op de boerderij , goede muizevangers.

Na onze pauze zijn Ron en ik weer aan de slag gegaan.
Ik ben verder gegaan met gras maaien en Ron met wipper snippen.
Wat ziet de boerderij er netjes uit nu zeg!
Al het maaiwerk is nu gedaan. Wat een groot verschil met vorig jaar. Toen stond overal het gras tot m’n heupen!
Ron en ik zijn best wel trots op al het werk dat is gedaan sind we de boerderij hebben. Jim en Kerri vinden het geweldig hoe het er nu uitziet.
Want dat is de enige voorwaarde voor het gebruiken van de boerderij. Dat het netjes wordt gehouden. Maar het overtreft hun verwachtingen, vertelden ze ons.
Erg leuk om te horen.

Ron en ik kwamen pas rond een uur of half 7 thuis van de boerderij.
Mizyal , Menno en ik hebben daarna scrabble gespeeld , wat erg gezellig was.
Het leuk is , is dat in het scrabble doosje nog steeds het schriftje zit van Mizyal en mij , van toen we vorig jaar scrabbel speelden samen.
We hebben altijd zo’n lol samen met scrabbelen dus het was erg leuk om het weer te doen.

Al met al was het een drukke maar hele fijne dag!

Boven:
Zondag avond chinees eten.
Mmmmm! Dat gaat er in als koek!
Onder:
Rebel vangt haar eigen maaltje.
Een muis!
Laatste foto
Fenna en ik in de buitenbak.

Vrijdag 30 Mei-Zaterdag 31 Mei

Vandaag zijn we eerst bezig geweest op de boerderij.
Nog wat gemaaid en Mizyal heeft wat gaten voor me gegraven waar ik zondag lelies in kan zetten. Ik heb er thuis zoveel, dus waarom ook niet.
Ik heb nog even op Fenna gereden , maar dat ging niet zo goed vandaag. Het opzadelen ging prima , en het hackamore hoofdstel omdoen ook. Ze heeft er geen angst voor wat heel goed is.
Maar toen ik ging rijden wilde ze na 5 minuten geen stap meer verzetten.Ik heb een kwartier lang geprobeerd om haar te laten lopen maar ze vertikte het.
Omdat ik niet zeker weet waarom ze dit gedrag vertoont , ben ik gestopt met rijden. Ik deed het hoofdstel af , en ben haar gaan longeren met het zadel op.Dat ging redelijk goed. Na 10 minuten ben ik gestopt en liet ik haar weer in de wei.

Tijdens onze pauze bij de trailer , hebben we foto’s gemaakt van de baby Red Robins. Zooo lief en zooo kaal nog. Hahaha! Echt schattig.

Rond een uur of 3 zijn we naar huis gegaan, want we wilden naar Yorkton naar de draverij en ook nog zwemmen in het golfslagbad dat in het gebouw zit naast de race baan.
Paul zou ook meegaan maar Ron bleef thuis. Hij is niet zo gek op zwemmen en paarden races. Dus ging ik met de kinderen.
OP het moment dat we wilden gaan , begon er ineens een onweers storm. Flinke regen , zwarte lucht en enorme wind. Dus wij wachten tot het ergste over was. Ik vind het niet prettig om in dat soort weer te rijden.
Toen de storm na een half uurtje begon te verminderen , zijn we vertrokken en al na 10 minuten werd het droog.
Eerst gingen we uit eten bij M&W.Hamburgers en een ENORM glas cola. Hahaha!
Maar het smaakte erg lekker en het was heel gezellig.

De draverij was leuk om te zien. Mizyal en ik herkenden een aantal paarden die vorig jaar ook in de races meeliepen. Menno vond het heel leuk. Hij had zoiets nog nooit gezien.
Na een uurtje kijken zijn we naar het zwembad gegaan.
Het was niet zo druk en we hebben veel schik gehad . Zwemmen , in de hottub, op de glijbaan en lekker op de golven drijven met een grote zwemband.
Na het zwemmen haalden we nog wat te drinken. Toen we buiten kwamen , zagen we een donkere lucht , met roze eronder. Er was weer een storm op komst!
Het flitste en al snel begon het te regenen.
We reden snel Yorkton uit maar de regen werd zo heftig , dat ikstopte aan de kant van de weg voor een minuutje. Daarna weer verder gereden en gelukkig reden we de storm uit. Pffff…..het was echt vreselijk om daarin te rijden want je ziet niks meer. De ruitenwissers konden de regen niet meer aan.
Ik was erg opgelucht en blij toen we daaruit waren zeg.
Heelhuids kwamen we weer aan in Canora.
Mizyal , Paul en Menno gingen nog even kijken bij het sportveld in het dorp. Er wqas een Realaid aan de gang. Een loop marathon waarvan de opbrengst naar de kankerbestrijding gaat. Er waren 500 deelnemers, en op het veld waren allerlei tentjes , een muziekband en om half 11 s avonds werd er vuurwerk afgestoken.
Ik ben niet meegegaan , ik was bekaf. Hahaha….ben geen 18 meer!
Al met al was het een fijne en indrukwekkende dag geweest.

Zaterdag zijn we rond half 12 gaan vissen.
Paul ging niet mee met ons , want die vindt het nogal saai om de hele dag op het water door te brengen.
Ron en ik hadden alle spullen bij elkaar gezocht en ingeladen in de auto. Ik had lunch gemaakt en Ron had nog wat boodschapjes gehaald en toen op weg.
De Whitesand River , bij de Dam , is maar 10 minuten van ons huis dus we waren er zo.
Eerst de boten opgepompt. We hadden alletwee de boten mee.
Daarna de boten en hengels etc naar de rivier gedragen en in het water gedaan.
Mizyal en ik namen de kleine boot want wij zijn maar klein , en Ron en Menno de grotere.
Heerlijk om weer met Mizyal samen te vissen. Wat hebben we gelachen met z’n tweetjes. Lekker giegelen om niks. Zaaaalig!
We zaten net te kletsen tijdens het vissen , toen Mizyal ineens beet had! Hahaha , ze schrok er van!Het gebeurde toen ze net haar lijn aan het inhalen was.
Ze riep Wat moet ik nu doen? Wat moet ik nu doen? (visje hangt dus aan die haak , Mizyal in paniek) en ik zeg: Een foto maken natuurlijk!
Hahaha!
Ik snel een kiekje gemaakt en daarna naar Ron gevaren want alle spullen om de vis van de haak te halen waren in de grote boot. Het was een mooie maat snoek die ze gevangen had. Mizyal blij en trots en ik niet minder!
Na een korte pauze , met chocolaatjes en wat te drinken , weer verder gevaren en dit keer gingen we verder de rivier op . Menno had ook een vis gevangen , maar helaas geen foto daarvan , want Mizyal had de camera toen nog bij zich.
We waren ongeveer een half uurtje verder toen ik ineens beet had.
Het leek er op alsof ik vast zat aan een tak of zo , maar ineens trok die “tak” aan m’n lijn , dus…beet!
En het was een flinke snoek!
Ik kon hem er niet afkrijgen dus terwijl Mizyal de vis in het water liet hangen ben ik heeel snel naar Ron en Menno geroeid, zodat Ron de snoek van de haak kon halen.
Eerst nog een foto natuurlijk.
Ron had de vis ook nog even gewogen….4 kilo! Het was een beste! Mooie vangst voor het begin van het seizoen.

Daarna hebben we in de boot gelunched. Lekker broodjes met ei en worst. Mmmm! Dat smaakte lekker zeg.
En weer verder gegaan met vissen.
Helaas niks meer gevangen maar wel heben we nog een bever gezien en een prachtige rode mink. Ook nog een vis arend gezien die boven het bos naast de rivier circelde.
Het was prachtig weer de hele dag , en Mizyal en ik hebben een lekker kleurtje opgedaan.En we hebben zoveel gelachen en lol gehad met z’n tweeen. Heerlijk!
Menno en Ron hadden verder niks meer gevangen helaas.Hopelijk de volgende keer!
Pas rond een uur of half 6 zijn we thuis gekomen.
Het was een geweldige dag geweest.
Hieronder wat foto's van het vissen van vandaag en daaronder de foto's van vrijdag.

Boven: Ron en Menno in de grote boot.
Onder: Mizyal laat even zien hoe bruin ze is geworden na een middagje op de rivier.
Bruin he? :-)

Boven: Ron houdt de vis vast die ik gevangen heb.
Onder: Mizyal met haar vangst aan de haak.

Mizyal en Menno in de auto , op weg naar de Whitesand River.

Onweerstorm in Yorkton.Bbrrrr....enge lucht!
Onder:
Paul en Mizyal in het zwembad.

Harnas Racing in Yorkton.
Onder:
Gezellig wat eten bij M & W
Onderste foto:
De kleine Red Robins in hun nestje.

Donderdag 29 Mei

Vanmorgen bracht Ron mij al rond half 9 naar de boerderij.
Ik wilde gras gaan maaien en het was perfect weer ervoor. Zon , een lekker windje, zalig gewoon.
Mizyal en Menno sliepen nog en Ron zou ze later brengen.
Ik heb rondom het huis alles gemaaid en ook het laantje naast de bak.Ook voor de trailer de grond bespoten met anti insecten spul , tegen de teken waar we altijd veel last van hebben in de lente.Kunnen we tenminste rustig zitten zonder steeds teken van je broek af te halen.
Daarna nog een heel stuk voor de bak gemaaid en daarna kwam Ron al weer terug met Mizyal en Menno.Ron had voor mij lunch meegenomen. Mmmm….dat smaakte geweldig! Ik besefte pas dat ik zo’n honger had toen ik begon te eten.

Daarna gezellig met z’n allen zitten kletsen en toen ging Menno mij helpen met grasmaaien. Hij heeft het grote gedeelte op het erf gedaan, terwijl Mizyal en ik oude takken gingen opruimen die bij de trailer lagen. Het ziet er gelijk een stuk mooier uit als het gemaaid is. Het helpt ook om de teken te verminderen.
Daarna zijn Mizyal en ik met de paarden aan de gang gegaan. Fenna geborsteld en opgezadeld.
Ik heb weer het hoofdstel bij Fenna omgedaan , de Hackamore dus. Het ging een stuk makkelijker dan gisteren! Geweldig! Ze beseft nu dat er geen bit in wordt gedaan. Ze is nog een beetje schichtig als ik het hoofdstel wil omdoen , maar na zo’n 10 minuten kan ik het toch over haar hoofd doen zonder problemen. Ideaal !
Ron was begonnen met de wipper snipper om het gras te verwijderen op plaatsen waar ik met de maaier niet kon komen. De paarden werden echter erg onrustig van het geluid want het maakt een aardig kabaal.
Ze werden zo schichtig , dat ik Ron ben gaan vragen om even te stoppen zodat ik met Fenna kon gaan rijden. Ze werd direct een stuk kalmer toen hij de motor van de wippersnipper uit deed.

Mizyal deed Flicka uit de bak.Ik wil haar niet om me heen hebben als ik met Fenna bezig ben.Ze loop nogal eens in de weg. Hahaha!
Vond ze niet leuk maar ze was toch een stuk rustiger dan gisteren en we hoefden het schrikdraad niet aan te doen.
Ik begon met Fenna met rustig rondstappen. Ze was wel een stuk koppiger dan gisteren merkte ik. Ze wilde maar bij Mizyal blijven staan , die aan het eind van de bak zat.
Dus Mizyal en Menno gingen iets verderop zitten en vanaf toen ging het een stuk beter.
Voor Fenna was dat haar “safety spot” , en door steeds daarheen te lopen denkt ze dat ze niet meer hoeft te werken. Toen haar “safety spot” weg was , concentreerde ze zich meer op mij.

Ik reed ongeveer een half uur , met stappen , draven en halthouden , en ook veel wendingen maken. Aangezien ik Fenna niet zo veel bereden heb, heeft ze echt weer wat training nodig , zodat ze goed op mijn zit en stem reageert. Ze lijkt gewend te raken aan de hackamore.Het enige wat ze af en toe doet is als ik haar laat halthouden , dan wil ze niet meer daarna stappen. Als ik mijn benen aandruk, dan wil ze in mijn rechtervoet bijten. Ik heb gekeken of ik iets zie dat haar misschien pijn doet van het zadel maar zie niks. Misschien haar manier om te zeggen van ik heb geen zin meer!
Als ik mijn stem wat verhef en m’n benen wat dieper aandruk , dan loopt ze wel weer.
Misschien is het gewoon een kwestie van oefenen. We zijn dan ook maar net bezig met de hackamore.
Nadat ik klaar was met rijden en Fenna had afgezadeld en los had gelaten in de wei , hebben we even pauze gehouden in de trailer. Menno had wat koekjes gegeten en Mizyal aardappel salade.
We ontdekten toen ook dat de Red Robin haar kleintjes heeft! De eitjes zijn uitgekomen en mama was ze aan het voeren. Zoooo lief!
En we kunnen het van zo dichtbij meemaken, wat het extra bijzonder maakt.Dat was wel een wijntje waard! Dus Ron schonk me een glaasje wijn in. Heerlijk!
Ik was echt blij dat de vogeltjes geboren waren.
Mama en papa Robin zijn er heel druk mee en vliegen af en aan met voedsel voor de kleintjes. Het is zo schattig als de moeder ze voert. Die kleine bekjes die dan boven het nestje uitsteken. Enig om te zien.

Na onze pauze gingen we Flicka opzadelen. Mizyal wilde wel op haar rijden.
Eerst even in de bak. Dat ging in het begin niet zo geweldig , want Flicka wilde maar bij mij in de buurt blijven. Dus Menno en ik gingen ook verderop staan en toen ging het een stuk beter. Flicka kan echt koppig zijn , vooral als ze zich verveelt. En de bak is saaaaaaaai. Zij wil het liefst buiten rijden.
Dus wij het hek open gemaakt en Mizyal kon met Flicka even lekker een buitenrit maken.Ze bleef in de buurt van de boerderij, en ik was verbaasd hoe rustig Fenna bleef toen Flicka buiten de wei was.
Een paar keer hinniken maar verder niks. Ze was de vorige keer niet vergeten , toen ze een schok had gekregen van het schrikdraad!

Na ongeveer een half uur hebben we Flicka weer afgezadeld.Mizyal had veel plezier gehad met het rijden, en Flicka was ook een stuk makkerlijker buiten dan in de bak vond ze. Flicka mocht weer gezellig met Fenna grazen en wij hebben nog even een uurtje of zo in de trailer gezeten .De zon was weg en het was flink bewolkt geworden. Ook de wind was opgezet en het was niet meer zo warm als in de ochtend.
Daarna naar huis gegaan. Het was alweer kwart voor 5!
De tijd vliegt om als je plezier hebt!

Mizyal rijdt op Flicka.
In de bak(onderste foto) is het niet zo leuk als buiten rijden , vindt Flicka.
Buiten is het lekker spannend met veel nieuwe dingen om te bekijken.
Mizyal reed een stukje op de weg en rondom het erf , en Flicka genoot volop.

Even pauzeren in de trailer.
Menno houdt van z'n koekjes!:-)
Mizyal is gek op de aardappel salade die Ron zelf heeft gemaakt.

Ik rij op Fenna met de Hackamore.
Het is even wennen , maar geen problemen meer met het hoofdstel omdoen.
Onder:
Flicka ruikt stiekum aan de staart van Scruffy.
Ze spelen vaak krijgertje ,die twee!

Woensdag 28 Mei

Vanmorgen ging Ron even naar Yorkton om wat boodschappen te halen en een hackamore hoofdstel te kopen . Dat is een hoofdstel zonder bit.
Aangezien Fenna zoveel problemen heeft met het bit , wil ik dit gaan proberen.
Paul was naar school , Mizyal en Menno sliepen nog, en ik besloot rondom ons huis het gras te maaien.Het was prachtig weer, en dan is het heerlijk om buiten bezig te zijn.
Helaas ,de benzine van de grasmaaier was op en de voorraad staat op de boerderij.
Het maaien moest dus wachten.
Ik heb toen alle spullen klaar gezet die we naar de boerderij wilden brengen met de truck van de buurvrouw. Onze schommelbank en het hondehok voor Scruffy.
Hier gebruikt ze het nooit , maar op de boerderij misschien wel als ze in de kennel moet.
Het was erg lief van de buurvrouw om ons de truck te lenen. Een rit heen en weer en klaar. Als ik strobalen wil gaan halen kan ik de truck ook lenen , dus dat is mooi.
Nadat ik alles had klaar gezet , ben ik begonnen met de vijver in de achtertuin. Al het oude water er uit, schoon geschrobt , en nieuw water er in.
Nu kan het 2 dagen staan , en dan is al het gloor er wel uit en kunnen eindelijk de gouvissen weer naar buiten. Voor de winter halen we ze altijd naar binnen en blijven ze in het aquarium.Ze kunnen niet in de winter buitenblijven want dan bevriezen ze. De vijver is niet diep genoeg.

Ron kwam thuis toen ik net klaar was.
Mizyal en Menno waren ondertussen ook opgestaan en na de lunch zijn we met z’n vieren naar de boerdeirj gegaan. Ron met de truck , ik met de Van.
Hond ook mee natuurlijk.

Op de boerderij gekomen alles uitgeladen. Ik heb daarna de katten allemaal voorzien van anti vlooien en teken druppels. We hebben erg veel last op de boerderij van teken. Zo vies! Maar ja , dat krijg je met een farm yard waar 25 jaar niemand gewoond heeft. Alles is zo verwilderd. Volgend jaar zal het al een stuk minder zijn , omdat we het gras nu kort houden en de paarden houden het gras kort in het weiland.
Daarbij nemen we binnenkort kippen , en die eten alle insecten op het erf op.

We ontdekten dat Gentle weg was. We hebben haar geroepen en naar haar gezicht maar noppes. Ze is weg. Zal me niks verbazen als ze ook krols is geworden en achter de mannen aanzit nu.
Nou ja , niks meer aan te doen.
Lapje en Rebel genoten van alle aandacht en ook van het eten. Ik had ze allebei wat vlees gegeven , mamapoes iets meer dan Rebel. Zij moet echt aankomen.

Nadat de katten verzorgd waren , zijn Mizyal en ik bezig gegaan met de paarden.
Ik legde alles klaar en Mizyal ging Fenna halen. Flicka liep gelijk mee , ze wil niks missen! Hahaha!
Terwijl ik Fenna ging borstelen , deed Mizyal Flicka. Menno hielp ook mee met borstelen. Hij wordt nog wel een paarde man!
Toen ik de hoeven van Fenna ging schoonmaken , hield Mizyal haar even voor me vast. Het ging prima. Ik kan de achterhoeven nog niet schoonmaken , maar ze is niet meer zo schichtig en tilt ze netjes op als ik er om vraag. Daarna het zadel opgedaan en naar de buitenbak gelopen. Daar wilde ik het hoofdstel pas om doen.We sloten de bak af , voor het geval, en Flicka mocht er ook blijven om te grazen.

Ik liet Fenna eerst het hoofdstel ruiken , want er zaten natuurlijk nieuwe onderdelen aan die ze niet kent. Ze snoof diep de nieuwe geur op.
Daarna ging ik proberen om het hoofdstel om te doen. In het begin protesteerde Fenna omdat ze het bit verwachtte.
Rustig ging ik steeds een stukje verder , ondertussen haar kalmerend toesprekend.
En na een tijdje kon ik het hoofdstel bij haar aandoen.
Ze was volgens mij erg verbaasd dat ik geen bit in probeerde te doen.
Ik maakte alles passend en het is een geluk dat Fenna zoveel geduld heeft en heel stil blijft staan terwijl ik met de riempjes aan het rommelen was. Flicka zou steeds rondjes draaien.Die heeft zoveel meer temperament.

Nadat het hoofdstel goed zat, heeft Mizyal Flicka weer in de wei gezet en sloten we de bak af.Dat vond Flicka helemaaaaal niet leuk! Ze begon al weer heen en weer te draven langs de omheining. Ik besloot het schrikdraad aan te zetten voor een minuutje of zo, en dat hielp. Flicka kalmeerde bijna direct en begon te grazen. Ze wist het , ze kan niks doen met het schrikdraad aan.
Ik zette het schrikdraad weer uit en nadat ik Fenna nog een keer had aangesingeld ben ik opgestegen. Mizyal hield Fenna nog wel voor mij vast aan het halstertouw. Ik had het halster omgelaten bij Fenna, voor het geval dat er iets fout zou gaan.
Rustig stapten we de bak rond en kreeg Fenna de gelegenheid om te wennen aan de hackamore.
Ook ik moest er aan wennen maar gelukkig rij ik met een bit ook altijd heel voorzichtig. Met Flicka houd ik de teugels heel los en stur haar zoveel mogelijk met mijn stem en zit.
Nadat we een poosje zo hadden gestapt , knipte Mizyal het halstertouw los van het halster en begon ik alleen met Fenna te rijden.
Stappen , halthouden , wendingen maken….dat is waar we mee begonnen.
Pas na zo’n 15 minuten heb ik haar even laten draven. Het ging prima voor zo’n eerste keer.Ze begon wel op het laatst wat met haar hoofd te schudden, en een keer ging ze bijna stijgeren omdat ze bij Mizyal wilde blijven staan (safety spot!) en ik haar liet doorstappen.Maar toen ze probeerde te stijgeren , spoorde ik haar direct aan om verder te lopen en dat deed ze toen ook netjes.

Komende week zal ik proberen om elke dag even te rijden, zodat Fenna totaal went aan dit hoofdstel.
Nadat ik haar had afgezadeld zijn we weer naar huis gegaan.
Ik was echt blij dat het zo goed was gegaan.
Mizyal was nog wat moe van de reis, dus heeft ze niet gereden. Maar we hebben nog heel veel dagen voor ons dus dat komt nog wel.

Thuisgekomen hebben we lekkere hamburgers gegeten , die Ron op de BBQ had gemaakt.
Mmmm…smullen was het!
De rest van de avond hebben we gezellig gekletst en wat tv gekeken.

Dinsdag 27 Mei

Eindelijk! Mizyal is weer bij ons voor een heerlijke vacantie.Wat was ik blij om haar te zien zeg. Kan m’n vreugde niet op! Ook Paul en Ron vonden het geweldig om haar weer te zien.
En eindelijk hebben we Menno ook mogen ontmoeten.
Hij is zoooo lang! Hahaha! Vergeleken bij ons tenminste.Wij zijn allemaal best wel klein van stuk. Ik was even bang voor een moment dat de basement te laag voor hem zou zijn , maar gelukkig past het net!
Ron , Paul en ik hebben Mizyal en Menno opgehaald bij de bushalte.
Thuisgekomen hebben we een uitgebreide lunch gegeten , wat ons allemaal prima smaakte.Ron had weer heel erg z’n best gedaan om er een smakelijke maaltijd van te maken. Gebakken aardappeltjes, gebakken eitjes, worstjes en toast…..het was mmmmm!
Paul hadden we vanmiddag thuisgehouden van school, dus dat was erg gezellig.Hij vond het erg fijn om z’n zus weer te zien en om Menno te ontmoeten. Hij vond hem ERRUGG lang. Hahaha! Tja , wij komen geen van allen boven de 1.60 m en Menno is wel een paar koppen groter dan ons. Maar…des te meer om van te houden zullen we maar zeggen!

Na de lunch zijn we naar de boerderij gegaan. Moet alles natuurlijk wel even laten zien he?
Paul bleef thuis ,want hij moest om half 4 weer naar school. De Cadets hadden een uitgebreid programma staan voor de avond en Paul moest eerder komen om te helpen met voorbereiden.

Eenmaal op de boerderij gekomen eerst de katten gedag gezegd want die komen al gelijk aanrennen voor een knuffel.
Scruffy hadden we ook meegenomen, en ze rende vrolijk rond. Ze is altijd blij om op de boerderij te zijn.
Daarna natuurlijk Flicka en Fenna gedag zeggen.
Mizyal vond het zo leuk om Flicka weer te zien , en maakte kennis met Fenna , die zowaar niet van me weg liep. Hahaha! Want soms maakt ze daar een spelletje van, en loopt ze een paar rondjes voordat ze blijft staan om gepakt te worden.
Fenna genoot van alle aandacht en liet zich heerlijk aaien door ons.
Moest wel even Menno er op attent maken dat ie niet ineens achter een paard moet opduiken. Gelukkig dat Flicka niet schopt , maar je weet het met paarden nooit als ze ineens schrikken. Menno is niet gewend aan paarden , maar….Mizyal en ik leren hem dat wel even de komende weken. Hahaha!
Ron had voor ons allemaal een lekker koud biertje en een cooler , en we zaten lekker in de warme zon te kletsen.
Daarna heb ik Mizyal en Menno alles laten zien van de boerderij , en zijn we de hele omheining afgelopen. Ook nog even de groentetuin laten zien en de dugout bekeken , waar Scruffy lekker een duik nam toen we er een stok ingooiden.

We hebben nog een uurtje of zo bij de trailer gezeten tot het tijd was om naar huis te gaan.
Paul was thuis van het voorbereiden , en kwam zich nu omkleden in z’n uniform. Ron had het netjes voor hem gestreken , en hem geholpen met de laarzen oppoetsen tot ze glommen als een spiegeltje.
De Cadets zouden een mars lopen op muziek voor ouders en belangstellenden, en ook zouden er medailles worden gegeven aan de cadets die uitblonken in bepaalde aspecten van het afgelopen jaar trainen.
Paul kreeg een onderscheiding voor het altijd aanwezig zijn en op tijd zijn. Ben dus heeeeeel trots op hem!
Het team van Paul (1e jaars Cadets) vertoonde toen een mars , op muziek , waarbij ze allerlei figuren liepen. Erg moeilijk om te doen , want het zijn toch 15 jongeren die langs elkaar en door elkaar heen marcheren in allerlei figuren en dan toch weer netjes op 1 rij uitkomen op het eind. Ze hadden voor deze mars een aantal weken hard geoefend.
Na de uitvoering en het geven van onderscheidingen , hadden de cadets een diner, maar wij zijn toen naar huis gegaan.
Voor ons was het een lange dag geweest met veel indrukken , dus gingen we thuis eten.Ron had een aardappelsalade gemaakt die ochtend , en met knoflook worst en sla, was dat een lekkere maaltijd die we voor de tv hebben opgegeten. Zalig smaakte het.

Rond half 10 zijn Mizyal en Menno naar bed gegaan. Ze hadden een lange reis achter de rug en vooral Mizyal had even een goede nachtrust nodig.
Ron en ik wachtten tot Paul thuiskwam en we hebben nog gezellig even nagekletst over de uitvoering van de Cadets.
Het was een drukke maar hele fijne dag. Ik zal in ieder geval heeeeeeerlijk slapen!

Mizyal en Menno op de boerderij.

Boven:
Paul even bij z'n grote zus op schoot.
Onder:
Mizyal met Paul in Uniform op de uitvoerings avond van de Cadets.

Maandag 26 Mei

Even een foto van Lapje , die weer terug is op de boerderij. Ze is erg vermagerd dus we gaan wat blikvlees halen om haar wat op gewicht te brengen.Maar ze is blij dat ze weer thuis is, want ze lag vanmiddag heerlijk op de luie stoel in de zon.
Hieronder een foto van Lapje , en daaronder een foto van Ron met Rebel en Gentle op schoot.Ze hebben zo wel dik een half uur bij Ron gelegen, genietend van het kroelen.

Vanmorgen had Scruffy de hondenren kapot gemaakt. Ze liep tegen het kippegaas aan en dat schoot los. Ron en ik hebben dat vanmiddag even gemaakt en Scruffy eenhalf uurtje er in gedaan , zodat ze de omheining kon ontdekken. Loopt ze er de volgende keer niet meer tegenaan. :-)
Ik heb oo nog wat zaadjes geplant van een struikje dat kleine roze bloemetjes geeft. Geen idee hoe het heet , maar bij ons huis staan ze in bloei en het staat zo vrolijk.
Dus proberen of het wil groeien op de boerderij.

Vanavond heb ik Mizyal gesproken door de telefoon. Menno en zij zijn goed aangekomen. De reis is prima verlopen, en ze waren al gesetteld in het motel.
Vanavond zouden ze vroeg naar bed gaan , want ze waren best wel moe natuurlijk.
Het was heerlijk om weer met haar te kletsen , maar een gek idee dat ze in Canada is maar nog niet hier.
Nog 1 nachtje slapen !
:-)

Maandag 26 Mei

Goed nieuws!
Mamapoes is terug. Vanmorgen was ik al om 7 uur op de boerderij met Scruffy. Ik wilde nog de laatste afrikaantjes zaaien rondom de groentetuin en de zon scheen weer volop dus hup…snel even naar de boerderij met de hond.
Scruffy ging lekker de velden in , achter wat kraaien aan, en ik ging de katjes gedag zeggen. Of eerlijk gezegd , zij kwamen mij gedag zeggen. Hahaha!
Ik wilde hun voer bij vullen , en zag dat de bak alweer leeg was. Gisteren was ie ook al leeg. Ik dacht al….ze eten wel ineens erg veel nu!
Dus ik de bak klaargezet om bij te vullen en ging eerst zaaien. Tijdens het zaaien zag ik een kat in de groentetuin zitten. Ik , helemaal niet in de gaten dat het Lapje was , zeg Heeee , hallo poes. En toen: Heeeee! Lapje!
Wat leuk om haar weer te zien.
Ze is nog steeds ontzettend mager. Ze moet haar herhaling van de wormenkuur nog krijgen ,want die had ze gemist. Ze was toen al weg.
Gaan we dus deze week even doen , die herhaling.
Ik aaide haar en begreep nu waarom het voer steeds op was.
Er is een grote kans dat ze dus met jonkies zit nu.
Maar afwachten of ze dikker wordt over een week of 3. Zoja , dan hebben we een nestje kittens half juli!
Op zich niet erg want ik wilde toch nog een stel katten erbij ,maar ik vind het niet leuk voor Lapje. Zogauw ik weet of ze drachtig is of niet , kan ik haar laten fixen. Als ze kittens krijgt , dan doe ik het kort daarna. Ik wil haar dan in de schuur houden met de kittens tot die groot genoeg zijn om een paar dagen zonder hun mama te zijn.
Ik ben in ieder geval heel blij dat Lapje weer terecht is!
En de afrikaantjes zijn allemaal gezaaid, dus de tuin is nu klaar.
Het mag nu allemaal gaan groeien ,wat wel zal lukken na al de regen die we eindelijk hebben gehad afgelopen dag en nacht.
De zon mag nu de rest doen , en aangezien de vooruitzichten er prima uitzien , zal ook dat wel lukken.

Mizyal en Menno zijn onderweg. Ze vliegen nu ergens boven de oceaan. Zoooo fijn om haar weer te zien!
Vandaag nog wat in huis opruimen , en dan zijn we er helemaal klaar voor!
Jippieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!

Zaterdag 24 Mei

Askin is weer veilig aangekomen in Nederland. Ze had een goede terug reis gehad en alles was prima verlopen.
Nu is het wachten op de komst van Mizyal en Menno. En dat duurt niet lang !
Ze zullen a.s. dinsdagmiddag om 1 uur arriveren in Canora.
Jippieeeeeeeeeeeeeee! Heeeeerlijk om Mizyal weer te zien.
Voor die tijd hebben we nog heel wat werk te doen op de boerderij.

Als eerste hebben Ron en ik vandaag samen de hondenren gemaakt. We hadden nog zoveel kippengaas over, dat we ruim voldoende hadden.
Als hek hebben we een oud frame gebruikt van een opklapbed.Wat haken in de muur van de schuur gedaan , en met wat schrikdraad vastgezet , en klaar was kees.
Zo simpel!
Scruffy kan nu altijd met ons mee naar de boerderij , zelfs als ik ga paardrijden.
Als ik ga rijden , zet ik haar gewoon in de ren.Of wanneer Jim het land bewerkt in de lente en herfst. Als ze met al die grote landbouw machines het erf op komen , loopt ze alleen maar in de weg. Nu kunnen we haar op die momenten veilig in de ren doen.
Haar hondehok brengen we nog over.
Ze zit lekker beschut tussen de kleine en grote schuur , vlak naast de trailer.
Ze zit tussen de bomen, wat heerlijk veel schaduw geeft in de zomermaanden.

We hadden aardappels van thuis meegenomen die uitgeschoten waren.
We hadden 4 grote plastic zakken vol , maar 2 zakken was al meer dan voldoende.
Ik heb kleine kuiltjes gegraven en de aardappels in de grond gedaan.
Weer toegedekt met een laagje aarde , en klaar.
Ik heb 70 aardappels geplant. Gemiddeld geeft 1 plant zo’n 3 kilo aardappels, dus dat is rond de 210 kilo aardappels in de herfst!
Meer dan genoeg om de winter en lente mee door te komen.

Nadat ik de aardappels in de grond had gedaan , heb ik een geul gegraven rondom de groentetuin , waar ik zaadjes ga zaaien van afrikaantjes. Ik heb een hele grote zak vol. Dat zal heel fleurig staan als die gaan bloeien!
Nadat ik dat gedaan had, ben ik het laatste gedeelte van de groentetuin gaan doen wat ‘over’ was.
Dat wordt een groot bloemenfestijn. Ik had een schoenendoos vol met bloemenzaadjes,waaronder een heleboel zakjes van Paul gekregen voor Moederdag , en alles heeft een plekje gekregen.
Het werd later in de middag bewolkt. Het was zelfs wat benauwd, en rond de 23c.
Er was regen voorspeld , en dat kon niet op een beter tijdstip komen! Ik was dan ook precies op tijd klaar met zaaien.
Ik hoef alleen nog wat afrikaantjes te zaaien , want ik had niet genoeg bij me, en in de bloementuin nog 5 verschillende bloemzaadjes.
Volgende week kan ik m’n scarlet red runners planten. Ze worden al aardig groot! Die had ik 2 weken geleden binnenshuis al gestart maar ze groeien geweldig snel.

Ik had ook heel veel van die scarlet runners in water geweekt op de boerderij , en die heb ik ook hier en daar rondom het erf gezaaid. In de zomer zullen er overal mooie rode bloemetjes te vinden zijn. Hopelijk trekt dat een heleboel Kolibri’s aan.
Terwijl ik aan het zaaien was, kwam Flicka gezellig bij me kijken.
Al gauw begonnen Scruffy en zij samen te spelen. Flicka rent dan Scruffy achterna , en Scruffy loopt haar dan echt uit te dagen. Volgens mij hebben ze allebei de grootste schik zo samen!
Fenna trekt zich niks aan van Scruffy en graast rustig verder.
Flicka vindt het altijd gezellig om bij mij in de buurt te staan wanneer ik in de groentetuin aan het werk ben. Zogauw ik daar ben , komt ze aanlopen. Zoooo leuk!

De katten hebben vrede gesloten en zijn nu goede vriendjes samen. Maar wat een verschil met die twee zeg.
Rebel is ECHT een rebel! Ze wil altijd spelen , rent overal achteraan , en is altijd op avontuur uit. Ondanks dat Scruffy zo groot en wild is , wil Rebel toch wel met haar spelen en is totaal niet bang meer voor de hond.

Gentle is echt gentle. Het enige wat ze wil is heerlijk gekroeld worden door iemand , maakt niet uit wie. Ze springt bij iedereen zo op schoot om geaaid te worden.
Ze heeft nog steeds dat gekke miauwtje, een kort hoog piepje. Heel grappig om te horen.
Gentle is rustig en kalm, het tegenovergestelde van Rebel , die alsmaar in beweging is , behalve wanneer ze bekaf is van al het spelen.
Ze eten samen uit een bakje hun kattebrokjes , drinken samen uit de waterkom, en waarschijnlijk slapen ze ook nu samen in de schuur snachts.
En…..ze slapen nu zelfs samen op 1 stoel! Wat een verschil met een paar dagen geleden zeg. Rebel deed toen niks anders dan blazen naar Gentle.
Maar nu is ze blij met het gezelschap van Gentle.
Gentle heeft vandaag dus ook voor het eerst regen meegemaakt!
Voorheen was ze altijd binnengehouden, dus kent ze geen weers omstandigheden.
Maar vandaag dus haar eerste regenbui.

We hebben vlak naast de trailer een Red Robin nestje. Moeder Robin zit trouw op het nestje te broeden. Als we in de trailer zitten , kijken we er zo tegen aan!
Zoooo lief!
Papa Robin houdt alles in de gaten en hipt van tak op tak , terwijl hij af en toe een liedje zingt.
De katten hebben niet meer geprobeerd om bij het nestje te komen. Gelukkig. Hopelijk laten ze de baby robins straks ook met rust.
Want tja …..dat is natuur he? En aangezien onze katten buiten leven en moeten leren om voor zichzelf te gaan zorgen , betekent een nestje vogeltjes een maaltijd.
Maar ik hoop van harte dat ze dit nestje met rust laten.

Het begon dus laat in de middag zachtjes te regenen , en dat zou de hele nacht blijven doorgaan.
Perfect! Alle zaadjes hebben deze regen hard nodig. Wat zal het nu snel opkomen allemaal! Het bos wordt steeds groener nu. Wat een paar weken geleden nog een grauwe bedoening was, is nu veranderd in een frisgroene omgeving. Overal weer groene balderen aan de bomen. Prachtig om te zien!

Over 2 maanden zal het op de boerderij een totaal ander gezicht zijn met al die groenten die groeien en bloemen die bloeien.
Het is altijd even wat werk in de lente met zaaien en planten. Maar als alles eenmaal begint te groeien is dat echt eer van het werk.
Het kan mij niet snel genoeg gaan hoor.

Even knuffelen met Rebel en Gentle.

De ingang van de hondenren.

Aardappels in de grond doen.

Gentle en Rebel lekker lui samen op een stoel.Dikke vriendjes nu!

Bloementuin maken.
Flicka kijkt gezellig toe.

Mama Robin op haar nestje.

Vrijdag 23 Mei

Vandaag alle groentezaadjes geplant!
Ben blij dat dat klaar is , want dat was het meeste werk.
Ik heb ook een heel stel kersen pitten geplant. Ik had ze eerst in de vriezer voor een aantal weken. Daarna in water laten weken voor 24 uur , en vandaag dus gezaaid.Ik heb rondom het erf hier en daar een stel gezaaid en ook bij de hoekpalen van de buitenbak.
Zou wel leuk zijn als er daar kersenboompjes gingen groeien. Ze geven prachtige roze bloemtjes in de lente.
Onze kersenstruik staat nu in bloei.
Zoooo mooi!
Ben benieuwd of ze op zullen komen op de boerderij. Normaal hebben ze strenge vorste nodig , een paar maanden lang.
Maar goed , we zien wel of dit zal lukken.
Nu de bloemzaadjes zaaien, wat ik zaterdag ga doen.Een groot gedeelte van de groentetuin heb ik over , dus dat lijkt me een mooie plek voor heeeel veel bloemen.
Hieronder foto's van de groentetuin , en van het molentje dat ik van Askin heb gekregen.
Ik heb het voorlopig bij de groentetuin neergezet , maar ik vind er nog wel een beter plekje voor. Straks zie je het namelijk niet meer doordat de mais daar komt te groeien.