WELKOM BIJ
FOLLYFOOT FARM 14



Follyfoot Farm 15
Deze pagina is vol.
We gaan verder met Follyfoot Farm 15 waar je weer kan meelezen vanaf 28 Maart 2010.
Klik op de link boven deze tekst en dat brengt je naar de nieuwe pagina.




Vanaf 29 Januari 2010 gaan we hier weer verder met het dagboek.
Veel plezier met lezen en het bekijken van de foto's en natuurlijk af en toe wat filmpjes!



Dagboek.

Woensdag 24 Maart

We hebben weer even een beetje winter mogen proeven. Gisterenavond en nacht heeft het gesneeuwd en er is rond de 5 cm gevallen. Was niet voorspeld maar ja….dat is het weer he? Hahaha!
In de ochtend kon ik dus niet op de fiets naar m’n werk. Jammer! Morgen weer als het niet te glad is.
De zon is al erg sterk en de warmte heeft alle sneeuw die viel weer laten smelten op de wegen, ondanks dat het weer vriest overdag.
We zien steeds meer ganzen terug komen van het zuiden en regelmatig zitten ze in onze dugout.
Afgelopen zondag heb ik dan ook een paar mooie foto’s kunnen maken van een gans. En ook een mooie profiel foto van Freya.

We zouden afgelopen zondag naar de trainster gaan met Freya maar moesten dat helaas afzeggen. Ron kreeg de bedrading voor de verlichting van de trailer niet in orde en de garage kon het niet doen op vrijdag en zaterdag.
Maandag kon het gelukkig wel gemaakt worden en alles werkt nu weer tip top!We brengen haar nu aankomend weekend.
Ook hebben we een reserveband gehaald dus we zijn op alles voorbereid.
Toen een proefritje van 15 minuten gemaakt met Freya.
Tjonge jonge jonge….dat was me het ritje wel zeg! Wat was ze bang en paniekerig. Stampen in de trailer en ze probeerde steeds met haar neus door het raampje te gaan. Ze heeft een paar kleine wratjes op haar neus en lippen, en die schaafde ze dus helemaal kapot door dat geduw tegen dat raampje.
Na 5 minuten zag Ron dat ze bloed had op haar neus en we zijn gestopt. Zogauw ik naar haar toe ging en haar geruststellend toesprak door het raampje, kalmeerde ze. Ik kon niet goed zien hoe ernstig het was met haar neus dus besloten we terug te gaan naar het erf.
Op de terug weg was ze wel een stuk kalmer maar het gebons begon weer toen we op het erf aankwamen.
Op het erf gekomen heb ik haar goed nagekeken en het viel gelukkig erg mee. Op de wondjes zaten alweer korstjes en ik heb het nog een keer afgespoeld met wat water. We lieten haar nog 5 minuten in de trailer staan om bij te komen en toen uitgeladen. Ze deed het perfect en stapte keurig naar achteren op de step up. Eenmaal uitgeladen liet ik haar even staan zodat ze zich kon orienteren en ze keek verbaasd maar ik denk ook opgelucht rond. Ze was een beetje warm en buiten adem van haar avontuur.
Na haar even rond geleid te hebben, probeerde ik haar weer in de trailer te krijgen. Ze volgde me, bleef even staan, twijfelde, en stapte toen met haar voorbenen weer in de trailer. Ongelooflijk! Dat hadden Ron en ik niet verwacht eerlijk gezegd. Wij dachten, die gaat er nooit meer in!
Maar nee hoor. Ze at wat haver uit mijn hand terwijl ze halverwege in de trailer stond en stapte er toen weer achteruit uit.
Ik heb het nog 1 keer gedaan en ze volgde me weer tot halverwege en toen liet ik haar achteruit stappen en vond het genoeg voor een dag.
Maar ze ging er tenminste niet in paniek vandoor toen ik haar weer in de trailer wilde leiden, dus dat was een heel goed teken!

Gisteren waren we te druk om iets te doen maar vanmiddag namen we haar weer mee voor een ritje.
In het begin wilde ze niet echt de trailer in. Ze liep achter mij aan en stopte bij de ingang. Daarna stapte ze weer achteruit en bleef dan twijfelend staan, niet zeker van haar zaak om naar binnen te gaan. Ik liet haar de haver zien op het platform maar dat was niet overtuigend genoeg. Ik pakte toen de emmer met haver die onder het platform stond.
Ze stapte direct in de trailer toen ze de witte emmer zag. Ik zette de emmer op het platform en ze stapte netjes de trailer in met alle vier haar benen.Ze stopte haar hoofd in de emmer en begon de haver te eten. Ik zei tegen Ron dat ie de deur kon sluiten en ze keek niet eens op. Te druk met eten! Hahaha! Toen de deur gesloten was, haalde ik de emmer weg en ze begon de haver te eten die op het platform lag. Ik maakte haar vast aan de veiligheids clip, die ik dit keer wel iets korter had gemaakt zodat ze niet met haar hoofd naar het tweede raampje kon. Daar had ze namelijk haar neus aan geschaafd de vorige keer. Ze kon nu wel door het eerste raampje haar neus steken maar dan schaafde ze zich niet.
We lieten haar zo even staan en ik ging de paarden uit de bak halen en zette ze in het weiland. Ik zette de stroom aan en kon de truck in. Freya zag mij lopen en begon te hinniken. Ik sprak haar geruststellend toe voor ik de truck in ging.

Oja….ik heb nog wat extra`s gedaan. Van een kennis hoorde ik dat lavender olie kon helpen tegen stress. Een paar druppeltjes op haar neusvleugels een half uur van te voren en vlak voor het inladen. Geen idee of dat werkte of dat het gewoon kwam omdat ze het voor de 2de keer deed, maar ze gedroeg zich een heel stuk kalmer deze rit. Minder gebons en getrap en gehinnik.

We reden van het erf af, richting snelweg. Ze moest even haar evenwicht vinden toen we begonnen te rijden dus het was even schudden in de trailer maar al snel stond ze stil. We reden de snelweg op en Ron begon rustig snelheid te maken. Met 80 km pu reden we richting Mikado, waar we al snel aankwamen. Via het dorp weer op de B-weg en terug naar de boerderij. Freya gedroeg zich heel netjes en het leek erop dat ze nu begreep wat er gaande was en zonder teveel problemen haar evenwicht kon vinden.
We naderden de boerderij en de paarden keken even op maar verder letten ze niet zo op ons. Ron was nu al zo vaak met de trailer van en op het erf gereden dat ze nu niet meer zo zenuwachtig werden als voorheen. Ik weet nog toen we voor het eerst met de trailer het erf op kwamen rijden. Alle paarden totaal in paniek want wow….iets nieuws kwam aanrijden! Hahaha. Paarden wennen erg snel aan nieuwe dingen als ze het een paar keer gezien hebben.

Ron parkeerde de trailer netjes voor de step-up terwijl ik hem aanwijzingen gaf. Ik`klom op de band en aaide Freya. Ik gaf haar een beetje haver als beloning en zei : Good girl, Freya! Ik aaide haar nog meer en liet haar toen tot rust komen in de trailer.
Ron en ik dronken onze koffie en na 10 minuten zijn we haar gaan uitladen. Eerst ging ik in de trailer via de escape door om haar te ontdoen van de clip en deed haar halstertouw aan haar halster. Toen ik klaar was gaf ik Ron een seintje en hij opende een van de deuren en ik leidde Freya voorzichtig uit de trailer. Ze stapte netjes achteruit tot ze weer vaste grond onder haar hoeven had en keek nieuwsgierig rond. Ik was zooo trots op haar! Ze had het prima gedaan dit keer. Ze was nog wel wat zenuwachtig en ik zag dat ze sneller ademde dan normaal. Ik liet haar wat rondstappen zodat ze wat meer ontspannen werd. Ron veegde de trailer schoon, want ze had natuurlijk gepoept. Nieuwsgierig keek ze toe naar wat hij aan het doen was terwijl ze rondjes om mij heen liep. Nadat haar ademhaling weer normaal was, heb ik haar terug gebracht naar de wei.
Direct begon ze te drinken. Tja, het vergt een hoop van haar gestel. We zullen een hoop water mee moeten nemen.
Ik heb een hooinet voor trailer training maar voor de ritten wil ik toch liever een hooizak kopen. Die zijn gemaakt van canvas en als het op de grond mocht vallen, kan een paard er niet in verstrikt raken.
Mochten we het voor ons vertrek niet kunnen kopen ivm tijd te kort, dan leg ik tijdens de reis wel iedere keer wat hooi op het platform om haar bezig te houden.

Nu ze het zo goed begint te doen met traileren, ben ik niet ongerust op de lange reis. Ik weet dat het veel van haar zal vergen en ze zal erg moe zijn als we eenmaal bij de trainster aankomen. Maar we nemen de tijd en zullen in het midden van de reis een pauze houden van een half uur, zodat ze op haar gemak kan eten en kan bijkomen. We laten haar wel in de trailer staan maar dan maak ik haar clip los zodat ze zich wat vrijer kan bewegen. Voordat we dan weer verder gaan zet ik haar weer vast.

Ik weet wel dat ik in de toekomst deze trailer wil verkopen en een betere trailer wil aanschaffen. Ik ben van plan om buitenritten te gaan maken in andere omgevingen, alleen of met andere ruiters. Dat betekent regelmatig reizen met de trailer en dan wil ik toch liever iets hebben wat meer comfortabel is voor zowel het paard als voor mijzelf.
Ik kijk er echt naar uit om op pad te gaan in de toekomst met Freya.
Maar nu eerst even zien hoe onze lange rit zal gaan aankomend weekend.
Morgen wil ik haar in de trailer zetten en met gesloten deuren haar een tijdje laten staan. Dan weer uitladen, zonder dat we ergens heen rijden. Dat geeft haar het idee dat ze niet altijd in de trailer hoeft te rijden maar dat ze er ook gewoon even lekker in kan staan om te eten.

Oja….zo grappig!
Toen we weer op het erf terug kwamen met de trailer, en we Freya even lieten bijkomen, kwam Hjalmar aanlopen. Ineens ontdekte hij dat Freya in de trailer stond. Hij vond dat wel zoooo eng! Hij bleef als versteend staan….maakte langzaam zijn lijf heel laag bij de grond en staarde en staarde…..tot ie ineens heel snel wegrende! Met grote sprongen rende hij naar de buitenbak en ging vanaf daar zitten kijken naar de trailer. Hahaha….Ron en ik moesten zo erg lachen toen we hem zo verschrikt zagen wegvluchten.
Hij is niet gewend om ineens een oog bij het raampje te zien en wie weet wat er door hem heen ging. Hahaha. Hij bleef wel 5 minuten bij de bak zitten en maar staren naar de trailer. Hij vond het maar niks!
Mal beest.
:-)

















Donderdag 18 Maart

Tjonge jonge jonge….wat is het toch zalig buiten! De lente is in volle gang nu. Het werd vanmiddag 9c, bijna windstil en volop zon. Genoeg met de winterjas nu! Op het erf vanmiddag was het zo lekker dat de dikke jassen uit konden.
Afgelopen maandag had ik al de eerste Red Robin gezien in een boom naast ons huis. Een Red Robin lijkt op een merel maar dan met een rode borst. Schattige vogels zijn het. Ze komen weer terug van het zuiden!
En gisteren zag ik ineens dat onze lelies opkomen! Ze zijn al zo’n 10 cm hoog!
Op het erf zien we hier en daar nieuwe grassprietjes opkomen.
De dugout begint te ontdooien en er ligt nu een laag water op. In het weiland zien we al stukken grond zonder sneeuw en andere plekken hebben plassen met water.
En wat zagen we vanmiddag tot onze grote verbazing? Een kleine vlucht ganzen! Ook weer terug uit het zuiden.
In de buitenbak zag ik een kleine spin lopen en in de schuur zoemde een bromvlieg.
Het is echt lente aan het worden.
Taz is druk aan het jagen de laatste tijd. Ze had van de week al een vogeltje te pakken en vanmiddag een vette muis. Scruffy zag al snel dat Taz iets in haar bek had en begon haar te volgen over het erf. Taz had de muis even neergelegd maar toen Scruffy te dichtbij kwam, nam ze het snel weer in haar bek en liep weg.
Bella volgde Taz ook en Hunter hield haar ook in de gaten.
Taz begon naar de katteschuur te lopen. Toen ze de muis even neerlegde, rende deze nu snel weg maar Bella greep ‘m direct en verdween vlug in de katteschuur. Zij heeft ‘m zeker weten snel opgepeuzeld! Taz scheen het niet zo erg te vinden en klom op de compost bak en begon zich te wassen.

Omdat het zo heerlijk warm was heb ik met Freya even in de buitenbak gereden. Maar eerst heb ik haar heel goed geborsteld. Wat een haar komt er van haar af zeg. Drie keer ben ik er met de borstel overheen gegaan en nog zat het vol met winterhaar. Nog even haar hoeven uitgekrabt en al die tijd bleef ze keurig staan. Ze viel tijdens het borstelen zowat in slaap! Hahaha!
Na het opzadelen bracht ik haar naar de buitenbak om wat te rijden.
Ik moet m’n stijgbeugels korter maken. Ik vind ze toch veel te lang. Helaas geen gaatjes meer over dus volgende keer boren we er een paar bij.
Ook de borstriem is nog iets te lang dus die doen we dan ook gelijk.
Toch nog even 15 minuten gestapt in de bak en het viel me op hoe makkelijk Freya nu voorwaarts gaat. Een lichte druk van mijn benen zet haar al in beweging. Ook het wenden is vooruit gegaan.

Het is jammer dat de bak zo nat is op het moment. De sneeuw is bijna helemaal verdwenen maar overal liggen grote plassen met water.
We zijn zo vroeg dit jaar met het smelten en omdat we zo weinig sneeuw hadden gehad, gaat het smelten een stuk sneller. Het lijkt erop dat ons weiland minder nat zal zijn dan vorig jaar. Er is niet zo veel smeltwater van de akkers naast ons en dat scheelt een hoop. Vorig jaar begon het pas boven nul te komen in de laatste week van maart. Echt een vroege lente dit jaar!

Ron heeft de lekke band van de trailer afgehaald dus die kan naar de garage om gemaakt te worden. Voorlopig zetten we er een band van de VAN eronder.
Na het rijden heb ik Freya weer afgezadeld , nog een keer na geborsteld en haar weer in de wei gezet. Ik ruimde m’n spulletjes op en na nog een wandeling met Scruffy zijn we weer naar huis gegaan. Het was weer een hele fijne middag geweest!










Woensdag 17 Maart

Scruffy is jarig vandaag! Hiep hiep hoeraaaaaaaaaa! Ze is nu 6 jaar.

Afgelopen zaterdag heb ik wat met Freya over het erf gewandeld. Ook liet ik haar in de trailer lopen, die nu op het drogere stuk staat van het erf en dat ging erg goed. We moeten nog steeds een stukje met haar gaan rijden terwijl ze in de trailer staat, maar de band is lek en er is geen reserve band. Vandaag hopen we dat probleem op te lossen.
De truck heeft nieuwe banden om en de olie is ververst. Dus die is klaar voor de lange rit aankomende zondag.

Afgelopen zondag kwam Paul met een vriend helpen om mest te ruimen in de buitenbak. Het hele middelste gedeelte is nu vrij van mest. De rest wordt vrijdag en zaterdag gedaan. Paul is vrij van school deze vrijdag dus hij heeft dan de hele middag te tijd.

En ik heb nieuws!
Ik had een advertentie geplaatst omj een aantal paarden te verkopen. Het is ontzettend leuk, 6 paarden, maar ook erg veel werk. En zelfs met onze 3 weides vind ik het een gedoe om ze steeds over te brengen van de ene wei naar de andere. Daarbij heb ik gewoon geen tijd om ze alle zes de aandacht te geven die ze nodig hebben. Het lukte me niet om mijn schema aan te houden voor het werken met de paarden omdat Freya zoveel tijd nodig had voor de trailer training.
Dus de beslissing genomen om er een aantal te verkopen.
De advertentie kwam gisteren in de krant. Om half 10 s morgens kregen we een telefoontje van een vrouw die geinteresseerd was en ik heb haar foto’s en filmpjes gemaild. Ze was erg enthousiast en we hebben heel lang met elkaar door de telefoon gesproken. Ze woont ruim 2 uur van ons vandaan en heeft een grote boerderij met heel veel land. Ze is bekend met paarden en paarden trainen.
Ze vond ze allemaal erg mooie paarden en ze koopt Chinook, Misty en Rhianna. Ze wil Rhianna en Misty zelf trainen en zal Chinook beter inrijden zodat haar kinderen ermee kunnen rijden. Ze werkt niet dus heeft alle tijd van de wereld.
Het tweede weekend van April komt ze ze ophalen.

Ik zal m’n paardjes missen maar het idee dat ze naar iemand gaan die wat met ze gaat doen is een grote troost. En ik kan ze altijd komen bezoeken zei ze , wat ook heel fijn is! Vooral Misty zullen we missen want we hebben haar sinds haar geboorte.
Maar het zal ons een hoop werk schelen komende zomer.
Fenna is ook te koop maar heb daar nog geen reacties op gehad. Maar het heeft geen haast nu. 3 paarden is niet zo’n probleem. Zogauw de andere paarden zijn opgehaald, kan ik deze drie op het drogere stuk zetten van het erf zodat onze wei niet kapot getrapt wordt. Het is er nu zo nat en modderig.

Als ik Fenna heb verkocht dan is het alleen Flicka en Freya en voorlopig hou ik het zo. In de herfst ga ik rondkijken voor een goed ingereden en ‘bomb proof’ paard. Eentje die alles kan, nergens meer van schrikt en door iedereen bereden kan worden. Als ik niks vind naar m’n zin in de herfst , zoek ik verder volgend jaar lente. Ik heb geen haast want ik zal veel met Freya rijden het komende jaar.
Zolang Fenna nog bij ons is, zal ik zeker met haar aan het werk gaan. Als Freya bij de trainster is voor een maand, heb ik ook al meer tijd voor Fenna.

Dus ik ben heeeel blij nu dat ik voor de drie paarden een goed tehuis heb gevonden. En ook een geluk dat ze bij elkaar kunnen blijven! Ze kennen elkaar dus de stress van verhuizen is niet zo groot.
Misty zal wel haar moeder missen, want ook al is ze gespeend…..Fenna beschermd haar nog altijd en Misty zoekt toch altijd nog het gezelschap op van haar mammie.
Maar het is tijd voor Misty om op te groeien.

Ron en ik zullen de drie paarden wel missen. We zijn best wel gehecht aan onze kleine kudde. Maar het is beter met minder paarden en het is beter om alleen paarden te houden die voor iedereen goed te berijden zijn.
Chinook is een prima rijpaard maar ik moest een keuze maken. En dan ga ik toch voor Flicka en Freya. Ik heb met hen toch een sterkere band opgebouwd.

We kunnen nog een maandje genieten van alle zes en dan wordt het een stuk rustiger op de boerderij.
Het zal echt wennen zijn in het begin!




















Donderdag 11 Maart

Vanmiddag kwam Kerri mijn nieuwe zadel brengen. We waren net klaar met het hooi en water geven toen ze het erf op kwam rijden.
Ik zette Freya in de round pen en daarna was het even bijkletsen.
Daarna het zadel op Freya gepast. Eerst alle riempjes op maar gezet. en toen een stukje rijden om te kijken hoe het zadel zit. De stijgbeugels waren veel te lang dus ik weer afgestapt zodat we die korter konden maken. Freya liet het allemaal heel geduldig toe. We waren in totaal zeker een half uur bezig met alleen alles op maat zetten en Freya gedroeg zich keurig. Op het eind stapte ze af en toe naar achteren maar verder gedroeg ze zich keurig.
Nadat de beugels op maat waren gezet ben ik weer opgestegen en het zat veel beter. Ik en m’n korte beentjes he? Hahaha!
Ik heb een paar rondjes met haar gereden en ik vond het een erg prettig zadel. Toen ik weer afsteeg, bleef ik met m’n blouse (ik reed zonder jas want het was zalig buiten) aan de zadelknop hangen! Ggrrrr….dit is de tweede keer dat dit mij overkomt. Volgende keer met rijden maar een trui aan doen! Hahaha! Ik had een flinke scheur in m’n blouse dus die was goed voor de vuilnisbak.
Daarna heeft Kerri even op haar gereden. Ook Kerri vond het prima zitten. Ze probeerde Freya wat uit maar in het begin wilde Freya niet lopen. Toen ik haar het commando Walk gaf en met mijn arm druk uitoefende , alsof ik haar ging longeren, liep Freya prima.
Na een poosje ben ik uit de round pen gegaan en Kerri reed haar zelf. Nu deed Freya al een stuk beter haar best en luisterde beter naar de beenhulpen van Kerri.
Maar ze hield mij in de gaten en af en toe hinnikte ze naar me! Zoooo lief! Ze heeft zo’n hele lage brom hinnik. Ik kan het niet uitleggen maar het is zoiets als huh huh huh huh huh. Zoooo schattig!
Ze doet het vaak als ze alleen in de round pen staat en op mij wacht. Zogauw ze me ziet of hoort aankomen hinnikt ze. Maar nu was Kerri op haar aan het rijden en ze deed het ook. Ik was echt vertederd daardoor. Kerri zei ook dat het heel duidelijk te zien was dat Freya en ik een band hadden samen. Freya volgt me overal naar toe en houdt me constant in de gaten als ik niet bij haar ben.
Ik vind dat geweldig! Zo’n paard heb ik altijd gewild.
Als een paard aan je gehecht is, kun je het heel veel leren en daar kijk ik echt naar uit. Ik kan niet wachten om met haar een buitenrit te maken.

Nadat Kerri weer vertrokken was, heb ik Freya in de wei gezet. Het zadel ging in de truck. De borstriem is te lang dus daar moeten we wat extra gaatjes in maken.
Kerri gaf me ook stirup turners voor de stijgbeugels. Het is erg moeilijk om een western zadel in te rijden omdat het leer nog stug is en niet makkelijk draait. En je moet de beugels draaien wil je er goed in zitten. Dus na een half uur rijden heb je pijn in je knieen en enkels, alleen van het recht houden.
Met de stirup turners geen last meer van!
Het zadel komt met een mooi western hoofdstel van hetzelfde soort leer. Die zal ik waarschijnlijk niet gebruiken op dit moment maar later misschien wel.
Ik moet nu alleen nog een andere singel halen. Eentje met vilt aan de binnenkant tegen het slippen. Mijn leren singel laat toch het zadel glijden.
Verder ga ik de deken van m’n andere zadel gebruiken en kijken of dat beter werkt tegen het glijden van het zadel.

Paul was vandaag weer meegekomen en heeft een paar uur lang mest geruimd rondom de hooiband en bij de hekken. Hij wilde wat geld bijverdienen en op de boerderij is altijd werk te doen voor hem. Hij weer blij en ik ook!
Toen Paul klaar was voor vandaag heeft hij de paarden weer in de wei gelaten en zijn we weer naar huis gegaan.
Ik ben heel blij met m’n zadel! Kan niet wachten om het regelmatig te gaan gebruiken op Freya.
Hieronder wat foto’s van vanmiddag.











Dinsdag 9 Maart

Maart roert zijn staart…..vandaag was het mistig en het sneeuwde zelfs een beeetje. Eigenlijk was het geen sneeuw maar de mist die in vlokjes naar beneden kwam. Toch werd het nog 2c dus koud was het niet.
Ron heeft vandaag de mat op de step-up getimmerd met platte spijkers.
Ik was Freya ondertussen lekker aan het borstelen. Er kwam weer een ton haar af! Hahaha! Daarna haar hoeven schoongemaakt en met olie ingesmeerd. Ze zag er weer piekfijn uit!

Ron en ik waren allebei op hetzelfde moment klaar en gingen even onze koffie drinken in de truck. Hjalmar had het zich al gemakkelijk gemaakt op het dashboard en lag lekker uitgestrekt te slapen. Nu het zachter weer is kan hij weer in de truck zonder dat het hem kwaad doet ivm de temperatuurs verschillen binnen/buiten.

Na 10 minuten Freya uit de pen gehaald en ik liep met haar naar de step-up. Ron heeft dit gefilmd en de link staat onder de tekst.
Ze wilde er eerst direct opstappen, maar zag ineens de mat en stond direct stil om dit even te bekijken.
Ze was niet zeker of ze daar wel op kon lopen. Tja, ze zou er wel eens doorheen kunnen zakken he? Hahaha!
Ik merkte haar onzekerheid en nam deze snel weg door er zelf op te gaan staan en direct volgde ze mijn voorbeeld en stapte er op.
Even twijfelde ze om de trailer in te gaan, snuffelde nog wat aan de mat, en stapte toen in de trailer. Niet helemaal, ze bleef even staan met haar voorbenen in de trailer en haar achterbenen op de step up. Toen zette ze van haar ene achterhoef alleen het randje op de trailer, en toen ze met de andere achterhoef volgde , gleed ze er pardoes af! Nou , dat was even schrikken en ze moest uit de trailer en kijken of alles nog wel in orde was. Ik stelde haar gerust , aaide haar en toen ging ze achteruit van de step-up af.
Ze moest nog even de mat besnuffelen.
Daarna ben ik haar maar voorgegaan de trailer in , en ze volgde me zonder enige schroom. Ik ben door de escape door er weer uit gegaan en Freya stond rustig van haar handje haver en wat hooi te eten. Als er iets te eten valt , komt ze er niet uit. Ik probeerde het daarna wel, maar nee hoor. Ik moest eerst de trailer in via de escape door om haar uit de trailer te leiden.
Ik heb haar daarna opnieuw ingeladen en toen hebben we de deur gesloten en haar 10 minuten in de trailer laten staan.
Ron en ik gingen in de truck de rest van onze koffie drinken maar de truck begon aardig te schudden. Dus ik kijken bij Freya en ja hoor, ze had zich omgedraaid. Onrustig keek ze om zich heen en ik sprak haar geruststellen toe. Ze kalmeerde en draaide zich weer om om hooi te eten.
Ik heb haar nog niet vastgezet in de trailer want ik wil eerst een goed trailer touw hebben met zo’n klip die met 1 beweging los kan, voor noodgevallen.
Maar nu weet ik wel dat ze zich ook kan omdraaien als ze er in staat.
Ik heb een poosje rond de trailer gehangen en na 10 minuten hebben we de deur weer open gedaan.
Denk maar niet dat ze er gelijk uit wilde. Nee hoor, ze was te druk met eten. Hahaha! Dus ik ben door de escape door de trailer in gegaan en heb haar achteruit de trailer uitgeleid, wat perfect ging. Alles ging rustig en Ron en ik waren heel tevreden over hoe haar hele trailer training was verlopen.
Het resultaat is geweldig. Weer een mijlpaal bereikt in de training van Freya.
Jipppieeeeee!



" >

" >









Maandag 8 Maart

Jippieeeeeeeee!
Vandaag is Freya de trailer ingelopen! Ron en ik wisten wel dat ze het zou doen. De step up werkt! YESSS!
In het begin aarzelde ze nog wel en ik moest toch eerst de trailer in, wat ik liever niet deed. Maar met de escape door open kon ik er direct weer uit als ze me volgde zodat er bij paniek geen gevaar voor mij was.
Bij elkaar duurde het rond de 15 minuten om haar in de trailer te krijgen en vanaf dat ze er eenmaal in was gelopen , was haar angst en onzekerheid verdwenen. We hebben haar een aantal keren in en uitgeladen en ze deed het prima. Af en toe even aarzelen maar dat mag. We zijn nog maar net begonnen en ze komt nog wel in de routine van in en uitladen. Een kwestie van veel oefenen tot het voor haar net zo gewoon is als in en uit de round pen lopen.

Het enige probleem wat we ontdekten is dat de step up, gemaakt van houten planken, erg glad werd nadat ze er een paar keer op was gelopen met haar natte hoeven. Ze gleed dus af en toe weg, wat je kan zien op het filmpje. (we zijn daarna dan ook gestopt) Het scheen haar niet echt te deren maar om te voorkomen dat ze echt onderuit glijdt moeten we morgen tapijt erop timmeren. Dat maakt het anti slip. Toevallig hebben we een grote mat die we daarvoor kunnen gebruiken.
Sinds de temperaturen boven nul komen ‘s middags, is het op het erf erg nat en drassig met al die half gesmolten sneeuw. En het wordt nog ergers straks.
We willen deze week de trailer naar het hoger gedeelte van het erf rijden, want daar begint de grond te drogen.
Vandaar willen we Freya laden en dan een stukje met haar rijden en weer uitladen.

Het rijden met Freya in de trailer willen we ook langzaam opbouwen. Eerst een paar sessies met een rondje over het erf , de trailer stoppen en een minuut of 10 wachten met uitladen. Dit is om haar te wennen dat ze niet gelijk uitgeladen wordt wanneer de trailer even stil staat. Ze kan ondertussen hooi eten dus ze kan zich in die tijd even bezig houden.
Dan een dag weer inladen, een blokje rondom de boerderij rijden (over de weg), en dan weer uitladen. Dan een dag alleen in en uitladen, zonder te rijden. Op die manier heeft ze niet het idee dat ze elke keer wanneer ze in de trailer gaat, ook moet rijden in lawaai. Want hoe comfortabel een trailer ook is…..het is geen pretje voor een paard om vervoerd te worden. Het is een hoop kabaal, hobbels en bobbels onderweg, en het in evenwicht blijven staan in een beweeglijke trailer is niet simpel. Het vergt toch een hoop energie van een paard.
Natuurlijk zorg ik voor meer dan voldoende hooi zodat ze tenminste wat te doen heeft tijdens de rit.

We voeren we de tijd in de trailer langzaam op. De rit naar de trainster zal rond de 4 uur in beslag nemen. (om die reden willen we zelf in de buurt daar overnachten en er gelijk een leuk weekendje uit van maken)

Ron en ik waren zoooo blij dat ze in de trailer ging! Natuurlijk een filmpje en foto’s ervan gemaakt.
Ik ben zo trots als een pauw! Bijna een jaar geleden deed Freya niets anders dan in de wei lopen. Weinig tot geen contact met mensen , en als er contact was , moest het afgedwongen worden, omdat ze er niet aan gewend was. Resultaat….een bang dier dat geen vertrouwen in mensen had.
En nu…….een prima paardje dat gek is op knuffelen en geleerd heeft dat het ons kan vertrouwen. Zoveel zelfs dat ik haar kan berijden en nu in een trailer kan laten lopen!
Dat is toch echt ……WOW!
:-)


" >









Zondag 7 Maart

Vandaag heeft Paul weer op de boerderij gewerkt. Hij wilde wel wat geld bijverdienen en heeft de hele middag hard gewerkt. Hij heeft de stal weer uitgemest en ook de mest rondom de hooibak en de grote band weggehaald. Het was zalig weer zoals voorspeld en met 4c , volop zon en weinig wind was het echt lekker buiten.

De sarcoid die Misty op haar been heeft zag er vandaag slecht uit. Ik heb het uitgewassen en wat zalf er op gesmeerd en hopelijk heelt het vlug. Ik heb haar gelijk geborsteld en haar hoeven schoongemaakt. Ze bleef netjes voor me staan en genoot v an het borstelen. Daarna heb ik Rhianna geborsteld en haar hoeven ook schoongemaakt. Bij allebei heb ik de hoeven ook weer met olie ingesmeerd.Kunnen ze er weer even tegen.
Ron was bezig om de step up in elkaar te schroeven en ik ben de round pen gaan uitmesten. Dat was nog best wel een heel karwei. De sneeuw begint te smelten en het is moeilijk lopen met een kruiwagen. Maar het is gelukt en weer netjes schoon.
Ik was klaar en Ron ook, en we hebben samen de step up in de round pen gezet. Pfff…..dat is een enorm zwaar ding zeg! Maar dat moet wel als er paarden op en af gaan stappen.

Ik ging Freya halen en liet haar de step up zien. Nieuwsgierig rook ze er aan en schraapte met haar hoeven over het hout om te ontdekken wat dat nu weer was.
Daarna heb ik haar eerst een flinke borstelbeurt gegeven. Al snel zat ik onder de haren. Hahaha!
Tijdens het borstelen was Freya erg aanhalig en af en toe legde ze haar hoofd op mijn arm of haar neus tegen me aan. Echt schattig is ze.
Ik heb haar hoeven ook gedaan en toen begon ik met de step up training.
In het begin snapte Freya niet wat ik van haar wilde. Ik probeerde haar eerst er op te sturen maar dat werkte averechts. Na een poosje heb ik haar alleen in de round pen gelaten en wilde even een pauze houden. Kon Freya op haar gemak de step up onderzoeken.
Ik liep de round ben uit en wat gebeurde er tot onze verbazing?
Freya liep naar de omheining en stapte zo op de step up met haar voorbenen! Hahaha! Dat was echt grappig. Ik kreeg haar er niet op en nu ik uit de pen loop, wil ze bij me blijven en volgde me, ook al betekende dat OP de step up stappen. Hahaha!
Nou, al snel stond ze er met allevier haar benen op en keek nieuwsgierig rond. Ze was gelijk een stuk groter zo. Hahaha!

Ron en ik hielden een pauze en Freya bleef een tijdje nog op de step up staan.
Paul kwam ook even pauzeren en daarna gingen we weer aan de slag.
Ik probeerde Freya voor me uit te sturen naar de step up maar het beste werkt het wanneer ik haar voorga merkte ik. Dan loopt ze me wel achterna.
Maar na een poosje oefenen, en met wat haver, ging het ineens erg snel en begreep ze ook wat ik van haar wilde.
We zijn een aardig tijdje met haar bezig geweest en morgen gaan we de step up voor de trailer zetten. We hebben goede hoop dat ze nu geen probleem zal hebben met in de trailer stappen.

Tegen de tijd dat we klaar waren met Freya was Paul ook klaar met het werk. De barndeuren zijn nu dicht want met dit zachtere weer hebben de paarden het niet nodig om in te schuilen. Blijft het stro tenminste nog even schoon.
We hebben even wat gegeten en Ron en ik dronken een glaasje wijn op ons succes met de step up. Hahaha!

De andere paarden hadden de hele middag in de buitenbak gestaan omdat Paul bezig was in de wei. Nu kon hij ze er weer uitlaten en ze stonden dan ook allemaal op een rijtje te wachten bij het hek!
Paul maakte nog een flinke wandeling met Scruffy en daarna weer naar huis.
Het was een heerlijke middag geweest en we hebben een hoop werk verricht vandaag.

Morgenochtend wordt er wat mist verwacht en in de middag af en toe zon en weinig wind. Een prima dag om te traileren zou ik zo zeggen.



" >



















Zaterdag 6 Maart

Weer zo’n heerlijke ‘bijna lente’ dag! Het werd 4c , stralend blauwe lucht en een zachte bries. Wat een genot!
Op het erf begint al de sneeuw langzaam aan te smelten. Het hoogste gedeelte van het erf , waar ze met een tractor met schuiver al de sneeuw hadden weggehaald, begint de grond zelfs te drogen. De oprit is voor de helft al zonder sneeuw en op de wegen smelt het ook allemaal weg en zien we weer grint of asfalt.
Zogauw de zon begint te schijnen, hoor je overal het druppende geluid van smeltwater. En ik hoor steeds meer vogeltjes overal.
Na maandenlang sneeuw en vorst is het heerlijk om even zonder dikke jas, muts , sjaal en wanten te lopen.

Vandaag gingen we lekker bijtijds naar de boerderij. Ron had hout gehaald voor de step up voor de trailer. Nou , het is een zwaar ding aan het worden! Ron heeft hele dikke planken gekozen en omdat het groot genoeg is dat een paard er op kan staan met allevier de voeten is het ook aardig lang. Maar het kan dan ook tegen een stootje, wat erg belangrijk is als er paarden overheen gaan stappen.
Een geweldig hulpmiddel om m’n paarden te leren ergens OP te stappen wanneer ik dat wil. En natuurlijk om Freya in de trailer te krijgen. Maar we denken dat dit prima zal werken.

Nadat we de paarden in de bak hadden gezet en het water en hooi hadden gedaan, is Ron aan het werk gegaan met de step up.
Ik haalde Chinook uit de bak en zette haar in de round pen. Daarna de andere paarden in de wei gelaten en al m’n spulletjes klaargezet naast de round pen. Zadel, hoofdstel, borstels en lange zweep.
Ik borstelde Chinook en omdat ze net had liggen rollen was ze wat vochtig. Haar vacht glansde prachtig na het borstelen. Ze verhaart lang niet zoveel als Flicka en Freya. Die hebben echt zo’n pony vacht, net teddy beren. Chinook heeft meer een paardevacht.
Haar staart was aardig nat van gesmolten sneeuw en ik heb alle klitten eruit geborsteld tot het prachtig glansde.
Toen haar hoeven schoongemaakt en met olie ingesmeerd en klaar was ze.
Ik zadelde haar op en deed haar hoofdstel om. Ze accepteerde alles zonder enig probleem. Alleen wat ongeduldig. Hahaha. Ik denk dat ze het wel fijn vond om weer al de aandacht te krijgen.

Ik ging haar eerst round pennen. Ik had de teugels van het hoofdstel afgehaald zodat ze daar niet in verward kon raken. De beugels had ik vastgemaakt zodat die niet heen en weer zouden zwabberen.
Ik begon met haar rustig laten stappen, daarna draven en weer stappen. Van richting veranderen ging feilloos en daarna weer herhalen. Stappen, draven, stappen, halthouden. Ze deed het perfect!

Ik liet haar na 10 minuten pauzeren en daarna nam ik haar naar de buitenbak om te rijden.

Toen ik wilde opstijgen wilde ze niet stilstaan dus Ron hield haar even voor me vast.
Daarna zat ik in het zadel en begon de bak door te stappen. Ron maakte een kort filmpje en wat foto’s en ging toen weer verder met de step up. Ik had overal cavaletties neergelegd en liet Chinook daar iedere keer overheen stappen. Verder veel wendingen gedaan en ze gedroeg zich keurig. Af en toe probeerde ze stil te staan bij het hek maar ik hoefde maar heel even met mijn tong te klakken en ze liep gelijk weer door. Een groot verschil met Fenna! Ze is een stuk makkelijker.

Toen ik wilde afstijgen na het rijden, begon ze weer te lopen. Ik wil dat mijn paarden stil staan bij het op en afstijgen dus ben ik dit met Chinook gaan oefenen. Iedere keer als ik mijn voet in de stijgbeugel deed, begon ze achteruit te lopen. Een paar passen maar net genoeg om mij uit evenwicht te brengen.
En elke keer als ze dat deed, liet ik haar nog meer achteruit lopen tot ik haar liet stil staan. En dan probeerde ik het weer. Voet in de beugel, hand op haar manen…..zij achteruit lopen…ik haar direct meer naar achteren laten lopen!
Het duurde zeker 15 minuten maar daarna bleef ze netjes stil staan.
Ze werd het zat om zoveel achteruit te lopen en kwam er achter dat het makkelijker was om gewoon stil te blijven staan als ik op en afsteeg.

Na een uur rijden ben ik gestopt en heb haar afgezadeld en weer terug in de wei gezet. Rhianna stond al ongeduldig op haar vriendinnetje te wachten bij het hek!
Ze mogen elkaar graag, die twee.
Ron had de step up zover klaar dat de planken alleen nog vastgeschroefd hoeven te worden. Morgen kunnen we het dus in gebruik nemen! Jippieeeee!
Het was rond half 5 toen we naar huis reden. Zowaar een middagje vroeg klaar!
Lekker naar huis en relaxen met een glaasje wijn en filmpje kijken op tv.
Morgen wordt het weer een mooie dag is er voorspeld en ik kijk er nu al naar uit!



" >









Vrijdag 5 Maart

De lente is in de lucht! Het zonnetje scheen volop vandaag en het werd in de middag 2c. Er stond bijna geen wind en het was fantastisch weer om met Flicka te rijden.
Ron en ik hebben eerst onze klusjes gedaan zoals elke dag.
Soms gaat Flicka met de andere paarden de bak in en andere keren blijft ze bij Freya bij de round pen. Het is maar net hoe haar pet staat. Hahaha.
Vandaag bleef ze bij Freya en ik heb hen daar wat hooi gegeven terwijl de rest in de bak stond. Nadat Ron en ik klaar waren met water en hooi bijvullen heb ik Flicka in de round pen gezet en heb haar een goede borstelbeurt gegeven. Tjonge jonge , wat verhaart ze zeg! Ik heb haar wel 3 keer geborsteld en nog zat de borstel vol met haar! De tijd van het jaar he?
Ik heb haar hoeven schoongemaakt en met hoeven olie ingesmeerd. Daarna liet ik haar los in de round pen en ging de andere paarden in de wei zetten.
Nou, Flicka werd daar helemaal zenuwachtig van en begon door de round pen te draven , galoperen en bokte er op los. Ze zorgde op deze manier voor een goede opwarming! Hahaha!
Freya stond naast de round pen en keek verbaasd naar Flicka. Je zag haar denken: Waar maak jij je zo druk over???
Daarna at ze weer rustig verder van haar hooi en negeerde het paniekerige gedrag van Flicka totaal. Hahaha!

Ik liet Flicka lekker uitrazen in de pen en toen ze eindelijk tot rust kwam van al dat rennen en bokken ben ik naar haar toe gegaan. Gelijk hinnikte ze blij toen ze me zag aankomen en Freya hinnikte ook maar gelijk mee. Zo lief!
Ik ben Flicka gaan opzadelen en in het begin vertikte ze het om stil te staan. Ik sprak haar toen streng toe en gaf een flinke ruk aan het halster en vanaf dat moment stond ze keurig stil en kon ik verder.
Terwijl ik met haar bezig was, kwam er een grote graan truck het erf oprijden. Twee mannen kwamen graan uit een van de silo’s halen.
Ze kwamen later, toen ik al aan het rijden was in de bak, even gedag zeggen en we hebben een tijdje staan kletsen. Een van hen vertelde dat het zijn neef was die goud had gewonnen met schaatsen en dat er een hele groep naar Vancouver was geweest. Ze hadden een erg leuke tijd daar gehad met de nederlanders daar en hij vond het geweldig hoe supportief ze waren tov de canadezen. Hij was ook verbaasd dat de nederlanders daar allemaal oranje kleding droegen. Ik wist niet precies waarom maar kon hem wel vertellen dat de oorsprong van Willen van Oranje kwam. Wat ik niet wist maar op het internet heb opgezocht, is dat Willem zijn naam kreeg doordat hij in 1544 het franse prinsdom ‘Orange’ erfde van zijn neef.
Toch wel interessant!

In de buitenbak heb ik met Flicka wat rondgereden en bochten geoefend. Ze is links om wat stijfjes dus ik een tijdje daaraan gewerkt. Als ze keert is het de bedoelling dat ze haar neus naar mij toekeert. Flicka doet dadt rechtsom een stuk beter maar linksom draait ze haar hele lijf gelijk om. Na een tijdje oefenen ginge het een stuk beter. Toen over de cavaletties gelopen in stap en draf. Ik wil dat wat meer oefenen met haar aan de longe lijn want ook hiermee was ze wat onhandig vond ik.
Vanaf het begin wilde Flicka de bak uit, en lekker buiten rijden. Als beloning voor haar werk in de bak ben ik nog een half uur buiten gaan rijden.
Eerst de oprit op. Scruffy liep gezellig met ons mee. En Freya ook. Zij liep maar te hinniken, niet begrijpend waarom ik weer met Flicka van het erf af ging. Maar ik bleef heen en weer lopen, in stap en in draf, en na een poosje kalmeerde ze omdat ze zag dat we echt wel weer terug kwamen.
Ook de andere paarden waren nieuwsgierig en ze werden er allemaal wat speels van en stoeiden in de sneeuw en zaten elkaar achterna. Nou, op deze manier hebben ze dus allemaal hun beweging gehad vandaag! Hahaha!

Nadat we een rondje om de oude schuur op het erf hadden gelopen, stapte Flicka heel zelfverzekerd op het veld af dat naast de oprit ligt. Ze wilde perse de sneeuw in en ik dacht…prima! We stapten op het spoor van een snow mobiel maar later zijn we langs de snow fence gelopen. Flicka genoot! Oortjes naar voren, diep snuiven en luid briesen….ze was helemaal in haar element hoor. Ze vond het prachtig! We zijn helemaal rond gelopen en een moment had ik het gevoel dat ze wilde gaan rollen in de onbelopen sneeuw. Paarden vinden dat heerlijk. Maar helaas….niet nu! Hahaha! Dus liepen we stevig door en weer naar de oprit. Nog even de weg opgegaan en Flicka wilde het liefst naar de andere yard lopen, waar de paarden in de herfst stonden. Het was helaas al wat laat en ik liet haar omkeren. Flicka stond stil en wilde geen stap meer verzetten. Hahaha! Ze had er zo’n plezier in dat ze niet naar het erf terug wilde. Maar na wat aansporing stapten we weer vlot door. Het was fijn om te weten dat Flicka geen probleem had om weg te gaan van het erf en de andere paarden. Volgende keer gaan we naar de andere yard, Flicka!

Terug gekomen heb ik haar afgezadeld en goed nageborsteld. Als beloning gaf ik haar wat haver en daarna heb ik haar weer in de wei gezet. Chinook en Rhianna kwamen haar direct groeten. Ja, ze was ook zooooo lang weggeweest! Maar niet heus. Hahaha!

Het was half zes toen we weer naar huis reden. Het was een ontzettend fijne middag geweest en ik ben heel blij dat ik met Flicka heb gereden. Ze is een prima rijpaardje en ze geniet altijd volop van onze buitenritjes. Het was heel ontspannen geweest en m’n wangen gloeiden van de zon en buitenlucht.

Gisterenavond heb ik een stel advertenties in het 2de hands krantje van Saskatchewan gezet waarin ik 4 paarden te koop aanbied : Fenna, Misty, Rhianna en Chinook. Ik heb besloten om Freya en Flicka te houden en er een goed ingereden bomb proof paard bij te kopen. Eentje waar iedereen op kan rijden, van beginner tot ervaren ruiter.
Ik heb te weinig tijd om alle 6 de paarden de aandacht te geven die ze nodig hebben en het is zonde om ze in de wei te laten staan. Zelfs met mijn schemaatje is het niet voldoende voor ze. Ik heb al 1 geinteresseerde voor Rhianna die volgende week langs komt om haar te bekijken. Ben benieuwd.
Ik hoop dat ik er een aantal kan verkopen voordat de wei gaat ontdooien. Met minder paarden kan ik ze op het erf kwijt zoals we vorig jaar gedaan hebben. Maar met 6 is het te veel in een te kleine ruimte.
Dus duimen maar dat ik voor allevier een goed tehuis kan vinden waar ze veel aandacht en liefde krijgen. Ik zal ze zeker missen maar ja…..het is teveel werk en ik wil graag meer tijd hebben om te rijden. Ik wil met Flicka graag bosritten gaan maken zoals in Good Spirit Lake of Duck Mountain. Ook met Freya wil ik veel gaan rijden zogauw ze terug komt van de trainster.
Ik verheug me er al op om een goed, betrouwbaar en lief paard erbij te kopen. Ron wil dan ook gaan rijden en met een bomb proof paard kan dat. Dan kunnen we samen gaan rijden. Leuk!
















Donderdag 4 Maart

Afgelopen maandag was ik bij Kerri en ze had een prachtig zadel te koop. Ze heeft me alles laten zien en uitgelegd over dit western barrel zadel en ik heb besloten om het te kopen. Het is een prachtig zadel om te zien en volgens Kerri zit het geweldig. Zij gebruikt een zelfde zadel voor haar paard en tijdens een rit door de diepe sneeuw zat ze heel stevig, ondanks dat haar paard flink moest werken door de diepe sneeuw in de ditch waar ze in terecht waren gekomen.
Barrel zadels zijn gericht op een vaste zit want je gaat met een paard met hoge snelheid om grote tonnen heen. Maar ook voor plezier rijden zijn dit prima zadels.
Foto’s van het zadel volgen nog. Ben er in ieder geval heeeel blij mee!

Deze week weer aan het werk geweest met Freya. We hadden de trailer voor de round pen gezet en probeerden haar er in te laten lopen. Helaas is dat niet gelukt maar ze is wel helemaal vertrouwt geworden met de binnenkant van de trailer. Twee uur lang heeft ze het kunnen onderzoeken terwijl de katten er in klommen en af sprongen, Ron en ik aan de zijkant en in de trailer stonden en Freya was daarna bekend met alle vreemde geluiden.
Ze probeerde wel een paar keer er in te stappen maar de trailer hoogte komt boven haar knieen. We denken dat die opstap te hoog is voor haar (ruim 45 cm). Ron gaat een opstap maken die de hoogte voor de helft lager maakt. Ik zal haar eerst leren om op die opstap te lopen en daarna leggen we het voor de trailer. Dan zou het geen probleem meer moeten zijn voor haar.
Ik had op een gegeven moment zelfs een hoef opgetilt en op de trailer vloer gezet. Ze bleef zo een minuutje staan en stapte toen weer terug.
Maar ze bleef in ieder geval wel heel kalm toen ik dat deed!
Al met al was de middag goed besteed en toen Rom later de trailer weg reed van de round pen, wilde Freya er gelijk achteraan! Hahaha! Goed teken!

Woensdag heb ik weer met Fenna gereden. Dit keer had ik niet eerst met de lange teugels gewerkt maar ging er gelijk op. Mischien was dat niet zo’n goed idee, want ze was wat koppiger dan de laatste keer. Toch kon ik haar onder controle houden maar heb de les wel kort gehouden. Volgende keer ga ik haar eerst round pennen voor ik haar ga berijden zodat ze weer even weet waar haar plaats is. Het was wel fijn om weer op haar te rijden!

Vandaag zijn we nadat we de paarden hadden verzorgd en Scruffy lekker buiten was geweest naar het Good Spirit Lake geweest om te langlaufen.
Dit keer gingen we naar de hoofdingang om daar het vlakke trail te doen.
Onderweg zagen we in een wei een kleine kudde bisons, samen met 2 paarden, in een wei. Even gestopt om wat foto’s te maken. Het zijn schitterende dieren om te zien, ook al zijn ze niet wild. Er zijn nog maar 2 wilde kuddes bisons in Saskatchewan geloof ik. Helaas niet zo veel meer.

Toen we het park inreden staken er net 2 herten over. De foto’s die ik had gemaakt waren helaas erg wazig uitgekomen.
Ron en ik parkeerden de truck en deden onze skies onder. Toen was het zoeken naar de start van de trail. Nergens een bordje te bekennen! We volgden de skie sporen die het bos in gingen en kwamen op een trail uit dat naar het meer leidde.
En toen stopte het ineens. We moesten een verkeerde afslag hebben genomen dus wij weer terug. Nergens een bord te bekennen en we zijn weer terug gegaan naar het recreatie centrum waar we waren begonnen. Onderweg zagen we nog een eekhoorntje die in snelle vaart naar de top van een grote spar klom. Schattige beestjes!
Allebei moe besloten we om te stoppen. We vonden wel een kastje met mapjes er in en vonden uit dat we een andere weg hadden moeten inslaan.
Nou ja, ander keertje dan maar!
We besloten om wat rond te toeren door het park. Toen we een mooi laantje in wilden gaan kwamen we gelijk vast te zitten. De sneeuw op dat laantje was heeeeeel erg zacht en de truck zonk er diep in met de voorwielen. Ron nog proberen om achteruit te rijden maar de banden slipten en de enige oplossing was uitgraven.
Natuurlijk geen schep bij ons maar een bezem en de skie’s maakten prima gereedschap.
We waren een half uur bezig met uitgraven en tussendoor zagen we zowaar een hert de weg oversteken! Ze bleef nieuwsgierig een poosje staan om naar ons te kijken en liep toen het bos weer in.

Toen we klaarwaren met uitgraven kon Ron de truck weer achteruit de harde weg oprijden. Op de terugweg zijn we even bij het lokale winkeltje wat lekkers gaan halen. Chocolade fudge en een appel , gedipt in fudge chocola met smarties erop voor Paul. Een leuke verrassing voor hem als we thuis komen!

Al met al een gezellige middag gehad, ondanks dat we vast kwamen te zitten. In ieder geval hebben we onze lichaams beweging wel gehad deze dag! Hahaha!



" >















Maandag 1 Maart

Gisteren en vandaag zijn Ron en ik druk bezig geweest met Freya voorbereiden op trailer training. Nog precies 2 weken en dan gaat Freya naar de trainster dus ze moet ruim voor die tijd zonder probleem de trailer in en uit lopen.

Als eerste zette ik een aantal balen met een paal erop in de roundpen, iets van het hekwerk af. Daarna leide ik haar er tussendoor. In het begin vond ze het best wel eng en rende er als een angstig haasje tussendoor. Maar hoe vaker we het deden, hoe rustiger ze werd en na 10 minuten liep ze kalm en kon ik haar laten halt houden tussen de balen en omheining. Daarna liet ik haar achteruit lopen. Toen dit goed ging , hebben Ron en ik een soort stalletje gemaakt met strobalen. Twee rijen met strobalen, en op de grond ook wat stro.
In het begin dacht Freya dat ze erdoorheen moest lopen en een paar keer moest ik het geheel weer opbouwen. Hahaha! Maar na een paar keer oefenen begreep ze dat ze er in moest lopen zogauw ik zei Go In, en daarnazogauw ik zei Back Up, weer netjes achteruit eruit moest lopen.
Als ze kalm erin liep, gaf ik haar als beloning wat haver. Ik liet haar een minuutje er in staan, en dan liet ik haar er weer uit lopen. Als ze dat goed deed, aaide ik haar als beloning. Op die manier wordt het naar binnen gaan het beste gedeelte van de les.

Vandaag hebben we de strobalen verhoogd en aan het hekwerk een hooinet gehangen met hooi. Bij de ingang heb ik een dikke balk op de grond gelegd. Nu moest ze over de balk stappen, zowel vooruit als achteruit. Onze paardetrailer is een opstap dus vandaar dat ik dit gelijk in de oefening wilde passen.
Freya moest in het begin even wennen maar al snel pikte ze het weer op en liep keurig in en uit, zonder de balen omver te duwen. Ze stonden al niet zo stevig. Hahaha. Dus het was erg belangrijk dat ze recht erin en eruit liep, plus dat ze niet tegen de balk op de grond schopte maar er netjes overheen stapte. Ik had op het laatst ook de sneeuw voor de balk weggegraven zodat ze echt moest opstappen bij het inlopen. Het achteruit lopen over de balk leek nu meer op de afstap van de trailer en ze deed het heel netjes.
Toen ze dit een aantal keren feilloos had gedaan zijn we gestopt. Morgen gaan we de trailer voor het hek van de round pen zetten en hopelijk lukt het om haar erin te laten stappen.
Onder de tekst wat foto’s en een filmpje van het trailer oefenen.

Toen Ron en ik naar huis gingen, waren we nog maar net een minuutje van de boerderij vandaan toen we een prachtige eland stier zagen in de verte aan de rand van het bos. We stopten de auto natuurlijk om een foto te kunnen maken.
Hij bleef rustig staan en zoals wij naar hem keken, keek hij naar ons. Hahaha!
Een schitterend dier om te zien met een groot gewei. Na 5 minuten liep hij het bos in en verdween uit ons zicht.
Wat een mooie afsluiting van de dag!



" >













Zaterdag 27 Februari

De op een na laatste dag van Februari alweer. Nog 3 weken en dan is het officieel lente maar het zit nu al in de lucht.
Vanmorgen was het mistig en rond de min 15c. Zogauw de mist echter optrok en het zonnetje begon te schijnen werd het met het half uur warmer. In de middag werd het min 4c en wat voelde dat lekker warm aan zeg!

Paul had vrijdag en zaterdag district wedstrijden van basketball en ze hebben brons gewonnen! 3e plaats dus. Ron en ik zijn dan ook erg trots op ons canora team.

Nadat Ron en ik de paarden verzorgd hadden op de boerderij zijn we naar het Good Spirit Lake Provincial Park gegaan om te langlaufen.
We waren niet meer zeker welke afslag we moesten nemen , en we namen dus de verkeerde! Hahaha! Het is ongeveer 20 minuten van de snelweg naar het meer. Wij rijden en rijden en ineens stopt Ron de truck. Hij zag een prachtige grote eland!
Wij proberen om foto’s te maken en een filmpje van de eland. De eland was een aardig eind van ons vandaan dus we moesten flink inzoomen voor een redelijk beeld van dit schitterende dier. Daarom is het filmpje wat moeilijk te bekijken af en toe want de camera is erg gevoelig als je helemaal inzoomt. Maar je kan de eland horen en je kan zien dat ze af en toe een hap sneeuw neemt voor de dorst.
Ze was ook best wel dik en het kan heel goed zijn dat ze drachtig is.
Na een paar minuten draafde de eland weg en verdween tussen de bomen in de verte.
Wow! Waren wij even blij toen we later ontdekten dat we verkeerd waren gereden.

We kwamen wel bij het meer uit maar niet bij de langlauf trails. Toch een paar foto’s kunnen maken van dit prachtige meer in winterkleed. En stil dat het was! Wel hoorde ik kleine vogeltjes fluiten en samen met de warme zon op mijn gezicht gaf dat een echt lente gevoel.

Wij een andere weg genomen maar die kwam ook niet bij de trails. Dus toen maar terug naar de snelweg en vandaar de volgende afslag genomen die naar Sandy Beach ging.
Ik had op het internet gelezen dat deze trail kort was en vandaar het snelst naar de opwarm hut ging. Vandaar dat we de begonnen bij Sandy Beach.
Geen idee hoe de trail er uit zou zien. Maar daar kwamen we al snel achter.
De sporen voor de skies waren prima. Het begin van de trail was makkelijk en we gleden lekker op ons gemak door het mooie bos. De zon was zo warm en we waren totaal bescherm tegen het beetje wind die er stond. Zalig!
Langzaam aan werd het landschap meer heuvelachtig , en ook op de trail was het af en toe een aardige ‘klim’ met de skies. Om de paar minuten hielden we een korte pauze en genoten van het bos om ons heen. Op een gegeven moment hoorde ik de Chikadee, een klein vogeltje die overal in Canada voorkomt. Het heeft een heel grappige roep die direct herkenbaar is. Ik heb dus van het geluid een filmpje gemaakt maar kon de Chikadee niet ontdekken.

Ron en ik gingen weer verder en de heuvels werden stijler en stijler. Aan onze rechterkant zagen we de duinen liggen van het meer. Good Spirit Lake heeft een prachtig duingebied aan een kant. Geen wonder dat het landschap en de trails zo heuvelachtig zijn.
Na een erg grote heuvel zijn Ron en ik even pauze gaan houden want we waren zoooo moe van die klim! Meest van de tijd moesten we onze skies afdoen bij de grote heuvels want anders kwam je nooit omhoog. We voelden het allebei in onze beenspieren!
We gingen in de sneeuw zitten, want we zagen nergens een bankje. De zon was lekker warm en we genoten van de omgeving. Ik liep later een stukje verderop om een foto te maken. Er was daar namelijk weer een heuvel dus ik wilde zien wat daarachter was. Ik moest erg lachen toen ik daar in de verte een picknick bank zag staan. Hahaha! Toch niet heen gegaan want dat betekende WEER een heuvel op en op dit moment konden we geen heuvel meer zien. Hahahaha!

We zagen een bord dat wees naar waar wij vandaag gekomen waren. Dat was de Dune Trail. Vandaar naar rechts was er de Moose Trail. Nou , die ging helemaal bergje op , bergje af. Daar gingen we dus NIET heen. De opwarm hut was nergens nog te bekennen en we besloten om dezelfde weg terug te gaan. We hadden geen trail kaart dus geen idee hoever het nog was. In het begin van de trail hadden we wel in het busje gekeken waar ze in moesten zitten maar die was helaas leeg.
Op het bord van de Dune Trail stond dat het een 1 km trail was. Nou, Ron zei gelijk, dat klopt totaal niet. De afstand is heel wat meer dan 1 km. We hadden er een uur over gedaan om bij dit punt te komen, inclusief de snelheid van de heuvels af. Dat was vast een fout. Ron zei al….hebben ze de afstand vanuit een vliegtuig genomen?Hahaha!

We waren net klaar om terug te gaan toen er meerdere mensen de trail passeerden. Een hele groep mensen namen een andere route in de verte en een vader met dochtertje kwamen net van de Dune Trail. Even een praatje gemaakt maar helaas was hij niet bekend met de trail en kon ons niet vertellen hoever het nog was naar de opwarm hut.
Dus Ron en ik , verfrist van onze pauze, weer op weg.
Nou , het eerste wat er kwam was die enorme heuvel. Die klommen we dus gewoon op met skies in de hand. Aan de top dacht ik….ok, ik ga proberen naar beneden te skieen.
Verkeerd gedacht. Ik gleed prima naar beneden maar toen ging het weer omhoog en ik kon voor die tijd niet stoppen. Dus halverwege de volgende heuvel gleed ik omlaag en DOINK….daar lag ik hoor, in de spagaat. Ai ai ai! Mijn arme spieren!
Met moeite kreeg ik mijn skies af en gelukkig verder niks bezeerd. Fijn dat het niet druk was op de trail! Hahahaha! Ik lag er vast en zeker nogal grappig bij daar.
Ook Ron was een keer goed gevallen , maar gelukkig niet bezeerd.
We hebben de volgende heuvels gelopen, en alleen op platte stukken de skies onder gedaan. Eindelijk kwamen we op het gedeelte waar het redelijk plat is en we konden weer gewoon langlaufen.
We waren bijna terug bij de ingang toen we een man en vrouw tegenkwamen die ook net terug kwamen van de trail. Natuurlijk een praatje gemaakt en zij vertelden ons dat bij de hoofdingang van het park de trail helemaal plat was, zonder heuvels, en rechtstreeks uitkwam bij de opwarm hut.
Nou , daar gaan Ron en ik dus volgende keer heen. Voor ons GEEN heuvels meer als we op de skies staan. Hahaha!
Toch was het een prachtige route geweest en we hebben erg genoten van de bossen , open plekjes, uitzicht op de duinen en kleine laantjes volop sporen van herten, elanden, hazen en andere dieren.

Eenmaal bij de truck gekomen skies afgedaan en lekker met onze voeten bij de verwarming , glaasje (lees plastik bekertje hahaha) wijn erbij en een sigaretje. Dat hadden we wel verdiend na al die beweging! We waren twee uur onderweg geweest! Wheh!
We zaten zo gezellig in de truck toen er twee dames net terug kwamen van de trail. Een van hen vroeg of we gingen nacht skieen.
Ik zei nee, en vertelde haar over ons ‘avontuur’ met de heuvels en dat we even aan het opwarmen waren voordat we weer naar huis gingen.
Maar ze bracht ons wel op een idee. Dat lijkt ons beiden wel wat zeg, om een keer snachts te langlaufen. Met volle maan natuurlijk. En een goede zaklamp. Spannend!
Dus wie weet gaan we dat een keer doen. Nou ja , niet midden in de nacht maar wel net na zons ondergang. Dan is de kans ook het grootst dat je wild tegenkomt.

We waren de enigen nog op de parkeerplaats en na een minuut of tien zijn ook wij weer op weg naar huis gegaan. Er was een mooie volle maan en we waren nog geen 5 minuten op weg toen we een coyote ontdekten in de verte op een akker. Hij zat daar zo lekker op z’n gemak in de diepe sneeuw. Toen we onze truck stopten en ik een foto maakte, begon hij weg te lopen door de diepe sneeuw.

We waren rond half 7 weer thuis. Moe maar erg voldaan , en allebei met een flinke rode kleur van de zon en buitenlucht.
Volgende keer gaan we weer maar dan naar de hoofdingang.
Voor ons geen heuvels meer! Hahaha!


" >

" >



























Vrijdag 26 Februari

Wat een weertje was het vandaag! Zaaaaalig! Rond de min 6c, strakblauwe hemel, zonneschijn en windstil. Je kon de vogeltjes horen fluiten in het bos. Enig!
We waren rond een uur of 3 op de boerderij en zijn gelijk met onze klusjes begonnen. Paarden in de bak, water en hooi bijvullen en katten voeren.
Daarna Chinook in de round pen gezet om haar hoef te weken in water met speciaal zout. Ik had een kleine blauwe plastik bak en vulde deze voor een klein deel met heet water. Ron deed het zout erbij (echt teamwork hahaha) en roerde het met de steel van de bezem goed door elkaar.
Daarna hield Ron Chinook vast en ik zette de bak met zout water naast Chinooks hoef. Ik tilde haar hoef op, schoof de bak eronder en zette haar hoef in het hete water. Eerst tilde ze gelijk haar hoef weer op maar ik duwde het weer neer en zei Stand! (sta stil) Nog een keer tilde ze haar hoef op en ik weer Stand! Daarna bleef ze keurig met haar hoef in de bak staan en kon het weken. We hebben haar zo’n 10 minuten zo laten staan en ondertussen aaide ik haar en Ron gaf haar wat hooi te eten. Daarna tilde ik haar hoef op, schoof de bak onder haar been vandaan en klaar. Morgen gaan we dit weer herhalen en dan zondag nog een keer en dan moet het goed zijn , volgens de hoefsmid.
Ik zette haar weer in de wei en heb daarna Fenna in de round pen gezet met wat hooi. Ik wilde vandaag met haar aan de slag.
Eerst heb ik haar goed geborsteld. Alle paarden beginnen flink hun wintervacht te verliezen. Gisteren zat ik onder de blonde haren van Freya, vandaag waren het witte en grijze haren van Fenna. Hahaha!
Na het borstelen heb ik haar hoeven schoongemaakt en met olie ingesmeerd. Ze deed even wat moeilijk met haar rechter achterbeen en week steeds uit. Totdat ze tegen het hek van de round pen aan zat. Toen gaf ze me netjes haar hoef, al was het nog wel wat zenuwachtig.
Daarna opgezadeld en het bitloze hoofdstel ingedaan. Ze deed direct haar hoofd omlaag toen ik het voor haar hield en ik kon het zonder probleem omdoen. Natuurlijk wilde ze haver als beloning maar ik heb haar alleen geaaid en met mijn stem beloond. Vond ze niet zo leuk maar ik wil er geen gewoonte van maken. Ik moest haver gebruiken met Fenna , en ook met Freya, omdat ze zo kopschuw reageren met het omdoen van het hoofdstel. Ieder had haar eigen reden maar zogauw het soepel gaat is haver niet meer nodig.

Ik deed de lange teugels om en bracht haar naar de buitenbak. Ron had de andere paarden al uit de bak gelaten.
Het werken met de lange teugels ging ontzettend goed. Fenna luisterde prima en ik heb zo’n 10 minuten met haar gelopen. Daarna mocht ze even pauzeren en hooi eten. Alleen…..dat deed ze niet. Ze stond bij het hek waar de truck stond en begon aan het schrikdraad te trekken, een nare gewoonte van haar. Ze doet het wanneer er geen stroom op staat en ze weet precies wanneer dat is. Daarna begon ze met haar hoef in de waterbak te maaien en te bijten in de rand van de waterbak. De pauze was dus snel over want madam verveelde zich. Hahaha!

Ik wilde met haar gaan rijden. Ik had niet meer met haar gereden sinds in de round pen bij Kerri, wat ik geloof in september was. Nu is het 5 maanden verder en het werd tijd om het weer op te pakken.
Eerst heb ik in de bak wat voorbereiding gedaan zoals hangen aan het zadel, bewegen van de stijgbeugels en m’n gewicht in de stijgbeugels doen door er aan te hangen. Alles aan beide kanten natuurlijk, want voor een paard is geen kant hetzelfde. Een kant wordt beheerst door de linkerhelft van de hersenen, de andere kant door de rechterhelft.
Een paard kan heel mak zijn aan de linkerkant maar als je de rechterkant niets geleerd hebt, kunnen ze heel erg schrikken als je bvb aan die kant zou opstijgen.

Daarna liet ik Ron Fenna vasthouden , zij het losjes, en met behulp van een krukje, ben ik in het zadel gaan zitten. Fenna bleef netjes staan. Daarna ging Ron voor ons lopen en Fenna begon hem te volgen. We liepen een poosje op deze manier en toen bleef Ron bij het hek staan terwijl ik met Fenna ging rond stappen. Ze vond het moeilijk om van Ron weg te moeten en iedere keer wilde ze er weer naar terug. Ron ging op een gegeven moment maar in de truck zitten en dat hielp wat. Maar nog steeds bleef ze naar hem trekken. Tja, hij was nu haar safe spot. Ik was echter vastberaden om haar te laten doorlopen en dan luisterde Fenna ook wel. Van richting veranderen ging ook erg goed, behalve als ze niet bij Ron weg wilde. Dan protesteerde ze door haar hoofd omlaag of omhoog te doen en wilde niet meewerken totdat ze in de gaten kreeg dat ik niet opgaf. En dan luisterde ze weer keurig.

We hebben 20 minuten in de bak gereden en toen was het tijd om te stoppen nu ze het nog zo netjes deed.
Ik heb haar afgezadeld en terwijl Ron al wat spulletjes in de truck deed, bracht ik haar naar de wei. Ik had nog wat haver in m’n zak maar voordat ik het haar kon geven liep ze al snel naar het hooi. Nou ja, volgende keer dan maar. Hooi en rust is ook een fijne beloning voor haar.
Ik bracht het zadel terug in de schuur en heb nog een lange wandeling met Scruffy gemaakt. Het was al kwart voor 6 maar het was nog steeds heerlijk buiten.
Ik ben heeeeel trots op Fenna want ze had het echt zo goed gedaan. Ik was heel blij!
Het bitloze hoofdstel schijnt goed te werken en Fenna reageert er goed op. Dus ik ben dubbel blij!
Nu is het een kwestie van regelmatig met Fenna werken zodat ze weer helemaal vertrouwt wordt met bereden worden.
Morgen doen we alleen Chinook haar hoef weken. In de middag willen Ron en ik gaan langlaufen in Good Spirit Provincial Park. Het blijft prachtig weer dus we nemen het er even van.
Maar zondag ga ik weer met de paarden aan de slag.

Hieronder wat foto’s en ook nog wat korte filmpjes van het werken en rijden met Fenna vandaag.



" >

" >

" >









Donderdag 25 Februari

Het was zalig weer vandaag. De kou is verdwenen en de wind was mild vanuit het noorden. Met min 12c , dat opliep naar min 9c, was het heerlijk op het erf.
We begonnen gelijk met water en hooi bijvullen. Freya was aan het eten van het hooi dat ik naast de round pen had neergelegd maar later kwam ze toch bij ons kijken. Het hek stond nog open voor de truck. Omdat Freya voorheen nooit terug kwam van de round pen, laten we dat gewoon open. Maar nu had ze zoiets van…even kijken wat ze aan het doen zijn!
En toen wandelde ze op haar gemakkie het erf op. Ze liep langs al de opgeslagen hooibalen en bij de laatste begon ze te eten. Scruffy en Hjalmar liepen ook daar rond maar dat maakte haar niets uit. Ik ben haar , toen we klaar waren, dus gaan halen en heb haar gelijk in de round pen gezet met wat hooi.
Na onze klusjes ben ik met haar aan het werk gegaan.

Ik had op het internet een informatief filmpje gezien over het links en rechts om leren aan een paard. Freya doet het soms heel goed maar andere keren is ze erg koppig en ‘vecht’ om NIET de richting in te gaan waar ik haar wil hebben.
Ik begon vandaag weer eerst met grondwerk aan het halster. Ik knoopte het halster touw aan beide zijden van het halster en als teugels legde ik deze over haar schoft.
Ik ging naast haar staan , en legde de rechter teugel tegen haar nek en iets over haar manen terwijl ik met de linker teugel druk gaf door het naar mij toe te trekken. Zogauw ze toegaf aan de druk beloonde ik haar door de teugels weer los te laten.
Ik deed dit zo’n 15 minuten met haar en we oefenden beide kanten. Freya pikte het snel op en daarna zadelde ik haar op en deed haar hoofdstel om.

In de buitenbak heb ik deze oefening nog een keer herhaald en ben toen in het zadel gaan zitten. Eerst liet ik haar stappen. Het maakte niet uit waarheen, zolang ze maar voorwaarts ging. Dat ging erg goed en ze reageert heel netjes op de druk van mijn benen. Daarna begon ik met de richting veranderen. Ze liep netjes op de hoefslag en bij elke hoek moest ze wel keren , dus nam ik dat als begin punt en legde net voor de hoek de ene teugel tegen haar hals en gaf druk met de andere teugel. Ze keerde netjes haar hoofd en ik liet de teugels weer vieren. Dat was de beloning. Nog steeds had ze momenten dat ze niet wilde, maar ik probeerde daar op in te spelen. Zogauw ze van richting veranderde , zelfs als het niet de richting was die ik haar wilde laten gaan, draaide ik het zo om dat het leek alsof ze toch deed wat ik van haar vroeg. Het werkte, want haar koppigheid werd een stuk minder.
We hebben ruim een half uur gewerkt en ik was heel tevreden. Ze was meer relaxed en ik ook.
Volgende keer gaan we dit weer doen en ik ben erg benieuwd hoe het zal gaan.

Nu de dagen weer lengen , beginnen de paarden hun wintervacht te verliezen. Nadat ik Freya had geborsteld zat ik onder de blonde haren! Een jogging broek is niet de meest ideale kleding in deze tijd van het jaar. Hahaha!

Nadat we klaar waren met rijden heb ik Freya afgezadeld, nog even na geborsteld en in de wei gezet met een handje haver. Ze is trouwens een stuk minder kopschuw wat haar oren betreft. Een paar weken geleden kon ik haar oren niet aanraken maar nu zijn we al zover dat ik ze kan aaien en vastpakken zonder dat ze in paniek raakt. Ook het hoofdstel omdoen gaat een stuk beter. Ik geef haar een beetje haver als ze haar neus in het hoofdstel steekt en terwijl ze dat aanneemt , leg ik het hoofdstel over haar rechteroor. Ze heft nog wel haar hoofd wat op, maar omdat ze zo druk is met haar mond vol haver, heb ik de tijd om het hoofdstel ook over haar linkeroor te doen. Voor ze het beseft ben ik al klaar. Ze begrijpt nu in ieder geval dat ik haar geen pijn wil doen. Ik leg ook tijdens het grondwerk vaak mijn hand achter haar oren en als ik haar beloon dan aai ik haar nek, wangen en ook neem ik haar oren mee in de beloning. In het begin vond ze dat maar niks maar vandaag liet ze het toe zonder enig verzet.
Weer een stapje verder in de goede richting!








Dinsdag 23 Februari

Het was vandaag een hele mooie zonnige maar heeeeeel koude dag. Min 25c, windchill rond de min 32c. Niks geen voetebad voor Chinook vandaag. Het was gewoon te koud. Ron en ik hebben de paarden van hooi en water voorzien en weer terug in de wei gezet. Ze hebben extra veel hooi gekregen want vannacht wordt het ook erg koud.
Om toch iets met de paarden te doen, ben ik weer gaan desentisizen. We hadden een soort van fluit, dat heel veel kabaal maakt als je er op blaast. Het is luider dan een claxon van een auto. Ik met m’n camera naar de hooibak gelopen waar ze allemaal stonden te eten. Ik had de camera klaar en begin op dat ding te blazen.
Ik verwachte dat ze op zouden springen en weg zouden rennen maar nee hoor.
Ze stonden wat verbaasd te kijken en Misty en Fenna kwamen naar me toe lopen.
Ze waren meer nieuwsgierig dan bang. Ze weten gewoon dat ze veilig zijn bij ons he? Ik kan van alles laten zien of laten horen…..het doet ze niet veel.
Ze kwamen allemaal heel dicht bij me staan om het fluitje te ruiken! Hahaha!
Ik heb in ieder geval toch nog wat leuke foto’s kunnen maken. Vooral toen Ron er op ging blazen en Rhianna naar hem toe kwam. Ze kijkt zooo verbaasd! Dat komt door haar gezichts uitdrukking met die verbaasde ogen van haar. Ze heeft een erg sprekend gezicht omdat je altijd haar oogwit kan zien als ze even verbaasd is. Echt grappig!
De paarden waren geen van allen erg onder de indruk van al het kabaal dat we maakten.
Ben wel blij dat ik het heb uitgeprobeerd. Van de zomer gaan we een cd maken met allemaal vreemde geluiden erop. Van vuurwerk tot snel verkeer, van plonzen in water tot knallen van uitlaten. En dat dan laten horen via een grote speaker. En dan een aantal keren dit afdraaien deze zomer en ze zullen niet op of om kijken als ze weer eens iets vreemds horen. Leuk om te doen en erg leerzaam voor de paarden!



















Maandag 22 Februari

Afgelopen weekend zijn we naar Duck Mountain Provincial Park geweest. We hadden voor een nachtje een cabin gehuurd en Paul had een vriend uitgenodigd. De jongens wilden gaan snowboarden.
We brachten ze dus als eerste naar de ski hill. Paul kon helaas geen snowboard huren want ze waren allemaal al weg. Dus op de skies dan maar. Gelukkig kon hij later de snowboard van een vriend krijgen. Hij boft…kon ie zowel skieeen als snowboarden!
We zijn een uurtje gebleven en konden zowaar een kiekje maken van Paul op de skies. Na warme choco en frietjes zijn Ron en ik naar de cabin gegaan en hebben de spullen uitgeladen.

Daarna zijn we naar de langlauf trails gegaan die ietsje verderop bij de lodge zijn.
Wij op onze skies en de trail op. We hebben een uur gelanglaufd en het was geweldig. Wat een prachtige natuur is het daar toch. En ondanks de bewolking was het zalig weer met net min 4c en geen wind. We hebben een uur gelanglaufd en zijn toen weer naar de cabin gegaan om een glaasje wijn te drinken. Toen Paul en Robert terug kwamen van de ski hill hebben we met z’n vieren heerlijk gegeten. Chili! Mmmm…dat gaat er wel in na zo’n middagje in de buitenlucht.

Na het eten gingen de jongens sleeen, en Ron en ik zijn naar de hottub in de lodge gegaan. Ik heb ook nog wat baantjes gezwommen en na een uur zijn we terug gereden. We zagen dat de jongens in het hutje waren bij de schaatsbaan en gaven ze eenlift naar de lodge zodat zij ook nog even konden zwemmen.
Ron en ik terug naar de cabin en heerlijk onderuit met een bakkie koffie voor de tv.

De volgende ochtend sliepen de jongens uit maar ik was al heel vroeg op. Om half 8 met Scruffy een lange wandeling gemaakt. Wat een stilte. Het sneeuwde heel licht en het enige geluid dat ik hoorde was van kraaien en kleine vogeltjes. Na bijna een uur was ik weer terug in de cabin en heb een heerlijk ontbijt gegeten wat Ron had klaargemaakt met een vers bakkie thee. Mmmm!

Rond een uur of 9 ben ik nog even gaan langlaufen bij het meer. Het was zo prachtig buiten dat ik er nog even van wilde genieten voor we weer naar huis gingen.
Tegen 10 uur was ik weer terug en heb nog wat gegeten. Van de buitenlucht en de beweging krijg je trek! Hahaha!

Toen de jongens geroepen en ingepakt en om kwart over 11 waren we weer op weg naar huis. Het was een zalig weekend geweest. De jongens hebben schik gehad en Ron en ik zijn na jaren weer samen op de latten geweest. Geweldig!

Vandaag kwam Scott, de hoefsmid. Het was weer tijd om de paarden te bekappen.
Hij begon met Flicka want ik wilde haar zo snel mogelijk uit de buitenbak hebben zodat er geen gejaag zou ontstaan. Flicka was snel klaar want ze gedroeg zich heel netjes. Alleen probeerde ze Scott een keer te bijten maar hij strafte haar direct af en vanaf dat moment gedroeg ze zich als een engeltje. Dat is het enige nadeel met Flicka, dat ze heel soms probeert te bijten als je niet oplet.

Na Flicka was Misty aan de beurt. Ze is altijd een van de beste om bekapt te worden maar vandaag had ze haar dag niet. Wat een toestand! Ze wilde niet stilstaan dus vastgezet aan de paal voor de buitenbak. Ze bleef proberen om los te komen, zelfs tussen het bekappen door.
Een keer stond ik naast het hek en hield haar vast terwijl Scott aan de andere kant aan het werk was met haar.
Ze begint weer te trekken, raakte in paniek en gleed uit. Ik ontsnapte nog maar net aan haar maaiende hoeven! Ik stond dus totaal aan de verkeerde kant want ik kon nergens heen. Vanaf dat moment hield ik afstand.
Ik ga Misty af en toe weer even vastzetten in de round pen, zodat ze leert om stil te staan. En ze deed het zo goed al die tijd! Maar ja, net als mensen hebben paarden ook wel eens hun dag niet.

Na Misty heb ik Fenna uit de bak gehaald. Ze gedroeg zich heel netjes en liet zich rustig bekappen. Ze was dan ook zo klaar.
Rhianna speelde ook even op , maar al snel had ze door dat het makkelijker was voor iedereen om rustig stil te staan.
Na Rhianna was het de beurt aan Chinook. Chinook was wat onrustig met haar hoofd. Soms probeerde ze op Scott te leunen, wat niet handig is natuurlijk. Maar verder ging het uitstekend. Ik moet wel een van haar voor hoeven weken in water met seltzer zout. Hij weet het niet zeker maar denkt dat ze een abces heeft of heeft gehad in haar rechter voorhoef. Hij raadde me aan om haar hoef eens per dag 10 minuten te weken in heet water met epsom zout.Na een aantal keren zou het moeten helpen. Chinook loopt niet mank maar hij merkte dat ze gevoelig was bij die hoef. Hij heeft haar zo bekapt dat er geen druk meer zit op dat punt van haar hoef.
Morgen gaan we dus beginnen met weken.

Als laatste was Freya aan de beurt. Scott zei al….de ergste voor het laatst! Hahaha.
Maar hij was heel erg verrast dat Freya zich keurig gedroeg. Hij had haar wel kort vastgezet aan de paal in de round pen voor het geval dat. Maar ik stond naast haar en aaide haar wangen , wat ze heerlijk vindt. Ondertussen sprak ik haar zachtjes toe en Scott kon zonder enig probleem zijn werk verrichten. Hij was erg blij met haar gedrag en zei zelfs dat ze nog wel eens de beste van de hele kudde kon worden wat bekappen betreft! Dat was fijn om te horen. Een teken dat ik het grondwerk met Freya goed heb gedaan.
Op een dag zal ze los staan terwijl hij zijn werk kan doen zonder dat ze een stap verzet!

Volgende keer als hij weer komt, op 19 april, krijgt Freya ijzers onder zodat haar hoeven kunnen helen. Hij gaat ze op een manier onder de hoeven doen waarbij de hoef nog steeds kans krijgt om in en uit te zetten, wat erg belangrijk is voor een paardehoef. Hij is net als ik geen voorstander van hoefijzers maar ja….soms moet je om het paard te helpen om weer gezonde hoeven te krijgen.
Vreselijk dat Freya niet eerder was bekapt in haar leven totdat ik haar kreeg. Ik weet zeker dat Freya, toen ze bij ons kwam, pijn had aan haar hoeven. Pas nadat ze voor het eerst was bekapt , begon ze lekker te rennen in de wei. Voorheen ontweek ze het altijd om te rennen maar nu kan ze heerlijk gek doen en vrolijk bokken en fier galoperen als ze uitgelaten is. Verder loopt ze ook niet mank waar ik heel blij om ben.
Scott zag wel al een grote verbetering in haar hoeven maar ja….het duurt een jaar voordat een hoef totaal is uitgegroeid. Het is een langzaam proces maar ik heb goede hoop. Hij was wel bang dat ze waarschijnlijk haar hele leven hoefijzers moest hebben omdat haar hoeven zo vervormd zijn. Maar ja. Wat moet dat moet. Ik ben wel blij dat hij haar zonder ijzers laat zogauw het mogelijk is. We proberen het 6 weken en kijken dan hoe haar hoeven zijn.
Laten we maar hopen dat haar hoeven zullen genezen.
Nadat Scott klaar was met Freya heb ik haar in de wei gezet bij de anderen die al lekker stonden te smullen van het hooi dat Ron in de bakken had gedaan.
Na 2 uur staan was ik aardig gebroken dus …..lekker naar huis , relaxen!






































Vrijdag 19 Februari

Toen we vandaag bij de boerderij aankwamen , kwam Shawn en zijn nicht net aanrijden op hun snowmobiels. Op het erf gekomen mocht ik even bij Shawn achterop een ritje maken. Leuk! Ik heb nog nooit op zo’n ding gezeten dus dat was wel even spannend. Ze kunnen namelijk erg hard, wel 145 km pu. Zo snel hoeft het niet voor mij hoor, dus Shawn reed heel rustig. Op het veld vroeg hij of ik een stukje wilde rijden. Waarom niet, dus zo gezegd zo gedaan. Daar ging ik dan. Natuurlijk in een slakkegangetje. Hahaha! Ben geen held. Maar ik vond het wel heeeeel erg leuk!

Tjonge jonge , wat een zalig weertje hebben we toch. Vandaag was het dan wel weer bewolkt met zelfs een beetje sneeuw , maar zo zacht …..echt genieten.
Paul hielp ons met het hooi en water en heeft ook een paadje gemaakt naar de trailer. Zogauw het overdag vorstvrij is , gaan we daar weer gebruik van maken. Het is dan wel handig als we er zo in kunnen en niet eerst door een halve meter sneeuw moeten ploegen.
Daarna heeft Paul Misty geborsteld en wat met haar rondom het erf gelopen. Dat heeft ze af en toe even nodig, wat extra aandacht. Ik heb zelf haar hoeven uitgekrabt en ze met olie ingesmeerd. Wat geeft ze haar hoeven toch keurig! Het is totaal geen probleem voor haar en blijft netjes staan. Echt een schatje is ze.
Terwijl Paul Misty borstelde, heb ik Flicka geborsteld en haar hoeven verzorgd. Het ijs eruit getikt en ook met olie ingesmeerd. Ze zag er weer piekfijn uit toen ik haar ging opzadelen. Maar wat was ze ongeduldig zeg. Pffffff. Een heel ander karakter dan Freya. Ik moest echt boos op haar worden voordat ze eindelijk rustig stil stond en me niet tegen het hek duwde. Toen ze eenmaal haar hoofdstel om had , werd ze op slag heel kalm. Paul was ondertussen klaar met Misty en zette haar terug in de buitenbak bij de andere paarden. Daarna liet hij ze allemaal in de wei.
Ron was bezig om de truck op te ruimen toen ik in het zadel ging. Wat een makkie is Flicka nu om op te stijgen vergeleken met Freya, die toch een stuk groter is. Ik weet nog goed , toen ik Flicka pas had, wat een moeite het me koste om op te stijgen. Hahaha! Ik had zelfs een krukje nodig in het begin! Erg he? Maar met jaren oefenen ben ik wat leniger geworden en dat is nu goed te merken.

Eerst met Flicka wat rond het erf gelopen. Ze keek haar ogen uit en ik merkte dat ze er plezier in had om even uit de wei te zijn.
Daarna de oprit opgereden. Scruffy liep gezellig met ons mee. Dat is zo leuk met Flicka dat dat gewoon kan. Ze is gewend aan Scruffy.
Flicka had wel moeite om het erf te verlaten maar na veel aansporingen met mijn stem en benen liep ze toch door. Tja, dat is het enige met haar na lange tijd niet buiten rijden. Dan wil ze niet graag van de andere paarden vandaan. Maar ik was niet van plan om de weg op te gaan omdat er best wel veel snowmobiels in de buurt aan het rijden waren. En de paarden waren aardig uitgefreaked toen Shawn en zijn nicht het erf kwamen oprijden. Wat een paniek zeg! Rennen door de wei, sneeuw stoof op, zwiepende staarten en angstige blikken van de paarden…….ze vonden het maar niks, die herrie dingen zo dichtbij. Op het veld vinden ze niet erg maar dit was TE. Hahaha! Wel heel goed voor ze om mee te maken. Weer een stukje desentisizing!

Met Flicka wilde ik echter geen risico nemen. Ze luistert best wel goed maar als een paard echt angstig wordt dan weet je het nooit. Dus bleven we op en neer rijden naar de weg en rondom het erf. Af en toe een beetje draven maar meer rustig stappen en genieten van elkaar en de omgeving.
Het sneeuwde een beetje maar het was totaal niet koud met min 6c.
Toen ik Flicka liet draven naar de weg, begon Freya te hinniken en galopeerde naar ons toe. Ze stopte vlak voor de omheining, en hinnikte weer. Ze vond het maar niks dat haar vriendinnetje van het erf af draafde! Bij de weg gekomen liet ik Flicka weer omdraaien en we stapten weer terug naar het erf. Freya begon gelijk helemaal uitgelaten te galoperen, blij dat Flicka weer terug kwam. Hahaha! Ron was op het erf om foto’s te maken en we moesten allebei erg lachen om malle Freya. De andere paarden hadden er geen probleem mee dat Flicka weg liep. Maar Freya….die maakte er een hoop bombarie van. Dat wordt wat als ik met Flicka verder weg ga! Hahaha.

Terug gekomen was het al kwart voor 6. Ik heb Flicka afgezadeld en gaf haar wat haver voor ik haar weer in de wei zette. Nu kon ze weer lekker hooi eten.
Paul ging nog even met Scruffy wandelen en toen zijn we weer naar huis gegaan.
Het was een hele fijne middag geweest!










Donderdag 18 Februari

Pas rond een uur of drie waren we vandaag op de boerderij maar omdat het nu weer lekker lang licht is, is dat niet zo’n probleem.
Paul en Shawn waren ook weer meegekomen en ze hebben bij de paardetrailer de laatste sneeuw weggehaald en rondom de balen op het erf ook. Ze hebben ze daarna allemaal klaar gelegd voor gebruik. Heerlijk! Het scheelt Ron en mij nu hoop werk om ze uit de sneeuw te graven. Echt fijn , wat extra handen!

Terwijl de jongens aan het werk waren hebben Ron en ik onze klusjes gedaan. Daarna paarden weer in de wei gezet en Freya in de buitenbak gezet.
Ik heb haar daar geborsteld en opgezadeld en heb haar eerst gelongeerd.
Dat was even wennen voor Freya, want ineens was er zoveel meer ruimte om haar heen. Ook de geluiden van de jongens op het erf vond ze erg interessant en het leidde haar erg af. Toch ging het niet slecht voor een eerste keer. Ze moet alleen nog leren dat er nu geen omheining vlak naast haar is en dat ze in de cirkel bij mij moet blijven. De grotere ruimte maakte dat ze zelfs een keer in galop ging toen ik mijn zweep wat hoger hield om haar aan te sporen tot draf! Het was mooi om te zien want het was een rustige en beheerste galop.

Na het longeren weer in de lange teugels gewerkt. Dat ging redelijk. Het van richting veranderen gaat nog steeds wat stroef maar dat is een kwestie van veel oefenen. Maar ze ging er niet in draf vandoor zoals ze op het erf doet dus dat was een goed begin!

Na een pauze ben ik nog een 20 minuten met haar gaan rijden in de buitenbak. Ik wilde dat al heel lang proberen want ik was benieuwd hoe ze dat zou doen. Voor een eerste keer met zoveel ruimte ging het niet slecht. Af en toe moeite met het links en rechts om gaan maar we blijven daar gewoon aan werken. Ze was ook veel afgeleid door de geluiden van de jongens en soms duurde het even voordat ze ging stappen. Toch was ik heel tevreden met het resultaat. En Freya had vandaag een goede work out!
Ron heeft weer filmpjes en foto’s gemaakt, de lieverd. Het is zo handig om filmpjes te hebben van het werk dat ik doe met de paarden. Bij het terugkijken zie ik dan wat ik fout doe of waar een bepaald probleem ligt. De volgende keer kan ik dat dan verbeteren.
Het was al tegen 6 uur toen we weer naar huis gingen en het was nog steeds licht!
Zalig toch , die langere dagen weer.
Morgen ben ik vrij en dan ga ik zeker met Flicka rijden en hopelijk heb ik tijd om met Fenna te werken.
Hieronder het filmpje waar ik met Freya rij in de buitenbak vandaag en natuurlijk weer wat foto’s.


" >














Woensdag 17 Februari

Wat een heerlijke middag was het op de boerderij.
Het was lekker zacht weer met een klein beetje westenwind, dus geen last van op het erf.
Paul en zijn vriend Shawn gingen vanmiddag met ons mee om de barn uit te mesten. Paul wil graag in het weekend gaan snowboarden in Duck Mountain Provincial Park en wilde daar wel voor werken. Nou , geen probleem, werk genoeg op de boerderij! Hahaha. Paul bood aan om 3 middagen te komen helpen dus dat is hartstikke mooi. En leuk voor Paul dat zijn vriend hem vandaag wilde meehelpen.

Terwijl de jongens met het uitmesten begonnen, hebben Ron en ik het hooi en water gedaan. Daarna ben ik met Freya aan de slag gegaan. Eerst gewoon longeren in de roundpen en dat gaat heel erg goed. Ze luistert prima naar de commando’s voor stap, draf , halt en van richting veranderen. Ik was heel tevreden!
Na een korte pauze waarin ik haar even hooi liet eten heb ik de lange teugels bij haar omgedaan en wilde het weer op het erf proberen.
Dat ging dus totaal niet. Ze stopte niet als ik daar om vroeg en ging de diepe sneeuwbanken weer in. Daarna , toen ik haar weer netjes op het pad had, draafde ze weg ( ik moest de teugels laten vallen want ze was te sterk voor mij ) en stopte bij wat hooi op de grond.
Toen ze in de sneeuwbank liep, joeg Fenna Chinook door het schrikdraad van de buitenbak. Alle paarden stonden daar nog ivm het uitmesten van de barn.
Ze bleef verder wel heel kalm en had zich niet bezeerd. Ron ging het draad repareren met een connector wat gelukkig snel gedaan was. We lieten Chinook in de wei staan, waar ze hooi at naast de roundpen en de jongens verder niet in de weg stond.

Ik heb Freya weer in de roundpen gedaan en heb daar met haar aan de lange teugels gewerkt. Na 2 minuten wat koppig gedrag deed ze het heel netjes. Ik liep achter haar en ze stopte netjes als ik de teugels aannam. In het begin moest ik hard trekken maar daarna hoefde ik maar heel licht aan te nemen om haar halt te laten houden. Het van richting veranderen ging even moeilijk maar de laatste 5 minuten ging dat ook een stuk beter.
Volgende keer gaan we verder hiermee in de buitenbak.

Ik wilde het gelijk al proberen en Ron en ik hadden de paarden in de wei gezet zodat de bak vrij was om in te werken.
Paul en Shawn waren klaar met de barn en waren in het bos op onderzoek uit. Freya werd heel hyper van alle geluiden van brekende takken, luide stemmen, geroep en geschreeuw die uit het bos kwamen en ze begon zenuwachtig te draven in de round pen. Ik riep de jongens uit het bos en toen rende Paul naar de sneeuwheuvel op het erf. Freya nog zenuwachtiger nu! Ik besloot om haar terug in de wei te zetten, want als ze zo hyper is , pikt ze toch niks op.
Ik begon met haar bitloze hoofdstel los te maken en toen ik alle riempjes los had, draafde ze van me weg, in paniek omdat Paul de heuvel oprende. Vond ze dus eng. Hahaha! Ik riep haar maar ze wilde niet bij me komen en bleef Paul in de gaten houden. Ze vond het maar niks.
Ik vroeg Paul om terug bij ons te komen en legde uit dat Freya zenuwachtig werd van hem en hij ging met z’n vriend in de truck wachten tot ik Freya in de wei had gezet. Zogauw Paul uit het zicht was, kwam Freya gelijk naar me toe en kon ik haar zadel en hoofdstel afdoen.
Mal paard. Hahaha! Maar tja, ze is dit niet gewend op de boerderij. Het is er altijd rustig op wat verkeer na en verder herten , coyotes en vogels. Dus wel logisch dat ze er wat nerveus van werd. Vooral als je bedenkt dat geluiden vanuit het bos normaal gesproken coyotes zijn, waar ze de bescherming nodig heeft van de kudde. En tja…alle paarden stonden bij de barn hooi te eten en zij was alleen in de round pen.
Maar ze went er wel aan.
Terug in de wei wilde ze bij mij blijven. Ik nam de gelegenheid om wat met haar oren te ‘spelen’. Ze vindt het absoluut niet prettig als ik het hoofdstel over haar oren doe. Wie weet wat ze met haar hebben gedaan toen ze 2 keer per jaar geschoren werd. Ze is heel schichtig als ik haar oren aanraak. Dus daar moeten we ook aan werken. Nu had ik wat haver in mijn zak en als ik haar hoofdstel omdoe, geef ik haar tegelijkertijd een beetje haver als beloning. De eerste keer dat ik dat deed ging het nog best moeilijk en moest ik het hoofdbandje verwijderen en er later weer op doen. Dit keer kon ik het hoofdstel over haar oren doen , een voor een, en al vond ze het niet leuk, ze werd afgeleid door de haver en ik kon het hoofdstel omdoen.
Nu ze in de wei stond, liet ik haar haar hoofd omlaag doen terwijl ik mijn rechterhand achter haar oren leg. Zogauw ze haver eet, aai ik haar rechteroor. In hetbegin schrok ze even maar ik hield de haver weer voor en ze liet haar hoofd gelijk weer zakken. En ik weer haar oor aaien. Na een aantal dit gedaan te hebben schrok ze niet meer, dus het had prima resultaat!
Ik was daar erg blij om. Het is erg moeilijk met een paard te werken dat kopschuw reageert bij het hoofdstel omdoen.

Rond kwart over 5 zijn we naar huis gegaan. Heerlijk dat het nog zo lang licht is nu!
Dit weekend gaan we naar Duck Mountain Provincial Park en overnachten in een cabin. Paul en Shawn willen graag snowboarden maar ze konden geen lift naar het park krijgen. Ik dacht…..nou , dan gaan we toch een nachtje in een cabin. Van zaterdag tot zondag. Leuk! Paul en Shawn kunnen zich uitleven met snowboarden, en Ron en ik gaan samen langlaufen! Zo leuk!
De jongens kunnen ook sleeen want de cabins liggen vlak bij de slee heuvel. En natuurlijk ga ik ook sleeen! Hond gaat mee, dus die zal ook een hoop plezier hebben in de sneeuw en het bos.
We hebben er enorme zin in!
Ron en Paul verzorgen de paarden in de ochtend, zodat als ik terug kom van m’n werk , we direct kunnen vertrekken. En dan zondag middag zijn we weer terug om de paarden weer van hooi en water te voorzien.
Er wordt bewolking verwacht maar wie weet komt het zonnetje toch even door voor wat mooie foto’s.
Hieronder een foto van Paul en Shawn toen ze even een kijkje namen op de hooizolder van de barn en een kort filmpje van Freya tijdens het longeren.


" >



Dinsdag 16 Februari

Gisteren was het lekker zonnig en Ron en ik hebben mest geruimd rondom de band en hooibak. Vooral rondom de band lag er erg veel en we zijn anderhalf uur bezig geweest om alles weg te halen. Voor nu leggen we alles op een grote hoop iets verderop en als het warmer wordt, brengen we alles met de tractor naar de mesthoop aan de rand van het erf. In de lente kan het op het land gestort worden als bemesting. Het is heel wat meer mest nu met 6 paarden!
Nu moeten we alleen de barn nog uitmesten maar daar wacht ik mee tot de nachten minder koud zijn. Dan kan ik de barn gelijk afsluiten totdat ze het weer nodig hebben,

Vandaag was het min 9c , bewolkt en sneeuwbuien af en aan en de wind was bbbrrrrr. Na het hooi en water geven ben ik met een paraplu het weiland ingegaan. Freya stond naast de round pen het hooi te eten wat ik daar had neergelegd.
Toen ik haar riep kwam ze naar me toe en keek nieuwsgierig naar de nog opgevouwen paraplu. Ik liet haar eraan ruiken en betasten met haar lippen. Daarna bewoog ik het en klapte het uit. Ze schrok van het uitklappen maar kwam later toch weer nieuwsgierig naar me toe. Flicka kwam ook kijken maar was niet erg onder de indruk van de paraplu. Flicka vindt niet snel vreemde dingen eng. Maar owee als we langs bosjes rijden! Dan denkt ze dat er achter elke struik een roofdier op haar wacht. Hahaha!

Fenna en Chinook kwamen ook even kijken wat er aan de hand was en ik liet ze de paraplu zien en ruiken , klapte het open en dicht, hield het omhoog en omlaag.
Chinook was ontzettend nieuwsgierig en vond alles wat ik met de paraplu deed erg interessant!
Later kwam Rhianna ook even kjiken. Ze was niet bang en ik moest haar zelfs achteruit laten lopen zodat ik meer persoonlijke ruimte had! Het liefst had ze de paraplu in haar mond genomen geloof ik. Hahaha.
Na een half uurtje had ik ze allemaal kennis laten maken met de paraplu op Misty na. Die bleef lekker eten bij de hooibak. Volgend keer neem ik Freya in de round pen want nu liep ze steeds weg omdat Fenna en Chinook te dichtbij waren naar haar zin.
Ondanks de kou was het toch een prima sessie waarin ik 5 van de 6 paarden heb kunnen betrekken. Ben ik weer een beetje op schema.
Volgende keer als het weer te koud is om met 1 paard aan de slag te gaan, verzin ik weer iets anders waarbij ik meerdere paarden tegelijk aandacht kan geven op een nuttige en toch leuke manier.
" >













Zondag 14 Februari

Vrijdag avond hebben we de openings ceremonie van de Olympische Winterspelen gezien op TV. De voorstelling was prachtig en erg high tech! Schitterend om te zien.
Vooral het gedeelte waar de walvissen te zien waren was adembenemend!
Ja, de hele show van begin tot eind was heel indrukwekkend vond ik en Ron en ik hebben er volop van genoten.

Afgelopen zaterdag was het prachtig weer toen we naar de boerderij gingen. Het was koud, min 17c, maar alles schitterde van de ijskristallen die door de lucht dwarrelden. We hebben er wat filmpjes van gemaakt en vooral met een donkere achtergrond kon je het heel goed zien. Het lijkt alsof het sneeuwt maar dat is dus niet zo. De lucht is blauw en het is prachtig helder weer. Maar het beetje vocht dat in de lucht zit bevriest en verandert in miniscule sneeuwvlokjes. Zoooo moooooi!

Ron en ik hebben de paarden van water en hooi voorzien en de katten verzorgd. Daarna zijn we voor het weekend naar Yorkton gegaan. Even met z’n tweetjes er tussenuit voor Valentijnsdag. Voor ons is dat een extra speciale dag omdat we elkaar voor het eerst hebben ontmoet op 14 Februari 2001. Op het vliegveld van Edmonton was het de eerste keer dat we elkaar zagen. Een heel bijzonder moment was dat, want we hadden elkaar alleen door de telefoon gesproken en via ICQ berichtjes uitgewisseld en natuurlijk email.
We hebben ontzettend genoten, veel gelachen en herinneringen opgehaald van onze eerste week samen, nu alweer 9 jaar geleden.
De tijd is zo snel voorbij gegaan maar we weten het allebei nog als de dag van gisteren.
Op de boerderij waren we snel klaar dus niet veel te vertellen.
Maar hieronder wat foto’s van afgelopen zaterdag op de boerderij en wat filmpjes.


" >

" >

" >






Vrijdag 12 Februari

Vanmiddag was het prachtig weer met min 7c, zon, bijna geen wind, blauwe lucht…..zalig.
Ron en ik hebben eerst de paarden van hooi en water voorzien. Toen ik ze in de buitenbak zette, begon Chinook al achter Flicka aan te jagen en ik zag dat Freya te bang was om in de bak te gaan. Ik besloot haar in de wei te laten staan. Ik pakte wat hooi uit de voerbak en legde dat voor haar neer en ze begon lekker te knabbelen. Daarna Ron met de truck in de wei gelaten en het hek weer gesloten. WE hebben de waterbakken gevuld en toen weer de truck uit de wei gedaan. Freya wilde eerst achter de truck aanlopen maar ik hoefde alleen maar m’n armen op te heffen en ze bleef netjes staan tot ik het hek weer achter Ron gesloten had.
We reden naar de grote ronde baal en ik begon hooi in de laadbak te doen. Ik zag dat Freya op haar gemak stond te drinken. Het moet wel even een opluchting zijn om niet weggejaagd te worden van waar ze ook staat. Voortaan doen we het dus maar zo. Het is ook goed voor haar want ze went aan de truck met het in en uitrijden. Niet dat ze daar warm of koud van wordt, ze blijft net zo rustig en kijkt alleen nieuwsgierig toe. Geen van de paarden zijn eigenlijk bang voor onze truck. Voor hen betekent het eten omdat we er steeds hooi in vervoeren.
Nadat het hooi en water gedaan was heb ik de paarden weer in de wei gelaten.

Daarna naar de ander wei om de omheining los te maken zodat de landbouwmachine van het veld gehaald kan worden. Het was zulk lekker weer en de zon voelde hartstikke warm aan. Beter nu dit soort klusjes doen dan wanneer het weer koud wordt.
We waren na een kwartier alweer klaar. Scruffy heeft nog even lekker door de hele diepe sneeuw gerold en gerend en toen was het tijd om weer naar huis te gaan.
We waren de yard nog niet uit of de bewolking kwam en de wind zette flink op. Onderweg naar huis begon het heel hard te sneeuwen. Wat een verschil ineens zeg!
De vooruitzichten voor aankomende week zijn niet zo geweldig meer als eerst. De min 2c is verdwenen en nu voorspellen ze koude nachten van min 30c.
Nog even een koude periode denk ik. Nou ja, als het zonnetje maar schijnt en overdag de temperaturen iets warmer zijn, dan is het niet zo erg.
Nog even geduld en dan ……lente!
























Donderdag 11 Februari

Jippieeee! Vandaag kreeg ik een email van de CFHA (Canadian Fjord Horse Association) dat de registratie van Freya klaar is en het certificaat is onderweg.
Hehe…het duurde even maar het is dan eindelijk toch gelukt allemaal.
Freya is nu officieel ingeschreven als een geregistreerd Fjordenpaard.
Hieperdepiep Hoeraaaaa!
Met dit papiertje is ze gelijk flink in haar waarde gestegen. Nog een jaartje training en haar hoeven weer helemaal netjes en dan is ze 10 keer zoveel waard als dat Ron en ik voor haar hebben betaald. Niet slecht voor een onverwachts koopje!
Maar het belangrijkste is dat ik haar nu kan laten dekken en het veulen kan ook geregistreerd worden. Nu maar hopen dat ze in staat is om een veulen te krijgen. Ze heeft altijd bij een hengst gestaan maar nooit een veulen gekregen dus tja….dat is dus afwachten.


De afgelopen week was het erg koud. De wind kwam van het zuiden, dus recht op ons erf. Echt Bbbrrrrrr! Ook regelmatig sneeuwbuien en met min 20c is dat geen pretje. Het was te koud om mijn schema aan te houden met de paarden. Het enige wat ik heb kunnen doen is met Freya werken afgelopen zaterdag. Het nieuwe leren bitloze hoofdstel was binnen gekomen en dat wilde ik natuurlijk uitproberen met Freya. Eerst passend gemaakt. Heerlijk dat geduld van Freya! Ze stond keurig stil terwijl ik alles op haar maat zette.
Daarna aan de lange teugel in de bak met haar gelopen. Het was al aardig koud maar ik moest het uitproberen. Ik heb 10 minuten met haar gewerkt en met dit hoofdstel luisterde ze stukken beter. De riempjes komen weer netjes los als ik de teugels vier , dus geen stress voor Freya. Het ging best wel goed al moet ze natuurlijk wel weer wennen aan dit hoofdstel na het werken in een gewoon halster.

Nu wil ik het nog met Fenna uitproberen maar ja….de volgende dag was het echt te koud en het werd niet beter de dagen erna. Maar komend weekend en volgende week wordt het een stuk warmer en meer zon.

Toen Ron en ik maandag op de boerderij kwamen, zagen we Freya en Misty in de buitenbak staan. Dat was gek! Hoe konden ze daar nu in zijn gekomen?
Nou , dat zagen we al snel genoeg. Aan het einde van de bak was het schrikdraad losgekomen. De onderste draad was compleet los en lag in een hoek van de bak. Insulators zijn gebroken of er af getrokken, en naast het hek waren de twee bovenste schrikdraden ook losgekomen. De paarden hadden dus een ingang gemaakt. Het moest net gebeurd zijn want het hooi in de bak was niet op.
Ik heb snel de bovenste twee schrikdraden vastgemaakt aan de paal en het losse draad hebben we buiten de bak gelegd.
De paarden konden nu tenminste in de bak zodat we het water en hooi konden doen.
Het was veel te koud om het draad te repareren maar voor nood hebben we met dun draad een onderste lijn gemaakt. Zogauw het weer beter wordt, moeten we daarmee aan de slag.
We weten niet wat er is gebeurd waardoor ze door het schrikdraad zijn gelopen. Ze kunnen geschrokken zijn van een coyote of een eland of zo die ineens de wei in kwam. Of Fenna en Chinook waren weer aan de gang en jaagden Freya en Flicka misschien weer op. Tja, geen idee. Gelukkig waren er geen paarden bezeerd.

De rest van de week gedroegen de paarden zich. Maar vanmiddag waren ze heel erg hyper. Fenna en Chinook moesten Freya en Flicka weer hebben en jaagden ze steeds op. Misty was begonnen door de bak in te rennen toen ik het hek opende en haar gebok stak gelijk de andere paarden aan. Ze kan zo uitgelaten zijn!
Maar Fenna en Chinook raken ook uitgelaten en bij hun is het niet echt een spel.
Freya had het erg te verduren en bijna ging ze door het hek. Gelukkig had ik dat met een touw vastgemaakt. Het slot had het nooit gehouden.
We waren net klaar met Hooi en water geven dus Ron snel met de truck uit de wei en ik het grote hek gesloten. Ik had een emmer gepakt en de paarden dachten dat ik met haver kwam. Ze werden direct rustig en Fenna en Misty en Chinook stonden gelijk bij het hek rustig te wachten.
Ik heb ze weer in de wei gelaten en ik denk dat Freya en Flicka erg opgelucht waren dat ze weer meer ruimte hadden om weg te rennen. De bak is eigenlijk veel te klein. Het gebeurt niet zo heel vaak dat ze zo hyper zijn maar als het gebeurt is het best wel link. Als Freya in een hoek wordt gejaagd dan kan ze geen kant op en dat zijn de momenten waarop ze door het draad kan gaan.
Maar gelukkig is het allemaal weer goed afgelopen en met meer dan voldoende hooi kunnen ze hun buikje weer rond eten. We zijn daarna weer naar huis gegaan, want de wind was nog steeds erg kil ondanks dat het maar min 12c was.
Volgende week zullen we het druk hebben met omheining repareren, in de andere wei de omheining losmaken, de barn uitmesten en natuurlijk met de paarden werken. We zullen ons niet vervelen! Hahaha!




















Woensdag 3 Februari

Tjonge jonge jonge , wat een weertje was het vandaag. Zaaaaalig! De zon scheen volop en bijna geen wind. Ondanks de min 14c was het echt lekker.
Toen we bij de boerderij aankwamen zagen we gelijk dat de mensen waren geweest voor het graan. De oprit was totaal vrij van sneeuw en de linkerkant van het erf ook. We hebben nu twee grote sneeuwheuvels voor het erf en al de sneeuw rondom de paardetrailer is weggehaald. Geweldig!
Gisterenavond had het nog aardig gesneeuwd maar dat was dus ook gelijk weggehaald.
De rest van het erf was bezaaid met sporen in de sneeuw van coyotes en herten. Gelukkig waren alle katten er nog. Je weet het maar nooit met coyotes. Vreemd dat er ineens zoveel op het erf waren geweest. Met sneeuw kun je dat gelijk goed zien he?

Nadat Ron en ik onze klusjes had gedaan ben ik begonnen met Fenna longeren.
In het begin was ze best wel hyper en had moeite met stappen. Steeds ging ze in draf en als ik haar zei te stappen, stopte ze en keek me verbaasd aan.
Toen ze eindelijk netjes bleef stappen kwam ze steeds dichter bij me, en het van richting veranderen ging ook niet zo goed. Met de twee lange teugels ging het een stuk beter. Volgende keer ga ik dat maar weer proberen. Dat is minder stress voor zowel haar als voor mij.
Verder ook nog wat basis dingetjes met haar gedaan zoals achteruit stappen als ik daar om vraag en haar achterhand van mij af bewegen als ik daar om vraag. Dat deed ze allemaal prima.
Ik vond dat het genoeg was voor haar en ging haar in de wei zetten.
Ron riep me en vroeg wat ik ging doen. Ik zei, ik ga haar in de wei zetten, we zijn klaar. Hij vroeg, MET zadel???
Oeps! Hahaha! Totaal vergeten dat Fenna nog haar zadel op had!
Ik was zo druk met bedenken waarom Fenna zo’n moeite had met van richting veranderen aan de longe dat ik haar zo in de wei had gezet. MET zadel! Hahaha.
Gelukkig dat Ron mij riep. Arme Fenna!
Dus ik snel het zadel afgenomen.
Nu Ron er toch was, vroeg ik hem om Fenna vast te houden terwijl ik wilde proberen om haar rechter achterhoef op te pakken. Ze geeft de laatste maanden altijd al haar hoeven maar vandaag was ze erg koppig en vertikte het om de rechter achterhoef te geven.
Nou, ze was nog steeds koppig en bleef maar van mij wegdraaien. Volgende keer moet ik daar even iets op verzinnen. Later dacht ik eraan dat ik haar naast het hek van de bak kan zetten met haar linkerkant tegen het hek. Dan kan ze niet opzij stappen want dan stapt ze tegen het hek aan. Hopelijk kan ik dan wel haar hoef oppakken. Fenna heeft altijd moeite gehad met deze hoef geven. Maar de laatste maanden ging het erg goed tot vandaag.
De andere hoeven zijn geen probleem, die geeft ze netjes.
Ik heb haar maar weer in de wei gezet en na een pauze was het de beurt aan Chinook.
Ik had zoveel tijd besteed aan Fenna , dat ik maar een half uurtje over had voor Chinook. Ik heb haar snel geborsteld en ben toen gelijk begonnen met longeren.
In het begin moest ze er weer even inkomen. Als ik Whoa riep, liep ze gewoon door. Ik moest even flink aan de lijn trekken totdat ze stil stond en dat een aantal keren herhalen. Na zo’n 5 minuten wist ze het weer en luisterde netjes. Ook van stap naar draf, van draf naar stap, en van stap naar halthouden ging na 10 minuten perfect en ik ben toen gestopt. Het was tijd om naar huis te gaan dus Chinook weer in de wei gezet en daarna de andere paarden, die nog in de bak stonden , ook in de wei.
Ik had nog wat haver in de emmer staan en ben dat gaan verdelen in kleine hoopjes rondom de round pen.
Nou , Flicka kwam als een dolleman als eerste aanrennen. Die hoort het geluid van die emmer op 20 km afstand volgens mij! Hahaha! Freya volgde al snel om daarna heel vlug ingehaald te worden door Chinook. Ik was net klaar met verdelen toen alle paarden bij de round pen waren. Ze zullen wel verbaasd zijn geweest dat ik ze daar heb gevoerd. Maar ieder heeft z’n handje haver weer gehad voor de nacht. Het wordt niet zo koud , min 20c, dus meer hebben ze niet nodig. Er is volop hooi en water dus ze kunnen er weer tegen.
Morgen is het de beurt aan Misty en Freya.
Mijn schemaatje werkt prima!












Dinsdag 2 Februari

De weerberichten waren een beetje verkeerd voorspeld. Het werd min 13c maar met toch wel aardig wat wind en sneeuw. Ze hadden kleine buitjes voorspeld maar het was meer 1 grote bui die het grootste gedeelte van de dag duurde.
Ik twijfelde even om met de paarden te werken maar tijdens het hooi en water geven vond ik het toch wel meevallen wat koude betrof. Dus….toch aan de slag.
Vandaag waren Rhianna en Freya aan de beurt.
Voor Rhianna was het de eerste keer dat ik haar longeerde. De eerste keer was het meer spelen in de round pen met een heleboel keren rollen in de sneeuw.
Vandaag heeft ze echt les gehad en ik moet zeggen…..ze deed het niet slecht voor een eerste keer! Ik had vandaag haar attentie en ze leert snel. We hebben gewerkt aan stap en halthouden en van richting veranderen. Ik heb de les kort gehouden, rond de 15 minuten. Dat is lang genoeg om haar aandacht vast te houden en het boeiend te houden.

Daarna Freya gelongeerd en halthouden, stap en draf geoefend en het van richting veranderen. Freya doet het erg goed en haar halt wordt steeds beter. Ben erg trots op haar! Zogauw haar halthouden perfect is, gaan we weer met de lange teugels werken.
Ron was weer zo lief om wat korte filmpjes te maken. De schat.
Het was best wel koud als je stilstaat en met blote handen de camera hanteert. De sneeuw maakte het er ook niet makkelijker op. Maar hij vindt het gelukkig ook leuk om te doen. Vooral omdat we bij het terugkijken de vooruitgang zien vergeleken met vorige keren.

Morgenmiddag wordt het min 14c en zonnig en een beetje westenwind.
Ik ga met Chinook en Fenna werken in de round pen en daar staan we goed beschut. Ik heb er enorme zin in!



" >

" >

Maandag 1 Februari

Nou , ik heb een schemaatje gemaakt voor het werken met de paarden. Vandaag heb ik met Chinook en Flicka gewerkt.
Ze zijn allebei weer lekker geborsteld en de hoeven zijn uitgekrabt en met olie ingesmeerd. Daarna heb ik ze ieder een 15 minuten gelongeerd.
Het was warmer vandaag dan gisteren met min 20c. Maar er stond een klein beetje wind vanuit het zuid oosten, dus recht op het erf. Ook was er bijna geen zon vandaag en het voelde kouder aan dan gisteren. Zolang je in beweging bent is het niet zo’n probleem maar zogauw je een paar minuten stil staat dan bevriezen je tenen zowat. Hahaha!

Chinook was eerst aan de beurt. Ik heb haar alleen vrij gelongeerd maar nu heb ik haar aan de longe gedaan. In het begin moest ze even wennen want het was alweer een tijd geleden dat ik met haar gewerkt heb. Maar na 10 minuten wist ze het weer hoor. Netjes stappen, draven , stappen en halt houden wanneer ik daar om vroeg. Ook het van richting veranderen ging netjes dus ik was heel erg tevreden over haar.

Na Chinook was het de beurt aan Flicka. Sinds december niets meer met haar gedaan maar ze pikte het snel op. Het enige met Flicka is , is dat ze dingen snel zat wordt. Ze houdt van avontuur en wat spanning dus na 10 minuten merkte ik dat ze het saai vond worden. Ik ben gestopt en heb met haar over het erf gewandeld. Nou , dat vond ze geweldig. Ze stapte pittig door en keek nieuwsgierig om zich heen. Ze schrok ineens van iets, al kon ik niets ontdekken wat ‘eng’ voor haar kon zijn. Maar dat is Flicka. Die schrikt om niets. Ik ben dat al zo gewend van haar. Het bleef bij 1 keer schrikken dus het viel nog mee. Volgende keer , als het weer haar beurt is, dan gaan we een stukje rijden. Daar heeft ze altijd plezier in. En in de diepe sneeuw op het veld is het goede lichaams beweging voor haar. Heeft ze wel nodig want ze is te dik.

Jim kwam nog even langs en vertelde ons dat er morgen mensen op het erf komen om graan uit een van de silo’s te halen. Ze komen met een grote tractor om de meeste sneeuw weg te halen bij de silo’s. Jippiee! Dat scheelt mij een hoop werk. Ik was van plan om dat in het weekend te doen zodat de trailer weer helemaal sneeuwvrij staat.
Gisteren heeft Jim ook sneeuw verwijderd uit de andere wei met de grote tractor. Dat scheelt ook weer heel veel werk voor ons, want tegelijkertijd is ook de mest opgeruimd. Een prettig idee dat zogauw het gras weer gegroeid is in de lente, we de paarden zo kunnen overbrengen zonder eerst dagenlang mest ruimen.

Morgen aan de slag met Rhianna en Freya. Het wordt min 13c en bewolkt en heel weinig wind. Prima weertje voor paarden bezigheden!







Zondag 31 Januari

Nou , de eerste maand van het nieuwe jaar zit er alweer op. Wat is het snel gegaan zeg! De dagen zijn aan het lengen en je kan de warmte van de zon weer goed voelen.
Zelfs met de min 23c van gisteren en vandaag was het zalig op de boerderij. Dat kwam vooral omdat er geen wind stond. Heerlijk! Ik heb dan ook goed met Freya kunnen werken dit weekend.

Zaterdag heb ik met haar op het erf gewerkt aan de lange teugels. In het begin ging dat prima totdat ze ineens ging draven en niet wilde stoppen. Ik moest haar laten gaan en toen ze me haar hoorde roepen, stopte ze en keek zo verbaasd dat ik niet meer achter haar liep….het was gewoon komisch om te zien!
Ik heb het een aantal malen geprobeerd maar haar stop is nog niet goed genoeg om op het erf te werken. Daarbij gaf het bitloze hoofdstel problemen. Het is de bedoeling dat wanneer je aan de teugels trekt het hoofdstel op bepaalde punten strak komt te zitten om het hoofd van het paard. Zogauw je de teugels laat vieren, moet het weer los gaan zitten op deze punten. En dat doet het dus niet, wat erg oncomfortabel is voor het paard en daarbij heel verwarrend omdat de druk niet stopt, ook al luistert het paard. Dat geeft dus de verkeerde boodschap en het paard weet niet meer wat er verwacht wordt.
Ik heb het hoofdstel dus afgedaan en werk nu weer met het gewone halster.

Ik heb de mensen van het hoofdstel gemaild en het probleem uitgelegd. Ze vonden het erg vervelend en ik kan het hoofdstel terug sturen. Daarbij sturen ze mij een lederen hoofdstel om uit te proberen , terwijl ze die van mij (gemaakt van lynon) gaan testen op gebreken. Maandag gaat ie dus op de bus en ik kan niet wachten tot de lederen komt. Hopelijk werkt dat beter. Maar wat een klanten service! Online kopen is nog zo slecht niet.

Vandaag heb ik met Freya in de round pen gewerkt. Ik heb haar gelongeerd en haar stap en halthouden geoefend. Onder de tekst vind je een kort filmpje van die eerste paar minuten. We hebben 15 minuten gelongeerd en daarna liet ik haar pauzeren met wat hooi.

Na de pauze even heel wat anders gedaan met haar. Ik moet haar leren om niet bang te zijn van verschillende dingen. Ik haalde een oud dekzijl uit de schuur en begon haar daarmee te wrijven over haar lichaam. Het is een groot ding dat een hoop lawaai maakt. Freya was erg nieuwsgierig maar bleef heel kalm en liet me rustig het dekzijl over haar lijf wrijven. Ik legde het zelfs op het zadel en ze verzette geen voet! Heerlijk toch , dat rustige karakter en het vertrouwen dat ze in mij heeft.

Nadat Freya wat gewend was aan het dekzijl , legde ik het op de grond en liet haar er over lopen. Ze vond het wel wat vreemd in het begin maar volgde mij toch erover heen. Ik liet haar zelfs een paar stapjes achteruit er op lopen. Dat vond ze wat minder maar zette toch haar achterhoeven op het zijl.
Ik was heel tevreden over het resultaat.

Als laatste heb ik het dekzijl over de grote paal gehangen die in het midden van de round pen staat. Dat vond ze wel wat eng en toen liep ze er vandaan. Maar ik heb haar terug gehaald en samen hebben we er omheen gelopen en kon ze het besnuffelen. Ik bewoog het zijl af en toe , en als Freya rustig bleef , beloonde ik haar met aaien over haar nek.
Helaas hebben we van dit stukje geen filmpje, want Ron moest de strobalen voor de buitenbak weghalen. Misty en Chinook begonnen er van te eten en begonnen de omheining aardig te vernielen door het overhangen om bij die balen te komen. Malle paarden! Er is voldoende hooi in de bak maar nee, het stro was lekkerder! Hahaha!

Ik liet Freya weer pauzeren met wat hooi en na de pauze ben ik weer gaan longeren met haar. En wat deed ze het dit keer goed! Ze luisterde keurig naar mijn stem en stap, halthouden , draf , stap en weer halthouden ging allemaal perfect. Ik was zooo trots! Volgende keer zal Ron weer een filmpje hiervan maken. Dan kun je goed zien hoe ze vooruit gaat met luisteren naar de commando’s.

Ik heb Freya weer in de bak gezet en ben het haver gaan klaarleggen voor de paarden. Ze stonden allemaal al heel ongeduldig te wachten bij het hek!
Zogauw ik het hek opende, renden ze allemaal naar hun handje haver op de grond.
Het was weer een hele fijne dag geweest. Morgen krijgt Freya een dagje rust en ga ik met wat andere paarden werken. Ik ga een schema maken zodat elk paard toch regelmatig aan de beurt komt.
Na nog een wandeling met Scruffy zijn Ron en ik weer naar huis gegaan, allebei rozig van de zon en buitenlucht. :-)




" >

" >










Vrijdag 29 Januari

De ergste koud is voorbij. De wind is gaan liggen en het werd vanmiddag min 15c. Prachtig weer om met een van de paarden te werken.
Na onze klusjes heb ik Freya uit de buitenbak gehaald en naar de round pen gebracht. Ik heb haar manen en staart even goed geborsteld en al de restjes hooi en stro eruit gehaald.
Na het opzadelen het bitloze hoofdstel omgedaan en passend gemaakt. Ik was erg benieuwd hoe het zou werken bij haar.
Freya bleef heel geduldig staan terwijl ik riempjes korter of langer maakte totdat het eindelijk allemaal zat zoals het moet zitten.
Ik werkte zo’n 10 minuten met haar aan de lange teugels. Freya moest even wennen en wist in het begin niet zo goed wat ze moest denken van dit hoofdstel.
Ik kreeg haar dan ook niet linksom gekeerd.
Voorheen werkte ik met een halster dat toch minder drukpunten heeft maar wel een heel duidelijke voor het wenden.
Ik wilde het hoofdstel graag uitproberen met rijden, om te zien of het veel verschil zou maken als de hulpen wat dichterbij het hoofd gegeven werden.
Ik singelde wat extra aan en ging in het zadel zitten. Freya blijft meest van de tijd keurig staan maar nu begon ze direct te stappen terwijl ik nog niet eens goed zat. Hahaha!
Ik nam de teugels en liet haar rondstappen. Daarna het wenden geoefend. Oei….ze werkte flink tegen, net als met de lange teugels. Ik begon de hoop al op te geven.
Ron stond bij de round pen foto’s te maken en hij stelde voor dat hij in de truck zou gaan zitten zodat Freya niet steeds naar hem toe liep. Zo gezegd, zo gedaan. Maar toen Ron wegliep raakte Freya wat gestressed en ik voelde haar lijf spannen terwijl ze Ron nakeek. De truck stond een paar meter van de round pen dus niet uit zicht. Toen Ron de motor startte , werd ze nog meer gespannen. Tja, haar safe spot was verdwenen. En de vertrouwde truck zou misschien wel wegrijden! Ik sprak haar geruststellend toe.
Ze moest het nu met mij doen.
Ik liet haar weer rondstappen en in het begin wilde ze totaal niet. Ze wilde bij het hek blijven staan van de pen en naar de truck kijken. Hahaha!
Maar na een paar minuten gaf ze het op en begon zich meer op mij te richten. Dat was een slim idee geweest van Ron om even weg te gaan.

Na zo’n 5 minuten begon Freya wat soepeler te worden en ze begon het hoofdstel door te krijgen. Haar wendingen werden beter en beter en ik was heel tevreden over het resultaat.
Ze had gewoon even tijd nodig om te wennen aan dit hoofdstel.
Volgende keer ga ik met haar aan de lange teugels over het erf lopen. Kijken hoe ze dat zal doen. En daarna gaan we met obstakels oefenen zoals over plastik dekzijl lopen, over palen stappen, tussen nauwe ruimtes door lopen zoals opgestapelde strobalen etc etc. De trainster van Freya had dit als advies gegeven zodat Freya goed leert luisteren en overal heen gaat waar ik haar stuur.
Als dit allemaal lukt, dan als laatste hoop ik haar op deze manier ook in de trailer te kunnen sturen. Nog maar 6 weken en dan gaat ze naar Renee voor de training, dus we moeten opschieten met het trailermak maken.
Hopelijk werkt het weer mee en krijg ik veel gelegenheid om Freya gereed te krijgen voor de 14de maart. Ik ben heel erg nieuwsgierig hoe Freya zal zijn tijdens haar maandje naar ‘school’.
Ik verwacht geen problemen en vertrouw volkomen op de kundigheid van Renee.
Het liep al tegen vijven en het begon af te koelen. Tijd om af te stappen.
Ik zadelde Freya af en zette haar terug in de wei.
Daarna de andere paarden , die nog in de bak stonden, ook in de wei gezet en van haver voorzien.
Nog even knuffelen met Bella en een wandeling met Scruffy en toen op weg naar huis.
Het was weer een zalige middag geweest met een hoop zon, frisse lucht en beweging.

Ik zag op een paardeforum , waar ik lid van ben, een geweldig filmpje.
Het is een vrouw met haar hond die Freestyle doen. Ze dansen samen op muziek.
Geweldig hoe deze vrouw haar hond heeft getraind. Schitterend en enig om te zien.
Let vooral op het plezier dat de hond heeft!
Enthousiast geworden ben ik wat gaan uitproberen met Scruffy. Het lopen tussen mijn benen zoals de hond in het filmpje doet.
Paul kon niet geloven dat ik haar na 5 minuten zover had dat ze snapte wat ik van haar wilde.
Als Scruffy het vloeiend doet, maken we er een filmpje van!
Voor nu hieronder de link naar het schitterende optreden van Carolyn en Rookie.

Carolyn and Rookie