Follyfoot Farm 13


Deze pagina is alweer vol dus....een nieuwe pagina!
Klik op de link onderaan de tekst en lees weer gezellig mee over ons wel en wee met ons vee!
Follyfoot Farm 14
Welkom bij de 13de pagina van Follyfoot Farm.
We gaan de winter weer tegemoet!
Vanaf 2 December 2009 kun je hier
weer gezellig meelezen en foto's
bekijken.
Veel plezier!
DAGBOEK


Dinsdag 26 Januari

Wat een heerlijke dag was het weer vandaag. Het was koud, heeeel koud! Min 23c , windchill min 35c. Maar het zonnetje scheen volop en met al die nieuwe sneeuw zag het er overal schitterend uit.
Ik had onverwachts vrij en na wat klusjes in huis zijn Ron en ik naar Fields gegaan , een winkel met van alles en nog wat. Deze winkel houdt uitverkoop sinds de kerst en we wilden weten of ze nog open waren of niet. Het bleek dat vandaag en morgen de laatste dagen zouden zijn. Daarna wordt de winkel gesloten.
We kwamen in de zaak en er stonden alleen nog een paar tafels en 4 rekken met kleding. Alles wat er nog over was ging er uit met 90% korting. Ron zei , koop wat je wilt, geld speelt geen rol. Hahaha!
We hebben kleding gekocht, snacks, boeken en nog wat kleine dingetjes. We kochten bvb een zak met snack crackers voor 5 cent! T shirts voor 50 cent , overhemden voor 1 dollar. Echt lachen was dit.
In totaal hadden we voor rond de 150 dollar gekocht maar betaalden na aftrekking van de korting nog geen 25 dollar! Dat is nog eens winkelen!

Na het winkelen hebben we de lege flessen naar de recycle gebracht en toen naar de Bargain Shop op Mainstreet voor wat boodschappen.
Ron zag daar een mooie tv met ingebouwde DVD speler voor een prikkie. Dus die meegenomen.Handig voor in de trailer op de boerderij voor van de zomer. We zullen er weer heel wat tijd doorbrengen en dan is het altijd leuk om s avonds een film te kijken. We kopen regelmatig dvd’s dus tegen die tijd hebben we een aardige verzameling.
Toen nog even naar de supermarkt en tegen de tijd dat we thuis waren was het alweer lunchtijd.

In de middag weer naar de paarden. Het waaide ontzettend vanuit het noord westen en we waren erg nieuwsgierig hoe de snow fence werkte.
Nou , die werkt perfect! Achter de snow fence ligt nu een flinke berg sneeuw. Zonder die fence zou al die sneeuw naar de oprit zijn gewaaid. Maar die was nu nog prima begaanbaar.
Jippieeeee! Het werkt dus uitstekend!

Ron vulde de waterbak en ik opende een vierkante baal in de buitenbak. Daarna de paarden er in en toen 4 vierkante balen op de laadbak geladen en naar de hooibak gebracht. Uit het schuurtje haalde ik een baal voor in de band. Met zoveel hooi kunnen de paarden goed warm blijven want het heel wat kouder worden vannacht.
Bella volgde me weer op de voet, wachtend op het moment dat ik haar in m’n armen neem en even lekker knuffel. Wat geniet ze daar toch steeds van! Dan spint ze van genot en geeft voortdurend kopjes. Het is zo’n schatje.

We moesten haver uit de graan silo halen. Zogauw ik met de witte emmer voorbij kwam, keken de paarden op. Ze kennen die emmer maar al te goed! Hahaha!
Nadat ik de haver weer in hoopjes had verdeeld in het weiland liet ik de paarden uit de bak en snel liepen ze ieder naar hun vaste plek om te eten.
Voor we naar huis gingen nog even met de hond gewandeld. De wind was gemeen koud maar Scruffy rolde en rende lekker in de sneeuw. Die had de grootste schik en de kou deerde haar totaal niet.
Ze is een echte buitenhond!






Maandag 25 Januari

Op de boerderij aangekomen was het eerste dat we zagen dat we geen oprit meer hadden. Het lag zo vol met sneeuw en zelfs de truck had moeite om er doorheen tekomen. Leve de 4 wiel aandrijving! Onze VAN zou er nooit doorheen kunnen komen.
De katten kwamen ons niet tegemoet rennen. Ze sprongen als konijntjes. Hahaha!Ze maakten gelijk gebruik van de diepe bandensporen waar het makkelijker lopen was.
We merkten op dat Chinook in de sneeuw lag en onze eerste gedachte was….ojee, hopelijk is ze niet ziek! Maar gelukkig lag ze gewoon lekker uit de wind in de zon te slapen. Tja, je weet het maar nooit met een paard. Koliek kan zomaar ineens de kop opsteken.
Het was een stuk kouder vandaag met min 18c en 30 km pu noorderwind. Wat zijn we blij dat ons erf zo goed beschut ligt. We hadden er totaal geen last van.

Omdat de sneeuw overal zo diep was hebben we een vierkante baal gepakt en deze in de buitenbak losgemaakt en overal plakken neergegooid. Ik kon onmogelijk met de kruiwagen erdoorheen dus dit was een prima oplossing. Daarna de paarden in de bak gezet die gelijk begonnen te peuzelen van het hooi.
Ron had hun waterbak gevuld maar ze schenen geen dorst te hebben. Geen wonder , die hadden natuurlijk hartstikke veel sneeuw naar binnen gekregen gisteren tijdens het hooi eten.

Ron starte de tractor zodat het schuurtje zou opwarmen terwijl we het hooi en water deden voor de paarden.
Zogauw we de klusjes hadden gedaan liet ik de paarden weer in de wei. Daarna heeft Ron de snowblower gestart en ben ik aan de slag gegaan.
Eerst naast het huisje parkeerruimte gemaakt voor de truck. Daarna de oprit vrijgemaakt van sneeuw.
Het was ondertussen 1 uur geworden en we hebben een broodje gebakken ei gegeten. Dat ging er in als koek!
Vol energie ben ik daarna weer verder gegaan en heb de paardetrailer , die totaal ingesneeuwd was, weer toegankelijk gemaakt voor de truck. Ook een pad gemaakt naar de graansilo en een pad dat rondom de oude schuur naar de oprit gaat.

Als laatste heb ik het pad naar de barn gedaan, een pad gemaakt voor de buitenbak en een pad naast de ronde balen hooi. Alles is nu weer bereikbaar zonder enig probleem.
Tegen de tijd dat ik klaar was, was het 4 uur. Ik heb in totaal 4 uur lopen sneeuwruimen. De tijd was omgevlogen en de enige keer dat het echt koud was, was toen ik de oprit deed. Daar ving ik de volle wind zogauw ik naar het erf toe ging en dat was even afzien. Van het erf af was geen probleem met de wind in mijn rug.
Ik ben zo blij dat het erf weer goed begaanbaar is. En de katten hadden er ook zoveel schik in want ze lagen overal lekker te rollen , begonnen samen te spelen op de paadjes en waren blij dat ze weer konden rennen zonder over diepe sneeuw te moeten springen.

Ik heb nog even met Chinook geknuffeld. Die stond bij het hek bij de barn en ze was zo aanhalig! Na een tijdje kwam Fenna nieuwsgierig aanlopen en wilde ook aandacht. Rhianna lag naast de hooibak in de zon te doezelen.
De paarden hadden hun buik aardig vol gegeten en stonden allemaal wat slaperig in de zon.
Toen ik later met de hond nog even ging wandelen begonnen de paarden naar de dugout te lopen. Behalve Rhianna. Zij liep richting oprit en daar vond ze een prachtig stukje met onbelopen sneeuw. Ze ging er eens even lekker in liggen rollen! Ze is gek op verse onbelopen sneeuw.
De paarden stonden later allemaal bij de dugout waar ze nog wat warmte opnamen van de laatste zonnestralen van deze prachtige dag.
























Maandag 25 Januari

Wow…..wat een sneeuw hebben we gehad het afgelopen weekend. Ik denk dat er bij elkaar zeker zo’n 60 cm is gevallen. We hebben rondom ons huis een aantal keren de sneeuw moeten verwijderen en ‘s morgens hadden we moeite om onze deur te openen.
Zaterdag hebben we de hooibox met extra grote schroeven moeten verstevigen want de paarden hadden er flink tegenaan gehangen en geduwd en het ding stond zo schuin als de toren van Pisa. Hahaha! Maar nu zou het moeten houden. Zoniet, dan timmeren we wat dikke planken diagonaal er tegenaan.
De sneeuwstorm begon op vrijdag avond. Toen we zaterdag naar de paarden reden , werd de weg al erg moeilijk te berijden door al de opwaaiende en vallende sneeuw. Vooral de binnenwegen waren bijna onmogelijk om door te komen. We zagen het verschil niet meer tussen weg en ditch. Een groot stuk moest ik vooruit lopen zodat Ron niet van de weg af zou glijden! We zijn er gekomen maar besloten toen gelijk dat we zondag niet naar de boerderij zouden gaan omdat er nog meer sneeuw verwacht werd. We weten dor ervaring dat de binnenweg niet zo snel schoongemaakt zou worden door de gemeente. Dus een dagje overslaan.
We hebben de paarden extra veel hooi gegeven, voldoende voor 2 dagen.
Er is water genoeg en als het water op is , kunnen ze voor 1 keer wel sneeuw eten. Wat toch wel gebeurd, want de sneeuw valt op het hooi wat ze de hele dag door eten. Op die manier krijgen ze meer dan genoeg vocht binnen.

Een van de balen was zover opgebruikt dat het niet meer te zwaar was om het op de laadbak te schuiven met z’n tweeen en die hebben we in de band gezet.
Daarna nog 5 vierkante balen hooi in de hooibak gedaan. Bij elkaar was dat toch rond de 180 kilo hooi, dus dat was meer dan voldoende.
De sneeuw rondom het erf is erg diep. Scruffy moest er doorheen springen als een konijntje! Hahaha! Kleine Bella had er aardig wat moeite mee om mij overal naar toe te volgen. De sneeuw is niet alleen diep , het is ook vochtiger dan het normale poeder wat we altijd krijgen.
Zogauw we klaar waren met onze klusjes heb ik gelijk de paarden weer in de wei gelaten. Geen haver gegeven echter, want de bak is leeg en de weg naar de graan silo moet eerst vrij gemaakt worden van sneeuw. Gelukkig was het niet koud en hadden ze geen haver nodig.
Vandaag zullen de temperaturen echter dalen naar min 19c maar er is zon voorspeld en de sterke wind zou eindelijk wat verminderen. Het enige goede is dat de wind nu van het noorden komt en ons erf wordt goed beschermd door het bos.
Ik had ook de staldeur weer opengezet, dus als het te bar wordt dan is er altijd plek voor een aantal paarden om te schuilen. Voor de paarden die niet in de stal komen, is het goed schuilen voor de stal en tussen de stal en het kleine schuurtje.
We zijn benieuwd hoe de paarden het er hebben afgebracht sinds zaterdag. Dit is de eerste keer tijdens een winter dat we een dag niet gegaan zijn. Maar ja…..het is het niet waard om de weg op te gaan met zulk gevaarlijk weer.
Toen we weer naar huis gingen , reden we niet harder dan 65 km pu. Normaal gesproken gaan mensen ons altijd voorbij, zelfs als we 100 km pu rijden. Nu niet. Bij aankomst in Canora hadden we een flink aantal auto’s nog steeds achter ons.
Zo’n winterstorm laat mensen wel even twee keer nadenken voordat ze gaan inhalen.
Vandaag wordt het dus sneeuwruimen op het erf.
En…..nu is er zoveel sneeuw gevallen dat het de komende weken, als de temperaturen weer wat omhoog gaan, het goed langlaufen zal zijn! Kan niet wachten om weer op de lange latten te staan! Jippieeeeeee!
























Dinsdag 19 Januari

Wat een prachtige dag was het gisteren. We gingen s morgens al naar de boerderij en overal was alles met rijp bedekt. Schitterend is dat toch om te zien. Een genot voor het oog!
Voordat de rijp zou verdwijnen wilde ik toch eerst wat foto’s maken dus hup…gewapend met camera op pad. Een paar foto’s van de paarden, die bij de wegkant stonden en daarna het bos in achter de barn.
Terwijl ik foto’s aan het maken was liepen Scruffy en Bella met me mee. Bella laat me geen moment met rust. Hahaha! Ze volgt me overal en speelt in de sneeuw of klimt in bomen.
Ineens kwam er een windvlaag en voor ik het besefte begon het om mij heen te sneeuwen. Schitterend was het! De rijp dwarrelde van de hoge boomtoppen naar beneden en ik was helemaal bedekt met sneeuw. Een paar seconden later was het weer helder. Zo apart was dit! Ik heb daar ook wat foto’s van genomen want er kwamen steeds meer windvlagen die elk weer een sneeuwbui veroorzaakte.
Heel bijzonder was dit.
Arme Bella was verrast bij de eerste sneeuwbui en stond wat in de war stil op het paadje waar we net liepen. Maar omdat het maar zo kort duurde, speelde ze daarna weer vrolijk verder. Hjalmar kwam ons gezelschap houden. Bella en hij speelden samen en renden elkaar steeds achterna. Zo grappig om te zien die twee. Nu Bella ouder wordt, wordt zo ook meer bijdehand en is een goede tegenstander in spel voor Hjalmar.

Toen ik het bos weer uit kwam, was bijna al de rijp verdwenen. Ik was nog net op tijd geweest met foto’s maken! De wind had alle rijp weggeblazen.
Ron en ik hebben onze koffie gedronken in de truck en zijn toen begonnen aan het hooi en water.
De paarden stonden in de buitenbak van wat hooi te knabbelen dat ik altijd voor ze neer leg. Het zonnetje scheen volop en het was zalig weer.

Na onze klusjes zijn we de barn gaan uitmesten. Dat was nog best een hele klus maar met z’n tweetjes waren we na zo’n anderhalf uur klaar. We hadden al het oude stro en mest aan weerskanten van de barn gelegd. Het was geen doen om het nu helemaal naar het andere eind van het erf te brengen. Dat ga ik in het voorjaar wel doen bij de grote schoonmaak. Nu konden de paarden er nog gebruik van maken. Het stro is niet nat, omdat het bevroren is, evenals de mest.
De paarden kunnen er lekker op liggen of staan tijdens de winter en reken maar dat ze daar gretig gebruik van maken!
De barn hadden we goed aangeveegd en toen 6 kleine balen vers stro er in verspreid.
Omdat het nu zachter weer is, sloot ik de barn af. Als het kouder wordt, zet ik het weer open en dan hebben ze een heerlijk schoon strobed.

Toen we klaar waren merkten we dat er ondertussen bewolking was gekomen en de wind was op gaan zetten. Het was ineens erg koud! Zo jammer, want ik had heel graag met Fenna willen gaan rijden. Echter met deze kou zouden mijn vingers bevriezen dus helaas….volgende keer dan maar.
We hebben de paarden weer terug in de wei gezet met een klein handje haver voor ieder. Ze hebben het niet echt nodig nu, maar het helpt om ze snel uit de buitenbak te krijgen.

Vanmiddag was het guur en al snel verdween de zon. We hebben eerst een nieuwe baal geopend en het water en hooi voor de paarden verzorgd.
Het was weer veel te koud om met de paarden aan de slag te gaan. De veearts zou langskomen voor Misty later in de middag, en om de tijd te doden zijn we begonnen met mest ruimen rondom de grote band. We zijn rond de twee uur bezig geweest toen ineens de veearts het erf op kwam rijden. We zagen hem pas toen hij achter de truck parkeerde naast de buitenbak. Het viel mij ineens op dat de paarden alle zes zo nieuwsgierig opkeken en toen zag ik zijn Van.
Ken bekeek de wond van Misty en zei toen dat het geen wond was maar een sarcoid. Het was ongeveer hetzelfde als een wrat. Hij zei dat hij het kon weghalen als ik dat wilde. Ik vroeg hem of Misty pijn had en of het kwaad kon maar nee, het kon geen kwaad en ze had er geen pijn aan. Ik vertelde hem ook dat ik het al dagenlang aan het schoonmaken was. Maar dat kon geen kwaad maar het zou ook niet helpen. Het beste was om het maar te laten voor wat het was en als het groter zou worden , dan kon hij het altijd nog komen weghalen.
Verder gaf hij een compliment over hoe gezond en weldoorvoed de paarden er allemaal uitzagen. Nou , dat is altijd fijn om te horen natuurlijk!
We kletsten nog wat na en toen vertrok Ken weer.
Later bedacht ik me dat hij vergeten was om de tetanus injecties te geven. Ik moet hem dus bellen en als ie binnenkort weer eens in de buurt is dan kan hij ze alsnog komen geven.

Ik deed de laatste kruiwagen met mest weg en ging daarna de bergjes haver neerleggen. Fenna was zo ongeduldig geworden , dat ze weer aan het schrikdraad begon te trekken , dat aan de bovenkant van het hek bevestigd is. Ze kreeg het voor elkaar om het oog waar de haak van het handvat in gaat, uit het hout te trekken. Ongelooflijk! De bovenste plank van het hek is nu dus gespleten. Ik heb voor nu de schroef er weer in kunnen draaien maar we moeten toch een andere oplossing vinden voor de sluiting van het hek.
Eindelijk kon ik de paarden, die door dat geintje nog langer moesten wachten, uit de bak laten. Ieder liep gelijk snel naar hun eigen bergje haver. Freya was zoals altijd de laatste die door het hek liep en ze liep gelijk naar de band waar haar handje haver lag.
Nog even met Bella geknuffeld en met Scruffy gewandeld en het liep al tegen 5 uur toen we weer naar huis gingen. Dit keer zonder zorgen om Misty!
Thuis vond Ron op het internet meer informatie over de sarcoid bij Misty en het schijnt dat het opdroogt en verdwijnt als we Crest tandpasta gebruiken.
Ik denk dat ik dat ga proberen maar ik wacht er mee tot de lente, wanneer de vorst voorbij is.
Oja, gisteren hebben we de registratie aanvraag voor Freya op de bus gedaan. Afgelopen week had ik de formulieren van de vorige eigenaren terug gekregen en kon het eindelijk afronden.
Nu is het wachten op de bevestiging. Jippieeeeee!


































Zondag 17 Januari

Vanmiddag weer met Fenna gewerkt. Dit keer zijn we in de buitenbak aan de slag gegaan en dat ging prima. Hieronder een kort filmpje waar ik de wendingen met haar oefen door tussen balken te lopen.
Het was zalig weer met min 3c en geen wind op het erf dankzij de bescherming van het bos. Echt lekker weer om met Fenna bezig te zijn.

" >


Zaterdag 16 January

Later in de middag kwam de zon door en het werd 2c. Ondanks de wind was het zalig weer om met Fenna in de round pen te werken. Lang leve m’n strobalen aan de westkant! Had totaal geen last van die wind. Ron helaas wel toen hij ons aan het filmen was , want hij stond buiten de pen. Toch lief dat ie een paar filmpjes en foto’s heeft gemaakt!

Eerst natuurlijk de klusjes gedaan en Misty’s wond verzorgd. Misty vond het niet prettig dat ik haar weer moest behandelen maar toch bleef ze netjes staan. Het is zo’n schatje! Ik was er snel mee klaar en zette haar weer terug in de buitenbak.
Daarna alle spullen gepakt uit de schuur voor het werken met Fenna en haar uit de bak gehaald.
Tjonge, wat is ze vriendelijk! Tja, komt door de haver die ik gisteren aan haar had gegeven met het hoofdstel omdoen.
Ik heb haar eerst geborsteld en hoeven uitgekrabt. Nou ja ,er zat niks in , zelfs het ijs was er uit, dus dat was snel gedaan. Toen wat olie op haar hoeven gesmeerd en opgezadeld.
Ik probeerde dit keer zonder haver het hoofdstel om te doen maar nee hoor, ze hief gelijk haar hoofd op. Ik had wat haver in m’n zak en nu liet ze direct haar hoofd zakken en kon ik het hoofdstel over haar neus doen. Helaas heb ik het hoofdstel nog niet zo door en ik vergat een van de bandjes los te maken. Dus kreeg ikhet niet over haar oren natuurlijk! Stom he? Ik nam het weer af en toen waren een paar bandjes gedraaid en alles zat verward. Ik was zeker 5 minuten bezig om uit te vinden hoe het nou moest en Fenna stond al die tijd geduldig te wachten.
Eindelijk had ik het uit de knoop en kon ik het bij haar omdoen. Ik keek alles na of het allemaal lekker ruim zat en heb toen de lange teugels bevestigd. Ik had de stijgbeugels dit keer vastgebonden zodat die niet gingen flapperen. Lijnen door de stijgbeugels en ze was klaar.

Ik gaf het commando stap en Fenna begon keurig te stappen. Ze bleef zo rustig , alsof ze niet anders gewend was! Een groot verschil met Freya die het toch wel wat eng vond in het begin.
Fenna probeerde af en toe zelf van richting te veranderen maar nu met de lange teugels kon ik haar direct corrigeren! Dat verwachtte ze niet en ze protesteerde even maar ik stuurde haar weer de kant op die ik wilde en ze gaf al snel de strijd op.
Na zo’n 10 minuten met haar gewerkt te hebben ging het zo veel beter , geweldig! Ze luisterde zo goed en deed zo haar best dat ik natuurlijk heeeeel trots was! En erg blij met het bitloze hoofdstel.
Morgen ga ik met haar in de buitenbak werken. Daar hebben we wat meer ruimte en dan kan ik haar ook over balken laten stappen en draven.
Als het morgen goed weer zo goed gaat ,dan ga ik weer op haar rijden.
Hieronder wat foto’s van vanmiddag en de filmpjes!

" >

" >








Vrijdag 15 Januari

Jippieeeeee! Vandaag is het bitloze hoofdstel binnen gekomen. Het is de Nurtural Bitless Bridle en ik heb het via het internet gekocht. Ik kon het namelijk niet hier in de buurt krijgen maar ….leve de techniek!

Nadat Ron en ik alle klusjes hadden gedaan en ik de wond van Misty had verzorgd, heb ik Fenna in de roundpen gezet.
Ik liet haar eerst het nieuwe hoofdstel ruiken. Daarna probeerde ik het bij haar om te doen maar ze was zo bang dat ze weer een bit in moest , dat ze in paniek begon te raken terwijl ik het hoofdstel alleen maar voor haar neus hield!
Ron haalde wat haver voor mij en daarmee ging ik aan het werk.
Ik had wat haver in mijn hand en stak mijn hand door de neusriem van het hoofdstel. Direct deed Fenna haar hoofd omlaag en probeerde de haver van mijn hand te eten. Ik liet haar de haver eten en tegelijkertijd slipte ik de neusriem over haar neus. Daarna deed ik het weer af en herhaalde dit een paar keer totdat ze helemaal op haar gemak was. Na 5 minuten kon ik het hoofdstel omdoen zonder dat ze in paniek raakte.
Ik kon nu de riempjes op de juiste maat zetten en toen zat het om! Fenna bleef er heel rustig omder en wilde alleen maar nog meer handjes haver natuurlijk! Hahaha! Het was al tegen etenstijd dus ik had geen tijd meer om het uit te proberen met de lange teugels. Morgen dus!


Volgende week dinsdag komt de veearts kijken naar de wond van Misty. Ik heb hem een foto gestuurd van de wond zodat ie weet wat ie kan verwachten. Zo kan hij ook zien of het nodig is dat hij direct komt kijken of dat het kan wachten tot dinsdag. Hij was nogal volgeboekt. Ron en ik denken dat het nog wel een paar dagen kan wachten en ondertussen blijf ik het uitwassen en zalf er op doen. Misty schijnt er nog steeds geen last van te hebben. Nou ja , het zal best wel pijn doen neem ik aan , maar ze loopt niet mank en rent en bokt nog steeds als altijd.
Maar ze begint het onprettig te vinden wanneer ik het uitwas en stapt van me weg zogauw ik met het natte doekje aan kom. Maar ja, het moet schoongemaakt worden want er komt nog steeds een hoop vuil uit. Gelukkig heb ik er handigheid in gekregen door al die keren dus ik doe het heel snel en voor ze het weet staat ze alweer in de wei.

Morgen zou het weer mooi weer worden en ik kan niet wachten om met Fenna te werken. Als het niet te koud wordt, dan kan ik met meerdere paarden werken.
Kan niet wachten!






Dinsdag 12 Januari

Wat een heerlijke dag was het vandaag. Lekker bijtijds opgestaan, ontbeten en daarna waterflessen gevuld.
Nadat we nog wat boodschappen hadden gehaald zijn we naar de boerderij gegaan.
Eerst natuurlijk de paarden in de buitenbak gezet en de hooi en waterbakken gevuld. Toen Misty’s wond verzorgd. Heb er weer flink wat vuil uit kunnen halen. Misty was ontzettend lief en knabbelde aan wat hooi terwijl ik met haar bezig was. Daarna zette ik haar weer terug in de bak.

Om 12 uur ben ik eerst met Fenna aan de slag gegaan. Het was zalig weer en de zon scheen volop. Ik moest m’n jas uitdoen want ik had het ontzettend warm gekregen na al onze klusjes. Ongelooflijk…..in januari zonder jas buiten. Hahaha!
Het was alweer een tijd geleden dat ik met Fenna gewerkt had. Borstelen, hoeven van ijs ontdoen en insmeren met olie en opzadelen ging allemaal prima. Fenna gedroeg zich keurig en was erg lief.
Ik begon eerst met longeren aan de lijn. Dat ging goed , zolang ze maar tegen de klok inging. Als ik wilde dat ze met de klok meeging, weigerde ze dat. Ze begrijpt me niet of ik doe iets niet goed, geen idee. Ik heb het heel wat keren geprobeerd maar het lukte heel even en dan keerde ze weer om. Het stappen, draven , stappen en halthouden ging erg goed en elke keer na zo’n oefening kwam ze netjes naar me toelopen als ik er om vroeg. Na een tijdje heb ik de longeerlijn verwijderd en ik moet zeggen dat ik dat toch prettiger vind werken. Ik heb nogal snel ‘ruzie’ met zo’n lange lijn. Hahaha!
Ze deed het niet slecht voor na zo’n lange tijd niets doen en ik was erg tevreden. Ik heb niet met haar gereden want ik wacht tot ik het bitloze hoofdstel heb. Nadat ik klaar was met Fenna heb ik haar in de wei gezet en toen hebben Ron en ik eerst wat gegeten. Ron was zo lief geweest om al m’n sessies met de paarden te filmen. Dat vind ik erg fijn want het is goed om terug te zien hoe het ging. Ik leer daar veel van, vooral van wat ik zelf kan verbeteren de volgende keer.
En natuurlijk is het leuk om te laten zien hoe het met mijn paarden gaat en wat we zoal doen. Daarbij is het met mijn nieuwe video camera erg simpel om de filmpjes op Youtube te zetten.

Na Fenna heb ik voor het eerst met Rhianna gewerkt.
Ze volgde me zonder enig probleem naar de round pen. Ik heb haar geborsteld en hoeven uitgekrabt en ze was heel lief en vooral erg nieuwsgierig naar de borstels. Ze moest en zou ze elke keer besnuffelen.
Ze is dus nog nooit geround penned. Ze was zelfs nog nooit in de round pen geweest en tijdens de sessie moest ze eerst overal aan ruiken. En toen ging ze lekker liggen rollen. En nog een keer , en nog een keer. Hahaha….zo grappig was dat. Tja, de sneeuw was nog hier en daar lekker diep in de pen en ze moest en zou daarin rollen. Tjonge jonge , wat genoot ze daarvan zeg. Heerlijk om te zien. Ron en ik moesten wel lachen om Rhianna als ze weer met overgave aan het rollen ging.
Normaal gesproken is het niet de bedoeling dat een paard tijdens het round pennen telkens zomaar gaat liggen rollen. Ik liet haar begaan omdat het de eerste keer was en alles nog zo nieuw voor haar. Ze is nog jong, in de herfst is ze 2 geworden, en natuurlijk nog erg speels. Maar voor een eerste keer deed ze het ontzettend goed vind ik. Al snel had ze door wat ik van haar wilde en het was prettig om met haar te werken. Ik moet altijd zo lachen om de manier waarop ze kijkt. Je ziet heel vaak het wit van haar ogen en dan is het net alsof ze heel verbaasd kijkt. Hihihihi…echt grappig vind ik dat.
Na de sessie , die ik express kort heb gehouden omdat ze nog zo jong is, heb ik haar in de wei gezet.

Als laatste was Freya aan de beurt.
Ik haalde haar uit de bak en braaf volgde ze me naar de round pen. Eerst geborsteld en al haar hoeven van ijs ontdaan. Door de warmte van vandaag liet het ijs heel snel los. Ik was erg trots op haar want ze gedroeg zich voorbeeldig. Ze gaf elke hoef en leunde zowaar niet zo zwaar op me zodat ik m’n werk kon doen. Voorheen wilde ze nogal eens met haar hele gewicht op me leunen, wat ik natuurlijk nooit kan houden. Maar ze deed het heel netjes vandaag. Tijdens het opzadelen wilde ze perse bij Ron staan , die aan de buitenkant van de pen stond. Eenmaal daar bleef ze heel stil staan terwijl ik haar zadel opdeed. Ze is heel lief met borstelen en opzadelen en ik hoef haar dan ook niet vast te binden. Ze verzet geen stap.

Vandaag wilde ik Freya laten kennismaken met de lange teugels.
Even uitleggen.
Ik bevestig een lange lijn aan beide kanten van het halster. De lijnen gaan door de stijgbeugels van het zadel. De buitenste lijn gaat achter haar langs en ik loop schuin achter haar. Met deze lange lijnen is er net iets meer controle.
Nu heb ik het zelf nog nooit eerder gedaan dus het was voor zowel Freya als voor mij iets totaal nieuws.
Maar het ging heel goed.

Ik liet Freya de lijnen besnuffelen en heel rustig verbond ik de lijnen en reeg ze door de stijgbeugels. Daarna liet ik haar stappen maar Freya vond het best wel eng , die lijnen achter haar langs en begon dus te draven. Het duurde even voordat ze kalmeerde. Toen ik haar liet omdraaien begon het weer van voren af aan want het voelde natuurlijk anders aan en ze moest ook aan deze kant even wennen.
Maar al snel had ze door dat het haar geen kwaad deed en ik was heel tevreden.
Ik kan haar Whoa hiermee beter oefenen , plus dat het omdraaien ook een stuk beter gaat. Ik moet dit volgende keer maar eens met Fenna uitproberen. Misschien dat het van richting veranderen dan niet meer zo problematisch is voor haar. Misschien snapt ze het dan beter wat ik van haar wil.

Ik werkte een tijdje met de lange teugels totdat Freya er goed op reageerde en geen paniek meer vertoonde. Daarna nog even met haar gereden in de round pen. Ik was eerst van plan om rond de yard met haar te stappen maar het keren ging nog niet vloeiend. Ze moet eerst goed luisteren naar rechtsom, linksom en halthouden voordat ik ergens anders met haar ga rijden. Dus hebben we daar een poosje aan gewerkt en toen vond ik het genoeg voor vandaag. Het liep al tegen vieren en het was tijd om naar huis te gaan. Paul had een basketbal thuis wedstrijd en Ron en ik wilden gaan kijken.
Ik zadelde Freya af en Ron kwam naar ons toelopen. Freya hinnikte zachtjes naar hem. Zoooo lief!
Ik zette haar daarna in de wei en liet de paarden die nog in de bak stonden ook in de wei. Ze dachten allemaal dat ze haver kregen maar helaas…met dit warme weer hebben ze dat niet nodig dus het was even een teleurstelling voor ze. Maar al snel gingen ze allemaal naar de hooibak en Freya ging gelijk wat drinken.

Ik heb nog even met Scruffy gewandeld en de paarden volgden me tot het eind van de wei. Echt zo lief!
Thuisgekomen was het wassen en omkleden en op weg naar Pauls school om het basketbal te zien.
Nou , het was een makkelijke wedstrijd voor het team. Pauls team scoorde keer op keer. Het andere team had gewoon geen kans. Die maakten in totaal maar zo’n 4 punten. Pauls team won met 54 punten!
Het was een leuke afsluiting van een heerlijke dag.
Hieronder de link naar mijn Youtube waar je de filmpjes kan vinden die we vandaag hebben gemaakt van het werken met de paarden en ook eentje waar Paul basketbal speelt. Veel kijkplezier!

Go to my video's on Youtube

Maandag 11 Januari

Vanmiddag werd het rond het vriespunt. Zonnetje scheen lekker maar het waaide flink met 25 km pu. Onderweg naar de boerderij was er veel opwaaiende sneeuw over de weg. De wind kwam vanuit het zuiden, recht op de boerderij. Het was aardig koud ondanks de hogere temperatuur.
Ron en ik hebben onze karweitjes gedaan en ik heb Misty’s wond verzorgd. Het ziet er ietsje beter uit. Ik behandel het nog een paar dagen zelf maar als er niet snel verandering in komt moet de veearts toch maar langskomen. Hij zal het waarschijnlijk openmaken en schoonmaken, en haar ook wat antibiotica geven.
Ze schijnt er geen last van te hebben want rent nog steeds volop(niet mank) , eet en drinkt goed en is levendig en speels. We houden haar echter goed in de gaten natuurlijk.
De paarden waren erg blij om ons te zien want ze kwamen ons al tegemoet rennen. Altijd leuk om te zien is dat. Scruffy rende op de oprit en rolde in de sneeuw en de paarden , vooral Fenna , waren erg nieuwsgierig naar haar. De paarden vinden de hond bere interessant!

Gisteren ging Paul met Scurffy wandelen in het dorp, en hij vond onderweg een musje. Hij lag op de straat en was waarschijnlijk onderkoeld. Paul nam hem mee naar huis en Ron nam hem over. Ron ging naar de badkamer en liet de kraan lopen. Hij vulde zijn vrije hand steeds met wat water en het musje begon al snel te drinken.
Toen hij genoeg had, hebben we hem in een kleine doos gedaan met wat zaagsel en op een rustig plekje gezet. We hoopten dat ie bij zou trekken maar helaas….hij heeft het niet gered. Zo jammer is dat. Maar we hebben het geprobeerd.

Oja, gisteren ochtend zijn we de strobalen gaan ophalen. Het was 40 minuten rijden maar de wegen waren goed. Eerst naar de boerderij om de trailer achter de truck te doen. Toen de laadbak van de truck leeggehaald en schoongemaakt. Er lag achterin nog een hoop sneeuw in van een tijd geleden. Het was lekker rustig op de weg (tja, wanneer is het nou niet rustig op de wegen hier? Hahaha ) en we schoten goed op.
Het inladen ging snel . Paul was met ons meegegaan om te helpen met in en uitladen en dat scheelde een hoop. De man waar we de balen van kochten hielp ook mee en binnen 20 minuten hadden we ze allemaal ingeladen.

Eenmaal weer terug op de boerderij gelijk begonnen met uitladen. De katten waren heel nieuwsgierig. Nieuwe luchtjes he? Ze springen gelij op de balen, in de trailer en in de laadbak om alles te onderzoeken.
Met z’n drieen laadden we de balen uit en hebben ze rondom de roundpen opgestapeld. De hele westkant is nu windvrij.
We hadden nog een baal of 12 over en die hebben we voor de buitenbak opgestapeld. Die zullen we als eerste gebruiken voor stal bedding.
Paul heeft voor mij twee balen rechtop gezet dus voorlopig kan ik weer makkelijk het hooi er af halen. We hebben de hooibak en waterbakken gevuld en toen zijn we naar huis gegaan. Het was begonnen met sneeuwen en het heeft daarna nog zo’n 2 uur gesneeuwd.

Morgen heb ik de hele dag vrij genomen van m’n werk want de weersverwachtingen zijn geweldig. Het gaat 4c worden en vannacht blijft het rond de 0c. Dus ook in de ochtend is het heerlijk en ik wil deze mooie januari dag goed besteden. Bijtijds naar de boerderij en werken en rijden met m’n paarden.
Ik heb er echt zin in!
Hieronder een link naar een filmpje die we vanmiddag gemaakt hebben van de paarden toen ze ons tegemoet kwamen.


" >










Vrijdag 8 Januari


We hebben een paar erg koude dagen achter de rug. Een van de avonden was het zelfs gevoelskoude min 46 door de wind die was komen opzetten. We gaven de paarden elke dag volop hooi en haver. Gisteren had ik de stal uitgemest en we hebben 3 verse balen stro erin gedaan. De genen die in de stal zouden staan , konden een lekker bedje maken. Het vuile stro had ik voor de stal verspreid. De paarden die niet in de stal konden, hadden dan toch een plekje om warm te liggen als ze dat wilden.
Toch is het vreemd met paarden. Zoals vandaag. Wij komen aanrijden en alle paarden staan bij de bosjes bij de dugout in de zon maar ook in de wind die uit het zuiden kwam. En die wind was gemeen koud! Min 38c gevoelskoude. Ze konden makkelijk in de stal of erachter staan, uit de wind. Maar nee hoor. Ze hebben het dan dus niet koud lijkt mij. Ook waren ze niet aan het eten, dus een lekker volle buik. Dat houdt ze goed warm.

Ron had een waterbak gevuld en die in de buitenbak gezet en ik ging het hek openen om de paarden binnen te laten. Een voor een renden ze direct de bak in , en Misty rende bokkend naar de waterbak. Zij wil altijd als eerste drinken. Iedereen stond in de bak behalve Freya. Zoals gewoonlijk stond ze bij het hek stil en dacht na. Toen keerde ze zich om en liep naar de band om te kijken of er al haver lag. Nee, Fryea, nog niet! Ik riep en riep maar ze keek even naar me en begon hooi te eten. Ineens kwam Flicka aanstormen. Ik probeerde haar nog tegen te houden maar toen ik zag met hoeveel snelheid ze op het hek afkwam, helemaal uitgelaten, liet ik haar de bak maar uitrennen. Ze stopte daarna gelijk en liep wat nerveus rond. Ze duwde even tegen Freya en ging toen bij mij staan bij het hek. Ik probeerde haar de bak in te sturen maar nope….ze bleef eigenwijs staan. Ik had het gevoel dat ze haar vriendinnetje erbij wilde. Freya kwam aanlopen en bleef achter Flicka staan. Ron zag dat ik stond te emmeren met die twee eigenwijsjes en hij begon met een kleine emmer te rammelen. Flicka’s hoofd omhoog en ze staarde een tijdje naar Ron die haar probeerde te lokken. Eindelijk liep ze naar hem toe en Freya volgde haar al snel. Ron zei later dat we de volgende keer Freya in de wei laten staan. Als de truck in de wei is, doen we de hekken wel dicht zodat ze niet het erf op loopt.

Er lag nog steeds wat hooi in de bak maar we hebben er weer 3 balen ingedaan. In de band deed ik 2 balen. Ik leg ook altijd in de stal een paar plakken hooi. Mocht Fenna daar s nachts staan om warm te blijven dan heeft ze wat te knabbelen.

Morgen ga ik de mest verwijderen rondom de hooibakken. Het ligt aardig vol en onhandig om daar rond te lopen met die bevroren mestballen.
Maar vandaag vond ik het veel te koud. Ik heb Misty’s wond niet kunnen verzorgen met die extreme kou maar zaterdag wordt het min 8c. Dat is een betere temperatuur om met water bezig te zijn. Zoals gisteren en vandaag bevriest het op de wond dus dat schiet ook niet op. De wond ziet er nog hetzelfde uit. Misty rent en bokt nog steeds lekker uitgelaten dus ze schijnt er niet veel last van te hebben.
Verder wil ik ook wat sneeuw ruimen op het erf. Er was niet veel gevallen maar he maakt het lopen een stuk makkelijker als de paden weer gedaan zijn.

Ron en ik waren vandaag weer binnen een uurtje klaar. Tja, alleen water en hooi geven kost niet zoveel tijd.
Thuisgekomen heerlijk op de bank onderuit met een glas wijn.
Paul had een vriend over. S Avonds was er een basketbal wedstrijd in Kamsack en zaterdag hebben ze s morgens weer een wedstrijd.

Ik kreeg nog een telefoontje van Bill. Hij was de eerste eigenaar van Freya. Ik heb deze week een aantal formulieren naar hem gestuurd die hij moet invullen voor de registratie van Freya en hij had ze binnen gekregen. Hij vroeg me een paar dingen over wat in te vullen en we spraken nog een tijdje over Freya. Ik vertelde hem dat we elke dag de paarden water en hooi gaven. Hij zei toen dat hij zijn paarden in de winter nooit water gaf. Ze aten sneeuw. Ik heb daar ontzettende moeite mee als ik zoiets hoor. Ik weet dat veel mensen dat hier zo doen. De paarden overleven op sneeuw en hooi. Ik vind het zielig. Als onze paarden al het water in de middag al opdrinken, zijn ze de volgende dag heel dorstig ondanks de sneeuw die overal ligt. Als we dan water brengen , drinken ze zo 10 liter per paard. Dat kunnen ze nooit aan sneeuw eten zonder energie te verliezen wat ten koste gaat aan hun gezondheid. Maar ja…zo ging het vroeger hier en veel mensen doen het nog steeds op deze manier. Freya zal onze boerderij wel een paradijs vinden! Water en hooi in overvloed.
Ook heb ik een overdrachts formulier naar de vorige eigenaar gestuurd. Ik hoop ze volgende week weer terug te krijgen en dan kan ik ze eindelijk naar Ottawa sturen voor de registratie.
Een hoop gedoe maar goed. Dit zijn de laatste stappen en dan is Freya eindelijk een geregistreerde Fjord.
Bill vertelde me dat hij Freya al die jaren bij een hengst had staan maar dat ze nog nooit een veulen had gekregen. Er is dus een kans dat ze steriel is.
In juli breng ik haar naar de hengst in Manitoba en dan is het een kwestie van afwachten.

Oja, ik heb een bitloos hoofdstel besteld via het internet. De paardewinkel in Yorkton heeft ze nog steeds niet binnen en ik wacht al sinds september. Lang genoeg gewacht! Over een week hoop ik dit hoofdstel binnen te hebben.
Zogauw ik het heb ga ik het met Fenna uitproberen. En als het Freya past, dan kan ik het voor haar ook gebruiken. Ben heeeel erg benieuwd!








Dinsdag 5 Januari

Nou , gelukkig voelt Scruffy zich een stuk opgeknapt en is weer helemaal de oude. Lekker rennen in de velden op de boerderij en ze probeerde zelfs te spelen met Bella. Die vond het wel leuk in het begin maar Scruffy is best wel wild dus na een tijdje vond ze het meer dan genoeg. Heb toch wat leuke kiekjes kunnen maken van die twee.

Het wordt vannacht weer erg koud dus we hebben de hooibak en de band goed gevuld met hooi. Het laatste van de tweede ronde baal is nu op. Morgen weer een nieuwe baal openen of, als het te koud is , een paar vierkante balen in de bak. Het zou vannacht min 28c worden, windchill min 32c. De paarden hebben in ieder geval meer dan genoeg te eten en te drinken.
Wat waren ze weer uitgelaten toen we aan kwamen rijden. Lekker rennen , bokken en stijgeren en naar ons hinniken…..heerlijk om te zien!
Nadat de paarden in de bak stonden hebben we onze karweitjes gedaan. Daarna heb ik Misty’s wond weer verzorgd. Ik heb er weer heel wat vuil uit kunnen halen en ze gedroeg zich geweldig. Blijft keurig netjes stilstaan terwijl ik de wond uitwas. Wat een schatje toch. We twijfelen toch wel een beetje hoor, om haar te verkopen. Paul vond het niet leuk en Ron zag haar ook liever niet gaan. Dus waarschijnlijk blijft ze bij ons.
Heel misschien kan ik Fenna verkopen aan een kennis. Ik weet dat ze het daar goed zal krijgen dus dat zou geweldig zijn. Zolang ze maar een goed thuis krijgt met veel liefde en aandacht, dan vind ik het prima. Anders hou ik haar net zo lief zelf natuurlijk.
Voor Rhianna en Misty nog niemand gevonden. Zogauw ik met Rhianna ga starten zet ik weer een advertentie op het internet voor haar en ook in de kranten. Dan maar zien of ik haar kan verkopen. Als Rhianna weg is , is het een stuk rustiger voor Freya , dat is zeker! Rhianna jaagt haar nogal eens op en arme Freya is te lief om er tegenin te gaan. Het zal in ieder geval meer rust geven in de kudde.

Nadat Misty klaar was heb ik haar terug gezet en de andere paarden wachtten al ongeduldig op hun haver. Zogauw ik het hek opende renden ze allemaal naar hun vaste plekje. Goh….Freya rende zelfs, wat ze niet snel doet. Maar ze weet het…bij de band ligt haar haver! Hahaha!
Het was een heerlijke middag en ondanks de min 14c was het zalig. De wind kwam van het noordwesten en het bos beschermd de yard prima. We hadden nergens last van.
De katten hebben weer tafelrestjes gekregen met een hoop kippebotjes en karbonaad botjes en vet. Die hebben hun buikjes weer volgegeten en kunnen er weer tegen vannacht. Ze werden er trouwens heel speels van! Na hun maal renden ze ons overal achterna en speelden met stro en hooi. Leuk om te zien!
Morgen zal het helaas weer wat kouder zijn. Vanaf vrijdagwordt het weer warmer volgens de vooruitzichten. Min 2c en zonnig…..wow…dat wordt genieten!













Maandag 4 Januari

Alweer een paar dagen in het nieuwe jaar. De grote koude is voorbij. Vanmorgen was het maar min 14c en later op de dag liep het op naar min 19c. Er stond geen wind en een waterig zonnetje probeerde door te komen. Niet met veel succes maar het was zalig weer.
Gelukkig maar want Ron en ik hadden aardig wat werk te doen.

Als eerste de paarden in de buitenbak gezet. Ze stonden al ongeduldig te wachten. Ik opende het hek en een voor een liepen ze naar binnen. Eerst Fenna, Chinook , Rhianna en Misty. Daarna Flicka. Freya gaat altijd als laatste. Ze gaat nooit gelijk naar binnen maar staat even te denken bij het hek en kijkt waar Rhianna , Fenna en Chinook staan. Als ze te dichtbij het hek staan , gaat ze niet naar binnen. Ze is bang om opgejaagd te worden want dat gebeurt nogal eens door die drie.
Sinds ze haar haverplekje weet, bij de grote band met hooi, gaat ze eerst daar heen om te kijken of er al wat ligt. Ze snuffelt rond , en kijkt dan naar mij. Ik roep haar weer en dan komt ze naar het hek. Ze staat stil en wacht tot ik haar voor ga , de bak in. Dan volgt ze me en kan ik het hek achter haar sluiten. Ze blijft bij het hek staan, in mijn buurt, terwijl ik de twee grote hekken ernaast open voor de truck.
Ron geeft ondertussen de paarden alvast wat water in de bak en pas nadat alle paarden gedronken hebben, kunnen Flicka en Freya drinken. Maar alleen pas dan als de andere paarden een eind uit de buurt staan van de drinkbak.

Ik vind het wel schattig hoor, hoe Freya ‘bescherming’ zoekt bij mij. Soms staat Rhianna te dicht bij de waterbak en als ik haar daar vandaan haal, durft Freya wel naar de drinkbak. Maar zonder mij blijft ze wachten tot de kust veilig is, al duurt dat een half uur. Maar zolang laat ik haar niet wachten om te drinken natuurlijk. Freya houdt me continue in de gaten als ze in de bak staat. En altijd met die lieve verbaasde blik op haar gezicht. Ze heeft zoiets onschuldigs over zich vind ik. Een dotje vind ik haar.

Gisteren was het vrij zacht en konden we de omheining repareren. Het onderste schrikdraad was gebroken , achter in het bos. Ron en ik hebben dat met z’n tweeen in orde gemaakt. Er zaten 2 kinken in dat draad en de breuk was bij een van de kinken. We hebben toen het draad bij de andere kink maar gelijk doorgeknipt en weer aan elkaar verbonden met een speciale schroef. Dan is die zwakke plek gelijk ook weg.
Met spanners hebben we het draad weer gespannen en nu is de omheining weer veilig.
Maar …..geen electriciteit. We hadden al een tijdje problemen daarmee en nu zijn we erachter gekomen waarom. De yard is omheind maar het draadhek dat over de oprit loopt is open en ligt op de grond. Dus daarom werkte het niet.
We hebben de verbindingen losgemaakt zodat nu alleen de weide en de buitenbak stroom krijgen en het werkt weer prima. Dat is maar goed ook want malle Chinook speelde met het schrikdraad. Ze nam het tussen haar lippen en trok het daarna zo hoog als ze kon om het dan ineens te laten schieten. Pffff…..wat een mallerd!
Nu doet ze dat niet meer. Ze raakte het draad aan met haar neus en schrok. Het werkte dus hopelijk leert ze die nare gewoonte af om met het draad te spelen als er geen stroom op staat.
Ik heb nog een nieuwe insulator moeten opschroeven maar dat was snel gedaan.
De hooibak was nog steeds vol dus vandaag hebben we niks bijgevuld. Eerst maar alles opeten voordat ik er weer nieuw in doe. Ook de band was nog half vol.
Toen we de paarden in de buitenbak deden hebben we ze allemaal te drinken gegeven. Ze hadden dorst en om de beurt kwamen ze drinken. Freya en Flicka waren de laatsten en natuurlijk pas toen de rest van de paarden aan de andere kant van de bak stonden.

We hebben de waterbak uit de stal gehaald en weer buiten gezet. Als het weer zo koud wordt , zetten we die weer terug.
Tussen onze klusjes door zaten we in de truck met onze warme chocolademelk, met een scheutje caramel likeur! Jaja! Lekkerrrrrrr! Dankjewel Inge, voor het sturen van de leuke cadeautjes voor kerst. Waaronder deze likeur voor Ron. We hebben er gisteren en vandaag volop van genoten hoor! Mmmmmm! Plus dat je ons gelijk op een leuk idee hebt gebracht want Ron gaat nu op zoek naar zo’n zelfde likeur hier. Het smaakt zo heerlijk!

Nadat we al onze karweitjes gedaan hadden , heb ik Misty uit de bak gehaald. Ron opende het hek voor mij en zorgde ervoor dat Fenna niet meeliep. Die dacht…heee, haver?? Niet dus. Hahaha.
Misty liep keurig met me naar de round pen. Daar had ik al een fles met warm water klaarstaan, verschillende doekjes en kleine handdoeken en de zalf.
Ik begon met de wond uit te wassen. In het begin was Misty even wat schrikkerig maar ik sprak haar kalmerend toe en ze bleef bij me staan. Ik heb de wond zo goed als ik kon schoongemaakt. Misty legde op een gegeven moment haar hoofd op mijn schouder en leunde zwaar, helemaal op haar gemak. Ik denk dat ze begreep dat ik het goed met haar voorhad, ondanks dat het toch wel pijnlijk moet zijn geweest. Ik heb het aardig gewreven zodat de wond open ging en het vuil eruit kon. Voor een deel is dat gelukt. Hopelijk kan ik morgen de rest open krijgen. Daarna droogde ik de wond en er omheen zo goed mogelijk ivm bevriezing.
Ik heb de speciale zalf er ruimschoots opgesmeerd en toen was ze klaar.
We hebben haar weer in de bak gezet en ik ben de haver gaan verdelen op de vaste plekjes. Daarna iedereen weer in de wei gelaten. Fenna en Misty staan altijd vooraan bij het hek om naar buiten te gaan. En Flicka en Freya gaan als laatsten er uit. Er is nooit een verandering in deze volgorde. In de kudde heeft iedereen haar plek.

Na nog een wandeling met Scruffy zijn we weer naar huis gegaan. Scruffy was totaal niet lekker vandaag. Ze heeft een aantal keren overgegeven en had een enrome sterke drang om gras te eten. Beetje moeilijk met al die sneeuw , maar ze graaft de sneeuw weg en eet het oude dode gras. Thuis had ze dat ook in de tuin gedaan. Gras eten en overgeven. Haar maag is totaal van streek.
Vanavond hebben we haar maar een Tums gegeven, een tabletje tegen maagzuur en andere maagklachten. Die helpen erg goed bij ons en we dachten, we proberen het gewoon. Lukt het niet dan kan het geen kwaad.
Haar maag kalmeerde na een paar minuten. Hopelijk voelt ze zich morgen beter.

We kregen een telefoontje van iemand die strobalen te koop heeft. Voor 1 dollar per baal, dus dat is echt een koopje! Over een week of twee kunnen we ze ophalen want die man moest eerst nog de yard sneeuwvrij maken. Voor ons maakt het niet uit want we hebben al heel wat strobalen. Maar nu nemen we er nog een stuk of zestig. Meer dan voldoende voor een windbreak en als stal bedding.






GELUKKIG NIEUWJAAR !

Wat is de tijd snel voorbijgevlogen! Weer een jaar voorbij.
Het was een heerlijk jaar met veel fijne momenten om op terug te kijken.
Onze oudejaars avond is rustig maar plezierig verlopen. Paul heeft de avond bij een vriend gevierd en voor Ron en mij was het voor het eerst dat we oudejaars avond met z’n tweetjes waren.
Lekker knus op de bank met een electrische deken films gekeken. De electrische deken hebben we in het najaar op een yardsale gekocht voor een paar dollar. Nou , dat ding is een uitkomst zeg! De temperatuur is verstelbaar en ook al stoken we ons huis lekker warm, zo’n deken is heerlijk als extra comfort. Vooral met koude voeten is het een uitkomst!
Ron heeft een flinke verkoudheid onder de leden sinds voor de kerst maar gelukkig begint hij nu op te knappen. Ik was niet zo lekker en werd vanmorgen wakker met een enorme loopneus en m’n maag van streek. Het was mijn beurt. Wat een begin van een nieuw jaar!
Leve de pijnstillers! Dat maakt het tenminste een beetje draaglijk.
Vanmorgen kwam Paul terug van z’n logeerpartij en met z’n drietjes hebben we een heerlijk uitgebreid nieuwjaars ontbijt gegeten.
Paul was de hele nacht opgeweest dus hij ging na het ontbijt onder de wol. Ron en ik zijn rond een uur of 11 ook weer naar bed gegaan. Ron was moe en ik voelde me aardig beroerd. We hebben een paar uur goed geslapen en toen was het tijd om de paarden te verzorgen.

Het was ontzettend koud geworden afgelopen nacht met min 32c en windchill min 44c. De hele dag bleef het zo koud. De zon scheen volop , stralend blauwe lucht…..zo verraderlijk als je naar buiten keek.
Waterflessen gevuld en rond een uur of drie op weg.
We kwamen van de andere kant dit keer en de paarden kwamen ons al tegemoet lopen. Ondanks de kou waren de paarden speels en uitgelaten. Tjonge jonge , Rhianna rende , bokte en stijgerde dat het een lieve lust was. Chinook werd er door aangestoken en probeerde met Fenna te spelen. Die reageerde er zowaar speels op terug. Rhianna sjeesde dan de een , dan de ander achterna. Voor haar is het een heerlijk spel en ze is supersnel!
Taz liep in de wei en Rhianna en Chinook liepen haar beiden gelijk achterna en Taz rende snel de wei uit. Rhianna bleef haar verbaasd nakijken. Het was heerlijk om te zien hoe blij de paarden waren.
Er zat nog redelijk veel hooi in de bak en band maar we hebben het weer topvol aangevuld. Met deze koude wil ik dat ze meer dan genoeg te eten hebben.
De staldeuren had ik gisteren opengezet ivm de koude. We hebben in de stal 1 bak voor water en dan 2 die buiten staan. Ik weet zeker dat de enigen die in de stal komen Fenna en Misty zijn , en heel misschien Chinook of Rhianna. Freya en Flicka krijgen die kans niet gezien hun plek in de kudde. Maar die twee hebben een dikke teddyberen vacht en kunnen goed tegen de koude , zolang ze uit de wind kunnen staan. En die mogelijkheid is er gelukkig.

Gisteren ontdekte ik een klein wondje op Misty’s rechtervoorbeen. Het was een oude schaafwond , die ze in de vorige weide had opgelopen. Ik heb dat toen behandelt maar het schijnt dat ze het weer heeft openhaald aan een tak of zo.
Ik heb er direct genezende wondzalf op gesmeerd en ik hoop dat het niet gaat ontsteken. Ik zou de wond graag willen uitwassen maar elk gebruik van water bevriest in seconden dus ik laat het maar even tot deze extreme koude voorbij is.

Het was zo koud dat toen we de flessen water uit de laadbak tilden, de druppeltjes die er uit vlogen , direct veranderden in kleine sneeuwvlokjes! Grappig was dat.
Na het hooi en water heb ik de paarden gelijk weer in de wei gelaten. Ik had haver neergelegd, voor ieder een klein hoopje, en ze gingen elk naar hun ‘eigen’ voerplekje. Voorheen had Freya geen kans om haver te eten omdat de anderen haar wegjaagden. Maar nu leg ik op de band wat haver en na een paar keer weet ze nu dat ze daar haar portie kan vinden. Het duurt altijd lang voordat Freya de moed heeft om de buitenbak in te gaan. Ze is altijd de laatste. Rhianna zit haar nogal eens achterna en dan voelt ze zich in een hoek gedreven.
Ze wacht tot iedereen rustig van wat hooi eet dat ik in hoopjes neerleg, ver van het hek. Dan moet ik als eerste de bak in en dan pas volgt ze me. Ik ben haar veilige plekje zeg maar. Ze blijft bij het hek staan als ik dat heb gesloten en pas als ik wegloop zoekt ze een plekje uit waar ze het verst van Rhianna staat.
Arme Freya. Ze is zoveel groter en sterker dan Rhianna maar ja….zo werkt het niet met paarden. Gelukkig liet Rhianna haar met rust want ik had heel veel hooi neergelegd dus er was voor haar geen enkele reden om Freya weg te jagen.

Voor de katten is het ook weer even afzien maar ze hebben weer een heerlijke maaltijd gehad van kalkoen restjes en brokjes. Met een volle buik is het toch makkelijker om de koud te doorstaan.
We hebben ze niet in het huisje gedaan, want de kou zou zaterdag ochtend weer verdwijnen. Er wordt zo’n 10 cm sneeuw verwacht en de temperatuur schiet zo’n 12c omhoog. Ze zijn beter af in het schuurtje met hun dikke strobalen en warme dekens waar ze lekker bij elkaar kunnen liggen om warm te blijven.

Rond 5 uur weer naar huis gereden.
Ik heb besloten om een aantal paarden te verkopen en deze heb ik op het internet gezet. Rhianna, Fenna en Misty staan nu te koop.
Het is best wel veel werk , 6 paarden , hoe leuk het ook is. Ik ben gek op alledrie maar moest een keuze maken tussen berijdbare en onberijdbare paarden. Ik wil dolgraag al m’n paarden houden maar ik heb gewoon niet voldoende tijd om ze de training te geven die ze nodig hebben. Zo zonde!
Ik verkoop ze alleen aan mensen die ze een goed tehuis zullen geven met veel aandacht en liefde.
Als ik ze niet kan verkopen is er geen man over boord. Dan hoop ik dat ik toch hier en daar wat tijd zal vinden om met ze te werken. In de zomer zal het makkelijker zijn omdat de dagen langer zijn. En we hebben geen weilanden te omheinen. Dat scheelt een stuk!
Het zal me veel verdriet doen om de drie dames te laten gaan maar het is gewoon zonde als een paard in de wei staat niks te doen.
Ik wil maximaal 4 paarden. Flicka, Freya en Chinook en dan nog een paard. Voor 4 paarden heb ik meer dan voldoende weide maar voor alle zes is het toch wat krap. En dit keer wil ik een paard die goed is ingereden. Ik heb Chinook al om mee te werken en Freya , dus geen tijd om met nog een paard aan de slag te gaan. Flicka is prima ingereden. Ik kan haar maanden niet berijden en als ik haar dan voor een rit meeneem is ze alsof ik haar de dag ervoor nog bereden heb.

Maar eerst maar zien hoe het gaat met de advertenties.
Ik hoop van harte dat ik voor elk van hen een heel goed nieuw thuis zal vinden.
Lukt het niet, prima. Hopelijk vind ik komend jaar voldoende tijd om in ieder geval verder te gaan met Fenna en te starten met Rhianna. Misty mag nog even lekker opgroeien. Ze is eind van deze maand anderhalf dus ze heeft nog de tijd voordat we daar serieus mee beginnen.







Maandag 28 December

Vandaag begonnen met het leren traileren van Freya.
Het onderste filmpje is de eerste....het bovenste filmpje is de tweede.
In het eerste filmpje schrikt Freya en rent er vandoor. Ik heb haar weer gehaald en nog een keer geprobeerd en toen ging het een stuk beter. Ze is nog nooit fatsoenlijk getrailerd. Ze is de paar keren dat ze in een trailer moest er in gejaagd dus we gaan hier met kleine stapjes aan het werk. Vandaag is het alleen kennismaken en niet meer bang zijn voor de trailer.

Ik had de emmer met wat haver in de trailer staan en heb wat op de vloer gelegd. Je kan in het tweede filmpje zien dat ze wel in de trailer wilt stappen , maar nog wat terughoudend is om de stap te nemen.
Ze komt er wel met veel geduld en liefde!
Ron was zo lief om dit allemaal op film te zetten, ondanks de min 18c. Het was zalig weer om in bezig te zijn maar om stil te staan en met blote handen een cameraatje te hanteren......petje af! :-)

" >

" >

Zondag 27 December

Vandaag kwam Shayla met ons mee naar de boerderij. We waren er rond 11 uur vanmorgen. We hebben de paarden voorzien van hooi terwijl Ron de waterbakken vulde. Daarna liet ik de paarden weer in de wei , behalve Flicka en Freya.
Shayla en ik hebben de round pen opgeruimd en wat mest verwijderd. Na een pauze in de warme keuken van het huisje, zijn we met Flicka begonnen. Eerst heb ik het ijs uit haar hoeven gehaald. Daarna het zadel opgedaan. Op Flicka’s rug zaten flinke ijsklonten maar ik hoopte dat deze zouden verdwijnen door de warmte van de zadel deken. Eerst heb ik haar gelongeerd , zonder lijn. In het begin bleef ze maar draven, zo vol met energie zat ze. Maar na 5 minuten werd ze kalmer en begon ook beter te luisteren.
De ouders van Shayla kwamen het erf oprijden. Ze hadden een uitgebreide lunch voor ons meegenomen. Zo lief! Ze bleven even kijken bij het longeren en zijn toen weer vertrokken.

Ik legde aan Shayla uit hoe ze Flicka kon longeren en ze probeerde het. Dat ging niet slecht voor een eerste keer! Ze moet nog even de commando’s onder de knie krijgen maar dat is een kwestie van regelmatig doen.
Na het longeren controleerde ik onder het zadel en ja hoor , de ijsklompjes waren gesmolten.
Ik heb eerst even op Flicka gereden in de round pen en daarna heeft Shayla op haar gereden.
Na een paar rondjes wilde Shayla wel op het erf rijden.
Flicka wilde in het begin niet lopen tenzij ik voor haar liep. Dat heb ik een poosje gedaan en Shayla uitgelegd hoe ze Flicka aan het lopen kon krijgen. Flicka is erg slim en als ze merkt dat iemand niet veel ervaring heeft met rijden, dan verzet ze geen voet.
Nadat Shayla wat cordater werd naar Flicka, ging het een stuk beter.

Na een paar minuten ben ik in het zadel gegaan en Flicka probeerde me heel even uit door wat eigenwijs te doen. Ik hoefde maar even ‘streng’ te zijn en toen was dat gelijk over. Ze weet dat ze met mij geen loopje kan nemen he?
Ik liet Shayla zien hoe ik met Flicka omging en stapte en draafde over het erf. Flicka schrok van iets , geen idee wat het was, en sprong ineens opzij. Ik weet dat ze dat soms doet en legde uit aan Shayla hoe ze daar het beste op kon reageren.
We hebben bij elkaar een uur met Flicka gewerkt en het was voldoende voor vandaag.
We hebben haar afgezadeld en in de bak gezet bij Freya. Ik heb ze toen van water voorzien en nog wat hooi en toen zijn we gaan genieten van de heerlijke lunch die Shayla’s ouders ons had gebracht.

Na de lunch zijn we met Freya aan het werk gegaan.
Eerst het ijs onder haar hoeven vandaan gehaald. Ze liet me keurig haar voorste hoeven doen en bleef heel rustig terwijl ik het ijs er uit tikte, maar met haar achterste hoeven leunde ze steeds zo zwaar op mij dat ik het gewicht niet kon houden. Ik liet de hoeven voor wat ze waren. Volgende keer gaan we daar weer aan werken.
Daarna opgezadeld. Ook Freya had flink wat ijsklompjes op haar rug maar die zouden ook weer smelten door de zadeldeken.

Eerst geround penned wat redelijk ging. Ze keert nog steeds uit zichzelf in de andere richting en niet wanneer ik daar om vraag dus daar moeten we meer aan werken. Verder deed ze het erg goed. Ze gleed wel even uit toen ze , zonder dat ik daar om vroeg, van richting veranderde, maar heeft zich verder niet bezeerd gelukkig.
Shayla nam het van mij over en dat ging niet slecht en Freya deed haar best.
Na het round pennen ben ik opgestegen en heb een beetje gereden. Na mij heeft Shayla gereden en dat ging erg goed. Het ging beter dan de voorgaande keren trouwens. Misschien ook omdat er iemand in het midden van de round pen bleef staan terwijl ze bereden werd. Ze hield ons goed in het oog en we moesten heel rustig blijven staan zodat ze niet dacht dat ze moest gaan draven of zo.
Maar het hielp wel om haar te laten doorlopen!
Op een gegeven moment toen Shayla op haar reed, kwam Freya naar mij toe en ik wees naar de richting waar ze moest gaan. Ze begon gelijk te draven, zo gevoelig is ze voor aanwijzingen. We lieten haar direct weer over in stap gaan, maar het was wel leuk om te zien dat Freya kalm bleef tijdens het draven met iemand op haar rug!

Na een half uur met Freya gewerkt te hebben zijn we gestopt.
We hebben haar afgezadeld en terug in de wei gezet.
Daarna heeft Shayla Flicka in de wei gezet en ik ben haver gaan halen voor de paarden. Ik zorgde ervoor dat elk paard een hapje kreeg. Ze hadden niet veel nodig want het was helemaal niet zo koud met de min 8c en al de zon de hele dag.
Maar een extraatje is altijd lekker he?

Het liep tegen 5 uur toen we weer huiswaarts keerden. Het was een geweldige dag geweest en ik was blij dat we met 2 paarden hebben kunnen werken.
Het was ook heel prettig om wat hulp te hebben!
Ron was zo lief om wat filmpjes te maken en een van die filmpjes heb ik op Youtube gezet. Hieronder het filmpje en verder…..weer wat foto’s van vandaag!
" >











Zondag 27 December

De kerst is weer voorbij en we hebben genoten!
Kerstavond hebben we na het avond eten van vleeswaren en kaas en verschillende soorten brood een toer gemaakt door Canora. Elk jaar bekijken we de huizen in het dorp met hun feestelijke kerstverlichting. Dit jaar leek het of de mensen er meer werk van hadden gemaakt want het was grandioos. Het was extra leuk omdat het sneeuwde. Geeft altijd een extra kerst sfeer vind ik. We hadden de dagen ervoor al aardig wat sneeuw gehad dus alles was bedekt met een witte deken van sneeuw.
Na afloop thuis een bakkie thee gedronken en ieder alvast 1 presentje geopend.
Daarna hebben Paul en ik scrabble gespeeld terwijl Ron wat voorbereidingen trof voor het kerstdiner van de volgende dag.

Kerstochtend hebben we samen een uitgebreid ontbijt gegeten en daarna de cadeautjes geopend. Wat zijn weer verwend zeg!
Een van de cadeautjes was een prachtige video camera! Natuurlijk hebben we die gelijk die middag bij de paarden uitgeprobeerd. Het fijne van deze video camera is dat ik nu zonder probleem de filmpjes weer op Youtube kan zetten! Yeeey!
Na de cadeautjes hebben we wat opgeruimd en Ron ging verder met kokkerellen tot we de paarden gingen verzorgen.
Het kerstdiner s avonds was traditioneel met gevulde kalkoen, parsnips, turnip, wortels , aardappelschijfjes uit de oven en cranberry jelly voor bij de kalkoen.
Mmmm….smikkelen en smullen geblazen.

De avond ervoor had ik een gevulde speculaaskoek gebakken en later op de avond hebben we daar lekker van gepeuzeld. Zoooooo lekker!

Vandaag was het Boxing Day. Hier is geen tweede kerstdag maar uitverkoop dag. Bij een winkel in het winkelcentrum hielden ze een opheffings uitverkoop en Ron en ik zijn even wezen shoppen voor wat leuke dingen die nu tot op 50 % goedkoper waren. De moeite waard dus!
Toen direct door naar de paarden. Ik was van plan om sneeuw te ruimen maar we kregen de snowblower niet gestart. Tja, het was zo koud geweest en het was nog steeds min 18c. Normaal gesproken starten we de tractor en sluiten het schuurtje zodat het er warm wordt maar zelfs dit hielp niet. Morgenochtend weer proberen want de yard moet echt gedaan worden. Het is zwaar lopen door de diepe sneeuw.
Zondag middag zou het min 8 c worden met zon en niet teveel wind en ik hoop met Freya te kunnen werken. Shayla komt ook en zij kan met Flicka gaan rijden. Die heeft wat extra aandacht en beweging nodig.
Als er tijd is wil ik Chinook ook even berijden.
Ik heb de hoofdstellen mee naar huis genomen zodat de bitten niet ijskoud zijn als ze ingaan. We houden ze in de auto totdat we de hoofdstellen omdoen. Misschien dat ik de zadels plus dekens ook even in de auto leg om de vorst ervan af te halen.

Gisteren en vandaag hebben we wat leuke fimpjes gemaakt die te bekijken zijn op onderstaande linken.
En natuurlijk wat leuke foto’s!

De paarden in de wei.

De Kerstman op bezoek.








Woensdag 23 December

Vandaag heeft het flink gesneeuwd maar het was niet echt koud met min 8c.
De paarden stonden allemaal in een hoek van de wei toen we aan kwamen rijden.

Na het verzorgen van de paarden en katten
nog wat foto's gemaakt.
Sommigen van onze veestapel hadden een kleine boodschap te vertellen.
(sorry voor de extra S hier en daar....pc speelde even op!)

Fijne Feestdagen iedereen!












Dinsdag 22 December

Yeeeeeey! Vandaag is de chip bij Freya ingezet.
Ron en ik waren een uur van tevoren al op de boerderij om de stove op te warmen en de paarden in de bak te zetten. Ik nam Freya als eerste uit de wei en zette haar gelijk in de round pen.
Daarna de andere paarden in de buitenbak zodat Ron en ik het water en hooi konden doen. Het was frisjes, beetje bewolking en een waterig zonnetje maar gelukkig niet zo koud als een week geleden.
We waren net klaar met onze klusjes toen de veearts, Ken, het erf op kwam rijden.
Zijn dochter was er ook bij. Zij leert ook voor dierenarts en is in haar tweede jaar.

Ken en zijn dochter kwamen in de nu warme keuken van het huisje het papier werk doen. Ken moest namelijk ook het een en ander invullen op het dubbele formulier dat ik moet terugsturen naar de Canadian Fjord Horse Association en het Canadian Livestock Registery.Daarna naar de round pen.

Freya moest natuurlijk eerst rustig kennismaken met iedereen en toen bereide Ken haar voor op het inzetten van de chip. Hij zocht eerst de juiste plek, zoals op de instructies stond die bij de chip zaten. Het moest aan de linkerkant van de nek in het midden tussen de oren en schoft, 2 inches onder de inzet van de manen.
Na het goede plekje te hebben gevonden masseerde hij eerst de plek en toen ging de naald met chip er in. Freya schrok even van het prikje maar het ging allemaal zo snel dat ze geen idee had wat er gebeurde.
Het bloedde een piepklein beetje maar verder was het prima gelukt. De scanner gebruikt en jawel hoor…haar nummer werd weergegeven.
Freya heeft zich gedurende de behandeling geweldig gedragen en Ken vond dat ze een erg lief dier was. Hij kon niet geloven dat ze eerst zo’n bang haasje was, want ze was zo lief en vriendelijk en erg nieuwsgierig.

Na nog wat te hebben gekletst vertrokken ze weer maar voordat ze wegreden, kregen we een pot met 2 kg honing! Omdat ie de vorige afspraak was vergeten. Dat was wel zo aardig! En de honing is mmmmmmmm! Het is gemaakt door een lokale bijenhouder van Good Spirit Lake. Nou , als deze pot leeg is wil ik zeker weten daar nog een pot gaan halen! Zalig!

Dus nu de formulieren verder invullen en dan kan ik het op de bus doen.
Ik ben niet zeker van de kleur van Freya. Is ze een normale ‘dun’ of is ze een ‘red dun’. Ik had voordat we weer naar huis gingen , foto’s gemaakt van de dorsal streep van Freya. Deze heeft volgens Ron en mij een meer roodachtige kleur, wat zou betekenen dat ze een red dun is. Maar voor de zekerheid de foto’s toch maar even gemaild naar iemand van de CFHA.
Ik hoop dat ik snel bericht terug krijg zodat de papieren weg kunnen.

Oja, ik kreeg van Ken ook nog een telefoon nummer van iemand die mij zou kunnen leren mennen. Ze woont niet tever van ons vandaan dus ik heb gebeld. We hebben even gekletst en ze zou me na de kerst bellen om een dag af te spreken wanneer ik bij haar langs kon komen om mij het een en ander te laten zien. Ook had ze wat boeken en video’s die ik mag lenen dus dat is echt te gek!
Ik kijk er echt naar uit om Mavis te ontmoeten! :-)









Maandag 21 December

Aaaah….heerlijk toch , vacantietijd. Ik ben twee weken vrij en geniet volop!
Ik wordt schandalig verwend door Ron.
Lekker uitslapen, uitgebreide ontbijtjes, niks moeten en alles mogen……zaaaaalig!
Ik ben een bofkont met zo’n lieve man.

Vanmorgen zijn we bijtijds naar de boerderij gegaan. Zonnetje scheen , strakblauwe lucht, geen wind en min 19c. Een prachtige dag! De bomen waren overal wit van de rijp wat alles heel sprookjesachtig maakt.
Met de paarden was alles prima in orde. Ze stonden , zoals ik al had verwacht, voor de barn in de zon. Chinook lag iets verderop in het weiland in de sneeuw en ik wed dat haar zwarte vacht heel warm moest aanvoelen van de zon. Zogauw ze onze truck de oprit zag oprijden, stond ze direct op.
Wat zagen m’n paarden er blij en gelukkig uit! Heerlijk om ze weer op het erf te hebben.
Ik ging eerst de katten voeren. We hadden gisteren kip van het spit gegeten en er waren dus een hoop botjes en vel over. Nou , ze zaten aardig te schranzen hoor! Hield ze ook even uit de weg want we gingen de paarden van water en hooi voorzien.

Ik deed de stroom uit (het zonnepaneel deed het weer voortreffelijk nu het weer in de volle zon stond) en ging het hek openen naar de buitenbak.
Alle paarden gingen direct de bak in, alsof het regelmaat van de dag was. Sommige dingen blijft ze altijd bij, ook al zitten er maanden tussen. Zelfs Rhianna volgde de kudde zonder schroom. Zogauw ze in de bak waren gaf Ron ze alvast wat water en ik gaf ze wat hooi.
Daarna de drie waterbakken opgevuld. Eentje was nog half vol dus ijs eruit gehaald.
De hooibak was nog half vol. Toch heb ik het bijgevuld met hooi van een ronde baal die ik geopend heb. Ik mengde de twee soorten hooi door elkaar, zodat ze niet van de ene soort ineens naar de andere overgingen. Alles om koliek te voorkomen want je weet het maar nooit.

We hebben daarna de stove aangedaan in het huis en toen zijn we de grote tractor band op gaan halen uit de vorige wei.
Met wat straps bonden we de band aan de trekhaak van de truck en langzaam sleepten we het naar de boerderij. Dat ging wel heeeel makkelijk!
Wat moesten Ron en ik lachen toen we de reactie van de paarden zagen op het moment dat we het erf op kwamen tijden met die band achter de truck. Hahaha….wat waren ze verbaasd en ook wel bang. Eerst allemaal nieuwsgierig kijken….twijfel…..ZOEFFFF! Weg schoten ze met z’n allen. Achterin de bak draaiden ze zich om en keken toe hoe Ron de truck langzaam naar de barn reed. Zogauw hij dichterbij kwam schoten ze er weer vandoor om vanuit de uiterste hoek toe te kijken wat er aan de hand was. Ze vonden het maar raar, dat zwarte grote ding achter de truck.
We hebben de band tussen de barn en het schuurtje gezet als tweede hooibak. Ik heb het opgevuld met hooi en het toen goed aangestampt want het stak er een meter bovenuit.
Daarna konden de paarden weer de wei in.
Freya was de eerste die even snuffelde aan de band en toen ging ze water drinken.
Fenna was de tweede en bekeek de band zorgvuldig. Ze beet er zachtjes in en toen het niet terug beet begon ze van het hooi te eten. Nou , de andere paarden werden nu wel nieuwsgierig en vol moed begonnen ze een voor een de band te verkennen. Fenna joeg ze eerst weg maar later liet ze de paarden toch mee eten.
Freya stond ongestoord te eten uit de vierkante hooibak. Zelfs Chinook jaagde haar nu niet weg. Met de twee bakken was er meer dan voldoende ruimte voor alle paarden dus reden om te vechten was er niet meer. Prima!

We hebben de stove nog wat opgestookt en ik heb de keuken goed aangeveegd.
De katten hadden daar best wel een bende gemaakt toen ze nog binnen waren. Nu ziet het er weer netjes uit.

Morgen komt de vee arts om de chip in te doen bij Freya. Hij zou vorige week dinsdag komen maar was onze afspraak totaal vergeten. Dus nieuwe gemaakt en hopelijk vergeet hij het dit keer niet!
Ik zou Freya graag geregistreerd hebben voor de kerst.

We zijn tegen 2 uur weer naar huis gegaan.
Morgen zullen we er weer bijtijds zijn, want de veearts komt om 11 uur. Voor die tijd willen we het huis opwarmen en wat hout hakken. Dan de paarden verzorgen en Freya in de round pen zetten.
Er wordt morgen 1 cm sneeuw verwacht en het zou min 11c worden. In ieder geval niet zo koud als vorige week dinsdag , toen het min 38c was!
Ben heel nieuwsgierig hoe het inzetten van de chip zal gaan bij Freya.

















Zondag 20 December.


Vandaag gingen we rond kwart over 1 naar de boerderij , samen met Paul en Shayla, die kwamen om te helpen met de paarden overbrengen naar de boerderij.
Het was prachtig weer. Zonnetje scheen volop , min 10c en wat wind. De wind was koud maar uit de wind was het zalig.

Eerst brachten we de paarden water. Er zat nog in hun drinkbak een beetje water en we vulden alleen 1 bak op. Ik gaf ze een paar plakken hooi maar ze schenen niet echt hongerig te zijn. Ze kwamen niet eens naar het hek maar genoten van de warme zon.
We gingen de halters halen van de boerderij en ik deed de katten met voer en water in het huisje, zodat ze niet in de weg zouden lopen als we met de paarden aankwamen. Daarna weer terug naar de paarden en ik deed hun de halters om. Dat ging zonder enig probleem.

Daarna namen we de eerste drie paarden uit de wei. Shayla nam Rhianna, Paul nam Fenna en ik nam Misty. Misty was zenuwachtig en trok af en toe wat maar verder ging het heel rustig met de drie. Rhianna gedroeg zich keurig, ondanks dat ze niet vaak geleid wordt. Ik heb haar sinds ze overgingen van de andere wei , maanden geleden, niet meer aan het halster geleid, maar ze deed het prima. Fenna is altijd vrij rustig en binnen 10 minuten waren ze op de boerderij. We deden ze in de buitenbak , waar ik al flink wat hooi voor ze had klaarliggen. Ze begonnen gelijk te eten.
Toen we terug liepen naar de andere yard, bleef Fenna ons wel nakijken. Ze leek me wat onrustig omdat we weg gingen. Ik hoopte maar dat ze zich zou gedragen. Er stond nog geen stroom om het draad want Ron wachtte tot we de andere drie over gingen brengen.

Toen we bij de yard terug kwamen, vertelde Ron dat Chinook erg onrustig was geworden en zelfs probeerde om over het draad te gaan! Ze vond het niet leuk dat de andere drie weg gingen. Dus hij moest de stroom aandoen en op ons wachten.
We namen de paarden uit de wei. Shayla nam Chinook, Paul nam Flicka en ik had Freya.
Chinook gedroeg zich keurig, ondanks haar onrustige gedrag in de wei. Flicka was onstuimig en Paul had zijn handen vol aan haar om haar bij zich te houden. En ik had aardig wat moeite om Freya in toom te houden. Die wordt ook zo enthousiast en loopt dat sneller dan ik kan bijhouden. Haar inhouden is flink wat werk maar na een paar minuten ging het steeds beter. Maar ze blijft een flinke handvol en we moeten daarmee echt aan de slag.
Toen we bij de buitenbak kwamen, zag ik dat het bovenste draad gebroken was. Pffff! Fenna!!! Die had geprobeerd om door het draad te gaan en heeft waarschijnlijk flink lopen duwen. Tja, dan houden de insulators het niet.
Ik zette Freya in de round pen zodat ik het hek kon openmaken voor Shayla en Paul. Ron kwam ook helpen , die was ondertussen naar het erf gekomen met de truck.
Nadat Chinook en Flicka in de bak stonden heb ik Freya er ook ingezet. Hehe, eindelijk stonden ze weer op ons erf!
We lieten ze even eten en we gingen lekker bijkomen in de warme zon. We waren best wel koud geworden van de stevige wind maar voor het kleine schuurtje was het lekker.
Ron ging de solar panel ophangen. We denken dat de batterij leeg is, want het werkt nog maar net. Hopelijk met de zon komende dagen wordt deze weer goed opgeladen.
Ron ging het water daarna opvullen , 3 bakken vol, en daarna deden we vier balen in de hooibak. Alles was gereed en Shayla en ik deden de halters af bij de paarden.
Ik maakte het hek open en liet de paarden de wei in.

Nou, eerst was het even rondkijken , beetje gedraaf in de buurt van de hooibak en nieuwsgierig om zich heen kijkend.
En toen werden ze allemaal hartstikke wild en begonnen te galoperen, te bokken en renden van het ene eind naar het andere. Ze waren allemaal zooo uitgelaten! Schitterend om te zien was het.
Een half uur lang bleven ze door de wei rennen met af en toe een minuutje rust er tussen. Maar niet langer en hup….daar gingen ze weer. Chinook was het meest uitgelaten. Ze bokte, stijgerde en schopte alle kanten op sjeesde door de wei als een bezetene. Rhianna sprong over de telefoon palen die in de wei liggen. Wat springt ze hoog zeg! Geweldig om te zien was dat.
Zelfs onze kalme Freya was totaal uitgelaten en bokte en galopeerde dat het een lieve lust was. Schitterend om haar zo te zien. Dit was de eerste keer dat we haar zoveel hebben zien rennen en bokken.
Fenna en Misty gaven een mooie show weg met hun staarten hoog in de lucht en hun prachtige zwevende draf. Flicka rende lekker met iedereen mee en bokte naar Freya als die te dicht bij kwam, die net zo hard terug bokte en beet.
Eindelijk , na een half uur, kwamen de paarden tot rust. Ik had me even gewarmd in de truck , maar ging nu naar het hek bij de barn.
Fenna stond daar, totaal buiten adem. Ze was drijfnat van het zweet. Chinook idem dito. Allemaal waren ze doornat en waren totaal buiten adem, behalve Flicka en Freya, die een beetje vochtig aanvoelden maar meer niet.
Ik hoopte dat ze opdroogden voordat de zon onderging. Het liep tegen vier uur, dus ze hadden een uur om op te drogen voordat het donker en kouder werd.

Ron en ik maakten nog een schrikdraad tegen het grote hek bij de barn, want Chinook begon al tegen het hout te duwen en aan het touw te knabbelen die de twee hekken bij elkaar hield.
De paarden begonnen rustig door de wei te stappen en zochten het vitaminen blok op of gingen hooi eten uit de bak. Ik legde wat hooi verderop voor Freya en Flicka, want Fenna liep ze maar weg te jagen.
Morgen gaan we een grote tractor band halen uit de andere wei en leggen die tussen de barn en het kleine schuurtje als tweede hooibak. Op die manier hebben alle paarden de kans om te eten. We slepen die gewoon met de truck naar het erf. Hopelijk lukt dat, want het is een enorme zware band. De wegen zijn bedekt met sneeuw en ijs, dus dat helpt wel.

Freya en Flicka stonden bij het hek naast de round pen en ik ging ze even aaien. Flicka ging al snel naar het vitaminen blok maar Freya bleef bij het hek staan. We hadden even de tijd om lekker te knuffelen. Ze was zo aanhalig! Ik nam op een gegeven moment haar snuit tussen mijn handen en voor een moment stond ze heel stil te genieten van de aandacht en het aaien. Wat een schatje is ze toch!

Toen we later naar huis gingen, stonden alle paarden ons na te kijken.
Ik ben zooooo blij dat ze weer op het erf staan! Nu blijven ze hier tot juni. Daarna moeten ze weer naar een van de andere weides zodat wij kunnen gaan sprayen tegen al dat onkruid in de wei en in de groentetuin. Na 2 weken gaan we graszaad strooien in de wei, want de paarden hebben het afgelopen jaar alles flink kaal gegeten , en dat moet de tijd hebben om te groeien. Maar voorlopig staan ze weer ‘thuis’! Jippieeeeeeeee!













Zaterdag 19 December

Als eerste heel leuk nieuws!
Het basketball team waar Paul de captain van is, heeft vandaag het district toernooi gewonnen met 71-53 ! Goed he? Ron en ik waren bij de beslissende wedstrijd en het was ongelooflijk spannend en goed gespeeld. We zijn heeeel trots!
Ergens in Februari gaan de besten van de districten tegen elkaar spelen in een laatst toernooi. We zijn heel benieuwd!

Verder is Paul afgelopen woensdag gepromoveerd bij de cadets. Hij is nu Flight Corporal. Hij zal meer verantwoordelijkheden en taken krijgen met deze promotie. Goed voor zijn CV later!

We hebben de koude periode weer doorstaan. De temperaturen daalden naar min 38c met gevoelskoude tot min 50c! Op het nieuws vertelden ze dat Edmonton, een 1000 km van ons vandaan, vorige week zondag en maandag de koudste plek op aarde was geweest! Wij zaten er niet ver vanaf met onze temperaturen.

Elke ochtend , voor ik naar m’n werk ging, reden Ron en ik eerst naar de paarden met een lading flessen met water. Een paar flessen lauw water en 2 flessen heet water om de bakken op te vullen als alle paarden gedronken hadden.Het hield de vorst een beetje langer af. Als de paarden niet dronken die nacht, dan waren de drinkbakken de volgende ochtend totaal bevroren. Het was een ramp om dat ijs uit de bakken te krijgen.
Op het laatst kiepten we de baken ondersteboven, goten er heet water overheen en dat hielp om het ijs los te maken van de bak. Een gedeelte van de yard ligt nu dus vol met enorme stukken ijs uit de bakken.

De enige van de kudde die problemen kreeg met deze koude was Fenna. Ron was op een heeeele koude ochtend het water aan het bijvullen terwijl ik het hooi ging verdelen, en hij merkte op dat ze over haar hele lichaam rilde. Ik heb Fenna nog nooit zo gezien, en vorige winter was het heel lang extreem koud. Maar ja….de paarden konden toen in de barn schuilen. In deze yard is geen barn.
Ik heb geprobeerd om een deken bij haar om te doen maar daar wilde ze niets van weten.
We hebben toen de hoeveelheid hooi verhoogd en ik heb de balen op plekken gelegd waar er geen wind stond. Verder haalden we vitaminen poeder met electrolite erin dat we door het drinkwater deden en twee keer per dag voerden we de paarden een flinke hoeveelheid haver bij.
De volgende dag ging het al een stuk beter met Fenna en het rillen was zo goed als over. Veel van het hooi ging verloren als bedding, maar dat vond ik geen probleem. Doordat de paarden op het hooi stonden en lagen, verloren ze in ieder geval het ijs uit hun hoeven. Dat was wel zo prettig want op het laatst liepen ze gewoon op ijsklompjes ipv op hun hoeven. Het was te koud om dat ijs er uit te staan tikken maar nu had dit probleem zich vanzelf opgelost.

Afgelopen dinsdag ochtend reden Ron en ik weer om 7 uur naar de paarden. Zoals altijd was het vrij stil op de snelweg. Het was pikkedonker toen we ineens 3 herten aan de linkerkant van de snelweg zagen oversteken. Het gebeurde zoooo snel, en Ron remde af. Nu hebben we dus in de laadbak al die flessen water staan. Zonder dop, want als we die erop doen vriezen ze vast. De laadbak is door het opvullen en vervoeren van het water aardig bedekt met een laag ijs en hup…..daar gleden de flessen water naar voren en een paar vielen er om. Ron direct aan de kant van de weg gestopt, wij er snel uit en de flessen weer rechtop gezet. Het verlies was gelukkig niet al te veel, in totaal 1 fles water weg.
We zien nooit herten wanneer het donker is. Meestal zie je ze tegen zonsopgang en zonsondergang. Maar deze drie kwamen zo uit het niets de weg op rennen. Twee vrouwtjes herten en 1 jong. Prachtig om te zien , vooral het kleintje dat van afgelopen lente was.

Woensdag begon het eindelijk weer wat op te warmen. Er viel een beetje sneeuw en alles zag er prachtig uit. Het was een verademing toen de extreme koude verdween en de min 14c de dagen erna voelde gewoon warm aan.
De paarden konden bijkomen en genoten van de zon die de dagen daarna volop scheen. Gisteren was het zelfs min 10c.
Ron en ik hoeven nu niet meer twee keer per dag en dat geeft ons ook wat rust.

De katten hebbenwe uit het huisje gelaten zogauw de temperaturen opliepen naar verdraagbaar. Wat waren ze blij om weer lekker in de yard te kunnen spelen!
Scruffy begon net te wennen aan de koude. In het begin kreeg ze kramp in haar poten van de kou wat logisch is als het min 38c is. Maar na 2 dagen rende ze lekker door de velden , rolde in de sneeuw en volgde hertesporen die ze overal rondom de yard vond. Ze kon tot 15 minuten buiten blijven voordat ze weer krampen vertoonde. Dan lieten we haar weer even in de truck om op te warmen.

Vanmiddag zijn we eerst wat extra flessen gaan halen bij de winkel in het dorp. Er was nog maar 1 grote fles in voorraad, en we hadden er 4 nodig. Ik vertelde de vrouw die mij hielp dat we ze nodig hadden om de paarden water te brengen, en ze zei dat er nog wat oude gebruikte flessen in het magazijn stonden. Ik kon deze krijgen voor de helft van de prijs. Nou , dat was prima natuurlijk!
Toen ze me hielp met de flessen vullen met water, zei ze dat ik ze zo wel kon meenemen. Ik hoefde er niet voor te betalen. Alleen voor het water. Zoooo aardig!
Een nieuwe fles kost 10 dollar, dus we hebben aardig wat uitgespaard vandaag. Ik was dan ook heel blij met dit onverwachte kerst cadeautje.
Nu hebben we 10 waterflessen, elk goed voor ruim 18 liter water.
Ron was vanmorgen naar Yorkton geweest om boodschappen te halen en hij heeft daar 2 vierkante drinkbakken gekocht. Nou ja , het zijn plastik voorraad bakken maar prima te gebruiken in de barn , waar we ze neerzetten in de voederbak.
De ronde blijven we gebruiken voor op de grond.
Ook had hij een vitaminen blok gehaald, want de vorige is alweer op.

We reden naar de paarden en gaven water en hooi. Toen ik de baal hooi met de slee de wei in bracht , werden de paarden hartstikke hyper en begonnen als dollemannen rond te rennen. Misty sjeesde rakelings langs me heen en duwde me in de rug. Ze liep me zowat omver! Af en toe is ze echt lomp en ik joeg haar van me weg. Ze werd obstinaat en keerde haar achterhand naar me toe. Ik pakte een tak en gaf haar een flinke klets op haar billen. Weg was ze! Bokkend rende ze door de wei en fokte de rest van de kudde flink op. Allemaal renden ze van de ene kant naar de andere kant. Pfffff…..niet erg veilig om daar tussen te wandelen met m’n baaltje hooi!
Ik sleepte de baal naar de beschutting van een paar bomen. Ik hield de paarden op afstand terwijl ik de touwen losmaakten van de baal en verspreide het hooi in plakken. Daarna mochten ze komen eten.
Weer probeerde Misty om me te trappen en ik mepte met de slee op haar billen. Ze schoot van me weg en nam de rest van de kudde weer met haar mee. Nou , ze kregen wel hun beweging op deze manier! Hahaha!
Rhianna kwam als eerste terug om te eten maar Chinook begon haar weg te trappen. Fenna was de volgende die een trap kreeg maar die liet het er niet bij zitten en het werd een vechtpartij tussen deze twee. Ik ben er tussen gekomen en heb ze uit elkaar verjaagd.
Eindelijk keerde de rust terug in de kudde en ik kon de rest van de balen hooi neerleggen zonder omver gelopen te worden.
Tja, ze hebben van die dagen he?

Ik geef geen haver meer sinds gisteren. Het maakt ze erg actief en aangezien we ze morgenmiddag naar de boerderij gaan overbrengen hebben we dat niet echt nodig.
Shayla komt ons helpen met het overbrengen en Paul komt ook. We kunnen ieder 1 paard nemen en hoeven dan maar 2 keer heen en weer te lopen.

Ron en ik zijn naar de boerderij gereden om de katten te verzorgen.
Daarna heb ik alvast hooi klaargelegd in de buitenbak. Als we de paarden overbrengen , zetten we ze eerst daar in, totdat Ron de solar panel heeft overgezet.
Ron bracht de nieuwe drinkbakken naar de barn en daarna ben ik de omheining gaan checken van de wei. Scruffy rende een klein stukje met me mee om daarna haar eigen gang te gaan. De katten volgden me echter trouw door het bos en speelden onderweg dat het een lieve lust was. Ze renden voor me uit, klommen in bomen , sprongen over takken……een genot om te zien dat ze zo in hun element waren!
Met Hjalmar gaat het trouwens erg goed. Zijn oortje dat bevroren was, heeft een slap puntje. Dat zal altijd zo blijven helaas. Maar nu zijn we voorbereid en zogauw we weer extreme koude verwachten, gaan de katten gelijk het huisje in.
Gelukkig zal hij nu niet meer naar de ander wei lopen als de paarden terug op het erf zijn. Wat zal hij blij zijn om z’n grote vriendinnen weer dicht bij huis te hebben!

We hebben het touw weggehaald dat onder het eerste schrikdraad liep. Het rekt steeds uit en ik blijf aan de gang met spannen. We hadden dit touw gespannen zodat de paarden de omheining beter konden zien. Maar ze weten nu waar het is dus beter maar weg met dat onhandige touw.
Ik heb ook nog wat oud prikkeldraad weggeknipt dat uit de grond stak. Afgelopen lente waren daar ganzen aan het broeden , midden tussen dat prikkeldraad. Ik was steeds van plan om dat weg te halen maar was het glad vergeten. Nu kwam ik het weer tegen dus Ron gelijk de tang uit de schuur gehaald en nu is het opgeruimd. Er zal nog wel meer liggen, maar dat zit onder grote rotsblokken en die kan ik niet optillen omdat ze vast in de grond zijn bevroren. De paarden lopen daar gelukkig ver niet.Ze hebben hun vaste paadjes en komen niet eens in de buurt daar. Maar voor de zekerheid toch zoveel mogelijk weggehaald zodat de kans op bezeren weg is.
Ron legde het vitaminen en mineralen blok in de wei. Het staat naast de round pen. Niet te ver van het water maar ver genoeg zodat ze wat beweging krijgen als ze van het blok likken en willen drinken daarna.

Morgen vullen we de hooibak op met 4 vierkante balen. Dat is rond de 90 kilo hooi. Dat is meer dan genoeg voor 6 paarden op een extreme koude dag. Dan kan ik zien hoeveel los hooi ik in de bak moet doen als we met de ronde balen beginnen.
De ronde balen willen we gebruiken wanneer het niet zo koud is. De vierkante balen zijn perfect voor de extreem koude dagen, omdat ze makkelijk te hanteren zijn.

Ik zal blij zijn als de paarden weer terug op de boerderij zijn. Het maakt het voor ons een stuk makkelijker. Geen op en neer gerij meer van wei naar boerderij. Geen gesjouw meer met hooibalen.
Met zachte dagen kan ik verder gaan met trainen en berijden van m’n paarden.
En beginnen met trainen om in de trailer te gaan. Die staat al klaar op het erf.
Ben heel benieuwd hoe dat zal gaan!
Ben ook benieuwd hoe het morgen zal gaan met het overbrengen van de paarden.
Eerst Fenna , Misty en Rhianna. Daarna Chinook , Flicka en Freya.
Het fijne is dat geen paard alleen achter blijft tijdens het overbrengen, dus geen paniekerig gehinnik en geren langs de omheining.
Het wordt morgen min 10c met zon dus dat hebben we in ieder geval mee!
Er wordt wel flinke wind verwacht van 30 km per uur. Nu dus hopen dat de paarden daar niet al te onrustig van worden tijdens het overbrengen.









Woensdag 9 December

Bbbrrrr….het is heeeeeeel erg koud geworden! Echt winter! De temperaturen zijn flink gedaald. S’Morgens hebben we min 33c gehad , windchill min 43c. Vanmiddag liep het op naar min 23c.
Ron en ik gaan nu elke ochtend vroeg , rond 7 uur, naar de paarden om ze van water te voorzien en om hooi te voeren. De drinkbakken bevriezen totaal in de nacht en soms is het moeilijk om het ijs er uit te krijgen. Als de paarden genoeg drinken voordat het bevriest en de bak half leeg is , is het niet zo’n probleem. Maar zoals vanmorgen was er maar 1 bak half leeg en de andere nog helemaal vol. Wat een werk om dat ijs er uit te krijgen zeg. We nemen nu dan ook elke keer een fles heet water mee om dat ijs er uit te krijgen.
Na het water krijgen de paarden hun hooi.
Toen we de eerste keer zo vroeg in de ochtend kwamen , was er geen paard te bekennen. We konden op ons gemak alles klaar zetten. Ik ging als laatste het haver neerleggen hier en daar in hoopjes naast het hooi en begon de paarden te roepen. Ik roep dan : Come on girls! Come and get it!
Nou , het duurde 5 seconden en toen dreunde de grond van rennende paardehoeven.
Ze weten het als ik dat roep dat er wat te eten valt.
Sindsdien staan de paarden in de ochtend bij het hek te wachten op hun hooi. Het duurde niet lang voor ze om hun routine te veranderen. Hahaha!

Het is ondanks de grote koude prachtig zo vroeg in de ochtend. Het is nog donker natuurlijk maar in het oosten kun je toch iets van schemerlicht zien. Nu is er een halve maan en dan de duizenden sterren…..geweldig!
Een geluk dat we de truck hebben want de koplampen geven tenminste licht op de yard zodat we zien wat we doen. We geven nu naast koud water ook in elke bak 20 liter heet water. Het helpt toch om het water wat langer te beschermen tegen de vorst zodat de paarden na het eten van het hooi toch nog kunnen drinken. Met koud water zit er een laag ijs op na 10 minuten.

Zelfs met die extreme koude kwam Hjalmar vanaf de boerderij naar de yard lopen om ons gedag te zeggen. Dom dom dom! Het puntje van zijn rechteroor was bevroren en nu hangt het een klein beetje. Hij is zo’n trouw beessie en wil perse naar ons toe komen. Hij kruipt dan bij ons op schoot of ligt op het dashboard luid te spinnen.
Om te voorkomen dat ie het weer doet , hebben we de katten tijdens deze extreme koude weer in het huisje op het erf gedaan. In het huisje was het min 8c, wat altijd beter is dan min 43 c met de windchill.
We branden de stove voor een uur of zo zodat het niet kouder wordt en in de huiskamer heb ik lekkere nestjes voor ze gemaakt van slaapzakken en dekens op de stoelen en de bank. Er zijn 2 kattebakken, waar ze goed gebruik van maken, en er is voer en water.
Toen ze voor het eerst in het huisje waren , zaten ze allemaal lekker in het middagzonnetje op de stoelen en maar spinnen! Ze hadden het duidelijk naar hun zin!
Als we ze in de middag komen om de kattebakken te verschonen en ze te voeren , rennen ze wel naar buiten voor een frisse neus. Maar tegen de tijd dat we weer vertrekken staan ze al klaar bij de deur hoor!
Volgende week wordt het weer wat warmer. Nou ja , warmer….het blijft nog wel rond de min 12c maar dat is beter dan min 33c!

Maandag ontvingen we de scanner voor de chip voor Freya. Ik heb gelijk de veearts gebeld en hij komt aankomende dinsdag om half vier naar de yard om de chip te plaatsen. Ben erg benieuwd hoe ze zal zijn tijdens het plaatsen van de chip. Daarna kan ik Freya eindelijk registeren. Spannend!

De onderste foto’s zijn afgelopen zomer gemaakt door de journalist van onze plaatselijke krant tijdens het intervieuw. Ik heb ze een beetje bewerkt en dacht…een zomers plaatje is wel zo leuk tijdens deze extreme koude.
:-)
















Zondag 6 December

Afgelopen week heb ik niet veel met de paarden gedaan. Ron en ik zorgden dat ze elke dag vers water kregen en een baal hooi en ik gaf ze regelmatig stro van het land.
Gelegenheid om met de paarden te werken was er niet want het is flink koud geweest. Temperaturen tot min 23c is ietsje te koud om te gaan paardrijden vind ik.
Wel veel zon gehad en prachtige momenten in de ochtenden van stralend blauwe lucht en rijp op de bomen en struiken. Schitterend om te zien is dat altijd.
Afgelopen donderdag avond was het weer Winterlight Festival in ons dorp. Een gezellige avond dat begint met een optocht van versierde en verlichte wagens. Dit jaar was de optocht langer dan vorig jaar maar nog net zo lawaaierig als voorgaande jaren met de sirenes van de politie, ambulance en brandweer auto’s.
Na de optocht begaf iedereen zich naar het grote sportveld waar een enorm kampvuur brandde en waar gratis warme choco en hotdogs werden uitgedeeld.
Het was een prachtige heldere avond met volle maan en duizenden sterren aan de hemel. En koud dat het was! Bbrrrrrr! Heel prettig dat er zo’n groot kampvuur was!
Het was een drukte van jewelste want de opkomst was volgens mij groter dan vorig jaar. Kinderen zongen kerstliedjes bij het kampvuur , mensen kletsten met elkaar onder het genot van de warme choco en hotdogs en er hing zo’n echt ouderwets gezellig sfeertje met al die mensen in het warme licht van het vuur, dik aangekleed met mutsen en dassen en wanten.
De avond is afgesloten met weer een spetterend vuurwerk. Het was geweldig en al het ge oooooh en ge aaaaaaaah zei meer dan genoeg.
Na afloop ging iedereen snel naar huis, want het was gewoon te koud om nog gezellig na te praten. Maar zoals alle voorgaande jaren was het weer een groot succes geweest!

Gisterenmiddag hebben Ron en ik strobalen opgehaald die we via een advertentie hadden gevonden. De boer had er nog 36 over. Niet zoveel als ik had gewild maar het is beter dan niets.
Voor nu heb ik ze rondom de round pen gelegd aan de west zijde. Dat stopt de wind in ieder geval voor die kant, wat toch fijner is als ik met een van de paarden werk.
Ik wacht nog steeds op m’n grote ronde strobalen die ik heb besteld maar heb nog niets gezien. Als dat niet doorgaat dan heb ik in ieder geval voor de winter voldoende stro om de barn regelmatig te verschonen.

Gisteren hebben we ook Sinterklaas gevierd. Niet uitbundig maar toch een gezellige middag en avond. Vrijdag avond had ik al heel wat Sinterklaas lekkernijen gebakken en zaterdag middag hebben Paul en ik weer pepernoten gemaakt. Mmmm!
Als avond eten hebben we pannekoeken met kaas gegeten en dat smaakte zalig!
Ik had geen tijd meer om een banketstaaf te maken maar hopelijk komt dat deze week er nog van. Het spijs is al klaar dus het is een fluitje van een cent om de banketstaaf te maken. Is altijd zo lekker , vooral als het warm uit de oven komt.
S Avonds hebben we wat kleinigheidjes uitgepakt. Voor ieder een chocolade letter en voor Paul wat extra cadeautjes , waar hij heel blij mee was.
Tja, het is en blijft een traditie in ons gezin om het Sinterklaas feest te vieren.
Ik vind vooral het maken van de lekkernijen erg leuk om te doen. Zelf marsepijn maken, en borstplaat, en natuurlijk gevulde speculaas en de pepernoten. Mmmmmm! Zonder dat is het geen echt Sinterklaas , toch? Hahaha!

Vanmorgen zijn we rond half 11 naar de paarden gegaan. Eerst water gegeven. We gebruiken op dit moment maar 2 waterbakken. Eentje is al kapot gevroren en de andere was niet leeggedronken en staat nu vol met ijs. Ik heb het maar uit de wei gehaald. Alleen de twee zwarte bakken gebruiken we nu.
Nadat de paarden allemaal hadden gedronken zijn we hooibalen gaan halen van de boerderij. We brachten die naar de yard maar hebben de paarden nog niet gevoerd.
De hoefsmid zou komen om de paarden te bekappen en ik wilde wachten met voeren tot ze allemaal gedaan waren.

Rond kwart over twaalf was hij er.
Het was net begonnen te sneeuwen en de wind was opgezet. Frisjes dus! Voor de hoefsmid is het niet zo’n probleem want hij blijft warm omdat hij aan het werk is. Voor Ron en mij is het een stuk kouder want ik sta stil om een paard vast te houden en Ron staat stil om andere paarden van ons vandaan te houden.
Maar we hebben er wat op gevonden hoor!
Ze verkopen hier van die hand warmers. Zakjes met spul erin . Je schudt het zakje en daarna komt er warmte vrij. Het zakje houd je in je hand of in je want en dat houdt je handen lekker warm. We deden er ook in elke laars eentje , zodat onze arme tenen niet bevroren. Het hielp geweldig!
Ondanks 2 uur staan in de koude van min 11c konden we het goed uithouden.
Scott begon met Fenna. Wat was ze lief! Ze heeft zich zo netjes gedragen en tilde zelfs haar hoef al op voordat hij er om vroeg.
Na Fenna was Rhianna aan de beurt. Ze was wat zenuwachtig in het begin maar na een minuut of 5 ontspande ze zich en Scott kon alle vier haar hoeven zonder een probleem doen.
Na Rhianna was het de beurt aan Chinook. Ook zij was geweldig en liet zich rustig bekappen. Flicka en Misty waren ook heel netjes en na anderhalf uur waren de 5 paarden gedaan. De enige die overbleef was Freya.
Ik laat haar altijd als laatste bekappen want zij is nog de enige die de extra tijd nodig heeft.
Scott wilde haar op dezelfde plek bekappen als dat hij de anderen had gedaan , gewoon voor het hek. Ik adviseerde hem om het in de round pen te doen maar hij stond er op om het eerst bij het hek te proberen.
Nou , dat vond Freya maar niks en ze was erg schichtig en vertikte het om haar oef op te tilllen. Ze freakte aardig uit. Scott had een idee om wat straps te gebruiken die de hoef omhoog houdt. Prima idee vond ik.
Freya vond van niet. Ze freakte totaal uit toen hij daarmee op de proppen kwam. Hij hield haar vast en probeerde haar te kalmeren maar niks hoor, Freya had het al gezien met die ‘enge’ dingen die ze niet kent.
Ze wilde wegrennen maar Scott hield haar stevig vast aan het halstertouw. Maar ja , als het op kracht aankomt hou je een paard echt niet tegen. Freya keerde zich toen naar hem om , kont naar hem toe, en Scott gaf haar een fikse tik op de billen. Logisch , want dat was een dreigement van Freya om te schoppen. Nou , door die tik schoot ze me toch vooruit en sleepte Scott een flink stuk mee voordat ie haar moest los laten.
Ik zei , misschien toch maar beter in de round pen met haar?
Scott was het met me eens.
Ik ben Freya gaan halen die achterin bij de graan silo’s stond. Ik was even bang dat ze niet naar me toe wilde komen maar gelukkig kwam ze netjes naar me toe en liep keurig met me mee naar de round pen.

Scott nam haar toen over en bond haar vast aan de paal in het midden. Blij dat ik die paal heb zeg!
Freya verzette zich even maar gaf het snel op. Ze weet het , aan de paal gebonden kan ze niet los en dan blijft ze netjes staan.
Als ik met haar werk bind ik haar nooit vast want ze verzet geen stap met borstelen en opzadelen. Maar nu was het een prima oplossing.
Ik hielp Scott met de strap op haar rug leggen. Het is een soort brede singel. Daarna deed hij een strap om haar linker voorhoef en met een touw door een ring van de rug strap kon hij haar hoef optillen. Ik hield het touw vast zodat ze haar voet niet zou neerzetten en Scott kon beginnen met bekappen. Freya stond keurig stil.
Toen hij klaar was kon hij de straps opbergen. Freya tilde keurig haar andere hoeven op en liet Scott zelfs haar hoef op de steun zetten zonder uit te freaken. Ze deed het geweldig. Ze duwde haar snoet steeds diep in mijn arm en snoof diep mijn geur in als een soort troost en steun. Ik aaide haar zacht over haar wangen , wat ze prettig vind en haar kalmeert en sprak haar geruststellend toe. Ze was voorbeeldig en Scott was na 10 minuten klaar.

In totaal was hij 2 uur bezig geweest om alle paarden te bekappen.
De volgende keer zal hij bij Chinook en bij Freya hoefijzers onder moeten doen. Hij is net als ik geen voorstander van hoefijzers maar sommige hoeven zijn teveel gespleten dat ze ze nodig hebben. De hoefijzers halen de druk wat weg waardoor de hoef sneller en beter kan genezen.
Ik weet niet of hij ze in Februari er al onder doet of de keer daarop. Maar even zien hoe het loopt.

Nadat Scott weer vertrokken was heb ik de paarden allemaal hooi gegeven en Ron vulde de drinkbakken nog een keertje bij met de flessen water die we nog in de laadbak hadden staan. Alle paarden stonden lekker te peuzelen van hun hooi toen we weer naar huis gingen.
Ik ben heeeeel blij dat ze weer allemaal bekapt zijn.
Scott gaf me het advies om regelmatig het ijs uit de hoeven te tikken met een kleine hamer. Volgens hem is dat beter dan met een hoevenkrabber. Met zachte tikjes breekt het ijs en is het natuurlijk prettiger lopen voor het paard. Daarnaast is het ook een goede manier om een paard te laten wennen voor het geval ze ooit hoefijzers nodig hebben. In dit geval geldt dat vooral voor Chinook en Freya, maar je weet maar nooit wat de toekomst brengt. En een paard dat gewend is aan getik op hun hoef is makkelijker te behandelen natuurlijk.
Op zoek dus naar m’n kleine hamertje zodat ik dat in de emmer kan doen met de borstels.








Dinsdag 2 December

Afgelopen zondag ochtend gingen Ron en ik al vroeg naar de boerderij. Het was frisjes met min 11c maar het zonnetje scheen en alles zag er prachtig uit met een laagje rijp. De paarden hadden nog voldoende water. Ik moest wel bij een paar bakken het ijs breken en de stukken er uit halen. Hjalmar was blij verrast om ons al zo vroeg te zien en al snel lag hij op het dashboard te genieten van de zon en de verwarming van de truck. Hahaha!
Later in de middag zijn we weer naar de paarden gegaan en toen waren de waterbakken leeg. We hebben ze weer gevuld met vers water en daarna heb ik met Freya gewerkt.
Na het borstelen opgezadeld en even gelongeerd in de round pen. Ze deed het erg netjes al gaat het veranderen van richting nog niet zoals ik zou willen. We moeten daar nog wat aan werken. Maar ze stapt , draaft en staat stil wanneer ik daar om vraag.
Nog even 15 minuten met haar gereden en dat ging ook prima. Tussendoor kwam Hjalmar de round pen in en was erg aanhalig naar Freya. Ze snuffelde aan hem en duwde haar lippen in zijn vacht en hij genoot! Hij begon haar kopjes te geven en spinde dat het een lieve lust was. Zooo schattig om te zien dit! Ja, Hjalmar kan het goed vinden met alle paarden. Ze krijgen dan ook allemaal een knuffeltje van hem en als dank beginnen ze hem te ‘aaien’ met hun lippen. Enig!

Ik kreeg koude tenen want het was ondanks het zonnetje toch net rond het vriespunt en ben gestopt met de training.
Ron stond bij de omheining van de round pen met z’n beker koffie en al snel kwamen Fenna en Chinook bij hem staan. Ze waren ongelooflijk nieuwsgierig naar z’n koffiemok! Ron had het er maar druk mee en ik vond het zo schattig om te zien dat ik er snel een fotootje van heb gemaakt. Ron heeft wat koffie in z’n hand gedaan en dat likten ze op! Malle paarden. Willen ook koffie leuten. Hahaha!

Ondertussen is het een stuk kouder geworden en we hebben zelfs een paar centimeter sneeuw gehad. Maandag werd het nog wel even 2c in de middag maar tegen de avond begon het te sneeuwen. In totaal zo’n 3 cm sneeuw gehad. Het ziet er niet naar uit dat we nu nog temperaturen boven nul zullen krijgen. Eerder het tegenovergestelde. Aankomende week krijgen we nachtvorst tussen min 12c en min 18c ! Winter is in aantocht.
De paarden staan lekker beschut in hun weide met de vele bomen en struiken en gebouwen. Elke dag krijgen ze een vierkante baal hooi, wat haver en verder geef ik zoveel mogelijk stro van het land rondom de weide. Ze vinden het heerlijk om daar aan te knabbelen. Tussen het stro zit ook een klein beetje haver dus al met al krijgen ze meer dan voldoende. Ze zijn ook niet echt hongerig als we ze voeren en pikken altijd eerst het lekkerste uit de hoopjes hooi die ik overal neerleg. Een teken dat ze nog steeds voldoende te grazen hebben in de wei.
Voor mij is dat prima , want ik spaar een hoop hooi uit. Half december wordt het weer wat warmer, rond de min 5c, en dan wil ik ze overbrengen naar de boerderij.
Een fijn idee om ze weer bij ons erf te hebben.

Deze week zal er niet veel komen van trainen of paardrijden, maar zogauw de dagen weer wat warmer worden gaan we weer lekker aan de slag.